All Chapters of Best Maid Ever: Chapter 1 - Chapter 10

Hindi na magkandaugaga ang mga tao sa loob ng maliit na karinderya. Palibhasa’y oras ng tanghalian. Marami ang nakapila. Halos puno na lahat ng mga lamesa. Sumilip ang isang serbadora sa loob ng kusina. “Astrid, pahatid naman ng order!” Lumabas si Astrid at tinuyo ang basang kamay sa suot niyang apron. All around siya rito. Nakakapagod man, tinitiis niya na lang. Kinuha niya ang tray na kinalalagyan ng mga plato at mangkok ng pagkain, saka niya itong maingat na inihain. “Ano ba ‘yan! Ang tagal, ang kukupad.” Bumungad sa kaniya ang galit na reklamo. “Akin na nga!” Hindi makapaghintay nitong hinila ang nilalapag na mangkok dahilan para matapunan ng mainit na sabaw ang kamay ni Astrid. Tahimik siyang napadaing sa sakit na dulot nito. Sa kabila no’n, nagawa niya pang ngumiti sa customer. “Pasensya na po at natagalan, ma’am. Salamat.” Pasimpleng bumuntong hininga si Astrid habang lumilipat sa kailang table para maglinis ng mga naiwang pinagkainan. Tinignan niya ang kamay na napaso. B

NAGSIMULA na ang event. Sunod-sunod ang pagdating ng mga bisita sakay ng magagarbo nilang sasakyan. Bukod sa mamahaling tuxedo at gown, nakasuot ng mask ang bawat isa. Nagmistulang ibang mundo ang loob ng grand ballroom. Kumikinang ang mga kristal na chandelier sa mataas a kisame habang dumadaloy ang mabagal na tugtugin sa paligid. Sa harap nila ay may stage kung saan gaganapin ang inaabangan auction. Everything screams power and money. “Hindi ako makapaniwalang nandito ka,” ngisi ng isang lalaki suot ang red tuxedo at mask. “Invite only ang party na ‘to. Hirap na hirap akong makakuha ng invitation. Akala ko ‘di ka na makakapunta.” It was Ryan. Ang pinsan ni Ruex. Kasama nila sa mesa ang secretary na si Connor. Dumagdag sa madilim na aura ni Ruex ang all black niyang outfit, itim maski ang maskara niyang natatakpan ang kalati ng kaniyang mukha. Tahimik siyang sumimsim ng wine saka pinagmasdan ang paligid. “I’m just curious about this event. Plus I’m sure you will find a way to dr

Sumalubong kay Astrid ang malamig na marmol. Sinubukan niyang tumayo, tinukod niya kaniyang mga kamay at binuhat paangat ang katawan. Parang ang bigat ng katawan niya. “Walang bagay na gusto ko na hindi ko nakukuha.” Lumapit ang isang boses. Pinilit niyang makilala kung sino ito sa kabila ng nanlalabo niyang paningin. Siya… ang matandang lalaking muntik manalo sa kaniya sa auction! “Lumayo ka… L-Lumayo ka sa akin.” Gamit ang nalikom na lakas, sinanggi niya ang kamay nitong balak siyang haplusin. Inayos niya ang kaniyang tumabinging maskara. Samantalang wala na ang suot na maskara ng matanda kaya lantad ang nakakasora nitong mukha. Ngumiti siya ng kakaiba, halatang may masamang balak. “Hihiramin lang kita ng sandali, ibabalik din kita.” “Huwag mo akong hawakan!” Napataatras silang pareho dahil sa pagtulak ni Astrid. Namula sa galit ang matanda at hinila ang braso niya. Sinabunutan siya nito gamit ang kaliwang kamay at tinaas ang kanang kamay na may hawak na tungkod. Mari

Kasasabi lang na susubukan kalimutan ni Astrid ang nangyari, pero magagawa niya pa nga ba ngayong may munting alaalang nagsisimulang mabuhay sa sinapunan niya? “Anong sabi? Sumagot na ba sa tawag?” Umiling si Astrid sa kaniyang kaibigan. “Aba! Bruha talaga ‘yang si Madam Beth! Sampung milyon, higit pa sa tripleng presyo ng bahay mo—ang lakas niyang itakas ang perang naging kapalit ng dignidad mo!” Kung kailan pa kailangang-kailangan ni Astrid ang pera para sa pagbubuntis niya. Nalaman nilang tinakbo ni Aling Beth lahat ng pera mula kay Ruex sa auction. Twenty percent lamang ang parte ni Aling Beth, pero dahil sa kaniya dumirekta lahat ng pera, kinamkam niya lahat. Ngayon haka-hakang nasa ibang bansa na raw ito, o kung saan mang parte ng mundo na hindi nila ma-contact. “Una pa lang, dapat naisip ko nang posibleng ganito ang gagawin niya. Lalo noong tumagal ang proseso ng pag-deposito niya sa akin,” napagtantong wika ni Astrid. “Ano nang gagawin natin? Hindi pwedeng wala tay

“Young master!” hinihingal na kakahabol ang yaya ni Rowan. Huminto siya sandali para huminga. Napalingon ang limang taong gulang na si Rowan. Hindi pa rin siya tinatantanan ng yaya niya. May tatlo pang ibang katulong ang nakasunod at dalawang bodyguard. Kaya pala parang masunurin si Rowan simula pa kanina. Noong lumabas sila sa pinto, doon nagsimulang magtatakbo ang young master sa kanilang malawak na bakuran. Ang bilis ng bubwit, ang layo na ng pagitan nila. “Young master! ‘Wag na po kayong tumakbo! Mahuhuli na kayo sa klase!” “Ayokong pumasok!” “Hindi po pwede, young master! Kailangan mong pumasok sa school!” “Ayoko nga—ouch…” Nabunggo si Rowan sa malaking bulto. Nang iangat niya ang tingin kung sino ito, nanlaki ang mga mata niya. “Daddy?!” Hinawakan ni Ruex ang likod na kwelyo ng uniform ni Rowan. Bahagya siyang umangat kaya kahit sinusubukan niyang tumakbo ulit, naggagagalaw lang sa hangin ang mga binti niya. “What’s happening here?” tanong ni Ruex sa mga tauhan. Isa-is