ภีมภพอุ้มตะวัน จนกระทั่งลูกชายหลับในอ้อมแขนของตน ประกายดาวมองการกระทำของภีมภพที่มีต่อลูกชายของเธอ“ตะวันนอนที่ไหน นำไปสิฉันจะพาลูกไปนอน” เสียงทุ่มเอ่ยกับคนตัวเล็ก ประกายดาวไม่อาจปฎิเสธได้ ภีมภพคือพ่อของตะวัน คืนนี้เป็นภีมภพเองที่กล่อมลูกเข้านอน ภายในห้องนอนของประกายดาวแบ่งโซนกับชินดนัยอย่างชัดเจน“ดาว ตะวันหลับแล้ว คุยกันหน่อยไหม” ทว่าขณะที่พาลูกชายเข้านอนแล้วนั้น ภีมภพจับเข้าที่ข้อมือของประกายดาว ในเมื่อหมอภีมทราบแล้วนั้น“เราสองคนปฏิเสธ หน้าที่พ่อและแม่ของตะวันไม่ได้ ดาวไม่ห้าม ถ้าหมอภีมจะมาเจอตะวัน”“ฉันหย่ากับกานต์ยิการ์แล้ว เราไปอยู่ด้วยกันเถอะนะครับ”“หมออย่าพยายามเลย เราเป็นแค่พ่อกับแม่ให้ตะวันดีกว่าค่ะ ไม่ต้องห่วง ดาวจะเลี้ยงเขาให้ดีเท่าที่ดาวจะทำหน้าที่แม่ได้ หมอภีมไม่ต้องห่วงนะคะ ตะวันเขาเกิดมาจากความรัก ดาวย่อมรักลูกของดาวมาก ตะวันคือคนเดียวที่ทำให้ดาวอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป” ภีมภพจุกแน่นไปหมดทั้งหัวใจ เธอไม่เอาเขา“ทำไม ฉันมันเลวมาก ถึงขั้นเป็นสามีของเธอไม่ได้เลยรึดาว ฉันไม่ได้ต้องการเป็นแค่พ่อของตะวันนะ ฉันต้องการเป็นสามีเธอ เป็นครอบครัวเดียวกัน” หึ...เขาช่างพูดมาได้“ทั้งที
Read more