“อุ้ย หมอภีม ทำอะไรคะเนี่ย อายยัยดาวบ้างสิคะ” กานต์ยิการ์เอ่ยอย่างตั้งใจ ที่ภีมภพหอมแก้มเธอ“ตามสบายเถอะค่ะ ดาวขอตัวไปหาคุณย่าก่อน”“คุณกานต์ หมอภีม น่ารักจังเลยนะคะ อีกไม่นาน คฤหาสน์หลังใหญ่คงมีคุณหนูๆ มาวิ่งเล่นเต็มบ้านเราเยอะเลยค่ะ” ป้าติ๋มที่เห็นภีมภพพลอดรักกับกานต์ยิการ์ ถึงกับอดปากแซวไม่ได้ภีมภพกานต์ยิการ์ทุกครั้งที่ไปบ้านคุณย่า พวกเขาทำตัวราวกับเป็นสามีภรรยาจริง แต่มันแค่ต่อหน้าประกายดาว เท่านั้นหลายวันต่อมาด้านประกายดาวเลิกสนใจภีมภพและกานต์ยิการ์ เธอเองก็ใช้ชีวิตในแบบของเธอ ตื่นเช้า ทำอาหารเช้าให้ชินดนัย จากนั้นก็ไปทำงานตามปกติ และวันนี้ก็เป็นอีกวัน หลังจากเสร็จงานที่บริษัท ร่างบางในชุดกีฬาออกมาวิ่งที่สวนสาธารณะ แต่นั้นกับไม่เป็นอย่างที่คิด เธอวิ่งซ้ายกับโดนดักซ้าย วิ่งขวาภีมภพกับวิ่งมาดักขวา“คุณ...” ประกายดาวถลึงตาใส่คนหน้ามึน ที่ภีมภพเอาแต่วิ่งมาดักหน้าเธอ“ทำไม ประกายดาว เธอวิ่งหนีฉันทำไม”“เกลียด ไม่อยากเห็นหน้า ช่วยไปไกลๆ หน่อยได้ไหม” ประกายดาว ยิ่งเกลียด เธอหลบหน้าภีมภพไม่อยากเจอ แต่นั้นร่างสูงในชุดกางเกงขาสั้นสีดำ เสื้อกีฬาสีขาวรองเท้าผ้าใบกับเอาแต่วิ่งตามเธอไม่หยุด
Read more