ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 9

เมื่อได้ยินคำตอบที่หนักแน่นของผม หลินรั่วรั่วก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนเตียงในห้องคลอดพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายก็พลันหลุดออกจากความยินดีที่ได้อุ้มหลานผู้ช่วยของเขา จางเฟิงก็โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ตะโกนเสียงดังว่า："เฉินโม! คุณยังมีหัวใจอยู่บ้างไหมห้ะ?!""พี่รั่วรั่วทุ่มเทเพื่อคุณ และเพื่อครอบครัวนี้มามากแค่ไหน? คุณตาบอดแล้วหรือไง?”“หรือว่าแค่เพราะพี่รั่วรั่วซื้อโซฟามาตัวหนึ่งแล้วไปนอนที่ห้องนั่งเล่น ไม่ได้นอนกับคุณ คุณก็เลยจงใจหาเรื่องอย่างไม่มีเหตุผลอย่างงี้งั้นเหรอ?”พ่อหลินที่ยืนฟังเหตุผลอันไร้ที่มานี้อยู่ข้าง ๆ นั้น ก็ยิ่งเดือดดาลมากขึ้น"อ๋อ ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้เอง! รั่วรั่วท้องอยู่ ไม่มีอารมณ์ไปทำเรื่องแบบนั้นกับคุณ คุณก็เลยจะหย่า? คุณยังถือเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่งอยู่อีกไหม？”ทุกคนต่างจ้องมองผมด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว เปลวไฟในดวงตาเหมือนจะเผาผลาญผมให้มอดไหม้พ่อของผมเห็นแบบนี้แล้ว จึงรีบออกมาช่วยไกล่เกลี่ย“พ่อคะ คุณอย่าเพิ่งโกรธไปเลย ไอ้หมอนี่มันคงจะรออยู่หน้าห้องคลอดนานเกินไปจนสมองสับสน ถึงได้พูดจาเหลวไหลออกมา!เพิ่งได้หลานชายอ้วนท้วนแข็งแรงเพิ่มมาอีกคน นี่เป็นเรื่องน่ายินดีมาก

ผมไม่อยากรบกวนรุ่นพี่จริงๆ จึงขอให้เขาส่งผมไปที่โรงแรมแห่งหนึ่งแล้วทำเรื่องเช็คอินไม่รู้ว่าตอนกี่โมงของช่วงเช้ามืด ถึงค่อยหลับไปแบบสะลึมสะลือวันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง เสียงเคาะประตูอย่างเร่งรีบหลายครั้งทำให้ผมสะดุ้งตื่นทันทีที่ผมเปิดประตู คนกลุ่มหนึ่งก็พุ่งเข้ามา"คุณเฉินโม่ครับ ไม่ทราบว่าทำไมคุณถึงฟ้องหย่าหลังจากที่ภรรยาของคุณเพิ่งคลอดลูกเสร็จครับ?""มีข่าวลือว่าคุณควบคุมตัวเองไม่ได้ระหว่างแต่งงาน และไปหาคนอื่น จริงหรือเปล่าคะ?""คุณหลินรั่วรั่วให้กำเนิดลูกแก่คุณ แต่คุณกลับใจร้ายเช่นนี้ รู้สึกผิดต่อเธอหรือเปล่าคะ?"แฟลชจากกล้อง ‘แชะ แชะ’ สว่างวาบขึ้นตรงหน้าผม เครื่องบันทึกเสียงกับไมโครโฟนแทบจะจ่อเข้ามาใส่หน้าผม กลุ่มคนเหล่านั้นกำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายทอดสด และถ่ายวิดีโอฉัน ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรมราวกับว่าเกลียดผมยิ่งนักเสียงเอะอะโวยวาย ดึงดูดผู้คนให้มาดูมากขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากได้รู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว บรรดาผู้ชมที่อยู่รอบๆ ต่างก็มองผมด้วยสายตาที่รังเกียจอย่างมากเหมือนกันนักข่าวหญิงคนหนึ่งพยายามเบียดขึ้นไปอยู่ข้างหน้าสุด และถามอย่างห้วนๆ ว

เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเทียนซวิน ทุกคนในห้องพิจารณาคดีก็เงียบลงทันทีหลิวเทียนซวินเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับเครื่องเล่นของศาล และเปิดโฟลเดอร์ชื่อที่หลักฐานซึ่งมีวิดีโอหลายรายการอยู่ภายในคลิกเปิดดูหนึ่งในนั้น บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพห้องนั่งเล่นของบ้านผมขึ้นทันทีหลินรั่วรั่วนั่งอยู่บนโซฟาในชุดอยู่บ้านหลวมๆ ร่างกายขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ มุมกล้องเผยให้เห็นแก้มที่แดงระเรื่อของเธอพอดีตอนแรกภาพยังสงบเงียบไร้คลื่นไหว จนกระทั่งผ่านไปไม่กี่นาที การเคลื่อนไหวของเธอก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างผิดปกติ ไหล่สั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างกำแน่นที่พนักโซฟาโดยไม่รู้ตัวห้องพิจารณาคดีเงียบสนิท ทุกคนมองหน้ากันด้วยความงุนงง“นี่มัน......”ผู้พิพากษาขมวดคิ้วผู้ฟังต่างพากันกระซิบกระซาบกัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยในภาพหลินรั่วรั่วหน้าแดงระเรื่อ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับ เห็นได้ชัดเจนว่าเธอกำลังอยู่ในสภาวะบางอย่างที่ยากจะบรรยายออกมาพ่อหลินกับแม่หลินที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งโจทก์ เมื่อเห็นภาพนี้ก็หน้าแดงฉาน รีบหันหน้าหนีด้วยความกระอักกระอ่วน นิ้วมือกำชายเสื้อแน่นหลินรั่วรั่วลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่าง

ผมมองดูทั้งสองที่ตื่นตระหนกอยู่ในห้องพิจารณาคดี แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:"ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเหิมเกริมจนทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ในกลางวันแสกๆ ผมก็คงหยิบหลักฐานที่ชัดเจนขนาดนี้ออกมาไม่ได้"ที่นั่งสำหรับผู้เข้าฟังวุ่นวายขึ้นมาในทันที เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังจนเกือบทำหลังคาพังทลายทิ้ง"รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ หญิงชั่วชายชั่วคู่นี้ไร้ยางอายสุด ๆ!""เฉินโม่ก็น่าสงสารเหลือเกิน ถูกคนรอบข้างวางแผนร้ายแบบนี้!""ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะหย่าให้ได้ ใครก็คงทนการทรยศแบบนี้ไม่ได้หรอก?"ผมยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้เงียบ สายตากวาดมองไปที่ใบหน้าซีดเผือดของหลินรั่วรั่ว:ผมชี้ไปที่แผนภาพโครงสร้างของโซฟาบนหน้าจอ "ใต้โซฟานี้ถูกเจาะเป็นโพรงแล้ว มีช่องลับที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ ซึ่งสามารถซ่อนผู้ชายคนหนึ่งได้พอดี"ทนายความกดโทรวิดีโอคอลทันที และกล้องก็หันมาที่ห้องนั่งเล่นของบ้านผมในภาพ คนงานกำลังสาธิตกลไกของโซฟาอยู่ เพียงกดปุ่มลับที่พนักแขน ฐานโซฟาก็จะค่อยๆ ดีดออก เผยให้เห็นช่องเก็บของลึกประมาณหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตร ชายรูปร่างปานกลางสามารถเข้าไปข้างในได้อย่างสบาย และหลังจากปิดฐานแล้วก็ไม่พบพิรุธอะ

คำตัดสินของศาลออกมาอย่างรวดเร็วหลินรั่วรั่วเนื่องจากอยู่กินกับผู้อื่นในระหว่างสมรส และมีเจตนาทำร้ายผู้เยาว์ จึงถูกตัดสินให้หย่าร้างโดยไม่แบ่งทรัพย์สินใดๆ ไป อีกทั้งจากหลักฐานเสียงบันทึกที่เกี่ยวข้องกับ “การวางแผนทำร้าย” แม้จะยังไม่ได้ลงมือจริง แต่เนื่องจากสถานการณ์ร้ายแรง จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปี 6 เดือนจางเฟิงในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด และยังมีการกระทำที่ทำลายครอบครัวของผู้อื่น จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปีเช่นกัน หลังจากคำพิพากษาถูกประกาศออกมา แม่หลินกับพ่อหลินก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับหลินรั่วรั่วในทันทีทั้งสองเหมือนแก่ลงไปสิบปีในชั่วข้ามคืน ตอนเดินออกมาจากศาล แม้แต่หลังยังเหยียดตรงไม่ไหวแล้ว พวกเขาไม่ได้หันไปมองหลินรั่วรั่วอีกแม้แต่ครั้งเดียว เพียงแต่โค้งคำนับผมอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น “ขอโทษนะ เป็นเพราะพวกเราอบรมสั่งสอนลูกสาวได้ไม่ดี ทำให้คุณต้องได้รับความไม่เป็นธรรมและต้องทนทุกข์ใจ"ชะตากรรมของจางเฟิงยิ่งเลวร้ายไปใหญ่เขาไม่เพียงแต่ถูกไล่ออกจากงาน ยังถูกบริษัทเอาผิดในข้อหาทำข้อมูลทางการค้ารั่วไหลแท้จริงแล้วเขาได้อาศัยตำแหน่งหน้าที่ แอบนำข้อมูลลูกค้าของบริษัทผมไปขายให้ค