Se connecterPartager
บทที่4
Dernier chapitre
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่9
คำตัดสินของศาลออกมาอย่างรวดเร็วหลินรั่วรั่วเนื่องจากอยู่กินกับผู้อื่นในระหว่างสมรส และมีเจตนาทำร้ายผู้เยาว์ จึงถูกตัดสินให้หย่าร้างโดยไม่แบ่งทรัพย์สินใดๆ ไป อีกทั้งจากหลักฐานเสียงบันทึกที่เกี่ยวข้องกับ “การวางแผนทำร้าย” แม้จะยังไม่ได้ลงมือจริง แต่เนื่องจากสถานการณ์ร้ายแรง จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปี 6 เดือนจางเฟิงในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด และยังมีการกระทำที่ทำลายครอบครัวของผู้อื่น จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปีเช่นกัน หลังจากคำพิพากษาถูกประกาศออกมา แม่หลินกับพ่อหลินก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับหลินรั่วรั่วในทันทีทั้งสองเหมือนแก่ลงไปสิบปีในชั่วข้ามคืน ตอนเดินออกมาจากศาล แม้แต่หลังยังเหยียดตรงไม่ไหวแล้ว พวกเขาไม่ได้หันไปมองหลินรั่วรั่วอีกแม้แต่ครั้งเดียว เพียงแต่โค้งคำนับผมอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น “ขอโทษนะ เป็นเพราะพวกเราอบรมสั่งสอนลูกสาวได้ไม่ดี ทำให้คุณต้องได้รับความไม่เป็นธรรมและต้องทนทุกข์ใจ"ชะตากรรมของจางเฟิงยิ่งเลวร้ายไปใหญ่เขาไม่เพียงแต่ถูกไล่ออกจากงาน ยังถูกบริษัทเอาผิดในข้อหาทำข้อมูลทางการค้ารั่วไหลแท้จริงแล้วเขาได้อาศัยตำแหน่งหน้าที่ แอบนำข้อมูลลูกค้าของบริษัทผมไปขายให้ค
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่8
ผมจ้องมองเธอด้วยท่าทีที่อยู่เหนือกว่า หยิบเครื่องบันทึกเสียงที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาจากกระเป๋า แล้วกดปุ่มเล่นหลังจากเสียงกระแสไฟฟ้าเย็นเยียบดับลง ก็ตามมาด้วยเสียงที่หยอกล้อของจางเฟิง:"รั่วรั่ว คุณคิดว่าเด็กคนนี้คลอดออกมาแล้ว จะเป็นของผมหรือของเขา?"เสียงหัวเราะของหลินรั่วรั่วแฝงไปด้วยความเกียจคร้านเล็กน้อย:"ใครจะไปรู้ล่ะ ยังไงทุกครั้งก็ไม่ได้ป้องกัน ก็มาลองดูกันว่าลูกอ๊อดของใครจะกระฉับกระเฉงกว่ากัน"จางเฟิงหัวเราะเบาๆ “ถ้าคลอดออกมาหน้าตาเหมือนผม เฉินโม่ไอ้โง่นั้นจะโกรธจนบ้าไหมนะ？”"โกรธจนบ้าก็ยิ่งดีไปเลย ถึงตอนนั้นฉันก็แสร้งทำเป็นร้องไห้ แล้วให้เขาเลี้ยงลูกของเรา"เสียงบันทึกเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นจางเฟิงก็ถามต่อว่า:"แล้วถ้าไม่ใช่ลูกของผมล่ะ?"น้ำเสียงของหลินรั่วรั่วอ่อนลงทันที ราวกับกำลังปลอบใจจางเฟิง "ถ้าคลอดออกมาแล้วไม่ใช่ลูกของคุณ งั้นฉันก็ไม่เอา ถึงตอนนั้นก็สร้าง 'อุบัติเหตุ' สักเล็กน้อยให้เขาเสียไป แล้วเราค่อยคลอดใหม่""อุบัติเหตุ?" จางเฟิงดูลังเลเล็กน้อยหลินรั่วรั่วเย้ยหยัน “จะไปกลัวอะไร ก็แค่บอกว่าร่างกายเด็กอ่อนแอ เผลอล้มไปหรือสำลักนมเข้าไป ใครจะไปตรวจสอบได้？เ
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่7
ผมมองดูทั้งสองที่ตื่นตระหนกอยู่ในห้องพิจารณาคดี แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:"ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเหิมเกริมจนทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ในกลางวันแสกๆ ผมก็คงหยิบหลักฐานที่ชัดเจนขนาดนี้ออกมาไม่ได้"ที่นั่งสำหรับผู้เข้าฟังวุ่นวายขึ้นมาในทันที เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังจนเกือบทำหลังคาพังทลายทิ้ง"รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ หญิงชั่วชายชั่วคู่นี้ไร้ยางอายสุด ๆ!""เฉินโม่ก็น่าสงสารเหลือเกิน ถูกคนรอบข้างวางแผนร้ายแบบนี้!""ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะหย่าให้ได้ ใครก็คงทนการทรยศแบบนี้ไม่ได้หรอก?"ผมยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้เงียบ สายตากวาดมองไปที่ใบหน้าซีดเผือดของหลินรั่วรั่ว:ผมชี้ไปที่แผนภาพโครงสร้างของโซฟาบนหน้าจอ "ใต้โซฟานี้ถูกเจาะเป็นโพรงแล้ว มีช่องลับที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ ซึ่งสามารถซ่อนผู้ชายคนหนึ่งได้พอดี"ทนายความกดโทรวิดีโอคอลทันที และกล้องก็หันมาที่ห้องนั่งเล่นของบ้านผมในภาพ คนงานกำลังสาธิตกลไกของโซฟาอยู่ เพียงกดปุ่มลับที่พนักแขน ฐานโซฟาก็จะค่อยๆ ดีดออก เผยให้เห็นช่องเก็บของลึกประมาณหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตร ชายรูปร่างปานกลางสามารถเข้าไปข้างในได้อย่างสบาย และหลังจากปิดฐานแล้วก็ไม่พบพิรุธอะ
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่6
ต่อข้อกล่าวหาเหล่านี้นั้น ในใจของผมไม่สะท้อนอารมณ์ใดๆ เลยผมอดทนมาหลายวัน ก็เพื่อรอคอยวันนี้น้ำเสียงของผมสงบ เหลือบมองหลินรั่วรั่วกับจางเฟิงที่แสดงสีหน้าได้ใจ"ท่านผู้พิพากษา โปรดอนุญาตให้ผมเปิดคลิปวิดีโอถัดไปด้วยครับ"เมื่อได้รับอนุมัติจากผู้พิพากษา ทนายความก็เริ่มทำการควบคุมอุปกรณ์ทันที และภาพบนจอขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนไปเป็นภาพห้องนั่งเล่นในเวลากลางคืนแสงจันทร์ส่องลอดเข้ามาทางช่องว่างของผ้าม่าน เผยให้เห็นโครงร่างเลือนรางของโซฟาทันใดนั้น พนักพิงของโซฟาก็ค่อยๆ ยกขึ้นทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นภาพนี้แล้วต่างก็สับสนไม่เข้าใจ"อะไรกันเนี่ย...ให้พวกเราได้เปิดหูเปิดตา ดูโซฟาหรูหราคุณภาพสูงเหรอ""โซฟานี้ยังมีฟังก์ชั่นแบบนี้ด้วยเหรอ? ซ่อนผ้าห่มหรือผ้านวมก็น่าจะสะดวกดี แต่เวลาแบบนี้มาเล่นคลิปแบบนี้มีประโยชน์อะไร?""ไม่ใช่สิ มุมที่เปิดของโซฟานี้กว้างเกินไปแล้ว ดูไม่เหมือนช่องเก็บของธรรมดาเลย"ในขณะนี้เองสีหน้าของจางเฟิงก็เริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อยสีหน้าของหลินรั่วรั่วก็ซีดเผือดเช่นกันแต่ผมไม่ได้ให้โอกาสพวกเขา วิดีโอยังคงเล่นต่อไปในวิดีโอ มีเงามืดๆ หนึ่งออกมาจากด้านในโซฟาอย่างง่ายดา
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่5
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเทียนซวิน ทุกคนในห้องพิจารณาคดีก็เงียบลงทันทีหลิวเทียนซวินเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับเครื่องเล่นของศาล และเปิดโฟลเดอร์ชื่อที่หลักฐานซึ่งมีวิดีโอหลายรายการอยู่ภายในคลิกเปิดดูหนึ่งในนั้น บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพห้องนั่งเล่นของบ้านผมขึ้นทันทีหลินรั่วรั่วนั่งอยู่บนโซฟาในชุดอยู่บ้านหลวมๆ ร่างกายขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ มุมกล้องเผยให้เห็นแก้มที่แดงระเรื่อของเธอพอดีตอนแรกภาพยังสงบเงียบไร้คลื่นไหว จนกระทั่งผ่านไปไม่กี่นาที การเคลื่อนไหวของเธอก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างผิดปกติ ไหล่สั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างกำแน่นที่พนักโซฟาโดยไม่รู้ตัวห้องพิจารณาคดีเงียบสนิท ทุกคนมองหน้ากันด้วยความงุนงง“นี่มัน......”ผู้พิพากษาขมวดคิ้วผู้ฟังต่างพากันกระซิบกระซาบกัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยในภาพหลินรั่วรั่วหน้าแดงระเรื่อ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับ เห็นได้ชัดเจนว่าเธอกำลังอยู่ในสภาวะบางอย่างที่ยากจะบรรยายออกมาพ่อหลินกับแม่หลินที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งโจทก์ เมื่อเห็นภาพนี้ก็หน้าแดงฉาน รีบหันหน้าหนีด้วยความกระอักกระอ่วน นิ้วมือกำชายเสื้อแน่นหลินรั่วรั่วลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่าง
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่4
เมื่อพ่อของผมเห็นแบบนี้แล้ว ก็โมโหจนตัวสั่นตบหน้าผมหนึ่งทีอย่างแรงทันที"เฉินโม่! นี่ลูกจะดื้อดึงไปถึงไหนกันแน่? รั่วรั่วทนทุกข์ทรมานเพื่อลูกมาเยอะขนาดไหน ลูกตาบอดหรือไง? ผลตรวจพิสูจน์สายเลือดวางอยู่ตรงหน้าลูกแล้ว ลูกยังจะทำลายครอบครัวนี้อีกเหรอ?"เสียง "เพี๊ยะ" ดังชัดเจน การตบนี้ตบอย่างเต็มแรงใบหน้าของผมก็เปลี่ยนเป็นสีแดงและม่วงในทันทีเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างก็ดังขึ้นทันทีมีคนชี้ผมแล้วด่าว่า "คนอกตัญญู ไร้น้ำใจ"มีคนพูดอุทานผ่านกล้องโทรศัพท์มือถือว่า "ทำไมผู้ชายสมัยนี้ถึงใจร้ายขนาดนี้"ดวงตาที่แดงก่ำของหลินรั่วรั่วนั้น ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตา ประกายแห่งความหวังสุดท้ายในดวงตาของเธอที่มองดูผมอยู่นั้น ค่อยๆ ดับลง“เจอกันในศาลนะ”ฉันเอามือปิดแก้มที่ร้อนผ่าว เสียงไม่ดังมากแต่กลับชัดเจนยิ่งนักไหล่ของหลินรั่วรั่วสั่นเทาอย่างกะทันหัน น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอถามด้วยเสียงแหบพร่าว่า:"เฉินโม่ คุณ...ไม่เหลือทางถอยไว้ให้แม้แต่สักนิดเลยเหรอ?"ผมไม่ได้มองเธอ เพียงแค่พูดกับฝูงชนที่กำลังเบียดเสียดกันอย่างเย็นชาว่า "หลีกไป"พ่อกับแม่ยังอยากพยายามดึงผมไว้ แต่ก็ถูกผมสะบัดทิ้งผมชี้ไปที่ประ
Vous vous intéresseriez aussi à
ยามหิมะร่วงโรย
นิจนิรันดร์13.5K Vuesคนรักลับๆ ตลอดกาล
บุปผาร่วงโรย20.8K Vuesแฟนหนุ่มที่เป็นทนายหนีงานแต่ง 52 ครั้ง ฉันก็หมดรักในที่สุด
ไม่ประสงค์จะออกนาม6.0K Vuesหน้าหนาวไร้ไออุ่น
หานชวน5.6K Vuesรักสิ้น ลมค่ำเหน็บหนาว
ซานซาน1.3K Vuesราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป
เผยเหย่3.1K Vuesราตรีสวัสดิ์ครั้งสุดท้าย
ขนมเค้ก1112.6K Vuesโลกยังเหมือนเดิม แค่ไม่มีเธอแล้ว
เจี่ยวซี468 Vues
