MasukShare
บทที่5
Bab terbaru
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่9
คำตัดสินของศาลออกมาอย่างรวดเร็วหลินรั่วรั่วเนื่องจากอยู่กินกับผู้อื่นในระหว่างสมรส และมีเจตนาทำร้ายผู้เยาว์ จึงถูกตัดสินให้หย่าร้างโดยไม่แบ่งทรัพย์สินใดๆ ไป อีกทั้งจากหลักฐานเสียงบันทึกที่เกี่ยวข้องกับ “การวางแผนทำร้าย” แม้จะยังไม่ได้ลงมือจริง แต่เนื่องจากสถานการณ์ร้ายแรง จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปี 6 เดือนจางเฟิงในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด และยังมีการกระทำที่ทำลายครอบครัวของผู้อื่น จึงถูกตัดสินจำคุก 1 ปีเช่นกัน หลังจากคำพิพากษาถูกประกาศออกมา แม่หลินกับพ่อหลินก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับหลินรั่วรั่วในทันทีทั้งสองเหมือนแก่ลงไปสิบปีในชั่วข้ามคืน ตอนเดินออกมาจากศาล แม้แต่หลังยังเหยียดตรงไม่ไหวแล้ว พวกเขาไม่ได้หันไปมองหลินรั่วรั่วอีกแม้แต่ครั้งเดียว เพียงแต่โค้งคำนับผมอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น “ขอโทษนะ เป็นเพราะพวกเราอบรมสั่งสอนลูกสาวได้ไม่ดี ทำให้คุณต้องได้รับความไม่เป็นธรรมและต้องทนทุกข์ใจ"ชะตากรรมของจางเฟิงยิ่งเลวร้ายไปใหญ่เขาไม่เพียงแต่ถูกไล่ออกจากงาน ยังถูกบริษัทเอาผิดในข้อหาทำข้อมูลทางการค้ารั่วไหลแท้จริงแล้วเขาได้อาศัยตำแหน่งหน้าที่ แอบนำข้อมูลลูกค้าของบริษัทผมไปขายให้ค
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่8
ผมจ้องมองเธอด้วยท่าทีที่อยู่เหนือกว่า หยิบเครื่องบันทึกเสียงที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมาจากกระเป๋า แล้วกดปุ่มเล่นหลังจากเสียงกระแสไฟฟ้าเย็นเยียบดับลง ก็ตามมาด้วยเสียงที่หยอกล้อของจางเฟิง:"รั่วรั่ว คุณคิดว่าเด็กคนนี้คลอดออกมาแล้ว จะเป็นของผมหรือของเขา?"เสียงหัวเราะของหลินรั่วรั่วแฝงไปด้วยความเกียจคร้านเล็กน้อย:"ใครจะไปรู้ล่ะ ยังไงทุกครั้งก็ไม่ได้ป้องกัน ก็มาลองดูกันว่าลูกอ๊อดของใครจะกระฉับกระเฉงกว่ากัน"จางเฟิงหัวเราะเบาๆ “ถ้าคลอดออกมาหน้าตาเหมือนผม เฉินโม่ไอ้โง่นั้นจะโกรธจนบ้าไหมนะ？”"โกรธจนบ้าก็ยิ่งดีไปเลย ถึงตอนนั้นฉันก็แสร้งทำเป็นร้องไห้ แล้วให้เขาเลี้ยงลูกของเรา"เสียงบันทึกเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นจางเฟิงก็ถามต่อว่า:"แล้วถ้าไม่ใช่ลูกของผมล่ะ?"น้ำเสียงของหลินรั่วรั่วอ่อนลงทันที ราวกับกำลังปลอบใจจางเฟิง "ถ้าคลอดออกมาแล้วไม่ใช่ลูกของคุณ งั้นฉันก็ไม่เอา ถึงตอนนั้นก็สร้าง 'อุบัติเหตุ' สักเล็กน้อยให้เขาเสียไป แล้วเราค่อยคลอดใหม่""อุบัติเหตุ?" จางเฟิงดูลังเลเล็กน้อยหลินรั่วรั่วเย้ยหยัน “จะไปกลัวอะไร ก็แค่บอกว่าร่างกายเด็กอ่อนแอ เผลอล้มไปหรือสำลักนมเข้าไป ใครจะไปตรวจสอบได้？เ
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่7
ผมมองดูทั้งสองที่ตื่นตระหนกอยู่ในห้องพิจารณาคดี แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:"ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเหิมเกริมจนทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ในกลางวันแสกๆ ผมก็คงหยิบหลักฐานที่ชัดเจนขนาดนี้ออกมาไม่ได้"ที่นั่งสำหรับผู้เข้าฟังวุ่นวายขึ้นมาในทันที เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังจนเกือบทำหลังคาพังทลายทิ้ง"รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ หญิงชั่วชายชั่วคู่นี้ไร้ยางอายสุด ๆ!""เฉินโม่ก็น่าสงสารเหลือเกิน ถูกคนรอบข้างวางแผนร้ายแบบนี้!""ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะหย่าให้ได้ ใครก็คงทนการทรยศแบบนี้ไม่ได้หรอก?"ผมยกมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณให้เงียบ สายตากวาดมองไปที่ใบหน้าซีดเผือดของหลินรั่วรั่ว:ผมชี้ไปที่แผนภาพโครงสร้างของโซฟาบนหน้าจอ "ใต้โซฟานี้ถูกเจาะเป็นโพรงแล้ว มีช่องลับที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ ซึ่งสามารถซ่อนผู้ชายคนหนึ่งได้พอดี"ทนายความกดโทรวิดีโอคอลทันที และกล้องก็หันมาที่ห้องนั่งเล่นของบ้านผมในภาพ คนงานกำลังสาธิตกลไกของโซฟาอยู่ เพียงกดปุ่มลับที่พนักแขน ฐานโซฟาก็จะค่อยๆ ดีดออก เผยให้เห็นช่องเก็บของลึกประมาณหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตร ชายรูปร่างปานกลางสามารถเข้าไปข้างในได้อย่างสบาย และหลังจากปิดฐานแล้วก็ไม่พบพิรุธอะ
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่6
ต่อข้อกล่าวหาเหล่านี้นั้น ในใจของผมไม่สะท้อนอารมณ์ใดๆ เลยผมอดทนมาหลายวัน ก็เพื่อรอคอยวันนี้น้ำเสียงของผมสงบ เหลือบมองหลินรั่วรั่วกับจางเฟิงที่แสดงสีหน้าได้ใจ"ท่านผู้พิพากษา โปรดอนุญาตให้ผมเปิดคลิปวิดีโอถัดไปด้วยครับ"เมื่อได้รับอนุมัติจากผู้พิพากษา ทนายความก็เริ่มทำการควบคุมอุปกรณ์ทันที และภาพบนจอขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนไปเป็นภาพห้องนั่งเล่นในเวลากลางคืนแสงจันทร์ส่องลอดเข้ามาทางช่องว่างของผ้าม่าน เผยให้เห็นโครงร่างเลือนรางของโซฟาทันใดนั้น พนักพิงของโซฟาก็ค่อยๆ ยกขึ้นทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นภาพนี้แล้วต่างก็สับสนไม่เข้าใจ"อะไรกันเนี่ย...ให้พวกเราได้เปิดหูเปิดตา ดูโซฟาหรูหราคุณภาพสูงเหรอ""โซฟานี้ยังมีฟังก์ชั่นแบบนี้ด้วยเหรอ? ซ่อนผ้าห่มหรือผ้านวมก็น่าจะสะดวกดี แต่เวลาแบบนี้มาเล่นคลิปแบบนี้มีประโยชน์อะไร?""ไม่ใช่สิ มุมที่เปิดของโซฟานี้กว้างเกินไปแล้ว ดูไม่เหมือนช่องเก็บของธรรมดาเลย"ในขณะนี้เองสีหน้าของจางเฟิงก็เริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อยสีหน้าของหลินรั่วรั่วก็ซีดเผือดเช่นกันแต่ผมไม่ได้ให้โอกาสพวกเขา วิดีโอยังคงเล่นต่อไปในวิดีโอ มีเงามืดๆ หนึ่งออกมาจากด้านในโซฟาอย่างง่ายดา
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่5
เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวเทียนซวิน ทุกคนในห้องพิจารณาคดีก็เงียบลงทันทีหลิวเทียนซวินเสียบแฟลชไดรฟ์เข้ากับเครื่องเล่นของศาล และเปิดโฟลเดอร์ชื่อที่หลักฐานซึ่งมีวิดีโอหลายรายการอยู่ภายในคลิกเปิดดูหนึ่งในนั้น บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพห้องนั่งเล่นของบ้านผมขึ้นทันทีหลินรั่วรั่วนั่งอยู่บนโซฟาในชุดอยู่บ้านหลวมๆ ร่างกายขยับขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ มุมกล้องเผยให้เห็นแก้มที่แดงระเรื่อของเธอพอดีตอนแรกภาพยังสงบเงียบไร้คลื่นไหว จนกระทั่งผ่านไปไม่กี่นาที การเคลื่อนไหวของเธอก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างผิดปกติ ไหล่สั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างกำแน่นที่พนักโซฟาโดยไม่รู้ตัวห้องพิจารณาคดีเงียบสนิท ทุกคนมองหน้ากันด้วยความงุนงง“นี่มัน......”ผู้พิพากษาขมวดคิ้วผู้ฟังต่างพากันกระซิบกระซาบกัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยในภาพหลินรั่วรั่วหน้าแดงระเรื่อ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับ เห็นได้ชัดเจนว่าเธอกำลังอยู่ในสภาวะบางอย่างที่ยากจะบรรยายออกมาพ่อหลินกับแม่หลินที่นั่งอยู่ข้างที่นั่งโจทก์ เมื่อเห็นภาพนี้ก็หน้าแดงฉาน รีบหันหน้าหนีด้วยความกระอักกระอ่วน นิ้วมือกำชายเสื้อแน่นหลินรั่วรั่วลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่าง
ภรรยานอนที่โซฟาใหม่ทุกคืน ผมจึงเลือกที่จะหย่า บทที่4
เมื่อพ่อของผมเห็นแบบนี้แล้ว ก็โมโหจนตัวสั่นตบหน้าผมหนึ่งทีอย่างแรงทันที"เฉินโม่! นี่ลูกจะดื้อดึงไปถึงไหนกันแน่? รั่วรั่วทนทุกข์ทรมานเพื่อลูกมาเยอะขนาดไหน ลูกตาบอดหรือไง? ผลตรวจพิสูจน์สายเลือดวางอยู่ตรงหน้าลูกแล้ว ลูกยังจะทำลายครอบครัวนี้อีกเหรอ?"เสียง "เพี๊ยะ" ดังชัดเจน การตบนี้ตบอย่างเต็มแรงใบหน้าของผมก็เปลี่ยนเป็นสีแดงและม่วงในทันทีเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างก็ดังขึ้นทันทีมีคนชี้ผมแล้วด่าว่า "คนอกตัญญู ไร้น้ำใจ"มีคนพูดอุทานผ่านกล้องโทรศัพท์มือถือว่า "ทำไมผู้ชายสมัยนี้ถึงใจร้ายขนาดนี้"ดวงตาที่แดงก่ำของหลินรั่วรั่วนั้น ตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตา ประกายแห่งความหวังสุดท้ายในดวงตาของเธอที่มองดูผมอยู่นั้น ค่อยๆ ดับลง“เจอกันในศาลนะ”ฉันเอามือปิดแก้มที่ร้อนผ่าว เสียงไม่ดังมากแต่กลับชัดเจนยิ่งนักไหล่ของหลินรั่วรั่วสั่นเทาอย่างกะทันหัน น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอถามด้วยเสียงแหบพร่าว่า:"เฉินโม่ คุณ...ไม่เหลือทางถอยไว้ให้แม้แต่สักนิดเลยเหรอ?"ผมไม่ได้มองเธอ เพียงแค่พูดกับฝูงชนที่กำลังเบียดเสียดกันอย่างเย็นชาว่า "หลีกไป"พ่อกับแม่ยังอยากพยายามดึงผมไว้ แต่ก็ถูกผมสะบัดทิ้งผมชี้ไปที่ประ
Anda juga akan menyukai
ถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99
มอร์ลิน7.7K Dibacaคนไร้รัก ทะเลน้ำตา
หู่พั่วสือเจี้ย7.9K Dibacaสามีลับนอกใจ ฉันยอมปล่อย แต่เขากลับร้องไห้
ซานซินเอ้อร์อี้5.4K Dibacaรักร้ายกัดกินใจ
อันเยว่19.4K Dibacaหมอฟู่ ฉันไม่ต้องการคุณแล้ว
มู่หือ28.4K Dibacaจากกันในวันดอกไม้ผลิบาน
สการ์เล็ตเฟลม901 Dibacaจากกันครั้งนี้ ไม่มีฉันอีกแล้ว
จื่อเสี่ยวโต้ว2.0K Dibacaทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
มู่เหอ13.8K Dibaca
