Lahat ng Kabanata ng Serving the Billionaire : Kabanata 141 - Kabanata 150

Ang pag-akyat ng araw sa silangan ay nagdala ng kulay-rosas at gintong liwanag na dahan-dahang gumapang sa malalawak na salamin ng penthouse sa Bonifacio Global City. Matapos ang ilang oras na pananatili sa kaniyang opisina upang pirmahan ang ilang mahahalagang transaksyon ng Mendez Holdings na tuluyang mag-aalis ng anomang banta sa kaniyang posisyon, tumayo si Wesley. Ang kaniyang matikas na katawan ay binalot ng isang magaan ngunit seryosong pakiramdam. Ang nagdaang gabi, kung saan tuluyang natunaw ang kaniyang ruthless na puso sa piling ni Chrisha, ay nag-iwan ng isang matinding alab sa kaniyang pagkatao. Pakiramdam niya ay hindi na siya ang dating bilyonaryo na walang ibang iniisip kundi ang kapangyarihan; ngayon, siya ay isang lalaki, isang ama, na handang ibuhos ang buong mundo para sa kaligayahan ng kaniyang pamilya.Bago pa man magising si Chrisha, gumawa na ng hakbang si Wesley. Gumamit siya ng kaniyang pribadong linya upang tawagan ang pinakasikat at eksklusibong florist sa

Ang matamis na tagpong iyon sa kusina ay nag-iwan ng isang malalim na bakas ng kapayapaan sa puso ng bawat isa. Matapos kainin ang masarap na strawberry dessert na inihanda ng mag-ama, ang hapon ay dahan-dahang lumalim, nagdadala ng isang banayad at napakagandang sikat ng araw na tumatama sa mga nagtataasang gusali ng Bonifacio Global City. Kitang-kita mula sa malalaking glass wall ng penthouse ang malawak at luntiang parke na matatagpuan sa gitna ng lungsod, kung saan maraming pamilya ang naglalakad at naglalaro sa ilalim ng mga luntiang puno."Papa, Mama, look o!" ang masiglang sigaw ni Tyra Jasmine habang nakaturo ang kaniyang maliit na daliri sa bintana, nakadikit ang kaniyang ilong sa salamin habang pinagmamasdan ang mga bata sa ibaba na nagpapalipad ng saranggola. "May park po doon sa ibaba! Pwede po ba tayong pumunta? Please, Papa... Please, Mama... Gusto ko pong maglaro sa grass!"Tumingin si Chrisha kay Wesley. Ang kinalalagyan ng kaniyang isip ay binalot ng kaunting pag-aala

Kasabay ng paglipas ng gabi at ang pagdating ng panibagong umaga, isang maliwanag ngunit may dalang kakaibang bigat na sikat ng araw ang pumasok sa malalawak na bintana ng master bedroom. Unt-unting nagising si Chrisha mula sa kaniyang mahimbing na tulog, ramdam ang bigat ng dambuhalang bisig ni Wesley na nakapulupot pa rin sa kaniyang baywang sa ilalim ng makapal na kumot. Dahan-dahan siyang bumangon upang hindi maistorbo ang bilyonaryo, isinuot ang kaniyang robe, at nagtungo sa sala upang tingnan ang kaniyang laptop para sa mga ulat mula sa kaniyang restaurant sa Zambales at ang mga bagong kaganapan sa kaniyang industriya.Habang nagbabasa ng mga email si Chrisha, isang pamilyar na pangalan ang lumitaw sa kaniyang inbox. Ito ay mula kay Ethan, ang kaniyang matalik na kaibigan at kasamahan sa culinary industry na matagal nang may lihim na pagtingin sa kaniya noong nandoon pa siya sa probinsya. Nagpadala ito ng isang mahabang mensahe, nagtatanong kung kamusta na siya sa Maynila at nag

Ang gabi ay patuloy na lumalim sa loob ng marangyang penthouse. Habang ang buong lungsod ng Bonifacio Global City ay dahan-dahang natutulog sa ilalim ng kumukutikutitap na mga ilaw ng mga dambuhalang gusali, isang kakaibang pakiramdam ang biglang gumising sa nagrerebeldeng sikmura ni Chrisha. Matapos ang sunod-sunod at nagbabagang engkwentro na naganap sa kanila ni Wesley mula pa kanina, naramdaman ng dalaga ang matinding pagod at labis na gutom. Ang kaniyang katawan ay tila ba naubusan ng lakas dahil sa walang humpay at mapang-angkin ng bilyonaryo.Dahan-dahan siyang gumalaw sa ilalim ng makapal na kumot, pilit na iniaalis ang mabigat na braso ni Wesley na nakapulupot pa rin nang napakahigpit sa kaniyang baywang. Subalit sa kaunting paggalaw pa lamang niya, mas lalo pang humigpit ang hawak ng lalaki, humihila sa kaniya pabalik sa matigas at mainit nitong dibdib."Saan ka pupunta, Chrisha?" ang paos, mababa, at inaantok pang bulong ni Wesley, ang kaniyang mukha ay isinusubsob sa likod

Sa pag-usad ng mga sumunod na oras, ang madilim na kalangitan sa labas ng penthouse ay unti-unting napalitan ng kulay abong liwanag ng madaling-araw. Sa loob ng silid, ang katahimikan ay tila ba nagkaroon ng sariling bigat. Ang galit na matagal nang kinuyom ni Chrisha sa kaniyang dibdib—ang matitigas na pader ng kaniyang poot at pride na itinayo niya bilang panangga laban sa lalaking sumira at bumuo sa kaniyang mundo—ay tuluyan nang nagpapakita ng mga lamat. Ang tindi ng kanilang mga emosyon, ang bawat salita ng pagsisisi ni Wesley, at ang mga nagbabagang haplos na naganap sa pagitan nilang dalawa ay tila ba naging isang malakas na martilyo na unt-unting nagpapabagsak sa kaniyang mga depensa.Humarap si Chrisha kay Wesley na kasalukuyan pa ring gising at nakatitig sa kaniya nang may seryoso at malalim na pananaw. Ang kinalalagyan ng kaniyang puso ay wala nang espasyo para sa anomang pag-aalinlangan. Ang bawat natitirang bakas ng kaniyang galit ay tuluyan nang gumuho, natunaw sa ilalim