Serving the Billionaire 의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

Ang katotohanan na dahan-dahang nabuksan sa kaniyang harap ay hindi na nag-iiwan ng anomang puwang para sa pag-aalinlangan. Si Tyra Jasmine ay kaniyang anak, at si Chrisha ay nananatiling kaniyang babae. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa screen ng kaniyang laptop, pilit na inuunawa ang bawat pahina ng ulat na ipinadala ng kaniyang private investigator habang ang sikat ng araw ay unti-unting nagbibigay ng liwanag sa kaniyang malawak at tahimik na silid.Habang patuloy na binabasa ni Wesley ang mga detalyadong dokumento, ang kaniyang paningin ay napako sa isang partikular na bahagi ng ulat na naglalaman ng mga pangalan ng mga taong nakasama at nakasalamuha ni Chrisha sa Zambales. Ang kaniyang puso ay marahas na dinaluhong ng tindi ng emosyon nang makita ang pangalan ni Mark—ang lalaking matagal nang naging bahagi ng nakaraan ni Chrisha, ang kaniyang ex-boyfriend na minsan nang naging dahilan ng matinding selos at sigalot sa pagitan nilang dalawa sampung taon na ang nakali

Ang dambuhalang katotohanan na iyon ay umalingawngaw sa buong sistema ni Wesley. Humakbang siya pabalik sa kaniyang lamesa at marahas na tinitigan ang nagliliwanag na screen ng kumpetenteng ulat ng kaniyang private investigator. Ang bawat salita, ang bawat dokumento, at ang bawat nakalakip na ebidensya ng tahimik at simpleng pamumuhay ni Chrisha sa probinsya ay tila ba mga sampal na gumising sa kaniyang natutulog na puso. Ang matagal niyang pinagbintangang pagtataksil, ang kwento ng ibang lalaki na kaniyang binuo sa kaniyang sariling isip upang bigyan ng katwiran ang tindi ng kaniyang galit, ay tuluyan nang gumuho."Pilit mo akong ginawang tanga, Chrisha..." ang pabulong at seryosong asik ni Wesley, ang kaniyang boses ay binalot ng naghalong tindi ng sakit at poot, subalit may kalakip na marahas na pananabik. "You built a wall of lies to cover up the most beautiful thing that ever happened to us."Naalala niya kung paano siya tinitigan nang diretso ni Chrisha sa hallway kagabi. Ang la

Naglakad siya patungo sa kinalalagyan ng kaniyang pinto upang simulan ang kaniyang pagbaba, ang kaniyang bawat hakbang ay may tindi ng bigat na tila ba naging isang babala para sa babaeng nagtago sa kaniya ng isang dekada. Ang kaniyang buong katawan ay binalot ng kakaibang panginginig, isang pakiramdam na bago sa isang lalaking tulad niya na sanay na kontrolin ang lahat ng bagay sa kaniyang paligid. Ang hawakan ng pinto ay nanatiling malamig sa kaniyang palad habang ang kaniyang isip ay tuluyang nilamon ng natuklasang katotohanan.Hindi pa man niya tuluyang naibababa ang lever ng pinto, napatigil ang kaniyang mga hakbang.Ang tindi ng emosyon na kaniyang pinipigilan mula pa kanina nang mabasa ang opisyal na resulta ng DNA test ay biglang sumabog na parang isang dambuhalang alon na sumira sa kaniyang matatag na pader. Ang kaniyang matikas na dibdib ay marahas na gumuho habang ang kaniyang likod ay dahan-dahang sumandal sa saradong pinto ng kaniyang penthouse. Ang kaniyang mahahabang da

Bawat segundo na lumilipas sa loob ng elevator ay tila ba nagiging isang mahabang taon para sa kaniya, at ang kaniyang puso ay patuloy na pumipintig sa tindi ng kaba at nagbabadyang paghaharap. Ang bakal na pinto ng elevator ay bumukas sa ground floor na naglalabas ng isang matikas na bilyonaryo na ang bawat hakbang ay may dalang panganib at seryosong determinasyon.Bumalik ang kaniyang matalas isip. Imbes na sumugod na parang walang direksyon, naglakad si Wesley patungo sa kaniyang pribadong opisina sa likod ng grand lobby. Doon, binuo niya ang kaniyang dambuhalang plano. Sisiguraduhin niyang sa plano niyang ito ,hinding hindi na sila makakalayo pa sa kaniya."David," ang tawag ni Wesley sa kaniyang head of security sa pamamagitan ng kaniyang hawak na communication device, ang kaniyang boses ay naging malamig, kalkulado, at puno ng tindi ng kapangyarihan. "Lock down the secondary perimeter. Huwag niyo silang haharangin sa main gate, ngunit siguraduhin mong walang anomang labasan na m

Ang liwanag ng umaga ay muling humampas sa kaniyang mukha, subalit walang anomang init ang nakatunaw sa lamig ng kaniyang determinasyon. Ang kaniyang buong pagkatao ay naging isang seryosong instrumento ng pagbawi. Bawat segundong lumilipas ay tila ba naglalapit sa kaniya sa dulo ng kalsada kung nasaan ang kaniyang tunay na pamilya. Ang gulong ng kaniyang sasakyan ay dahan-dahang gumapang sa sementadong daan habang ang kaniyang isip ay lumilipad na patungo sa susunod na dambuhalang hakbang na kaniyang gagawin.Habang nagmamaneho siya, hindi sapat kay Wesley ang legal na aspeto lamang. Alam niya kung paano mag-isip si Chrisha kapag natatakot ito. Kapag naramdaman ng dalaga na unti-unti na siyang lumalapit, handa itong isara ang kaniyang negosyo, iwanan ang lahat, at lumipat muli sa ibang malayong lugar kung saan hindi sila madaling matatagpuan. Sampung taon itong nagtago, at ang karanasan na iyon ay nagbigay kay Chrisha ng tindi ng kakayahan na mawala na parang bula sa isang iglap.Isa