All Chapters of Serving the Billionaire : Chapter 1 - Chapter 10

Ang sakit pala talaga kapag 'yung taong akala mo siya na, biglang magiging estranghero ulit sa isang kurap lang. Nakatitig si Chrisha sa hawak niyang chef's knife, pero blangko ang kaniyang isip. Nasa gilid siya ng busy at maingay na kusina ng Le Petit Laurent, isang sikat at mamahaling fine dining restaurant sa kanilang lungsod. Sa paligid niya, rinig na rinig ang kalampag ng mga kawali, ang sigaw ng head chef para sa mga order, at ang amoy ng mamahaling truffle oil at roasted herbs na sumasayaw sa hangin. "Chef Chrisha! Yung wagyu steak para sa table four, kailangan na!" pasigaw na tawag ng isa sa mga sous chef. Naibalik si Chrisha sa reyalidad. Mabilis niyang pinunasan ang sulok ng kaniyang mga mata gamit ang dulo ng kaniyang malinis na apron. Huminga siya nang malalim, pilit na ibinabaon ang sumasakit na emosyon sa kaibuturan ng kaniyang dibdib. "Coming!" sagot niya, pilit na pinatatag ang boses na medyo namamaos dahil sa iyak kagabi. Habang maingat niyang inaayos ang pagkaka

Madaling-araw pa lang ay gising na si Chrisha. Hindi na naman siya dinalaw ng antok dahil sa bigat ng kaniyang iniisip. Nakaupo siya sa gilid ng kaniyang kama habang nakatitig sa puting papel na hawak niya. Isang pormal na resignation letter ang nakasulat doon. Malinis, maayos, pero bawat salita ay parang may kasamang mabigat na buntong-hininga. Ito na ang araw na iiwan niya ang kusinang nagbigay sa kaniya ng pangalan, ang kusinang naging saksi sa mga pangarap niya, at ang lugar kung saan sinubukan niyang itago ang kaniyang sugat. Pumasok siya sa Le Petit Laurent na mas maaga sa kaniyang nakasanayang shift. Sarado pa ang malalaking ilaw sa dining area, at tanging ang mga emergency lights lang ang nagbibigay ng malamig na liwanag sa paligid. Ang mga silya ay nakataob pa sa ibabaw ng mga lamesa. Ang katahimikan ng lugar ay tila ba nakikiramay sa kaniya. Naglakad siya patungo sa locker room upang isuot ang kaniyang chef’s jacket para sa huling pagkakataon. Habang isinasara niya ang bawa

Gumaralgal ang gabi kasabay ng malakas na bass na tila yumayanig sa mismong semento sa ilalim ng mga paa ni Chrisha. Nakatayo siya sa tapat ng malaking salaming pinto ng bar, ang neon lights na kulay lila at ginto ay sumasayaw sa kaniyang mukha. Huminga siya nang malalim, hinawakan ang strap ng kaniyang maliit na sling bag, at tuluyang pumasok sa loob.Sinalubong agad siya ng malamig na hangin mula sa aircon na may kaunting amoy ng mamahaling tabako, vape, at halimuyak ng iba't ibang klaseng alak. Napakaraming tao. Ang buong paligid ay nababalutan ng dim lights, at ang bawat sulok ay punong-puno ng mga taong nagtatawanan, sumasayaw, at tila walang mga pinapasan na problema sa buhay. Sa loob ng mahabang panahon, ngayon lang uli nakaramdam si Chrisha ng ganitong klaseng kalayaan. Walang mainit na kusina, walang nagmamadaling mga order, at higit sa lahat, walang multo ng nakaraan na sumasakal sa kaniya sa loob ng kaniyang maliit na apartment.Naglakad siya patungo sa mahabang bar counter

Ang dahan-dahang paglapat ng mga daliri ng lalaki sa kaniyang panga ay tila huling mitsa na nagpasiklab sa nag-aalab na atraksyon sa pagitan nilang dalawa. Sa gitna ng gumagalaw na ilaw ng bar, hindi na nag-isip si Chrisha. Ang matinding hilo, ang amoy ng mamahaling alak, at ang desperadong pagnanasa na takasan ang multo ng kaniyang nakaraan ay tuluyang kumuha sa kaniyang katinuan.Nang maramdaman ng estranghero ang kaniyang pagsuko, hindi na ito nag-aksaya ng panahon. Inakay siya nito paalis sa siksikang dance floor, ang malalaking palad nito ay nananatiling protektado sa kaniyang baywang habang hinahawi ang mga tao. Parang panaginip ang lahat para kay Chrisha. Sumunod siya sa bawat hila ng lalaki, lumabas sila sa likod na pinto ng bar kung saan naghihintay ang isang pribadong elevator na mabilis na nagdala sa kanila patungo sa pinakatuktok na palapag ng gusali—isang marangya at eksklusibong penthouse suite.Pagkabukas na pagkabukas ng pinto ng suite, sinalubong sila ng nakabibinging

Hindi na huminga nang malalim si Chrisha. Sa takot na ang susunod na segundong mananatili siya sa loob ng marangyang penthouse na iyon ang magiging huli niyang pagkakataon para makatakas, marahan ngunit mabilis niyang itinulak ang mabigat na pinto. Pagkalabas na pagkalabas niya sa tahimik at malawak na pasilyo ng elite floor, dinala niya ang kaniyang sarili sa isang mabilis na paglakad na halos mauwi na sa pagtakbo. Ang kaniyang mga takong ay lumikha ng mahihinang tunog sa makapal na carpet ng hallway, bawat yapak ay may bitbit na nag-uunahang kaba at pagsisisi.Sinalubong siya ng nag-iisang elevator na naghihintay sa tapat. Agad niyang pinindot ang button, paulit-ulit, habang ang kaniyang mga mata ay pabalik-balik na tumitingin sa saradong pinto ng suite na kaniya lang nilisan. Natatakot siyang biglang bumukas iyon at lumabas ang matikas na pigura ng estranghero para bawiin siya. Nang bumukas ang elevator, mabilis siyang pumasok sa loob at pinindot ang ground floor. Habang pababa ang