Accueil / Romance / After My Husband Betrayed Me, His CEO Wanted Me / Chapitre 121 - Chapitre 130

Tous les chapitres de : Chapitre 121 - Chapitre 130

284

Chapter 121 Chismis

“Sino ang nagsend nito?” nanginginig na tanong ni Eunice.Mahigpit ang pagkakahawak niya sa gilid ng mesa, na para bang iyon na lang ang pumipigil sa kanya na tuluyang bumigay. Hindi niya inakalang aabot sa ganito ang sitwasyon. Akala niya, tsismis lang ito tungkol sa pagkikita nilang magkasama, isang bagay na madaling mapapawi.Pero ito? Masyado na itong lumala, lalo na kung malaman ng lahat ang totoo.“Si Sandro ang nagsend nito,” sagot ni Brian. “Alam niyang close friends tayo.”“Sinong Sandro?” usisang tanong ni Mara.“'Yung production supervisor sa likod. Kaibigan ko siya, at huwag mo nang balakin lumandi roon. May girlfriend na siya at ikakasal na sila next year,” pabirong sabi ni Brian kay Mara.“Grabe ka talaga, kung anu-ano agad pumapasok sa isip mo,” reklamo ni Mara.Pakiramdam ni Eunice, biglang tumigil ang mundo niya.Unti-unting nawala ang ingay sa paligid, na para bang may hindi nakikitang pader na naghihiwalay sa kanya sa lahat ng nasa paligid.Ang tanging naririnig na

Chapter 122 Eunice's Trauma

“Hindi, Eunice. Bakit ikaw ang kailangang matalo? Wala ka namang ginawang mali,” sabi ni Mara habang diretso siyang nakatingin kay Eunice, na para bang gusto niyang siguraduhing narinig at naintindihan nito ang bawat salita.Para kina Mara at Brian, kung mananatiling tahimik si Eunice, lalo lang magpapakalat ng kung anu-anong kuwento ang mga tao. At kalaunan, paniniwalaan na rin ng lahat ang mga tsismis dahil hindi man lang ipinagtatanggol ni Eunice ang sarili niya.Dahan-dahang huminga si Eunice. “May saysay pa ba kung may kasalanan ako o wala?” mahina niyang tanong.“Syempre, meron!” mariing sagot ni Mara.“Wala ring silbi kung ipagtatanggol ko ang sarili ko. Matatalo pa rin ako, at sa akin pa rin ibabagsak ang sisi,” sabi ni Eunice na halatang nawawalan na ng pag-asa.Dahan-dahan siyang umiling. Alam na alam niyang ito ang kapalit ng pananatili niya roon. Hindi niya habang buhay maitatago ang relasyon nila ni Hector, kahit hanggang ngayon ay wala pa rin naman itong malinaw na label.

Chapter 123 Trabaho lang

“Ano na namang tsismis 'yan?” tanong ni Hector habang iniikot ang ballpen sa ibabaw ng mesa niya.Paulit-ulit niyang itinapik ang dulo ng ballpen sa salaming ibabaw ng mesa. Ang mahinang tunog nito ay lalo lang nagpadagdag sa pagkabalisa niya.“Bakit ba laging may bagong tsismis? Ganito ba talaga kasipag at kaabala ang mga tao sa buhay ng iba?”Mula nang sabihin ni Brian na halos lahat na ng lalaki ay kinatatakutan na ni Eunice, pakiramdam ni Hector ay may mabigat na bagay na dumadaganan sa dibdib niya.Kahit ang paghihintay lang kay Brian, na kasama ngayon ni Eunice, ay parang napakahaba. Bawat minuto ay tila walang katapusan. Kung saan-saan napupunta ang isip niya, lalo na sa mukha ni Eunice na nitong mga nakaraang araw ay mukhang napakahina at pagod.Napagtanto ni Hector na masyado na niyang pinatagal ang lahat. Akala niya, unti-unti ring maaayos ang sitwasyon, pero ang totoo, tuluyan na pala itong nagbago. Naisip din niyang baka naging hindi komportable si Eunice dahil sa pagiging

Chapter 124 Eunice's Outburst

“Anong ibig mong sabihin sa 'uh'?” tanong ni Bernard.“Uh... ako po—”“Bakit puro 'uh' ang lumalabas sa bibig mo, Mr. Brian?” sabi ni Bernard, pilit pinipigilan ang tawa sa sobrang kabadong itsura ni Brian.Hindi na nakatiis si Eunice. Hinawakan niya ang kamay ni Brian at hinila ito palayo.“Sir, mauuna na po kami,” sabi ni Eunice.Tumango si Bernard. Alam niyang hindi nagkataong naroon si Brian. Binabantayan nito si Eunice. Alam ng lahat kung gaano kalapit sina Eunice at Brian.“Kung nagtagal pa tayo roon, baka iba na ang lumabas sa bibig mong 'uh,'” mahinang bulong ni Eunice, halos hindi na marinig.Pero narinig pa rin iyon ni Brian at napahalakhak.“Naku, bakit ba puro 'uh' ang nasabi ko?” natatawa niyang sabi.“Ba't ka ba kinabahan nang gano'n? Dapat nag-isip ka na lang ng kapani-paniwalang dahilan kaysa nakatayo ka lang doon na puro 'uh,'” reklamo ni Eunice.“Sorry, Ms. Eunice. Nagulat lang kasi ako nang biglang bumukas ang pinto.”Napailing na lang si Eunice. Buti na lang at hin

Chapter 125 Bagong Kakilala

Mabilis na naglakad palayo si Eunice. Namumuo na ang mga luha sa gilid ng mga mata niya, halos handa nang tumulo anumang sandali.“Eunice!” sigaw ni Mara habang hinahabol siya.Dumiretso si Eunice sa restroom at pumasok sa isa sa mga cubicle. Doon na tuluyang bumigay ang emosyon niya at umiyak. Napabuntong-hininga si Mara at tumayo sa labas ng cubicle.“Eunice, buksan mo ang pinto. Halika, harapin natin 'to nang magkasama. Kung kailangan, pumunta tayo sa HR at magsampa ng reklamo.”Walang sagot. Ang tanging naririnig ni Mara ay ang pigil na hikbi ni Eunice. Doon umiyak si Eunice dahil ayaw niyang umuwi na dala ang mga luha niya. Ayaw niyang makita ni Hestia na malungkot siya at umiiyak.“Eunice...”“Mara, bumalik ka na sa opisina. Uuwi na ako. Nakapag-book na ako ng taxi,” sagot ni Eunice.“Ayaw mo na ba akong makita? Galit ka rin ba sa akin?” tanong ni Mara.Umiling si Eunice.“Hindi. Hindi ako galit sa'yo. Gusto ko lang talagang mapag-isa muna.”“Tatawagan ko si Brian para ihatid ka

Chapter 126 Lihim

“Oh.”Iyon lang ang isinagot ni Eunice.Ayaw na niyang pahabain pa ang usapan. Pakiramdam niya, saan man siya magpunta, parang si Hector pa rin ang nakapaligid sa buhay niya. Hindi na yata mawawala ang pangalan nito sa paligid niya. Kahit ngayong gusto lang niyang mapag-isa at magpahinga, kaibigan pa pala ni Hector ang lumapit sa kanya.“Kilala mo siya?” tanong ni Marco.“Kilala ko siya. Boss ko siya.”“Hmm.”Matagal na nanatiling tahimik si Eunice, nakatingin lang sa malayo habang hawak pa rin ang malamig na kape.“Actually, kakarating ko lang dito ilang araw na ang nakalipas. Nandito ako dahil sa trabaho,” sabi ni Marco kahit wala namang nagtatanong.Hindi sumagot si Eunice. Bahagya lang siyang tumango. Makalipas ang ilang sandaling katahimikan, tumigil na rin si Marco sa pagsasalita. Marahil ay napansin nitong wala talagang balak makipagkuwentuhan si Eunice.Maya-maya, nagpaalam na si Eunice.“Pasensya na. Mauuna na ako.”“Ha? Saan ka pupunta?”“Uuwi na.”“Pwede bang makuha ang con

Chapter 127 Magpakasal

“Anong sinabi mo? Umiiyak siya?” agad na tanong ni Hector.“Hula ko lang naman dahil namumula ang mga mata niya. Nakaupo siya sa damuhan, may hawak na kape pero hindi naman iniinom. Kung kilala mo talaga siya, ipakilala mo naman ako. Sobrang tagal ko nang single,” sagot ni Marco.Hindi na sumagot si Hector. Sa halip, agad niyang inilabas ang cellphone niya at tinawagan si Brian.“Nasaan si Eunice?” walang paligoy-ligoy niyang tanong pagkapasok ng tawag.“U-Uh... sir...”“Nasaan siya?”“Umuwi na po siya. Opo... umuwi na po siya,” sagot ni Brian na halatang kinakabahan.“Sabihin mo sa'kin ang buong nangyari!”Wala nang nagawa si Brian kundi ikuwento ang lahat sa telepono. Pagkarinig sa paliwanag nito, nakumpirma ni Hector na ang Eunice na tinutukoy ni Marco ay ang Eunice na kilala niya.Agad niyang pinatay ang tawag at humarap muli kay Marco.“Nasaan na siya ngayon?” tanong ni Hector.“Si Eunice?”“Oo.”“Sabi niya uuwi na siya. Close ba kayo?” tanong ni Marco.“Siya ang magiging asawa k

Chapter 128 Hotel

“Hindi pa nga naaayos ang problema natin, dadagdagan mo na naman ng panibago?” inis na tanong ni Eunice.Matalim ang tingin niya kay Hector. Hindi talaga siya makapaniwala na naiisip pa nitong pilitin siyang magpakasal sa ganitong sitwasyon.“Eunice...” mahinang tawag ni Brian.Hinawakan ni Hector ang noo niya bago umupo sa tabi ni Eunice.“Akala ko... ito na ang pinakamagandang paraan para tumigil na sila sa mga tsismis,” mahina niyang sabi.Hindi sumagot si Eunice. Malalim lang siyang bumuntong-hininga.“Hindi ko na alam. Hindi ako makapag-isip nang maayos ngayon.”Natahimik silang apat, bawat isa'y abala sa sariling iniisip. Pumunta sina Mara at Brian para kumbinsihin si Eunice na huwag mag-resign. Pero bigla namang dumating si Hector at gusto na agad siyang pakasalan.“Eunice... desidido ka na talagang mag-resign?” mahinang tanong ni Mara.Tumango si Eunice.“Oo.”“Sayang naman. Lalo na kung may chance ka pang ma-promote.”“Ayos lang kung mag-resign siya. Kaya ko namang buhayin si

Chapter 129 Muling Pagniniig

Hindi sumagot si Eunice, pero lalo niyang hinigpitan ang yakap sa sarili."Eunice..." mahina muling bulong ni Hector.Ang mababa at paos na boses ni Hector sa tabi ng tainga niya ay nagpanginig sa buong katawan ni Eunice. Marahan siyang inalalayan ni Hector pabalik sa sasakyan. Alam niyang may isang five-star hotel na hindi kalayuan sa burol na iyon.Buong biyahe papunta sa hotel, tahimik lang si Eunice. Gusto niyang tumanggi, pero alam din niyang gusto rin niyang maramdaman muli ang haplos ni Hector. Dalawang taon niyang inisip na makakalimutan niya si Hector, pero hindi pala. Hindi niya kailanman nakalimutan ang bawat haplos nito."Tara," sabi ni Hector habang hinahawakan ang kamay ni Eunice.Nag-alinlangan si Eunice, pero hindi siya tumutol. At ngayon, magkasama na silang dalawa sa iisang kuwarto.Isinara ni Hector ang pinto, saka agad na marahang hinalikan si Eunice. Hinubad niya ang bag nito at hinayaang mahulog iyon sa sahig."Eunice, sobrang na-miss kita," mahina niyang sabi.M

Chapter 130 Tuluyang Pag Alis

"Excuse me. Eunice."Parang nabasag ang katahimikan nang marinig ni Eunice ang tawag na iyon. Sa totoo lang, wala siyang balak buksan ang pinto. Pero nang marinig ni Hestia ang boses sa labas, hindi na ito mapakali."Ma... ma..." tawag ni Hestia habang itinuturo ang pinto.Kanina pa kasi ito nagmamaktol at gustong lumabas papunta sa bahay ni Wendy. Sanay siyang maglaro sa malawak na bakuran nito at madalas pa siyang isinasama sa paglalakad sa paligid.Ngayong nakakulong lang siya sa bahay, nagsisimula na siyang mainip at maging iritable.Wala nang nagawa si Eunice kundi buksan ang pinto. Napangiti siya nang makita si David na nakatayo sa harap ng bahay."Sir David? May kailangan po ba kayo?" tanong ni Eunice bago siya pinaupo sa isa sa mga upuang nasa harap ng inuupahan niyang bahay.Hindi kasi sanay si Eunice na magpatuloy ng bisita sa loob ng bahay maliban kina Mara at Brian. May dalawang plastik na upuan at isang maliit na plastik na mesa siya sa may terasa, kaya roon na lang siya

Dernier

...

11 12 13 14 15

...

Scanner le code pour lire sur l'application