All Chapters of After My Husband Betrayed Me, His CEO Wanted Me: Chapter 141 - Chapter 150

“Ano 'to?” tanong ni Eunice.Umiling si Febi.“Hindi ko rin alam kung ano ang laman niyan. Mula noong ibinigay sa akin 'yan, itinago ko lang. Hindi ko man lang binuksan. Buti na lang at nadala ko pa rin nang lumipat kami rito. Mukhang binigyan pa rin ako ng Diyos ng pagkakataong maibigay sa'yo ang ipinagkatiwala sa akin.”Tahimik na nakatingin si Eunice sa kahong nakabalot sa lumang panyo na hawak niya.“Pero hindi ko pa 'to nakikita noon. Hindi naman ito ipinakita sa akin nina Mama at Papa.”“Sabi ng babaeng nakatira roon, nakita raw nila ang kahong 'yan sa pinakadulong drawer ng lumang cabinet. Naiwan n'yo kasi ang cabinet na 'yon, hindi ba?” tanong ni Febi.

“Dad, kilala n'yo si Aling Wendy?” tanong ni Hector.Samantala, matagal na nakatitig si Aling Wendy kay Herman bago pilit na ngumiti. “Oo, naaalala pa rin kita.”Nagkatinginan sina Eunice at Hector. Lalo silang nakaramdam ng kakaiba nang mapansin nilang parang hindi masaya si Aling Wendy sa pagkikita nila ni Herman. May kung anong sakit na nakatago sa ngiti nito, isang bagay na marahil ay mahirap sabihin.Pero iba ang reaksiyon ni Aling Wendy kay Herman. Kitang-kita sa mukha nito na masaya siya sa pagkikitang iyon.“Sir, salamat po sa pagpunta,” sabi ni Eunice, sinusubukang pagaanin ang sitwasyon.Tumango si Herman. “Tawagin mo na lang akong dad, gaya ni Hector.”“Anak, bumati ka kay Lolo,” sabi ni Hector sabay iniabot si Hestia. Mahigpit pa ring nakakapit ang bata sa leeg ni Hector, na para bang natatakot itong may bagong taong gustong lumapit sa kanya.“Siya ang apo ko?” tanong ni Herman habang marahang hinawakan ang kamay ni Hestia.“Yes, dad.”Sinubukan ni Herman na lambingin si H

“Pili ka na lang ng tinapay. Bibigyan kita ng discount, tutal first day naman ng shop,” sabi ni Eunice, pilit na inililihis ang usapan.Lalo na at napasilip si Eunice kay Hector. Halatang matalim ang tingin ng lalaki habang pinagmamasdan sila.“Wow, sakto. Marami naman talaga akong bibilhin,” natatawang sabi ni Francis.At sa huli, binili ni Francis ang lahat ng paninda ni Eunice. Naubos niya ang lahat ng paninda hanggang sa isinara na nila ang shop at inilagay ang karatulang “Closed” sa pinto.“So, hindi ka pa kasal?” tanong ulit ni Francis, hindi pa rin sumusuko.“May anak na ako,” sagot ni Eunice sabay turo kay Hestia na nasa bisig ni Hector.“Oh.”Pagkatapos magbayad ni Francis, ipinakilala ni Eunice si Francis kay Hector dahil pareho silang nag-aral sa iisang university.“Kilala mo ba siya?” tanong ni Eunice kay Francis.Umiling si Francis. “Hindi.”“Senior natin siya noong college.”“Oh, talaga?”Ngumiti lang si Hector, pero halatang pilit ang ngiti niya. Kitang-kita ang inis ni

“Nasa loob sila?” tanong ni Eunice, hindi makapaniwala.“Parang gano’n na nga.”Umiling si Eunice. “Imposibleng nasa loob sila. Bakit naman isinara ang pinto? Baka hindi naman kay dad ‘yang sapatos.”“Alam kong kay dad ‘yan.”Muli itong tiningnan ni Eunice. Noong una, naisip niyang baka kay Glen iyon, ang pamangkin ni Wendy. Pero madalas din niyang nakikita si Glen na pumupunta roon, at hindi naman ganoon ang style ng sapatos nito.“Pupunta ba tayo roon para tingnan?” tanong ni Eunice.“Huwag na. Baka naiwan lang.”Pero nang maghahanda nang umuwi

“Mr. Elizalde, pakiusap. Kahit bigyan n’yo man lang kami ng isa o dalawang buwan para makahanap ng bagong tao.”Sinubukan ni Mr. Benitez na kumbinsihin si Hector. Alam niyang kung bigla silang maglalagay ng tao sa posisyong iyon, at maling tao ang mapili, malaki ang posibilidad na malugi ang kumpanya.Samantala, maraming pagbabago at pag-unlad ang nangyari sa kumpanya habang General Manager si Hector.“Pasensya na, Sir. Hindi puwede. Para saan pa ako mananatili? Hayaan nilang sila na ang nagyayabang na maghanap ng kapalit ko agad.”Sa huli, sumuko na si Mr. Benitez. Hindi niya kayang kumbinsihin si Hector. Kahit pinipilit siyang magtagumpay sa pag-iimpluwensya rito, kapag nakapagdesisyon na si Hector, hindi na niya iyon binabago.