All Chapters of สาวน้อย...ของคุณอา: Chapter 51 - Chapter 57

คุณปทุมทิพย์โกรธจนตัวสั่นที่ฉัตรวีไม่ยอมรับเช็กใบนั้น เธอไม่คิดว่าผู้หญิงบ้านๆธรรมดาคนหนึ่งจะเหิมเกริมได้ถึงเพียงนี้ เธอไม่อาจอยู่ร่วมบ้านกับผู้หญิงแบบนี้ได้ แต่เธอก็รับมือยากเช่นกันจึงเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร"ป้าพิมพ์คะ...คุณปทุมทิพย์มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"ฉัตรวีถามแม่บ้านปกติบ้านหลังนี้ไม่เคยมีใครมา แม้แต่ตรีเพ็ชรก็ไม่เคยแวะมาสักครั้งยิ่งไม่ต้องพูดถึง คุณปทุมทิพย์เธอไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เธอจะยุ่งกับพิพิมพ์อยู่ตลอด แต่วันนี้เธอกลับมาที่นี่เพื่อให้เธอเลือกระหว่างเงินกับลูกชายของเธอ"มาตั้งแต่บ่ายสี่โมงเย็นค่ะ...คุณผู้หญิงขึ้นไปสำรวจห้องทุกห้องเลยค่ะ" ป้าพิมพ์เล่าให้ฉัตรวีฟังอย่างละเอียด "ป้าคงไม่ได้พูดถึงเด็กๆใช่ไหมคะ" ที่เธอถามเรื่องที่คุณปทุมทิพย์มาที่บ้าน เพราะกลัวความแตกช่วงนี้ลูกๆของเธอมาค้างที่นี่บ่อย ข้าวของที่ทิ้งไว้ที่นี่ก็ไม่น้อยจึงถามเพื่อความแน่ใจ"ไม่คะ...และห้องของคุณหนูทั้งสองก็ถูกล็อกไว้ค่ะ คุณผู้หญิงเข้าไปไม่ได้ค่ะ" ป้าพิมพ์จัดการล็อกไว้และเก็บของไว้จนหมดตรีภพกลับมาถึงบ้านก็รีบขึ้นมาหาฉัตรวีที่ชั้นสองบนห้องนอนเลย เขามีของขวัญจะให้เธอเป็นโฉนดของบ้านหลังนี้ โอนเป็นชื่อเ

เวลาผ่านไปยิ่งนานวันเข้าพิพิมพ์ก็ยิ่งเล่นแรงขึ้นเรื่อยๆเมื่อรู้ว่าคุณปทุมทิพย์ ถอนตัวออกไม่หนุนหลังเธอแล้วจึงวางแผนเมื่อรู้ว่าฉัตรวี ต้องไปสัมนาที่หัวหินเดิมทีฉัตรวีก็ไม่ได้อยากไปเพราะต้องไปค้างคืน พอเล่าเรื่องงานให้ตรีภพฟังแล้วเขากลับสนับสนุนให้เธอไป ตรงกับวันหยุดสุดสัปดาห์พอดีเขาจะพาเด็กๆตามเธอไป พอดีมีบ้านพักตากอากาศที่หัวหินอยู่จะถือโอกาสนี้ พาลูกทั้งสองของเขาไปเที่ยวด้วยเธอจึงตกลงฉัตรวีเดินทางไปพร้อมรถตู้บริษัทกับเพื่อนร่วมงานในแผนกหลายคน และการมาสัมนาครั้งนี้ก็มีพิะิพิมพ์ร่วมทางไปด้วย ทำให้การเดินทางมีสีสันไม่น้อยเพราะเธอพูดจาแดกดันกระทบกระทั่ง ฉัตรวีตลอดทางแต่เธอพยายามไม่สนใจจนกระทั่งมาถึงที่พักพิพิมพ์กระซิบกระซาบกับทัศนีย์งานเลี้ยงคืนนี้ เธอต้องการให้ฉัตรวีอับอายเธอยื่นซองสีขาวใสให้ทัศนีย์ ก่อนจะแยกกันไปดูห้องพักของตัวเองงานเลี้ยงเริ่มขึ้นสองทุ่มตรงคนเริ่มทยอยกันมา ไม่ใช่แค่บริษัทที่ฉัตรวีที่มาสัมนาแต่มีอีกหลายบริษัทที่เป็นคู่ค้าก็มาร่วมด้วย จึงมีทั้งคนที่รู้จักและไม่รู้จักปะปนกันไป หนึ่งในนั้นก็มีสุชาติมาร่วมงานสัมนานี้ด้วยฉัตรวีใส่ชุดเดรสสีดำแขนกุดยาวเลยเข่ามองดูเรียบร้

การสัมนาครั้งนี้ผ่านพ้นไปได้ดีในช่วงเช้า พอพักกลางวันพิพิมพ์ก็รีบให้ทัศนีย์ไปที่ห้องของฉัตรวี เพื่อเอากล้องจิ๋วที่พวกเธอแอบไปติดไว้ในห้อง พิพิมพ์โล่งใจไม่น้อยที่กล้องนั้นยังอยู่ที่เดิม รีบทำลายหลักฐานทิ้งทันทีกลัวมีคลิปหลุดออกไป เธอกับทัศนีย์คงไม่มีหน้าอยู่ที่บริษัทต่อแน่ถึงช่วงบ่ายทุกคนเข้าร่วมประชุมสัมนาตามปกติ ทัศนีย์เป็นคงเปิดเสนอผลิตภัณฑ์ที่เธอเพิ่งออกแบบใหม่ให้กับบริษัทของสุชาติ เลยทำตัวอย่างคร่าวๆมาเสนอให้ดูทุกคนจ้องไปที่จอขนาดใหญ่หน้าบอร์ดการประชุม ซึ่งมีผู้คนมากหน้าหลายตาตัวแทนหลายบริษัทที่เข้าร่วม ที่ผ่านมาผลงานของทัศนีย์ค่อนข้างโดดเด่นเป็นที่น่าชื่นชม มาตลอดหลายปี เธอทำชื่อเสียงเป็นหน้าเป็นตา ให้บริษัทไว้ไม่น้อยภาพที่ปรากฎขึ้นบนจอขนาดใหญ่นั้นคือ...ภาพที่ทัศนีย์กำลังนัวเนียอยู่กับสุชาติบนเตียง แถมยังมีภาพที่พิพิมพ์เปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกหมด เหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าเดินเข้าไปในห้องน้ำ ด้วยท่าทางร้อนรุ่มว้าวุ่นใจลูบไล้ตัวเองอย่างวาบหวิว ทุกคนในที่ประชุมถึงกับตาค้าง มองดูคลิปเหล่านั้นด้วยความตื่นตาตื่นใจ"ปิด...ปิดเดี๋ยวนี้นะ"เสียงเล็กแหลมดังขึ้นอย่างสติแตก ไม่คิดว่

ตรีเพ็ชรกลับมาถึงบ้านเขานั่งลงที่โถงกลางบ้านคิดถึงใบหน้า บ้องแบ๊วของเด็กหญิงตัวน้อยแล้วยิ้ม ดวงตากลมโตขนตางอนยาวคิ้วดำหนา แก้มป่องจมูกโด่งรั้นปากเล็กจิ้มลิ้ม น่าเอ็นดูใบหน้าของเด็กคนนั้นคุ้นตาเขามากๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนพลันสายตาของเขาก็ไปสดุดกับรูปตั้งโต๊ะ ภาพของเขาตอนเด็กๆ ทำให้ตรีเพ็ชรนึกออกว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นเหมือนใคร ที่แท้เด็กน้อยวัยสี่ขวบคนนั้นก็เหมือนเขาตอนเด็กไม่มีผิดเพี้ยน"เด็กคนนั้น...ทำไมถึงหน้าเหมือนเราตอนเด็กขนาดนี้นะ" เขาบ่นพึมพรำกับตัวเองสายตายังคงจ้องอยู่ที่รูปใบนั้นรู้สึกสงสัย อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นเสียดายที่เขาไม่ได้ แอบถ่ายรูปเด็กคนนั้นมา เขารินเหล้าลงแก้วแล้วยกขึ้นดื่ม หยิบบัตรกดเงินสดใบนั้นขึ้นมาดู"รินนา วัฒนศิริไพศาล ตระกูลดังแห่งภาคตะวันออกงั้นหรือ..เธอเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าสัววิชัยนะ"ตรีเพ็ชรไปธนาคารเช็คบัตรเงินสดใบนั้นมา และรู้แล้วว่าใครคือผู้ถือบัตรใบนั้น ผู้หญิงที่เขาตามหาเกี่ยวข้องกับตระกูลใหญ่ของภาคตะวันออก แสดงว่าเธอคงไม่ธรรมดาแน่ๆ"รินนา...เธอเข้าหาฉันเพื่ออะไรกันแน่นะ" ชายหนุ่มยังคิดไม่ตกมาตลอดห้าปีที่ผ่านมา ช่วงนี้ทำให้เขาเครียดมากจริงๆ เสีย