All Chapters of ผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI] + [BDSM] + [NC30+]: Chapter 11 - Chapter 20

“นี่คุณ จะเดินตามผมมาทำไมไม่ทราบ?” อเล็กซ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง แฝงไปด้วยความหงุดหงิด“ใจสั่งมาละมั้ง” ซาชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงติดตลก อเล็กซ์หันไปมองภาพตรงหน้าเช่นเดิมโดยไม่สนใจเขาอีก แต่ทำไมรู้สึกหงุดหงิดแปลกๆ ทั้งที่เขาไม่ได้ยียวนกวนส้นทรีสักหน่อย ทำไมต้องไปใส่ใจเขาด้วย ช่างเถอะ ดูภาพตรงหน้าดีกว่า เห็นภาพทะเลแล้วคิดถึงประเทศไทยจังเลย ท้องทะเลสีคราม หาดทรายเม็ดละเอียดหลายปีแล้วนะที่ไม่ได้กลับไปบ้านเลยล่ะ สิบกว่าปีแล้วเห็นจะได้“คุณดูชอบภาพที่มีทะเลนะ” ซาชาเอ่ยถามอเล็กซ์ เขาสังเกตอเล็กซ์ตั้งแต่ห้องเมื่อกี้แล้ว ว่าอเล็กซ์มองแต่ภาพวาดทะเลมากกว่าภาพแบบอื่น“ผมชอบทะเลน่ะ ยิ่งทะเลประเทศของผมสวยมากๆ เลยนะ ทะเลบ้านของผมมีทั้งสองฝั่งเลยนะมีทั้งอ่าวไทยอยู่ฝั่งตะวันออกสีน้ำทะเลคล้ายกับสีครามเมื่อมองแล้วสบายตาเพลินใจ ส่วนฝั่งอันดามันเป็นทะเลฝั่งตะวันตกสีน้ำทะเลเป็นสีมรกตงดงามตระการตาเมื่อได้มองมัน อีกทั้งอาหารทะเลบ้านผมก็อร่อยอีกด้วย พูดแล้วคิดถึงทะเลจังเลย สิบกว่าปีแล้วยังไม่ได้กลับประเทศไทย” อเล็กซ์เอ่ยด้วยรอยยิ้ม หลายปีแล้วที่อเล็กซ์ไม่ได้ไปทะเลเลยตั้งแต่แม่ของเขาจากไป เขาก็มาอยู่กับป้าที

“จัตุรัสแดง ถูกตั้งขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 15 ภายใต้พระราชโองการของพระเจ้าอีวานมหาราช การสร้างจัตุรัสแดงนี้มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงความปลอดภัยของพระราชวังเครมลินโดยการสร้างพื้นที่นอกกำแพงวังสำหรับใช้ยิงเพราะตำแหน่งที่จัตุรัสแดงตั้งอยู่นั้นขาดแนวป้องกันทางธรรมชาติ โดยพื้นที่ของจัตุรัสแดงในสมัยนั้นถือเป็นศูนย์กลางของการค้าขาย ต่อมาในสมัยของพระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 มหาวิหารเซนต์เบซิล มหาวิหารที่ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของจัตุรัสแดงในปัจจุบันก็ได้ถูกสร้างขึ้น หลังจากนั้นจัตุรัสแดงก็ถูกปรับปรุงพื้นที่เรื่อยมา จนกระทั่งหลังจากการรุกรานของฝรั่งเศสโดยนโปเลียน มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น อาคารบางหลังและสิ่งปลูกสร้างสำหรับการค้าขายซึ่งถูกไฟไหม้ได้ถูกรื้อถอนออกและมีการสร้างสิ่งใหม่ ๆ ขึ้นแทน อาทิเช่น รถราง การประดับด้วยโคมไฟ ห้างสรรพสินค้า GUM เป็นต้น สมัยสหภาพโซเวียต จัตุรัสแดงใช้เป็นที่สำหรับการเดินสวนสนามแสดงแสนยานุภาพทางทหาร โดยจะมีการแสดงแสนยานุภาพทางการทหารสำหรับวันเมย์เดย์, วันแห่งชัยชนะ และการปฏิวัติเดือนตุลาคม การเดินขบวนสวนสนามที่เด่น ๆ มีอยู่ 2 เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับมหาสงครามรักชาติ

“พระราชวังเครมลิน ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1837 ถึง 1849 ตั้งอยู่ที่เครมลินแห่งมอสโก, กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย บนที่ดินกรรมสิทธิ์ของแกรนด์ปรินซ์ ซึ่งได้จัดตั้งขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 บนเนินโบโรวิตสกี ออกแบบโดยทีมสถาปนิกภายใต้การบริหารจัดการของคอนสแตนติน ธอน พระราชวังเครมลินมีเจตนาที่จะตอกย้ำถึงความยิ่งใหญ่ของระบอบอัตตาธิปไตยรัสเซีย คอนสแตนติน ธอนยังเป็นสถาปนิกของเครมลินอาร์มรี และมหาวิหารพระคริสต์ผู้ไถ่ พระราชวังเครมลินเดิมเคยเป็นพระตำหนักของซาร์ในมอสโก การก่อสร้างพระราชวังรวมไปถึงขั้นตอนการระเบิดอดีตพระราชวังสถาปัตยกรรมบาโรกในบริเวณดังกล่าว ซึ่งออกแบบโดยรัสเตรลลี และคริสตจักรนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ซึ่งก่อสร้างขึ้นตามโครงการของอโลอีซิโอเดอะนิวแทนที่โบสถ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นในมอสโก” อเล็กซ์เอ่ยบอกเช่นนี้“ว่าแต่ทำไมรู้สึกคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน” ซาชาเอ่ยบอกเช่นนี้ เขายังยกมือไว้ที่คางเหมือนกรุ่นคิดมองไปยังพระราชวังเครมลิน อเล็กซ์ผายมือไปยังพระราชวังแล้วบอกกับซาชา“วังแห่งนี้มันก็เหมือนคฤหาสน์ของคุณเลยไง มันเหมือนกับถอดออกมาเลยด้วยซ้ำ ผมยังสงสัยว่าคุณมีสถาปนิกคนเดียวกันหรือเปล่า”

“จอดตรงนี้ครับ”อเล็กซ์เอ่ยบอกคนขับรถของซาชาด้วยน้ำเสียงสุภาพ คนขับรถของซาชาจอดรถทันที ซาชามองไปยังตรอกซอยที่คับแคบผู้คนบางตา เพราะหนาวจัดหิมะตกติดลบสิบกว่าองศา แต่บ้านผู้คนเหมือนชนชั้นแรงงานอยู่กัน “บ้านคุณอยู่ในซอยนี้เหรอ” ซาชาเอ่ยถามอเล็กซ์ด้วยความสงสัย “บ้านผมเดินไปไม่ไกลก็ถึงแล้ว ขอบคุณที่มาส่ง” อเล็กซ์เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “วันศุกร์คุณว่างไหม” ซาชาเอ่ยถามอเล็กซ์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง อเล็กซ์เงียบไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังใช้ความคิดว่าวันศุกร์นี้มีนัดอะไรหรือไม่ วันนี้วันพุธ พรุ่งนี้กับวันศุกร์ไม่มีทัวร์ เช่นนั้นวันศุกร์ก็ว่างสินะ“วันศุกร์ผมเข้าออฟฟิศน่ะ ไม่มีทัวร์ หรือคุณจะจ้างผมพาไปนำเที่ยวที่ไหนเหรอ” อเล็กซ์เอ่ยถามด้วยความสงสัย“เยี่ยมเลย วันศุกร์ผมจองละครเวทีเรื่อง ‘นัทแครกเกอร์’ ไว้ ผมจองเกินมาหนึ่งที่น่ะ คุณว่างผมจะมารับคุณตอนสี่โมงเย็น จะให้ผมมารับคุณที่นี่หรือที่บริษัทของคุณ” ซาชาเอ่ยถามอเล็กซ์ด้วยรอยยิ้ม “คุณไม่ไปดูนัทแครกเกอร์กับพวกเขาล่ะ” อเล็กซ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจังด้วยความสงสัย“ผมอยากดูกับคุณมากกว่า ตามนี้นะ วันศุกร์สี่โมงเย็นผมจะไปหาคุณที่บริษัท” ซาชาเอ่ยบอกด้วยรอย

“ซาชามีเรื่องอะไรถึงเรียกผมมากลางดึก” ชายวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย ความจริงแล้วเขาเข้านอนกับภรรยาแล้ว แต่ว่าเลขาของเขากลับโทรมาปลุกเพราะว่าซาชาต้องการพบตัวเขา เขาจึงรีบมาหาซาชาที่คฤหาสน์ในทันที“ความจริงแล้วเป็นเวลาพักผ่อนของคุณ แต่ผมเรียกออกมาเพราะผมต้องการคุยกับคุณเรื่องหนึ่ง” ซาชาเอ่ยบอกให้เป็นปริศนา แล้วสูบซิก้าทำมือพ้นควันออกมา“ถ้าซาชาเรียกผม ผมจะไม่กล้ามาหาคุณได้อย่างไร ว่าแต่ซาชาเรียกผมมีอะไรให้ผมทำอย่างนั้นหรือ” เขาเอ่ยถามซาชาด้วยความสงสัย ซาชาจึงลดซิก้าจากริมฝีปากมาถือเอาไว้แทน“โจเซฟ ผมสั่งให้คุณยุติเวนคืนที่ดินในเขตฟินโทเปียเดี๋ยวนี้” ซาชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ“ผมได้ทำสัญญาซื้อขายกับนายทุนที่จะมาซื้อที่นี่แล้ว แล้วท่านก็อนุญาตแล้วด้วย” โจเซฟเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ยังสงวนความยำเกรงซาชาเอาไว้ ทั้งที่เขาเป็นนายกของประเทศก็ตามที“ผมไม่เคยอนุญาตใดๆ ที่ให้คุณซื้อขายเขตฟินโทเปีย และที่ตรงนั้นเป็นที่ตรงนั้นเป็นที่ดินของโอลิเยฟ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณจะไปทำสัญญากับนายทุนที่ไหนเอาไว้ ถ้ายังยุ่งเรื่องเวนคืนที่ดินอีก คุณก็กอดตำแหน่งไว้ดีๆ ผมเองก็มีวิธีของผมที่จะเอาตำแหน่งนา