All Chapters of ผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI] + [BDSM] + [NC30+]: Chapter 51 - Chapter 60

สามเดือนต่อมาอเล็กซ์มองนาฬิกาข้อมือตอนนี้สิบโมงครึ่งแล้วต้องไปถึงลูกค้าก่อนสิบโมงสี่สิบ อเล็กซ์วิ่งอย่างหัวหมุนมาก เพราะว่าวันนี้เขาตื่นสายเพราะวลาดิเมียร์พาไปเลี้ยงจนถึงตีสอง ส่วนซาชาก็อยู่ออสเตรีย กว่าเขาจะเดินทางกลับมาถึงก็วันพรุ่งนี้สามวันมานี้อเล็กซ์ก็รับทัวร์ วันนี้ก็รับทัวร์เช่นกัน แต่ว่าวันนี้ไม่ได้รับแบบหมู่คณะ แต่รับแค่สองคนเท่านั้น เป็นคู่รักชายรักชายที่มาจากไทยมาเที่ยวมอสโกและเมืองใกล้เคียง“ขอให้ไปถึงเกรตเวย์ทันด้วยเถอะ เหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบนาทีเอง” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วหยุดตกใจเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง “ลืมเอานมไปให้จอร์จเลย ฉันนี่ลืมอะไรได้ขนาดนี้ มิลาต้องหัวหมุนแน่ วลาดิเมียร์ก็พลอยวลาดิเมีย แทนที่จะไปซื้อนมให้ลูกเอง แต่ให้ฉันไป แล้วฉันก็บ้าจี้รับคำทำไมวะ” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แล้ววิ่งในสนามบินไปยังที่รับผู้โดยสารชั้นนอกแต่ทว่า...“โอ๊ย! จมูกฉัน” อเล็กซ์ด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด เมื่อใบหน้าเขาชนกับร่างของใครคนใดคนหนึ่งเข้าให้ มือหนาทั้งสองข้างโอบกอดอเล็กซ์เอาไว้แทบจะซุกเข้าไปในอก อเล็กซ์สัมผัสกลิ่นหอมๆ แผ่ออกมาจากกายของเขา มันเป็นน้ำหอมราคาแพงที่

“มาดูกันว่าคุณจะรับลูกของเราได้มากแค่ไหน” ซาชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงติดตลกเผยรอยยิ้มพูดบ้าอะไรตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว“อึก...ซาชา...ดะ...เดี๋ยว...อ่า...อ๊ะ...อ๊ะ...ฮา...อึก!” อเล็กซ์ร้องครางกระเส่าด้วยความหวาดเสียว ขณะที่ซาชาจับดุ้นสอดเข้าไปในร่องก้นสุดลำ มือหนาทั้งสองข้างจับเรียวขาถ่างออกกว้าง“ผมรู้ว่าคุณเองก็ต้องการผม” ซาชาเอ่ยบอกอเล็กซ์ด้วยรอยยิ้ม อเล็กซ์มองใบหน้าซาชาที่จับเรียวขาของเขาถ่างออก ทำให้แผ่นหลังไม่ติดที่นอนเลยด้วยซ้ำ“อึก...อื้อ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อ่า...!” มือเรียวของอเล็กซ์จับแขนแกร่งของซาชา ซาชาจึงประคองอเล็กซ์ลุกขึ้นนั่ง ซาชาโอบกอดร่างของอเล็กซ์เอาไว้และกระแทกดุ้นใส่อเล็กซ์ไม่ยั้งเหมือนกับปืนกล อเล็กซ์โอบกอดผวาด้วยความหวาดเสียว“อื้อ...ฮึก...อึก...อ๊ะ...อ๊ะ...ชี๊ด...อ๊ะ...!” ซาชาโอบกอดร่างบางของอเล็กซ์ และจูบริมฝีปากของออเล็กซ์ด้วยเช่นกัน อเล็กซ์ยกก้นขึ้นบดขยี้ดุ้นของซาชา ทำให้เขาเสียวไปตามๆ กัน“อึก...” ซาชาร้องครางแผ่วเบา อเล็กซ์จึงกระแทกลงบนดุ้นของซาชาด้วยความหวาดเสียว ภายในร่องก้นขมิบขูดกับดุ้นของซาชาที่อยู่ด้านใน ได้กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปหมด เพราะไม่ได้คลายก่อน“ซาชา.

อเล็กซ์ก้าวเดินเข้าไปด้านหลังแล้วสวมกอดซาชา จูบแผ่นหลังของเบาที่มีหยาดน้ำจากเรนชาวเวอร์หลั่งไหลลงมา ซาชาหันข้างมองอเล็กซ์ที่เงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้ม“ผมอยากอาบน้ำด้วย” ซาชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จับมือเรียวของอเล็กซ์ที่สวมกอดเขาแล้วหันมาเผชิญหน้ากับซาชา“ทุกทีคุณก็ไม่เคยขอผมไม่ใช่เหรอ” อเล็กซ์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ครั้งนี้ผมอยากบอกนี่น่า” ซาชาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วใช้มือลูบไล้โหนกแก้มของอเล็กซ์และริมฝีปากแผ่วเบา อเล็กซ์สังเกตได้ว่าบนข้อมือของซาชามีรอยมีดบาด และก็หน้าท้องของซาชามีรอยแทงที่แผลตกสะเก็ด“ซาชาคุณกับผมไม่ได้เจอกันตั้งเดือนหนึ่ง คุณถูกทำร้ายเหรอ” อเล็กซ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลใจ“แผลพวกนี้นั้นเหรอ พอดีผมไปจัดการพวกเห็บหมัดมาน่ะ พวกมันตายไปหมดแล้วล่ะ คุณไม่ต้องกังวลใจไปหรอกนะ” ซาชาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“คุณอย่าทำให้ตัวเองบาดเจ็บสิ ผมเห็นคุณบาดเจ็บผมเป็นทุกข์ใจนะ” อเล็กซ์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง มือเรียวเกลี่ยตรงหน้าท้องซาชาตรงด้านขวาล่างเบาๆ ที่เป็นรอยสะเก็ดแผล ซาชาจับมือเรียวของอเล็กซ์มาจูบแผ่วเบา มือหนาอีกข้างโอบกอดอเล็กซ์แนบชิด“ผมไม่เป็นอะไรง่ายๆ หรอกนะ

อเล็กซ์นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าชุดโต๊ะอาหาร อาหารเช้าบนจานประกอบด้วยไส้กรอก แฮม เบคอน และไข่ดาวอย่างละสองชิ้นเรียงตัวอยู่พร้อมซอสมะเขือเทศ ซอสถั่วเหลือง และโรยพริกไทยเล็กน้อย นิสัยชอบกินอาหารแบบนี้ติดตัวมาตั้งแต่อยู่ที่ไทย จานข้างๆ มีขนมปังทาเนยที่ซาชาเตรียมไว้ให้ พร้อมกับแก้วน้ำส้ม แก้วน้ำเปล่า และแก้วกาแฟวางเรียงเคียงกันอย่างลงตัวซาชานั่งตรงข้ามเขา ตรงหน้ามีเพียงแก้วกาแฟและแก้วน้ำเย็นทรงสูง ในมือหนาถือหนังสือพิมพ์รายวันหนึ่งเล่ม ซาชามักให้คนนำหนังสือพิมพ์จากทุกสำนักมาส่งที่คฤหาสน์ทุกวัน แม้อเล็กซ์จะสงสัยว่าทำไมต้องอ่านหลายเล่มในเมื่อเขาแค่สนใจข่าวธุรกิจเป็นหลัก แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามออกไป“อเล็กซ์ เมื่ออาทิตย์ก่อนผมได้ซื้อกระต๊อบหลังเล็กๆ ติดริมทะเล เป็นหาดส่วนตัวด้วยล่ะ เราสามารถดื่มด่ำกับเสียงคลื่นได้เต็มที่ ผมอยากพาคุณไปดู จะได้ถือโอกาสพักร้อนไปในตัวด้วย” ซาชาเอ่ยขึ้นพลางวางหนังสือพิมพ์ลง ยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม อเล็กซ์หยุดกินแล้วเงยหน้ามองซาชา“ทำไมถึงมาบอกผมกะทันหันแบบนี้ล่ะ” เขาถามเสียงจริงจัง ความคิดประเดประดังเข้ามา ทำไมซาชาต้องพาเขาไปด้วย อีกทั้งยังลงทุนซื้อกระต๊อบริมหาดส่วนตัวแบบนั

“อเล็กซ์… ตื่นได้แล้ว เรามาถึงแล้วล่ะ” เสียงทุ้มนุ่มนวลปลุกเขาเบาๆ พร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบศีรษะอย่างอ่อนโยนราวกับเจ้าของเสียงกลัวว่าเขาจะสะดุ้งตื่น อเล็กซ์ค่อยๆ ลืมตา รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ไม่รู้ตัวเลยว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่... คงเป็นตอนที่เครื่องบินทะยานขึ้นจากสนามบิน เพราะช่วงเดือนที่ผ่านมา เขาต้องรับทัวร์แทบทุกวัน ไหนจะการเดินทางต่างประเทศบ่อยครั้งอีก เวลาพักผ่อนของเขาแทบจะนับชั่วโมงได้เมื่อสติเริ่มกลับมา อเล็กซ์มองผ่านหน้าต่างเครื่องบิน เห็นเครื่องจอดสนิทแล้ว ทว่า... สถานที่ที่เห็นไม่ใช่สนามบินที่เขาคุ้นเคย มันเป็นลานจอดเล็กๆ ใกล้ทะเลกว้างใหญ่ ใต้ท้องฟ้าสีครามสดใสที่ดูเหมือนหลอมรวมกับน้ำทะเลสีเขียวมรกต มันสวยงามจนเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน“ซาชา คุณพาผมมาที่ไหน… นี่ใช่กระต๊อบที่คุณพูดถึงรึเปล่า” อเล็กซ์ถามขึ้น น้ำเสียงเจือความงุนงง ซาชาหันกลับมามอง ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก สายตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน แต่ก็ซ่อนความเจ้าเล่ห์เล็กๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา“ใช่แล้วล่ะ ผมพาคุณมาที่รังรักของเรา”คำพูดของซาชาทำให้อเล็กซ์อดขมวดคิ้วไม่ได้“รังรัก แล้วมันอยู่ตรงไหนกัน คุณยังไม่ได้บอกผ