All Chapters of สยบรักพี่ชายข้างบ้าน: Chapter 21 - Chapter 30

9.1 ตอนที่ 9 ลองชุดแต่งงาน ลูกชายมองผู้เป็นพ่ออย่างตัดพ้อ ส่วนผู้เป็นพ่อก็มองลูกชายอย่างตำหนินับนาที “ก็ได้ครับ ผมยอมแต่งงานกับเด็กนี่ก็ได้” เป็นระพีพัฒน์ที่เอ่ยก่อน เหมือนจะยอมลงให้…แต่ไม่ใช่ ปากหนาแค่นยิ้มให้พ่อ สมเพชตัวเองเหลืออนาถที่นอกจากพ่อไม่รักแล้วพ่อก็ยังไม่เคารพความรักของเขากับเจ้าเอยอีก แวบหนึ่งลลิตาถูกสายตาเจ้าเล่ห์เล่นงาน รู้ทันทีว่าการยอมแต่งงานของเขาครั้งนี้มาพร้อมแผนชั่ว! ก่อนหน้านี้เห็นใจคนพี่ที่ถูกบังคับจับแต่งทั้ง ๆ ที่จำเธอไม่ได้ อีกทั้งมีคุณเจ้าเอยอยู่แล้วทั้งคน ไหนจะความเจ็บปวดทางใจที่ตนไม่ได้เกิดจากความรักแต่เกิดจากความจำเป็นของลุงพัฒน์กับป้ารตีนั่นอีก ยิ่งเห็นสายตาขุ่นเคืองของลุงพัฒน์ ริต้าก็ยิ่งรู้สึกผิด คิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุให้พ่อลูกเขาเคืองใจกัน แต่ตอนนี้ไม่แล้ว ควรคิดมากกว่าว่าจะรับมือกับแผนชั่วของพี่เรน อย่างไรหลังตบแต่งกันไปแล้ว “แต่มีข้อแม้นะครับ ถ้าผ่านช่วงคราวเคราะห์ขาดอะไรนั่น ไปแล้วผมกับเด็กนี่ไปกันไม่รอด พ่อกับแม่ต้องยอมให้เราหย่ากัน” พัฒน์ รตีและจริงใจมองหน้ากันแล้วถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าเบา ๆ สามคนนี้เลี้ยงเรนมากับมือ คิดไว้แล้วว่

10.1 ตอนที่ 10 ลงโทษเบา ๆ จัดการเรื่องชุดแต่งงานเรียบร้อยก็เที่ยงตรงพอดี ทุกคนจึงเตรียมตัวออกไปทานข้าว “อ้าวเจ้าเรน! ไปอยู่ไหนมาลูก ทำไมถึงได้มาเอาป่านนี้” ลินเห็นหน้าว่าที่ลูกเขยก็อุทานเสียงดังดีใจ “สวัสดีครับอาลิน สวัสดีครับอาวัต” “สวัสดีจ้ะ ไหว้พระเถอะลูก” มาถึงก็ไม่ลืมไหว้ผู้อาวุโสกว่า สองสามีภรรยารับไหว้พลันยิ้มตอบอย่างชื่นชม แม้ภายนอกลูกชายคนโตของเพื่อนสนิทจะแข็งกระด้างไปหน่อย แต่คนที่พบเจอผู้คนมามากอย่างลินกับวัตดูออกว่าลึก ๆ แล้วเรนเป็นคนอ่อนโยน อยู่แค่ว่าใครจะได้เห็นมุมนั้นของเขา “ที่สนามมีงานด่วนครับ ผมรีบไปจนลืมโทรบอกคนทางนี้ ขออภัยที่ให้รอนะครับ ดูสิว่าที่เจ้าสาวของผมต้องขอให้คนอื่นลองชุดเจ้าบ่าวแทนเลยเนี่ย ผมนี่มันแย่จัง” “โถพ่อคุณขนุนหนังของอา~ อย่าโทษตัวเองไปเลยลูก นี่ปลีกตัวมาได้ก็นับว่าดีมากแล้ว ดูซิ! รีบมาหาน้องจนลืมเปลี่ยนชุดใช่ไหมเนี่ย?” พอลินหยอกเรื่องชุดซ้อมแข่งที่ติดตัวเรนมา สายตาทุกคู่ก็ไล่สำรวจร่างสูง 180 เซนติเมตรตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า วัตกับลินกึ่งยิ้มกึ่งหัวเราะเอ็นดูหลาน ต่างกับริต้าและรุจที่เอามือป้องปากพลางกระซิบกระซาบกันอยู่สองคน

11.1 ตอนที่ 11 ลงโทษหนัก ๆ กว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็ช็อกไปสักพัก ลลิตาไม่เด็กแล้ว ไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดไม่รู้จุดประสงค์ของการที่ผู้ชายพาผู้หญิงเข้าโรงแรมม่านรูดสองต่อสอง กอปรกับที่ถูกปล้นจูบมาแล้วหลายครั้งก็ยิ่งแน่ใจว่าไม่ได้มโนไปเอง “อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ!” “เมื่อกี้เธอกล่าวหาฉันว่าเป็นหมาบ้านี่ หมาบ้าก็ต้องทำอะไรบ้า ๆ สิ” “จอดเดี๋ยวนี้!” “จอดแล้วจะได้อะไร?” เรนหันข้างสบตาตุ๊กตาหน้ารถ แกล้งแลบลิ้นเลียริมฝีปากช้า ๆ พอคนอ่อนประสบการณ์ด้านนี้สบเข้ากับนัยน์ตาเร่าร้อนดุจเปลวเพลิงก็เริ่มตื่นกลัว “ทำไมเป็นคนแบบนี้” “ใครมันจะสุภาพบุรุษแสนดีเหมือนไอ้รุจ” “เลิกดึงเพื่อนริต้ามาเกี่ยวสักที!” “เฮอะ! เพื่อน?” เรนขบขันพลันเลิกคิ้วยั่วเย้า “เพื่อนที่ไหนเขาเอากัน” ความอดทนของริต้าหมดลงทันที! “ปากหมา! จอดเดี๋ยวนี้นะ! ถ้าไม่จอดจะแย่งพวงมาลัย อย่าคิดว่าไม่กล้า!” ต่อให้นัยน์ตาคู่งามฉายแววกราดเกรี้ยวถึงขีดสุด เรนก็ยังบังคับพวงมาลัยให้เจ้าลูกชายแล่นต่อ ความรู้สึกที่ไม่ควรรู้สึกโผล่มาแวบเดียวหลังเหล่ตามองเด็กกำลังโกรธ…นี่ขู่เหรอ? แก้มพอง ๆ ปากงุ้ย ๆ ขู่ยังไงให้น่ารักขนาดนี้ นี่

11.3 จากประสบการณ์หากร้องประท้วงหรือขยับดิ้นคงไม่เป็นผล ตัวเล็กจึงลั่นฝีเท้าเล็กใส่ฝีเท้าใหญ่เต็ม ๆ “โอ๊ย! ชอบความรุนแรงเหรอฮะ!” คราวนี้ได้ผล แต่ผละจูบไม่ทันไรเรนก็สอดแขนไปใต้ข้อพับขาแล้วยกร่างบางลอยหวือให้อยู่ในท่าลิงอุ้มแตง “ฮื่อ~ หยุดนะ! ผีห่าซาตานตนใดเข้าสิงเนี่ย!” ริต้าครางในลำคอหลังถูกไซ้คอ เรนใช้จมูกโด่งซุกไซ้ซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นหอมจาง ๆ ของครีมอาบน้ำฟอด ๆ เข้าไปจนชุ่มปอด ซ้ายทีขวาทีจนริต้าเอียงคอหลบเพราะจั๊กจี้ “ไม่หยุดใช่ไหม? ได้…” ‘งับ!’ “อร๊ากกก!” ตำแหน่งติ่งหูของคนพี่อยู่ใกล้ปาก คนน้องจึงกัดติ่งหูเสียเลย! “นี่เธอ! เกิดหูขาดทำไง?” เจ้าของมือใหญ่ลูบติ่งหูป้อย ๆ พลางจ้องเด็กแสบด้วยสายตาคาดโทษ! “สมน้ำหน้า! แบร่~” พยศขนาดนี้ต้องปราบให้หนัก! ‘แผล็บ~’ “จั๊กจี้~” คนน้องเสียวสะดุ้งขนลุกซู่หลังถูกคนพี่เอาคืนด้วยการสะบัดลิ้นไล้เลียใบหูสะอาดอย่างจาบจ้วง! “อื๊อ~” สองนาทีต่อมาใบหน้าเนียนก็เปลี่ยนเป็นซับสีเลือด หญิงสาวยกมือปิดปากเก็บเสียงแทบไม่ทันเมื่อถูกเจ้าของเรียวปากหยักหนาก้มดูดสลับตวัดเลียสองเต้าขาวอวบอัดประหนึ่งขนมชิ้นโปรด แถมยังขบเม้มฝากรอยคิสมาร์กไ

12.2 เริ่มด้วยพิธีสงฆ์ คู่บ่าวสาวตักบาตรร่วมกันเพื่อความเป็นสิริมงคลของชีวิตคู่ ทั้งสองต้องใช้ทัพพีเดียวกันแล้วตักบาตรพร้อมกัน โดยหนึ่งในเจ้าภาพอย่างเรวัตได้นิมนต์พระสงฆ์ 9 รูปมาเจริญพระพุทธมนต์ ถัดจากนั้นคือพิธีสู่ขอและตรวจนับสินสอด…พิธีกรเชิญผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายให้นั่งบนเก้าอี้บนเวที เมื่อแม่ของเจ้าสาวตรวจดูสินสอดทองหมั้นเรียบร้อยจึงอนุญาตให้เจ้าบ่าวไปรับเจ้าสาวมายังพิธีการ… คู่บ่าวสาวนั่งพื้น ฝ่ายหญิงอยู่ฝั่งซ้าย ฝ่ายชายอยู่ฝั่งขวา บิดาของบ่าวสาวนั่งอยู่ด้านนอกสุด ริต้ายิ้มหวานแต่ดวงตาเศร้าหมอง ทว่าพอแอบมองของสวยงามกระจุ๋มกระจิ๋มตรงหน้า นัยน์ตาก็วาววับขึ้นมาบ้าง มันคือพานขันหมาก พานธูปเทียนแพ กระทงดอกไม้ พานสินสอดทองหมั้นและพานแหวนหมั้นที่ถูกนำมาเรียงบนโต๊ะด้านหน้าของพิธีก่อนหน้านี้แล้ว พ้นพิธีสงฆ์ พิธีหมั้นก็เริ่มขึ้น เจ้าสาวกราบตักเจ้าบ่าว 1 ครั้ง ฝ่ายหญิงทำคล่องเพราะได้รับการฝึกจากมารดามาอย่างดี ผิดกับฝ่ายชายที่เอาแต่นั่งนิ่งเป็นตอไม้ ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรในลำดับถัดไป “ตาเรน รับไหว้น้องสิลูก” รตีสวมบทบาทเป็นพรายกระซิบ เรนรับไหว้ส่ง ๆ ก่อนหันหาแม่ ถามทางสายตาว่าตนต้อ