All Chapters of สยบรักพี่ชายข้างบ้าน: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 14 การเปลี่ยนแปลงบทรักบนเตียงถูกขับเคลื่อนอย่างไม่รู้จบ ส่วนแข็งขืนติดอยู่หว่างขาสวยทั้งคืน คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันเสร็จสมติดต่อกันนับครั้งไม่ถ้วนก้านหูกระจงขยับไหวตามแรงลม ใบเขียวชอุ่มของมันปลิดปลิวหล่นบนพื้นหญ้ามาเลเซีย พระอาทิตย์ฉายแสงอุ่น ๆ รับรุ่งสาง สาดแสงทะลุต้นไม้ใหญ่ผ่านไปถึงม่านโปร่ง…แดดรำไรยามเช้าเลียร่างกำยำที่สอดตัวอยู่ใต้โปงผ้าห่มผืนใหญ่ เขาเปิดเปลือกตาก็พบว่าบนอกนูนแน่นมีศีรษะทุยของหญิงสาวเกยทับอยู่ จึงถือโอกาสนี้สำรวจองค์ประกอบบนร่างกายเจ้าหล่อนเสียเลย!เจ้าหล่อนหลับใหลท่าจะลึกน่าดู หากแต่เข้าใจได้…ก็เป็นเขาเองที่รังแกเจ้าหล่อนทั้งคืน ร่างแบบบางเปลือยทั้งตัวเช่นเดียวกับเขา เปลือกตาคล้ำนิด ๆ ปิดพริ้ม…ขับให้เห็นขนตาน้ำตาลอ่อนงอนยาวเป็นแพ ไวเท่าความคิดมือใหญ่ก็ไล้ขนตางาม ๆ เล่น ไล้ลงมายังปรางขาวอมชมพูนิ่มที่ได้หอมได้ดอมดมทั้งคืน…‘ฟอดดด~’ ว่าแล้วก็ฟัดสักหน่อย กลิ่นกรุ่นอ่อน ๆ คล้ายดอกไม้ในฤดูหนาวยั่วยวนให้ฟัดอีกข้างสายตาเอ็นดูเลื่อนไปจดกลุ่มผมยาวสลวยน้ำตาลอ่อน เขายกมือลูบเบา ๆ ผมของเจ้าหล่อนนุ่มลื่นดุจเส้นไหม ต่ำลงมาเป็นหน้าผากกว้างนูนโค้งมนเนียน ฝ่ามือหนากว้

15.1 ตอนที่ 15 ห้องลองเสื้อ (Sex Scene) “อ้าว! ริต้า พี่เรน บังเอิญจังเลยนะครับ ผมมาทานข้าวพอดีเลย” “บังเอิญหรือจงใจกันแน่” “อย่าทำหน้าไม่รับแขกแบบนั้นสิคะเจ้านาย คุณรุจเขาคุยด้วยดี ๆ” ลลิตาถอนใจยาวหนึ่งทีอย่างปลงตกแล้วเอ่ยปรามคนที่นั่งตรงข้ามเธอ เข้าใจอยู่ว่าเกลียดขี้หน้าน้องชายต่างแม่แต่เจ้านายควรผูกมิตรไว้เพราะอติรุจสามารถช่วยให้การทดลองงานของเจ้านายผ่านไปได้ “แล้วฉันคุยไม่ดีตรงไหน” น้ำเสียงเริ่มขุ่นแต่แววตาน้อยใจปนตัดพ้อ ทำไมต้องเอ็ดเขาต่อหน้านายนี่ด้วย! “เฮ้อ~ ช่างเถอะค่ะ คุณรุจนั่งด้วยกันได้นะคะ” “ไม่ได้! โต๊ะอื่นว่างตั้งเยอะก็ไปนั่งโต๊ะอื่นสิ” “เจ้านาย! อย่าทำตัวเป็นเด็กมัธยมหวงโต๊ะสิคะ” “ก็มัน!...” “เอ่อ อย่าเถียงกันเลยครับ ผมนั่งโต๊ะอื่นก็ได้ แค่แวะมาทักทายเฉย ๆ” รองประธานฯ คนปัจจุบันของบริษัทเอ่ยแทรก สองคนบนโต๊ะตีกันน่ารักดี แต่เกรงว่าถ้าปล่อยให้ตีกันต่อ…พนักงานแถวนี้จะเข้าใจผิดเอาได้ว่าสามีภรรยาเกลียดกัน จริงอยู่ที่อติรุจเคยชอบลลิตาและหลงทำผิดตามแผนของมารดาทว่าหลายวันมานี้ได้หาเวลาทบทวนตัวเอง ตกตะกอนว่าต่อให้วันหนึ่งลลิตาหย่าขาดจากระพีพัฒน์ เธอก็ม

16 ตอนที่ 16 ก๋วยเตี๋ยวข้างทาง ลลิตาคิดในแง่ดีว่าหากอธิบายเรื่องอุบัติเหตุให้เจ้านายฟังเขาคงเข้าใจและไม่ถือโทษโกรธเธอ แต่ผิดคาดเพราะยังไม่ได้อธิบายอะไรเลยรายนั้นก็เรียกเธอไปต่อว่าในห้องทำงานส่วนตัวจนเกินเหตุ “รู้ไหมว่าถ้าลูกค้ารายใหญ่ยกเลิกเซ็นสัญญาครั้งนี้ เม็ดเงินที่บริษัทเราควรได้จะหายไปกี่ล้าน” เจ้าของเสียงทุ้มต่ำถามอย่างไม่สบอารมณ์ “รู้ค่ะ แต่…” ลูกน้องสาวจะอธิบายก็ถูกขัดขึ้นมาก่อน “ฉันไม่สนหรอกนะว่าทำไมเธอถึงมาสาย แต่คนทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎบริษัท” คนถูกดุหน้าจ๋อง วินาทีนี้ลลิตารู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กเหลือเกิน ตัวหดเหลือครึ่งเซนติเมตรก็ว่าได้ “อ้าว ๆ ๆ! พอแล้ว ลูกน้องมาสายครั้งแรกก็ตักเตือนพอเหมาะ ยังไงเสียการเซ็นสัญญาก็ผ่านไปด้วยดี อีกอย่างเธอก็สำนึกผิดแล้ว ใช่ไหมลลิตา?” พิพัฒน์ถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น แววตาฉายแววใจดีผิดกับตอนมองลูกชายคนโตยิ่งนัก “ค่ะ ดิฉันขอโทษ กรณีแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองค่ะ” ระพีพัฒน์เบือนหน้าไปทางอื่นเพราะกลัวว่าเห็นหน้าน้องแล้วจะใจอ่อน ยิ่งได้ยินเสียงสั่น ๆ ก็อยากรวบมากอดจมอกแล้วลูบศีรษะโอ๋… “ฉันก็ไม่ได้อยากดุเธอหรอก แต่อยู่ที่นี

17.2 ไม่รอให้ทาสสาวสำลักหลักฐานแห่งความใคร่นาน นายท่านรีบประคองร่างบางลุกขึ้นแล้วลิ้มลองน้ำใคร่ของตนเองด้วยการจูบ เขาใช้มือข้างเดียวประคองใบหน้าเธอก่อนจะมอบจูบดูดดื่มปานกลืนกิน ทาสสาวเอียงใบหน้ารับและแลกจูบอย่างเต็มใจ เธอยกแขนโอบรอบคอเขาด้วยความหวงแหนรักใคร่ เขาใช้มือข้างที่ติดสายน้ำเกลือโอบรอบเอวบางแล้วกระชับเข้าหาตัว หัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ริมฝีปากหยักโค้งกับริมฝีปากบางเฉียบหยอกเย้าพัลวันชนิดไม่มีใครยอมใคร ความตื่นเต้นแปลกใหม่ช่วยเติมสีสันให้ชีวิตคู่ ความสุขจึงเอ่อล้นกลางอก…ทว่าจูบกันได้ไม่นานก็มีคนเข้ามาขัดจังหวะ! ไม่ใช่หมอหรือพยาบาลที่เข้ามาทว่าคราวนี้เป็นพ่อ ๆ แม่ ๆ จงรัก จริงใจ ตัวแทนพนักงานในบริษัท ตัวแทนทีมงานในสนามแข่งรวมถึงสองแม่ลูกอย่างอติรุจกับรวีพรรณ “เฮ้อออ~ มาครบองค์ประชุมขนาดนี้พี่ก็ต้องอดต่อสินะ” ผู้ป่วยโอดครวญเซ็ง ๆ “อดอะไรกันคะ เมื่อกี้ก็ได้ไปตั้งเยอะแล้วไง” พยาบาลจำเป็นเอ่ยแล้วส่ายศีรษะเล็กน้อยเอ็นดูผู้ป่วยขี้งอแง “งื้อออ~ ก็อยากได้อีกนี่คะ” เจ้าของใบหน้าคมสันทำเสียงออดอ้อนพลันซุกไซ้ซอกคอภรรยาซ้ายทีขวาที “มันจั๊กจี้~ แล้วพูดคะพูดขาอีกแล้ว

18.2 “อึก! อื๊อ~” คนข้างหน้าครางเสียงหลงเมื่อคนข้างหลังจับลำร้อนกดแทรกเข้ากลางกลีบทางรักทีเดียวจนสุดความยาว เรนใช้มือแกร่งสองข้างจับบั้นเอวบางไว้มั่นก่อนจะขยับลำร้อนเข้าออกกลางกลีบทางรักด้วยความชำนาญ ‘พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!’ “อ๊ะ! อ๊า~ พี่เรน มันเสียว” “ข้างในแน่นมากริต้าขา~” สามีภรรยาขานเรียกชื่อกันและกันด้วยเสียงสั่นสะท้านเป็นเนือง ๆ ขณะร่วมรัก ทั้งคู่หันหน้าเข้าหากระจก สองร่างไร้อาภรณ์จึงตกอยู่ในครรลองสายตาของกันและกันอย่างแจ่มชัด ยิ่งเห็นสีหน้าหิวกระหายซึ่งกันและกันก็ยิ่งมีอารมณ์… ฝ่ายชายกระแทกไม่ยั้งชนิดที่ว่าฝ่ายหญิงต้องอ้าปากค้างพลันดวงตาก็ลอยเคว้งในบางจังหวะ ศีรษะทุยของเจ้าหล่อนสั่นคลอน กายบางเขยื้อนไปมา หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมแรงพอ ๆ กับแก้มก้น… เรนก้มมองเบื้องล่างแล้วเห็นว่าแก้มก้นน้องกระเพื่อมแรงก็ยิ่งอยากให้มันกระเพื่อมแรงอีก! จึงกระหน่ำตอกอัดแท่งสวาทรุนแรง ดีที่ริต้ายันมือสองข้างไว้กับขอบอ่างล้างหน้าเพื่อช่วยพยุงตัว ไม่อย่างนั้นคงล้มไปกองบนพื้นแน่แท้เพราะบทรักมันหนักหน่วงจนแขนขาเล็ก ๆ ของเธอสั่นไหวไปหมด “อ๊ะ! อ๊า~ จะถึง~” เรนเร่งสาวเอวเข้าออกเพื่อส่งน้องให้ถึงฝั่ง