All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 101 - Chapter 110

Tahimik ang buong mansiyon.Sa loob ng maliit na silid ng mga kasambahay, magkahawak pa rin ang mga kamay nina Joshua at Scarlett. Wala nang galit. Wala na ring pag-aalinlangan. Ang lahat ng sakit, takot, at pangungulila na matagal nilang kinimkim ay tila unti-unting natutunaw sa katahimikan ng gabing iyon.Mahigpit na niyakap ni Joshua ang babae.Hindi niya namalayang unti-unti na pala niyang ibinababa ang mga pader na matagal niyang itinayo sa paligid ng kanyang puso.Marahan niyang hinaplos ang buhok ni Scarlett."Pagod ka na," mahina niyang sabi.Ngumiti si Scarlett habang nakasandal sa dibdib nito."Kapag kasama kita... pakiramdam ko ligtas ako."Napapikit si Joshua. Lalong sumikip ang kanyang dibdib. Hindi dahil sa mga salitang iyon. Kundi dahil alam niyang wala siyang karapatang maging masaya. Anak ng pinakamalaking kaaway niya ang babaeng nasa kanyang mga bisig. Ngunit siya rin ang babaeng handang isugal ang lahat para sa kanya.Unti-unti niyang itinaas ang mukha ni Scarlett.

Mabilis na pumasok si Rafael sa silid ni Joshua. Isa-isa niyang sinuri ang paligid. Ang maliit na kama, ang lumang aparador, ang mesa at ang mga gamit na nakakalat.Ngunit wala si Scarlett.Wala kahit anino ng kaniyang asawa.“Sheeet!”Mahigpit niyang kinuyom ang kamao.“Nasaan siya?”Sa likod niya, tahimik lamang na nakatayo si Joshua, nakatungo. Mukha siyang kawawang empleyadong takot sa kaniyang amo. Ngunit sa totoo lang, halos natatawa na siya sa galit ni Rafael.Biglang napansin ni Rafael ang isang bagay. Bahagyang nakalayo sa dati nitong puwesto ang mesa. Agad siyang lumapit. Tiningnan niya ang paligid. At doon niya nakita ang isang madilim na mantsa sa dingding. Napaawang ang mga labi niya.“Dugo?”Napalingon si Mr. Arnulfo.“Ano?”Itinuro ni Rafael ang dingding.“Papa, may dugo rito.”Napatigil si Joshua. Sandali lamang. Ngunit sapat iyon upang mapansin ni Mr. Arnulfo.“Ano ang nangyari?”Mabilis na sumagot si Joshua.“Ah... iyon po?”“Wala lang po iyon.”Lumabas si Rafael sa

“Aba, talaga?!”Isang iglap lang ang lumipas nang tuluyang maubos ang pasensya ni Rafael. Mabilis niyang hinawakan sa leeg si Joshua. Napaatras si Joshua, ngunit hindi siya lumaban. Hinawakan lamang niya ang braso ni Rafael habang pinipigilan ang sarili.“Matagal na kitang kinamumuhian, Joshua!” singhal ni Rafael. “Hindi na sana kita pinayagang bumalik sa bahay na ito. Isa kang malaking balakid!”Nanigas ang panga ni Joshua.Sa kabila ng matinding pagkakapit sa kaniyang leeg, nanatiling kalmado ang kaniyang mga mata. Hindi niya kailangang gamitin ang buong lakas niya para kayang talunin si Rafael.Kung tutuusin...Hindi man lang niya kailangang seryosohin ang lalaking nasa harapan niya. Ngunit pinili niyang magpigil. Dahil alam niyang kapag lumaban siya nang buong lakas, maaaring mabunyag ang matagal niyang itinatagong pagkatao.Samantala, tahimik lamang na pinagmamasdan ni Mr. Arnulfo ang dalawa. Sa halip na awatin sila, napailing lamang ito.“Scarlett, ikaw na ang bahala sa kanila.

Hindi pa tapos si Scarlett.Ngayong alam na ni Manang ang pinakamalaking lihim na matagal nilang itinatago ni Joshua, tila tuluyan nang bumuhos ang lahat ng kinikimkim niyang sama ng loob.“Hindi ko naman ginusto ang ganitong sitwasyon, Manang,” panimula ni Scarlett habang nakahawak sa tiyan. “Pero matagal na akong nasasaktan dahil kay Rafael.”Tahimik na nakikinig si Manang Flor.“Alam mo ba kung ano ang pinakamasakit?”Bahagyang nanginig ang boses ni Scarlett.“Hindi lang niya ako pinabayaan bilang asawa. Hinayaan niya rin akong mapunta sa ganitong sitwasyon dahil gusto niyang magkaroon kami ng anak.”Napayuko si Manang Flor.“Hindi ko maintindihan kung paano niya nagawa iyon sa inyo, Ma’am Scarlett.”“Pinayagan niya akong makasama si Joshua. Pinayagan niya dahil gusto niyang mabuntis ako.”Napatakip sa bibig si Manang Flor.“Diyos ko...”“Akala niya, pagkatapos kong mabuntis, babalik na sa dati ang lahat.”Huminga nang malalim si Scarlett.“Pero hindi ganoon ang nangyari.”Napating

Samantala, habang nakatayo si Joshua sa labas ay biglang lumabas ulit si Scarlett sa kanyang silid. At biglang hinila nito si Joshua patungo sa kaniyang silid.“Scarlett... huwag,” pigil ni Joshua habang bahagyang napakamot sa sentido. “Delikado. Kapag nakita tayo ni Papa mo, siguradong magkakagulo na naman.”Napangiti siya.“Magpahinga ka na lang. Kapag lagi akong nasa tabi mo, hindi ko rin masisiguro kung makakapagpahinga ka.”Biglang binitiwan ni Scarlett ang kamay niya. Hindi dahil galit siya. May nakita kasi siyang paparating sa kabilang dulo ng pasilyo.Ang kanyang ama.Hindi pa ito napapansin ni Joshua. Kaya nang biglang bitawan ni Scarlett ang kamay niya, napakunot-noo si Joshua.“Galit ka na naman?”Napangiti siya nang pilit.“Huwag kang palaging nagagalit. Baka pati mga anak natin maging mainitin ang ulo.”Napailing siya.“Tularan na lang nila ako. Mahinahon, tahimik at laging marunong magparaya.”“Shhh!”Agad siyang sinenyasan ni Scarlett.“Si Papa!”Biglang tumahimik si Jo