All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 121 - Chapter 130

Isang araw matapos dumating sina Jessa at Marco, tuluyan nang nagbago ang dating tahimik na bahay ni Scarlett. Hindi na ito kasing lungkot ng dati. May mga batang tumatakbo sa hardin, may mga tawanan sa sala, at may mga munting boses na palaging nagtatanong kung nasaan ang kanilang ama. At higit sa lahat, mas madalas nang ngumiti si Scarlett.Kapag abala si Joshua sa trabaho, siya naman ang nakikipaglaro kina Jessa at Marco. Minsan ay tinuturuan niya ang mga ito, minsan naman ay sabay silang nanonood ng palabas sa telebisyon.Para kay Scarlett, hindi na lamang sila mga anak ng kanyang minamahal na lalaki. Unti-unti na silang naging bahagi ng kanyang puso.Samantala, si Joshua ay patuloy na ginagampanan ang papel ng isang simpleng kasambahay. Naglilinis siya ng bahay, nag-aayos ng mga sirang gamit, nagdidilig ng halaman at kung minsan ay umaakyat pa sa bubong para ayusin ang mga tulo. Kung tutuusin, walang makapaniwalang ang lalaking iyon ay si Rodolfo Orlando—isang taong kinatatakutan

Pagkasabi ni Joshua ng mga huling salita niya, muling bumaling si Rafael kay Scarlett. Bakas sa mga mata nito ang matinding galit at sama ng loob.“At ikaw, Scarlett! Hindi ko akalain na palalayasin mo ako dahil lang ipinagtatanggol mo sila! Sana huwag kang magsisi sa desisyon mo!”Hindi na nakipagtalo pa si Scarlett. Pagod na siya sa paulit-ulit na drama ni Rafael. Sa pagkakataong ito, isang maikli ngunit malinaw na sagot lamang ang ibinigay niya.“Magkita na lang tayo sa korte, Rafael.”Parang isang sampal ang mga salitang iyon kay Rafael. Wala na siyang maisagot. Mabilis siyang tumalikod at tuluyang lumabas ng bahay.Sa wakas, iniwan na ni Rafael ang bahay na limang taon niyang tinirhan kasama si Scarlett. Ngunit bago pa man tuluyang mawala sa kanilang paningin ang lalaki, agad na lumapit sina Jessa at Marco kay Joshua. Napansin nilang mas dumami ang dugong lumalabas sa sugat sa dibdib nito. Namumula na ang bahagi ng damit ni Joshua dahil sa dugo.“Tatay! Nasugatan ka!” sigaw ni J

Marahang hinaplos ni Joshua ang baywang ni Scarlett. Saglit na bumaba ang kanyang kamay hanggang sa umbok ng tiyan nito. Maingat niyang hinaplos iyon, na para bang sinusubukan niyang maramdaman ang mga batang lumalaki sa sinapupunan ng babaeng pinakamamahal niya.Samantala, patuloy na nililinis ni Scarlett ang sugat sa dibdib ni Joshua. Paminsan-minsan ay napapangiwi ang lalaki kapag hindi sinasadyang natatamaan ng bulak ang bahaging may hiwa.“Masakit?” tanong ni Scarlett nang mapansin ang ekspresyon nito.“Kaunti lang.”“Sorry. Mag-iingat ako.”Mas naging maingat si Scarlett sa bawat galaw. Dahan-dahan niyang pinunasan ang dugo sa paligid ng sugat bago nilagyan ng gamot. Ngunit habang abala si Scarlett, hindi naman maalis ni Joshua ang tingin sa kanya. Sinusundan ng kanyang mga mata ang bawat kilos ng babae. Sa simpleng pag-aalaga nito, lalo niyang nararamdaman kung gaano na siya kalalim nahulog kay Scarlett. Nang ilagay ni Scarlett ang gamot sa sugat, napangiwi na naman si Joshua.

Matapos ipakilala ni Scarlett si Joshua kay Monica, hindi agad nawala ang pagtataka sa mga mata ng babae. Hindi man niya maipaliwanag, may kung anong pamilyar sa lalaking nasa harapan niya. Ang kanyang tindig, malapad na balikat at maging ang paraan ng pagkilos nito ay tila may ibinubulong sa kanyang alaala. Ngunit hindi niya mawari kung saan niya ito nakita.Samantala, ramdam ni Joshua ang bawat tingin ni Monica. Alam niyang delikado ito. Kahit nakasuot siya ng maskara at iba ang kanyang pananamit, alam niyang may mga bagay na hindi madaling maitago—lalo na sa isang taong minsang nakakilala sa kanya bilang si Rodolfo Orlando. Kaya hindi siya komportable na manatili sa tabi nito. Mabuti na lamang at masayang nakikipagkuwentuhan si Scarlett kay Monica.Samantala, lumapit naman sina Jessa at Marco sa kanilang ama.“Tatay,” tawag ni Jessa.“Hmm?”“Ang ganda ng kaibigan ni Ma’am Scarlett.”Napangiti si Joshua.“Talaga?”“Opo. Bakit kaya ang mga taga-siyudad, ang gaganda ng balat? Mapuputi

Alam ni Joshua kung saan nakatuon ang mga mata ni Monica. Mula pa kanina ay paulit-ulit nitong tinitingnan ang kanyang siko—partikular ang peklat na matagal na niyang pilit itinatago.Mukhang may napansin siya. Kailangang mailihis niya ang atensyon nito bago pa tuluyang mabuo ang hinala. Agad siyang nagsalita.“Excuse me po, Ma’am… ay, Miss… Tita—”Napatingin si Monica sa kanya, halatang naguguluhan sa magulong pagtawag niya.“Ano?”Itinaas ni Joshua ang kamay at itinuro ang isang bahagi ng damit ni Monica.“Parang matatanggal po yata iyong palamuti sa damit ninyo.”Napatingin si Monica sa damit niya.Tama nga si Joshua. Bahagyang nakalas ang maliit na ribbon na hugis paru-paro na nakakabit sa damit niya. Agad niya itong inayos. Samantala, matalim namang napatingin si Scarlett kay Joshua. Alam niya kung bakit ganoon ang tingin ng lalaki. Hindi ba’t sinamantala lang nito ang pagkakataon para mapatingin sa kaibigan niya?Napangiti nang alanganin si Joshua.“Hindi po ako tumitingin kung