All Chapters of Too Late, Mr. CEO: I Left With Your Baby: Chapter 131 - Chapter 140

Hindi kailanman inakala ni Franco na darating ang araw na siya—ang CEO ng isang multinational corporation na nagkakahalaga ng daan-daang bilyon—ay makukorner sa loob ng elevator ng kanyang tatlong taong gulang na pamangkin at tatanungin ng ganoong klaseng tanong. Ngunit higit sa lahat, malalim siyang tinamaan ng tanong na iyon. Hindi niya agad sinagot si laicca.Sa halip, pumunta siya sa terrace sa sixth floor at tahimik na pinanood si Stacey na nag-aalaga ng mga halaman sa terrace ng third floor. Bahagyang gumalaw ang kanyang Adam’s apple bago siya sumagot,“Oo. Basta handa siyang maging boss ko.”Palakad-lakad naman si Laicca sa loob ng apartment. Gustong-gusto niya ang bahay na iyon. Nang araw na iyon, doon kumain ang magtiyuhin. Nag-order sila ng hotpot mula sa isang restaurant at kumain sa bahay. Ngunit dahil puno pa ng mga gamit ng dating may-ari ang apartment, hindi pa sanay si Franco sa lugar. Kaya nang dumilim na, umalis na rin siya.Habang pababa sila sakay ng elevator, naka

Nagulat si Bella at napalingon. Nanlaki ang mga mata niya nang makita kung sino ang nasa likuran niya.Si Maricel, and Lola ni Stacey. Napansin na siya ni Maricel mula pa lamang nang dumating siya. Tahimik itong sumunod at nagmasid sa kanyang mga kilos. At nang makumpirma niyang ang pakay ni Bella ay sina Stacey at Xin Xin, saka lamang siya biglang lumitaw.Hindi na kayang ipagsapalaran ni Maricel ang kaligtasan ng kanyang pamilya.Nasa vegetative state na ang kanyang anak. Hindi na niya hahayaang pati ang kanyang apo at manugang ay mapahamak.“Ninang, ang tagal na ng mga taon. Kumusta ka na…?”Simple at tapat na babae si Maricel. Kahit alam niyang nagkaroon ng relasyon ang kanyang manugang at inaanak ilang taon na ang nakalipas, hindi niya agad itinuring na masamang babae si Bella. Inisip lamang niya noon na bata pa ang dalawa at nadala ng pansamantalang damdamin. Akala niya, kalaunan ay mapapagod din sila at babalik sa kani-kanilang pamilya.Ngunit kalaunan, nalaman niyang hindi pal

Upang hindi biguin ang dalawang bata, napilitan si Stacey na hawakan ang kamay ni Franco. Parang likas na lamang sa lalaki, agad nitong ipinagsalikop ang kanilang mga daliri. Noong una, nasa hulihan ang grupo nila. Ngunit nang magtulungan ang dalawang matatanda, mabilis nilang nalampasan ang lahat ng ibang team. Sa huli, sila ang nakakuha ng unang puwesto.Sa kasamaang-palad, habang nagaganap ang karera, marami sa mga bata ang natumba dahil maliliit pa ang mga ito. Kaya habang pabalik sila, iminungkahi ng headmistress,“Hindi na kailangang sumali ng mga bata. Puwede namang sina ‘Daddy’ at ‘Mommy’ na lang ang lumahok sa three-legged race.”Biglang kumabog ang puso ni Stacey. Kumunot ang kanyang noo at agad niyang naisip na umatras. Ngunit sa sumunod na sandali, lumapit sa kanila ang dalawang bata.“Uncle, Pretty Sister, manonood kami sa inyo!” masayang sabi ni Laicca.“Mommy, mag-focus ka lang sa competition. Huwag mo nang isipin ang ibang bagay,” dagdag ni Laicca.Ayaw ni Stacey na bi

“May nararamdaman ka pa rin para sa akin, hindi ba?”Diretsahang hinawakan ni Franco ang kamay ni Stacey.“Huwag mo na akong itulak palayo, okay?”Sa mga mata ng lalaki ay may malalim at hindi maipaliwanag na pagnanasa—hinaluan ng pagsisisi, pananabik, at isang matinding pagnanais na matagal na niyang pilit na pinipigilan.“Kanina, nakita kitang nakaupo sa tabi ni Luke. Pinapakain mo siya at nginingitian mo.”Malalim at paos ang kanyang tinig, bawat salita ay tila tumatama mismo sa puso ni Stacey. Bahagya siyang yumuko hanggang sa magdikit ang noo nila.“Tangtang, balikan na natin ang isa’t isa, okay? Nagkamali ako noon. Gusto kong bumawi sa lahat ng kasalanan ko.”“Sa loob ng apat na taon, hindi kita kailanman nakalimutan.”Huminto siya sandali.“Ang totoo, alam mo naman na matagal na—”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin niya nang inis siyang pinutol ni Stacey.“Mr. Franco, tapos na tayo.”“Hindi ko naman binabalewala ang nararamdaman mo ngayon, pero hindi ba’t dapat pareho na tay

Habang tulog si Stacey ay pinagmamasdan siya ni Franco. Nang hahawakan niya sana ito bahagyang nanginig ang kanyang mga daliri at dahan-dahang binawi ang kamay niya.“...Hihintayin kita. Kusang-loob.”Tulad ng inaasahan ni Stacey, hindi na muling nilagnat si Laicca. Ngunit hindi tumunog sa itinakdang oras ang alarm na inilagay niya. Nagising siya nang magising si Laicca upang uminom ng tubig at aksidenteng matumba ang baso.“Pretty Sister, bakit nandito ka?”Bumangon si Stacey.“May sakit ka kasi, kaya pinapunta ako ng uncle mo para alagaan ka.”Sandali siyang huminto.“Anong gusto mong gawin? Uminom ng tubig?”“Opo.”Tumango ang maliit na bata. Unang binuhusan ni Stacey ng tubig ang baso nito, saka kumuha ng walis upang linisin ang sahig. Pagkatapos uminom, agad na tumakbo palabas ng bahay si Laicca kahit naka-tsinelas lamang.Ganoon talaga ang mga bata. Kapag may sakit, hindi sila marunong magkunwari. At kapag gumaling na, lumalabas agad ang tunay nilang likas na makulit. Dinala n