جميع فصول : الفصل -الفصل 40

บทที่ 32เซียวเฟิงอวี่มาได้ถูกจังหวะ                หลังจากสอนจ้าวเหม่ยเคี่ยวสบู่ไปเพียงหนึ่งรอบ สามวันต่อมา เยว่ไฉหนิงก็มาที่บ้านตระกูลเถี่ยเพื่อตรวจดูผลงาน               ตอนนี้บ้านตระกูลเถี่ยทำรั้วไม้ไผ่ล้อมรอบแล้ว แม้ไม่สูงหรือแน่นหนาเท่าบ้านเยว่ไฉหนิง แต่อย่างน้อยก็ช่วยบังสายตาคนนอก และทำให้ลานบ้านดูเป็นสัดส่วนขึ้นมาก               ทันทีที่ก้าวเข้ามาในลานบ้าน กลิ่นหอมอ่อนๆ ก็ลอยอบอวลไปทั่ว               มากไปกว่านั้น ภาพตรงหน้ายังทำให้เยว่ไฉหนิงถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตะลึง               บนแคร่ไม้ยาวและลานตากของ มีถาดสบู่เรียงรายแน่นขนัด ทั้ง

บทที่ 34คนประเภทเดียวกัน? เยว่ไฉหนิงก้าวออกมาข้างหน้า ประสานมือให้เซียวเฟิงอวี่อย่างเคารพนอบน้อม ก่อนจะกล่าวขอความเป็นธรรม “ท่านผู้ช่วยเซียว ในเมื่อนางเฒ่าผู้นี้ยอมรับสารภาพผิดด้วยตัวเอง ข้าขอฟ้องร้องนาง ข้อหาพยายามฆ่าและค้ามนุษย์แบบผิดกฎหมายเจ้าค่ะ” แม้ในยุคนี้จะมีการซื้อขายทาสอย่างเปิดเผยและเสียภาษีถูกต้องตามกฎหมาย อีกทั้งในยามที่เกิดภัยแล้งเช่นนี้ กฎหมายมักผ่อนปรนให้พ่อแม่ขายลูกเพื่อความอยู่รอดได้ ทว่า กรณีของเยว่ไฉหนิงกับเด็กแฝดกลับต่างออกไป เพราะตามกฎหมาย การขายหลานชายเป็นการทำลายวงศ์ตระกูล มีความผิดชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น หลังต้าเสวี่ยเสียชีวิต เยว่ไฉหนิงยังไว้ทุกข์ครบสามปี รักษาพรหมจรรย์ และปรนนิบัติรับใช้บ้านสามีโดยไม่ขาดตกบกพร่อง สะใภ้ที่ทำหน้าที่ดีเช่นนี้ย่อมอยู่ในความคุ้มครองของกฎหมาย ส่วนความผิดของยายเฒ่าฉินมีโทษถึงขั้นประหารชีวิต ทว่า…เมื่อพิจารณาจากมูลเหตุ ยายเฒ่าฉินกระทำไปเพราะความขัดสนในช่วงอพยพ ด้วยเหตุนี้ อาจมีการละเว้นโทษประหาร แต่จะส่งตัวไปใช้แรงงา

บทที่ 36เอาคืนอย่างแยบยล                ณ บ้านตระกูลฉิน               หลังจากฉินเอ้อหลางไปเยี่ยมมารดาและภรรยาที่ถูกคุมขังในคุกเมืองเจิ้งหยาง เขาก็มีสีหน้าหม่นหมองนับตั้งแต่นั้น                ในหัวเต็มไปด้วยการคำนวณอย่างหนัก ว่าควรสละที่นาเพื่อไถ่ตัวผู้ใดออกมาก่อน               หากเลือกมารดา ค่าไถ่ตัวนักโทษที่ต้องโทษร้ายแรงนั้นสูงลิ่ว ที่นาเพียงแปดหมู่คงไม่พอ อาจต้องขายทรัพย์สินทุกชิ้นในบ้านจนแทบสิ้นเนื้อประดาตัวเป็นแน่               อีกอย่าง มารดาของเขาก็แก่ชราแล้ว ต่อให้ไถ่ตัวออกมา นางก็คงไม่ยอมช่วยงานในไร่นา    

บทที่ 38กู้เมิ่งเหยา                ทันทีที่สตรีผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาในลานบ้านตระกูลเยว่ ทั่วทั้งลานก็ตกอยู่ในความเงียบ               สตรีผู้นี้ไม่เพียงแต่สวมอาภรณ์เนื้อดี ท่วงท่ายังสง่างามสูงศักดิ์ เพียงมองก็รู้ว่าต้องมีฐานะไม่ธรรมดา               ทว่าตู้หลิงที่กำลังเดือดดาลถึงขีดสุดกลับไม่รู้จักกลัวเกรง แผดเสียงใส่ทันควัน               “เจ้าเป็นใคร! อย่ามาสอดเรื่องครอบครัวคนอื่น!”               สตรีผู้นั้นเพียงปรายตามองตู้หลิง แววตานั้นเย็นชาราวกับมองสิ่งสกปรก           &n

บทที่ 40เปิดโรงงานทำสบู่                  หลายวันต่อมา               ทันทีที่กู้เมิ่งเหยากลับถึงเมืองหลวง นางไม่รอช้า รีบนำเรื่องกู้เจียงไป๋และเจ้าแฝดบอกกับท่านพ่อท่านแม่ทันที               ข่าวคราวของบุตรชายที่สาบสูญไปกว่ายี่สิบปี ทำให้สองสามีภรรยาตระกูลกู้ตื่นเต้นยินดีจนแทบควบคุมสติไม่อยู่ โดยเฉพาะผู้เป็นมารดา ถึงกับหลั่งน้ำตาอย่างกลั้นไม่ไหว               ตลอดเวลานับแต่บุตรชายถูกพรากไปจากอารามหย่งเหวิน นางต้องจมอยู่กับฝันร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า กินไม่ได้นอนไม่หลับ ร่างกายจึงทรุดโทรม เจ็บออดๆ แอดๆ เรื้อรังมาโดยตลอด             &