ขณะเดียวกัน เซียวเหวินหยางที่เพิ่งมาถึง กำลังยืนอยู่ด้านนอกห้องพอดีเขากำลังจะเปิดประตู แต่กลับได้ยินเสียงภายในก่อนจึงชะงัก“เจ้ารู้หรือไม่” มู่ชิงเยว่พูดขึ้นเบา ๆ“ความจริงข้าแปลกใจมาก เจ้าหลอกพวกเขาได้ตั้งหลายปี”ซูเหยาเหยาสีหน้าเปลี่ยนทันที“ท่านหมายความว่าอย่างไร”มู่ชิงเยว่หัวเราะ“ยังจะแกล้งโง่อีกหรือ เรื่องที่ข้าช่วยชีวิตศิษย์พี่ทั้งสาม เรื่องที่เจ้าขโมยความดีความชอบ เรื่องที่เจ้าโกหกทุกคน ข้ารู้ตั้งนานแล้ว” ซูเหยาเหยาหน้าซีด ก่อนหัวเราะออกมาอย่างเสียสติ“แล้วอย่างไร ตอนนั้นพวกเขาเชื่อข้า ไม่เชื่อเจ้า พวกโง่พวกนั้นหลงข้าจนหัวปักหัวปำ ข้าเพียงพูดไม่กี่คำ พวกเขาก็พร้อมเกลียดเจ้าแล้ว”เซียวเหวินหยางที่ยืนอยู่หน้าห้องตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเผือด วันนี้กะว่าจะพูดทุกอย่างให้รู้เรื่อง แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินความจริงอันน่าเจ็บปวดนี้อีก ว่าพวกเขาหลงเชื่อคนผิด“ข้าเป็นคนช่วยพวกเขาหรือ ไม่ ข้าไปถึงตอนทุกอย่างจบแล้ว แต่พวกเขากลับเชื่อว่าข้าช่วยชีวิต ฮ่า ๆ ๆ ถึงความจริงจะเปิดเผย แล้วอย่างไร พวกเขาก็ไม่เห็นทำอะไรข้า เพราะตลอดหลายปีมานี้พวกเขารักข้าไปแล้ว” ซูเหยาเหยาหัวเราะอย่างสะใจ“ข้ายังจำสีหน้
Read more