Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

เสียงหัวเราะดังขึ้นภายในลานฝึกสัตว์เทพของสำนักหมื่นอสูรเทวะ“ศิษย์น้องซู ลองชิมขนมวิญญาณที่ข้าซื้อมาให้สิ” เซียวเหวินหยางยื่นกล่องหยกให้อย่างเอาใจ“ดื่มชาวิญญาณก่อนเถิด” ฉินเฟิงหลัวยกถ้วยชาขึ้นป้อน“ศิษย์น้องเมื่อยหรือไม่ ข้าจะนวดไหล่ให้” ลั่วจื่อเหิงรีบขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้ ซูเหยาเหยาหัวเราะเบา ๆ อย่างเขินอาย“ศิษย์พี่ทั้งสาม อย่าดูแลข้าดีเช่นนี้เลยเจ้าค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าทำท่าเหนียมอาย ก่อนจะเหลือบมองไปยังมุมหนึ่งของลาน“เดี๋ยวศิษย์พี่หญิงจะไม่พอใจเอาอีก” สายตาทุกคู่หันมองตาม ตรงนั้นมีหญิงสาวในชุดเก่าซีดกำลังแบกกระสอบอาหารสัตว์หนักหลายสิบชั่งอยู่เพียงลำพังมู่ชิงเยว่ บุตรสาวเพียงคนเดียวของเจ้าสำนักหมื่นอสูรเทวะ เหงื่อไหลอาบใบหน้าจนเส้นผมเปียกชื้น มือที่เคยขาวนวลเต็มไปด้วยรอยแตกจากการทำงานหนัก แต่ไม่มีใครสนใจ“นางจะไม่พอใจอะไรได้” ฉินเฟิงหลัวเอ่ยอย่างเย็นชา“ศิษย์น้องซูใจดีเกินไป” ลั่วจื่อเหิงหัวเราะ“คนอย่างนางสมควรรับใช้เจ้าด้วยซ้ำ” ซูเหยาเหยาก้มหน้าซ่อนรอยยิ้มเยาะ ก่อนจะส่งสายตาสะใจไปทางมู่ชิงเยว่ หากเป็นเมื่อก่อน นางอาจเสียใจ แต่ตอนนี้ นางไม่มีน้ำตาเหลืออีกแล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ดีที่ในอดีตนางยังไม่โง่งมจนเกินไป บิดาสั่งห้ามเอาไว้ว่าผลึกอัคคีคือความลับสูงสุดของสำนัก จะไม่มีศิษย์คนใดล่วงรู้ นางจึงไม่เคยบอกความลับนี้กับใคร ชาตินี้สัตว์เทพอสูรพวกนั้นต้องเป็นของนางแต่เพียงผู้เดียว เพราะบิดาของนางลำบากหามา และนางเฝ้าฟูมฟักเลี้ยงดู แม้พวกมันจะไม่ได้ทำสัญญานายบ่าวกับนางแต่ก็รักและผูกพันกันมานานหลายปี สายใยแห่งรักจึงแน่นแฟ้น ยิ่งถ้าทำสัญญานายบ่าว พวกมันก็จะทำตามคำสั่งนางทุกอย่างแบบไม่บิดพลิ้ว และยอมตายแทนนางได้ชาติก่อนสัตว์เทพอสูรพวกนี้ถูกพวกศิษย์พี่และศิษย์น้องแย่งไป พวกเขาก็ไม่ได้ดูแลพวกมันอย่างดี ใช้แรงงานมันเยี่ยงทาส พามันไปหาเงินและหินวิญญาณแสดงโชว์ เอาเงินเข้ากระเป๋า ถ้ามันเหนื่อย มันหิวก็ทรมานมัน เฆี่ยนตีทุบทำร้ายบังคับให้มันทำงาน และแสดงโชว์ ทำงานเสร็จได้เงินถึงให้พวกมันกินอาหารคนใจทรามเช่นนี้นางจะจัดการให้สาสม ชาติก่อนนางโง่เองที่คิดว่าความดีจะเอาชนะทุกอย่าง ชาตินี้ข้าจะทำให้พวกมันต้องชดใช้มู่ชิงเยว่กดความเย็นเยียบในดวงตาเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง“ได้ ข้าจะไปเก็บเห็ดพันปีบนเขา”“เช่นนั้นข้าจะไปบอกศิษย์พี่ทั้งสามก่อน”พูดจบนางก็รีบวิ่งออกไป มู่ชิงเยว่ย

“เจ้า!” ฉินเฟิงหลัวโกรธจัด ก่อนจะก้าวเข้ามา เหมือนจะคว้าข้อมือนางแต่ทันใดนั้น ร่างสีเงินบนตักกลับกระโจนออกไปตูม!แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกมา ทั้งสี่คนกระเด็นปลิวราวกับว่าวขาดสาย“อ๊าก!”“โอ๊ย!”“อะไรกัน!”พวกเขาล้มกลิ้งไปหลายตลบ เลือดไหลออกจากมุมปาก มู่ชิงเยว่ถึงกับตกใจ ส่วนไป๋จิ่วเยวียนแอบกระดิกหางอย่างพอใจ ใครให้พวกมันกล้าแตะนาง แค่ไม่ฆ่าก็บุญเท่าไรแล้ว“ศิษย์พี่หญิง!” ซูเหยาเหยาร้องลั่น“ท่านเอาปีศาจจิ้งจอกมาเลี้ยงได้อย่างไร นี่มันสัตว์ปีศาจ ไม่ใช่สัตว์เทพ!”มู่ชิงเยว่หัวเราะ ก่อนจะอุ้มจิ้งจอกขึ้นมาอีกครั้ง“ใครบอก นี่คือสัตว์เทพอสูรตัวใหม่ของข้า และเขาเป็นสัตว์พันธสัญญาของข้าเรียบร้อยแล้ว”ทุกคนเบิกตากว้าง“เป็นไปไม่ได้!”“เป็นไปแล้ว” มู่ชิงเยว่ยักไหล่ “เขาดื่มเลือดข้าแล้ว ตอนนี้เป็นนายบ่าวกันเรียบร้อย”ไป๋จิ่วเยวียนแอบพึงพอใจกับประโยคของนาง ถูกต้อง เขายอมเอง เต็มใจด้วย หากนางอยากเป็นนาย เขาก็พร้อมเป็นทาสทั้งชีวิต“พวกเจ้าควรกลับไปได้แล้ว” มู่ชิงเยว่ลูบหัวจิ้งจอก“จิ้งจอกของข้าดุมาก ถ้าพวกท่านอยากลองดูก็ได้”จบคำ ดวงตาสีทองของไป๋จิ่วเยวียนก็มองไปทางพวกเขาเพียงแวบเดียว ทั้งสี่คนข