Lahat ng Kabanata ng คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์: Kabanata 41 - Kabanata 50

67 Kabanata

41

เสียงครางหวานและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้องหนังสือยาวนานตลอดคืนเซียวเฉิงเฟิงตื่นขึ้นก่อนฟ้าสว่างเพียงเล็กน้อย แสงแรกของเช้ายังสาดส่องผ่านหน้าต่างกระดาษบาง ๆ เข้าสู่ห้องนอนอันอบอุ่นร่างกายเปลือยเปล่าของกู้ฉิงอวิ๋นยังนอนชิดติดกับอกกว้างของเขา ผิวขาวนวลแดงระเรื่อจากรอยจูบและรอยกัดเมื่อคืน ผมดำสลวยกระจายบนหมอน กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของนางปะปนกับกลิ่นน้ำรักที่ยังติดอยู่บนผืนผ้าเขายิ้มมุมปาก มือใหญ่ลูบไล้ตามแผ่นหลังเรียบเนียนของนางช้า ๆ จนถึงเนินสะโพกอวบอิ่ม แล้วบีบเบา ๆ อย่างทะนุถนอม แต่แฝงด้วยความหิวกระหายกู้ฉิงอวิ๋นครางอู้อี้ในลำคอ ดวงตางามยังหลับพริ้มแต่ร่างกายตอบสนองโดยไม่รู้ตัว นางขยับตัวใกล้เข้ามา หน้าอกอวบอิ่มแนบชิดกับอกแกร่งของเขา“ยังไม่เช้าเลย” นางกระซิบเสียงหวานพร่า“ท่านยังไม่เหนื่อยอีกหรือ”“กับเจ้าแล้ว ข้าไม่มีวันเหนื่อย” เขาตอบเสียงทุ้มต่ำ ก่อนก้มลงจูบริมฝีปากนางอย่างอ่อนโยนแต่ลึกซึ้ง ลิ้นสอดแทรกเข้าไปดูดดึงความหวานจนนางครางกระเส่ามือของเซียวเฉิงเฟิงเลื่อนลงไปตรงหว่างขาของนางที่ยังชื้นแฉะจากน้ำรักเมื่อค่ำคืน นิ้วยาวสองนิ้วลูบไล้เนินเนื้อนุ่มที่แดงระเรื่อ ก่อนสอดเข้าไปในช่องท
Magbasa pa

42

หินอีกก้อนพุ่งออกไปด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ เพื่อปะทะ หินทั้งสองแตกกระจายกลางอากาศไม่มีใครเห็น แต่นางคิดอยู่แล้วว่าองค์ชายเจ็ดต้องใช้แผนสกปรกแน่ นางยกมุมปากขึ้นเพียงเล็กน้อยเข้าสู่รอบสุดท้าย ฉินเลี่ยเริ่มหอบ ขาหนักขึ้นเรื่อย ๆ เหงื่อไหลท่วมตัว แต่เซียวเฉิงเฟิงกลับค่อย ๆ ก้มตัวต่ำลง สายตาคมกริบ กล้ามเนื้อทั่วร่างตื่นขึ้นพร้อมกัน นี่คือท่าปั่นที่ไม่มีใครเคยเห็นตูม!จักรยานของเขาพุ่งออกไปราวสายฟ้า ไม่นานเขาก็แซงผ่านฉินเลี่ย ในพริบตา ทั้งสนามพลันระเบิดเสียงดังสนั่น“แซงแล้ว!”“เร็วเกินไปแล้ว!”“เป็นไปไม่ได้!”“ใต้เท้าเซียว!”“เก่งมาก ๆ”บนแท่นสูงองค์ชายสามลุกขึ้นยืนทันที ดวงตาแดงวาบด้วยความตื่นเต้น ในขณะที่องค์ชายเจ็ด สีหน้าดำทะมึนลงทีละน้อยเส้นชัยอยู่ตรงหน้าสิบจั้งห้าจั้งสามจั้งหนึ่งจั้งเสียงฆ้องชัยดังสนั่นทั่วสนามกึกก้อง!คนแรกที่พุ่งผ่านเส้นชัยคือเซียวเฉิงเฟิง ทั่วสนามเงียบงันไปชั่วลมหายใจก่อนระเบิดเสียงโห่ร้องดังสนั่นจนแทบสะเทือนทั้งวัง เสียงฆ้องชัยยังดังก้องสะเทือนไปทั่ว แถมรอบนี้ก็มีการพนันขันต่ออีกเช่นเคย ใครเชียร์ฝั่งที่ชนะก็จะได้เงินก้อนใหญ่“ใต้เท้าเซียว!”“ชนะแล้ว!”“อง
Magbasa pa

43

ยาพิษที่เตรียมเอาไว้ คงต้องใช้แล้วกระมังก่อนหน้านี้ฮ่องเต้ไม่ได้ลำเอียงให้เห็นเด่นชัด แต่ตอนนี้เด่นชัดจนทุกคนรับรู้ นางไม่มีวันยอมแน่ ๆจากนั้นขันทีหลวงก็ก้าวออกมา ภายในมือคือถาดทองคำ บนถาดมีตราอภัยโทษ ประทับลายมังกรทอง ข้างกันคือทองคำหนึ่งพันตำลึง ทั่วสนามแทบลืมหายใจ ขันทีประกาศเสียงดัง“ผู้ชนะ ใต้เท้าเซียวเฉิงเฟิง นายอำเภอชิงเหอ” เสียงโห่ร้องดังสนั่นอีกครั้งเซียวเฉิงเฟิง ก้าวขึ้นบันไดหินทีละก้าว มั่นคง สง่างาม ไม่เร็ว ไม่ช้า แต่ทุกฝีก้าว กลับดึงสายตาของคนทั้งราชสำนัก เมื่อขึ้นถึงเบื้องพระพักตร์ เขาคุกเข่าลงอย่างงดงาม“ขอบพระทัยฝ่าบาท”ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นตราอภัยโทษให้ด้วยพระองค์เอง ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุด จนขุนนางด้านล่างถึงกับตาโตฮ่องเต้ตรัสเบา ๆ แต่ดังพอให้คนทั้งสนามได้ยิน“คนเช่นเจ้า อยู่เพียงอำเภอเล็ก ๆ น่าเสียดาย”ทันทีที่คำพูดนั้นดังขึ้น เหล่าขุนนางหลายคนพลันหน้าเปลี่ยนสี เพราะทุกคนเข้าใจทันทีว่าฮ่องเต้เริ่มสนพระทัยชายคนนี้อย่างจริงจังแล้ว“เจ้าอยากรับตำแหน่งใดในราชสำนัก สามารถเสนอมาได้เลย เราชื่นชมที่เจ้ามีความสามารถตั้งแต่ลงแข่งกุนซือในตอนนั้น หากได้คน
Magbasa pa

44

น้ำลาย นั่นคือหม้อไฟหม่าล่า ข้างกันมีจานเนื้อวัวสไลซ์บางเฉียบ จานลูกชิ้นเนื้อ เห็ดสด ผักใบเขียว เส้นใส เต้าหู้ อีกมุมหนึ่งมีไก่ทอดกรอบ กรอบจนได้ยินเสียงแตกเบา ๆ มีหมูสามชั้นย่างน้ำผึ้งสีทองสวยงาม มีมันฝรั่งทอด แท่งสีทองกรอบ จนเด็กในจวนมองตาโต ยังไม่หมด ยังมีข้าวผัดหอมกรุ่น หอมจนทุกคนกลืนน้ำลาย มีชาไข่มุกในกระบอกไม้ไผ่ จนสาวใช้มองอย่างงุนงงองค์ชายสามถูกเชิญมาเป็นแขกด้วย พระองค์ใส่ชุดลำลอง คล้ายปลอมตัวออกนอกวังเพราะไม่อยากให้ใครรู้ฐานะ แต่มีองครักษ์คอยติดตามอารักขา เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในอันตรายหลังจากองค์ชายสามที่แต่งตัวธรรมดานั่งลงตรงที่นั่งที่ถูกจัดให้ โดยไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของพระองค์ เพราะชาวบ้านมีโอกาสน้อยมากที่เห็นพระพักตร์ของคนในราชวงศ์ เซียวเฉิงเฟิงก็รีบให้สาวใช้ลำเลียงอาหารออกมาให้ครบ ทั้งลานเงียบกริบ ก่อนเฉินกวงจะกลืนน้ำลายดังเอื๊อก“ใต้เท้า สิ่งเหล่านี้ กินได้จริงหรือขอรับ”เซียวเฉิงเฟิงหัวเราะ ก่อนนั่งลงหัวโต๊ะ ยกจอกสุราขึ้น“วันนี้ ไม่มีใต้เท้า ไม่มีลูกน้อง มีแต่คนบ้านเดียวกัน” ทั้งลานเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนเสียงโห่ร้องจะดังสนั่น ไม่นานเหล้าถูกเติม เนื้อถูกลวก เสียงหัวเร
Magbasa pa

45

คราวนี้เขาเชื่องช้าแต่ล้ำลึก ถูไถทุกตารางนิ้วภายในร่างนางด้วยชั้นเชิงที่เหนือกว่า ในขณะที่ปากดูดอมยอดอกสลับกัน มือหนาบีบเนินเนื้อนุ่มไม่หยุดพัก เสียงครางหวาน เสียงน้ำรักและเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้องครัวไปอีกครู่ใหญ่เกี๊ยวที่ยังทำไม่เสร็จ ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะ ท่ามกลางแป้งกระจาย น้ำรักที่ไหลหยดย้อย และร่างกายสองคนที่พันกันแน่นไม่แยกจากเซียวเฉิงเฟิงจูบริมฝีปากนางอย่างเร่าร้อน ขณะกระแทกช้า ๆ“ข้าจะทำให้เจ้าเสียวสุข จนลืมแม้แต่สูตรทำอาหาร ฉิงอวิ๋น ข้าปรารถนาเจ้ามากเหลือเกิน” กู้ฉิงอวิ๋นหัวเราะพร่าในลำคอ กอดเขาแน่น ขาเกี่ยวเอวเขาไว้“งั้นก็อย่าหยุดเลยเจ้าค่ะ ท่านสามี” และทั้งคู่ ก็เริ่มรอบใหม่ ทั่วทั้งห้องครัวที่เต็มไปด้วยกลิ่นแป้ง กลิ่นอาหาร และกลิ่นอายแห่งความต้องการที่ลุกโหมไม่มอดดับง่าย ๆเซียวเฉิงเฟิงอุ้มกู้ฉิงอวิ๋นที่ตัวยังสั่นระริกจากความเสียวซ่านเมื่อครู่ มาวางลงตรงหน้าเตาไฟที่ยังลุกโชนแสงไฟสีส้มแดงสาดส่องผิวขาวนวลของนางให้ดูยิ่งเร่าร้อนยั่วยวน ซาลาเปาที่ทั้งคู่เพิ่งห่อเสร็จวางเรียงกันในตะกร้าสาน ไอร้อนลอยกรุ่นหอมฟุ้งไปทั่วห้องครัวเขายืนกอดนางจากด้านหลัง ร่างกายกำยำแนบชิดแผ่นหลังบ
Magbasa pa

46

สามวันต่อมา สองสามีภรรยาปลอมตัวเป็นพ่อค้าเศรษฐีจากต่างเมือง มุ่งหน้าไปยังสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าประจำเมือง เจ้าของที่นี่คือหม่าอวี้เฉิง ชายวัยห้าสิบ บุคลิกยิ้มง่าย พูดจาสุภาพ ชอบบริจาคเงินซ่อมแซมวัดและตั้งโรงทานแจกอาหารจึงเป็นที่เคารพของคนทั้งเมือง“ท่านทั้งสองอยากรับเด็กหรือ”หม่าอวี้เฉิงยิ้มอย่างเมตตา กู้ฉิงอวิ๋นแสร้งยิ้ม ก่อนพยักหน้า“แต่งงานมาหลายปี ยังไม่มีลูก”หม่าอวี้เฉิงหัวเราะ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านในภายในนั้น เด็กหลายสิบคนกำลังวิ่งเล่น แต่ทันทีที่กู้ฉิงอวิ๋นก้าวเข้าไป เด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งกลับหยุดนิ่ง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนวิ่งเข้ามากอดขานางแน่น แล้วร้องออกมา“แม่!” ทั้งลานพลันเงียบกริบ เหมือนไม่มีใครสนใจเด็กคนนั้น กู้ฉิงอวิ๋นเองก็คิดว่าเด็กคงแค่อยากมีแม่เลยวิ่งมากอดขานาง แต่หัวใจของกู้ฉิงอวิ๋นสั่นไหว นางค่อย ๆ ก้มลงมองเด็กชายตรงหน้า แล้วสายตาก็พลันหยุดนิ่งอยู่ที่ลำคอของเขา ตรงนั้นมีถุงเครื่องหอมใบเล็กสีซีดผูกติดไว้ด้วยเชือกไหมสีหม่น ขนาดเพียงพอดีกำมือเด็ก ขอบถุงเย็บด้วยฝีเข็มถี่ละเอียด แต่เนื้อผ้ากลับเก่าจนสีซีดจาง ราวกับถูกตัดมาจากผ้าผืนเดิมเมื่อหลายปีก่อนบนหน้าถุงปักลาย
Magbasa pa

47

กู้ฉิงอวิ๋นจึงยัดยาให้สามสาวคนละเม็ด“แค่ก แค่ก แค่ก”“นี่ยาอะไร”“ยาพิษ ถ้าไม่พูดความจริงก็จะตาย” กู้ฉิงอวิ๋นยิ้มเยือกเย็น“ยังไงพวกเราก็ต้องตายอยู่แล้ว ถึงไม่ตายด้วยยาพิษของเจ้า ก็ตายด้วยหนอนพิษ” ประโยคนั้นทำให้กู้ฉิงอวิ๋นรีบจับชีพจรอีกฝ่ายในทันที ก่อนจะกุมขมับ“ซวยแล้ว”เซียวเฉิงเฟิงเลิกคิ้ว“อะไร” กู้ฉิงอวิ๋นถอนหายใจ“หนอนพิษ” หนอนพิษโลหิต“ไม่ได้รับยา เจ็ดวันต้องตาย”ทั้งสามหัวเราะเสียงเย็น“พวกข้าไม่กลัวตาย โดนแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก” กู้ฉิงอวิ๋นหยิบยาออกมาป้อนให้ทีละคน ก่อนเอ่ยเสียงเย็น“นี่ยาถอนพิษของข้า แต่หนอนพิษตอนนี้ข้าไม่มียาแก้ แต่พอหายามาแก้พิษให้พวกเจ้าได้” กู้ฉิงอวิ๋นเอ่ยขึ้น“เจ้าพูดจริงเหรอ”“ข้าไม่เคยโกหกใคร แต่ถ้าข้าแก้พิษนี้ให้พวกเจ้า พวกเจ้าจะต้องส่งข่าวเจ้านายของเจ้าให้ข้า ข้าจะเป็นคนบอกว่าต้องส่งข่าวอะไร หลังจบงานพวกเจ้าก็จะได้ใช้ชีวิตที่พวกเจ้าต้องการ ข้ารู้ดีว่าพวกเจ้าเองก็คงไม่อยากเป็นนักฆ่าไปตลอดชีวิตหรอกใช่ไหม” ทั้งสามมองสบตากันในที่สุด ทั้งสามก็เปิดปาก สารภาพว่าฮองเฮาและองค์ชายเจ็ดอยู่เบื้องหลัง ทั้งไม่เคยหวังดีกับนางจริงๆ ลับหลังเรียกพวกนางว่าขยะไร้ค่า แต่
Magbasa pa

48

“ทะ... ท่านพ่อ ท่านยังไม่ตาย” ตรงหน้าคือกู้เทียนหลง บุรุษที่นางคิดว่าตายไปเมื่อหลายปีก่อน ชายวัยกลางคนยิ้มบาง ๆ สายตายังอบอุ่นเช่นเดิม ก่อนเอ่ยช้า ๆ“ในที่สุด เจ้าก็รู้ความจริง” จากนั้นความจริงที่พลิกชีวิตของนางทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยออกมาในขณะที่เซียวเฉิงเฟิงที่เดินทางมากับนางด้วยก็แปลกประหลาดใจไม่แพ้กันเมื่อรู้ว่าบิดาของภรรยายังมีชีวิตอยู่ แถมยังเคยเป็นอาจารย์สอนวิชาให้กู้ฉิงอวิ๋นอีกด้วย แต่ปิดบังตัวตนโดยสวมหน้ากากและใช้ชื่ออื่นค่ำคืนบนหุบเขาหมื่นพิษเงียบสงบเสียจนได้ยินเพียงเสียงไม้ในเตาไฟแตกดังเปรี๊ยะ! เป็นระยะ สายหมอกบางลอยอ้อยอิ่งปกคลุมรอบกระท่อมไม้กู้เทียนหลงจึงเริ่มเล่าให้บุตรสาวฟัง“หลายปีก่อนพ่อเคยเป็นหมอหลวง เผลอไปรู้ความลับขององค์ชายเจ็ดกับฮองเฮาเข้า เรื่องที่พวกเขาปรุงยาพิเศษดื่มแล้วจะทำให้อ่อนเยาว์ ไม่แก่ ไม่เหี่ยว อายุยืน จะเรียกว่ายาอายุวัฒนะก็ย่อมได้ แต่ต้องใช้ทารกในครรภ์อายุไม่เกินสามเดือนเป็นส่วนผสม” สิ่งที่ได้รับรู้ทำให้กู้ฉิงอวิ๋นกับเซียวเฉิงเฟิงตกใจยิ่งนัก“แต่พ่อหนีออกมาได้ จึงเขียนจดหมายสารภาพความจริงทุกอย่างให้แม่เลี้ยงของเจ้ารับรู้และแกล้งตาย โดยที่ทำให้ฝั่งโน่
Magbasa pa

49

“ฉิงอวิ๋นเจ้าฝันร้ายหรือ” กู้ฉิงอวิ๋นยังหายใจแรง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาคู่สวยสั่นไหวอย่างที่แทบไม่เคยมีให้เห็น“ข้าฝันเห็นแม่เลี้ยงของข้า นางนอนจมกองเลือด”ดวงตาของเซียวเฉิงเฟิงพลันหรี่ลง เขารู้ดีภรรยาของเขาไม่ใช่คนฝันอะไรส่งเดช โดยเฉพาะหลังจากพวกเขาเพิ่งกลับลงมาจากหุบเขาหมื่นพิษ และได้รับรู้ความจริงทั้งหมดจากกู้เทียนหลงผู้เป็นบิดา ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม่เลี้ยงของนางไม่เคยทรยศ ไม่เคยคิดฆ่า ไม่เคยคิดทำร้าย ทุกอย่างเป็นเพียงการปกป้อง การแสดงที่แสนเย็นชาคือเกราะคุ้มกันภัยคำพูดของบิดา กลับดังก้องขึ้นในหัวของนาง“นางหาศพนิรนามที่เสียโฉม มาปลอมเป็นศพของข้าหลอกคนทั้งเมือง หลอกแม้แต่คนของฮองเฮา ว่าข้าตายแล้ว”น้ำตาของกู้ฉิงอวิ๋น ไหลลงมาอย่างไม่รู้ตัว ผู้หญิงคนหนึ่งต้องทนทุกข์แค่ไหนเพื่อปกป้องคนอื่น ต้องแสดงความเย็นชาอยู่ตลอดกู้ฉิงอวิ๋นพลันลุกจากเตียงในทันที ดวงตาที่เพิ่งหวาดหวั่นเมื่อครู่ กลับเย็นลงอย่างรวดเร็ว“ข้าต้องไปเดี๋ยวนี้ ต้องกลับจวนตระกูลกู้”เซียวเฉิงเฟิงไม่ถามแม้แต่คำเดียว เพียงลุกขึ้นหยิบกระบี่ ก่อนเอ่ยสั้น ๆ“ข้าจะไปกับเจ้าด้วย” รู้ว่าห้ามไปก็ไร้ประโยชน์ ไปกับนางจะดีกว
Magbasa pa

50

“จริงๆ มีคนกลุ่มหนึ่งช่วยพ่อเอาไว้ แต่จนถึงทุกวันนี้ พ่อยังไม่รู้เลยว่าพวกเขาเป็นใคร”เมื่อเล่าจบ ทั้งกระท่อมเงียบกริบ ก่อนไป๋อู๋เฉินจะถอนหายใจเบา ๆ ก่อนมองกู้ฉิงอวิ๋นด้วยสายตาอ่อนโยน“เจ้าตายไปแล้วครั้งหนึ่ง ผ่านวิบากเคราะห์ ต่อไปเจ้ากับสามีของเจ้าจะทำประโยชน์ให้แก่แคว้น รักษาชีวิตเอาไว้ให้ดี การเผชิญหน้ากับคนชั่ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือสติ” สายตาของทั้งสองพลันประสานกัน แต่ยังไม่ทันพูดอะไร เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากด้านนอก ผู้มาใหม่คือซูเยว่ ไป๋หลานและชิงเหยา ทั้งสามคุกเข่าพร้อมกันกู้ฉิงอวิ๋นบอกเส้นทางให้พวกนางตามมา การจะใช้คนต้องแสดงความไว้ใจ และคิดว่าอย่างไรพวกนางก็ไม่ทรยศ แค่มองตาก็รู้ว่าพวกนางคิดเช่นไรอยู่กู้ฉิงอวิ๋นเดินเข้าไปจับชีพจรทีละคน“ต่อไปพวกเจ้าจะไม่ทรมานด้วยหนอนพิษอีก แต่ข้าอยากให้พวกเจ้าช่วยเด็กพวกนั้น ช่วยแคว้นของเรา”“นายหญิงมีคำสั่งใด พวกข้าจะทำในทันที”กู้ฉิงอวิ๋นหรี่ตาลง ก่อนเอ่ยช้า ๆ“หาค่ายฝึกของพวกมันให้เจอ แต่ยังไม่ต้องส่งข่าวอะไร หากโดนบีบคั้นมากๆ ก็บอกว่าสามีของข้าสนใจลาภยศเงินทอง ไม่ได้ตั้งใจสืบคดีจริงจัง ฝ่ายโน่นจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ขึ้นอยู่กับพวกเจ้า บางที
Magbasa pa
PREV
1234567
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status