“ที่แท้ท่านก็เป็นคนของฝ่าบาท ถูกส่งไปอยู่ใกล้องค์ชายเจ็ด” ซูเหวินอวี้เงยหน้าขึ้น ก่อนยิ้มบาง ๆ“ใต้เท้าเซียวมองออกตั้งแต่เมื่อใด” เซียวเฉิงเฟิงตอบเรียบ ๆ“ตั้งแต่เจ้าถูกส่งไปเป็นผู้ช่วยเจ้าเมืองแล้ว และท่านไม่ได้แสดงความสามารถอันใดแข่งกับข้าเลย คนฉลาดที่แพ้ในงานเลือกกุนซือ หากถูกผลักออกจากศูนย์กลางอำนาจ แต่กลับนิ่งเกินไป แปลว่าเจ้าตั้งใจไปตั้งแต่แรก” ฮ่องเต้หัวเราะเบา ๆ“ถูกแล้ว ซูเหวินอวี้เป็นคนของเรา เราปั้นเขาขึ้นมาให้เป็นบัณฑิตอันดับหนึ่ง เพื่อให้องค์ชายเจ็ดอยากได้ตัวไปไว้ใกล้ตัว แต่เสียดายเจ้าเจ็ดไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ส่งให้ไปอยู่กับเจ้าเมืองเพื่อให้ช่วยงาน ทำให้เก็บหลักฐานการทุจริตของเจ้าเมืองได้บางส่วน เกี่ยวข้องกับหอบุปผาราตรีที่เจ้าเจ็ดเป็นเจ้าของ หลังจากโดนวางเพลิง ซูเหวินอวี้รายงานข้า เจ้าเจ็ดก็พยายามเปิดหอนางโลมเพื่อหาข่าวที่ใหม่ แต่คราวนี้ข้าส่งองครักษ์ลับไปจัดการทำให้เขาเปิดไม่ได้ เจ้าเจ็ดจึงขาดรายได้และข่าวสารจากหอนางโลม นี่ถือเป็นผลงานของเจ้าซูเหวินอี้”“เหตุนี้เององค์ชายเจ็ดกับฮองเฮาถึงแค้นกระหม่อมกับภรรยานัก เพราะคิดว่ากระหม่อมเล่นงานไม่ให้เขาเปิดหอนางโลมที่ใหม่สำเร็จนี่เ
اقرأ المزيد