All Chapters of คลั่งรักสุดหวง: Chapter 11 - Chapter 20

“พี่ไปขอคืนดีสิคะ เอาเรื่องเก่า ๆ มาพูดถึง มันใจอ่อนอยู่แล้ว ทั้งบุญคุณ ทั้งเรื่องที่พี่ดูแลมันอย่างดีตลอดมา” “ก็ได้ พี่จะลองดู” ภาณุเองก็ไม่อยากเสียผู้หญิงดีๆ อย่างลลินไปวันต่อมา หลังเลิกงานลลินเดินออกจากตึกบริษัทด้วยใบหน้าอิดโรย ยังไม่ทันก้าวลงบันได ภาณุก็โผล่มาดักหน้าด้วยช่อดอกกุหลาบสีแดง“ลิน คุยกันก่อนนะ ถ้าพี่เคยทำผิดอะไรไป พี่ขอโทษ ต่อไปพี่จะขยันทำงานสร้างฐานะ ไม่ให้ลินต้องน้อยหน้าใคร” เขายื่นดอกไม้ให้ลลิน สีหน้าง้องอน“พี่ณุ เราเลิกกันแล้ว” ลลินสะดุ้งตกใจที่จู่ ๆ ภาณุก็โผล่มา เธอไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเธอถึงขนาดนี้“เพราะมันใช่ไหม มันขู่อะไรเธอ บอกพี่มา พี่จะไม่ยอมเด็ดขาด พี่จะช่วยเหลือเธอเอง” ลลินถอยหลัง“ไม่ใช่เรื่องคนอื่นค่ะ ฉันไม่ได้รักพี่จริง ๆ ตั้งแต่แรก เราคบกันเพราะฉันซาบซึ้งที่พี่ช่วยฉันจากอันธพาล แต่ฉันไม่มีความรู้สึกแบบคนรักกับพี่เลย พยายามยังไงก็ไม่สามารถรักพี่ได้ ฉันนับถือพี่เป็นแค่พี่ชายเท่านั้น พี่ณุควรตัดใจนะคะ พี่ต้องได้เจอผู้หญิงที่ดีกว่าลินแน่นอน”ภาณุมีสีหน้าเจ็บปวด ก่อนก้าวเข้าไปกอดเธอแน่น ในขณะที่ลลินไม่ทันตั้งตัว“ไม่เลิกได้ไหมลิน พี่ยังรักเธอเสมอ เราคบกั

อธิปกำลังก้มหน้าอยู่ระหว่างขาของเธอ ลิ้นร้อนผ่าวเลียวนไปตามร่องเนียนอย่างชำนาญ ดูดเม็ดกระสันเล็ก ๆ ที่บวมเป่งจากเมื่อคืน เอาลิ้นแทรกเข้าไปในช่องทางแดงระเรื่อที่เขาเช็ดทำความสะอาดให้อย่างอ่อนโยนก่อนหน้านั้น“พี่อธิป อย่า อ๊า...” ลลินตัวสั่นเกร็ง มือเกาะเหล็กกรงแน่นอธิปเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบวาววับด้วยความหิวกระหาย เขารูดความใหญ่โตอวบอิ่มของตัวเองที่แข็งตัวเต็มที่ขึ้นลงสองสามครั้ง แล้วจับขาเรียวยาวของเธอถ่างออกกว้างสุด“รับสายวันใหม่ให้ดีนะ” เขาดันหัวบานแดงเยิ้มเข้าไปในร่องที่ยังเปียกชื้นจากน้ำลายของเขา แล้วกระแทกเข้าไปในร่องจนมิดด้ามในครั้งเดียว“อ๊า...” ลลินอ้าปากค้าง ตาโตด้วยความตกใจ ร่างกายถูกทะลวงอย่างกะทันหัน มันเกิดความเสียวซ่านจนแทบแตกพร่าอธิปกระแทกแรงและเร็วทันทีในท่าที่เธอนอนหงายในกรง มือใหญ่บีบขาเธอแยกไว้ให้กว้างสุดทุกครั้งที่ดันสุดจะทำให้หัวบานชนมดลูกอย่างแรง“แน่นมาก ร้อนมาก ดูดพี่ไปทั้งลำ” เขาครางเสียงแหบพร่า กระแทกไม่ยั้งจนกรงสั่นสะเทือน ลลินครางเสียงหลงไม่เป็นคำ“พี่อธิป เบา ๆ ค่ะ” แต่เขายิ่งกระแทกแรงขึ้น ร่องเนียนของเธอบวมแดงโอบอุ้มความใหญ่โตอย่างชัดเจน น้ำรักไหลเยิ้

อธิปกอดเธอตอบแน่นขึ้น หัวใจที่เย็นชามานานสามปีสั่นไหวเล็กน้อย เขาจูบผมเธอเบา ๆ“หากอยากพิสูจน์ความจริงใจ งั้นก็เริ่มจากคืนนี้เลย” เขาพลิกตัวเธอให้นอนหงาย แล้วก้มลงจูบเธออย่างอ่อนโยนแต่ลึกซึ้งจูบที่เต็มไปด้วยทั้งความรัก ความแค้น และความปรารถนาที่ฝังลึกลลินหลับตา ปล่อยน้ำตาไหลเงียบ ๆ เธอรู้แล้วว่าการอ้อนขอครั้งนี้ ต้องแลกด้วยราคาที่หนักหน่วงเพียงใดหลังจากลลินอ้อนขอด้วยน้ำตาในค่ำคืนที่ผ่านมา อธิป ก็ไม่ขังเธอในกรงทองอีกเธอจึงพยายามเอาใจอธิปอย่างสุดความสามารถเพื่อแลกกับการได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวเช้าวันนั้น เธอใส่เพียงเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขา ยืนทำอาหารเช้าในครัว ไข่เบเนดิกต์กับอะโวคาโดโทสต์ และกาแฟดำที่ชงอย่างพิถีพิถัน วางจานลงตรงหน้าอธิปด้วยรอยยิ้มอ่อน ๆ“พี่อธิป กินข้าวเช้าก่อนนะคะ” พอเขากลับจากยิม เธอรออยู่ที่ห้องน้ำ ช่วยถอดเสื้อผ้าเปียกเหงื่อให้ แล้วอาบน้ำอุ่นให้เขาอย่างทะนุถนอม มือเล็ก ๆ ลูบไล้แผงอกแน่นและซิกซ์แพ็กของเขาอย่างแผ่วเบาค่ำนั้น ลลินเป็นฝ่ายรุกเอง เธอผลักอธิปนอนบนเตียง แล้วขึ้นคร่อมเขา ใบหน้าหวานแดงระเรื่อด้วยความอาย แต่เธอก็กัดริมฝีปากแล้วค่อย ๆ นั่งลงบนความใหญ่โตที่

“พิมพ์” ลลินลุกขึ้นอย่างดีใจ “เข้ามา ๆ ไม่ได้เจอพิมพ์นานเลย” ลลินพูดอย่างดีใจพิมพ์ชนกเองก็ไม่คิดว่าจะได้พบเจอเพื่อนที่นี่ เธอวนเวียนมาถามข่าวลลินบ่อยครั้ง เพราะติดต่ออีกฝ่ายไม่ได้เลย ครั้งนี้ก็แวะมาด้วยความบังเอิญ ถึงได้เจอกันลินดาและสมชาติ ยิ้มต้อนรับอย่างอบอุ่น เพราะรู้จักพิมพ์ชนกดีว่าเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย“ลินนั่นแหละหายไปไหนมา ติดต่อไม่ได้เลย” พิมพ์ชนกพูดเสียงอ่อนหวาน แล้วหันไปยิ้มให้ครอบครัวของเพื่อนสาว“งานยุ่งน่ะจ้ะ” ลลินโกหกคำโต เรื่องที่เธอเลิกกับภาณุ อีกฝ่ายคงรู้แล้วหลังจากพูดคุยกับครอบครัวเพื่อนสาวอยู่ครู่หนึ่ง พิมพ์ชนกก็จับมือลลินแล้วลากออกไปทางหลังบ้าน“ขอคุยด้วยหน่อยสิลิน” พิมพ์ชนกกระซิบ ลลินหันไปมองครอบครัวที่กำลังยุ่งกับการแกะของขวัญอีกหลายถุง จึงเดินตามเพื่อนออกไปทางหลังบ้านสวนเล็ก ๆ หลังบ้าน เป็นพื้นที่ร่มรื่น มีต้นมะม่วงและเก้าอี้ไม้เก่า ๆ วางอยู่ พอเดินพ้นสายตาครอบครัว พิมพ์ชนกก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังทันที“ลินหายไปไหนมา ติดต่อไม่ได้เลยตั้งหลายวัน ฉันเป็นห่วงมากนะ บอกความจริงพิมพ์มาเถอะ ลินไม่น่างานยุ่งจนติดต่อไม่ได้แบบนี้นะ” เ

พิมพ์ชนกและภาณุยังคงด่ากันไม่หยุด ขณะที่ไม่รู้เลยว่าทั้งหมดเป็นแผนของอธิป อธิปปิดคลิป แล้วหันไปมองกรงทองที่ลลินถูกขังอยู่“ในที่สุด ความจริงก็ถูกเปิดเผย” เขายิ้มมุมปากอย่างเย็นชา แม้จะรู้ว่าเธอเข้าใจเขาผิดเพราะคำยุ แต่นั่นก็ทำให้เขารับรู้ว่าเมื่อสามปีก่อนเธอเองก็ไม่เคยเชื่อมั่นในตัวเขาเลย ยอมรับว่าลึก ๆ คือเสียใจที่ผู้หญิงที่เขาตกหลุมรักคิดเช่นนี้กับเขาอธิปกัดกรามแน่น อาจเพราะในครอบครัวเองก็ไม่มีใครเชื่อถือคนไร้มารดาเช่นเขา ยิ่งบิดาแล้วยิ่งไม่เชื่อใจเขา ไม่มั่นใจว่าเขาจะทำได้ เขาจึงต้องเด่นกว่า เหนือกว่าและยืนหยัดให้ได้ เพื่อพิสูจน์ตัวเองให้ทุกคนเห็น แต่ผู้หญิงที่เขารักกลับไม่เชื่อใจเขา“ตอนนี้ เธอเป็นของฉันอย่างแท้จริงแล้วลลิน ไม่ว่าจะยังไง เธอก็ไม่มีวันหนีฉันพ้น”ค่ำคืนนั้น อธิปเดินลงไปที่กรงทองด้วยใบหน้าสงบนิ่ง แต่แฝงความเย็นชาลลินนั่งกอดเข่าอยู่ในกรง เนื้อตัวเปลือยเปล่า ผมยุ่งเหยิง น้ำตายังเปื้อนแก้มจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อธิปกดเล่นคลิปเสียงที่ลูกน้องอัดเอาไว้ แล้ววางโทรศัพท์ไว้ด้านนอกกรงใกล้ ๆ เสียงทะเลาะกันของสองพี่น้องดังขึ้นชัดเจนจนลลินต้องอึ้งไป“ไม่... ไม่จริง ทั้งหมดเป็