Semua Bab Sa Bisig Ng Aking Bayaw: Bab 31 - Bab 40

Kahit ayaw ni Sheila, ginawa niya ang sinabi ni Christian at nagsimulang linisin ang mga pinagkainan ng pamilya.Pero hindi ito naging madali para kay Sheila dahil ni minsan sa tanang buhay niya ay hindi niya pa nagagawa ang ganitong mga gawain. Sa pananaw kasi niya ay gawain lamang ito ng mga katulong na minamaliit niya, kasama na doon si Orlinda na labis niyang kinasusuklaman ng gabing iyon.Habang naglilinis ay naduduwal, nasusuka at nandidiri si Sheila sa tuwing nararamdaman ng mga kamay niya ang tira at nakadikit na pagkain sa mga pinggan.Since it was Sheila's first time washing the dishes, she was incredibly clumsy. She tried scrubbing them quickly with a sponge lathered in dish soap, but it kept slipping from her hands. Thinking she was moving too fast, she slowed down, only to have the sponge slip from her grasp again and again.Hindi rin nagtagal at napuno na si Sheila. Padabog na binalibag sa lababo ang sponge at ang suot na gloves.“Nakakabw*sit naman!” galit na reklamo ni

“Simula bukas, huwag ka ng sasabay pa sa ‘kin,” malamig at matalim na saad ni Christian sa kanyang asawa.Sandaling natigilan si Sheila nang marinig ang sinabi sa kanyang ng asawa. Dahil dito, tuluyan na siyang naniwala sa sinabi ni Grace.“Chris, ano ba nangyayari sa ‘yo?” usisa ni Sheila, nakataas ang kilay.“Ano’ng ibig mong sabihin?” balik-tanong ni Christian.Sheila rolled her eyes and glared at her husband. "Seriously, Chris? Are you really going to play dumb now?" she asked, her voice laced with irritation.Christian furrowed his brows, his patience beginning to wear thin. "Just say it straight, Sheila," he said seriously, growing increasingly impatient.“Nag-iba na ang ugali mo simula ng kunin mong sekretarya si Linda,” diretsang sabi ni Sheila. Hindi na siya nagpaliguy-ligoy pa dahil alam niyang gusto ni Christian ng straight to the point na usapan.Kaysa sagutin o depensahan ang sarili sa paratang sa kanya ng asawa kay iba ang sinabi ni Christian. “Mabuti sigurong lumayo-layo

“Wala lang ‘yan,” agad na sagot ni Orlinda, bahagyang kinakabahan.Mas lalo siyang kinabahan nang makitang tahimik na nakatitig sa kanya ang bayaw. Hindi niya mabasa o malaman kung ano bang tumatakbo sa isip nito dahil walang ekspresyon ang mukha nito.Ibinuka ni Orlinda ang bibig para magsalita pero natigilan siya nang maglakad si Christian, nilampasan siya.Nagtaka siya.Sinundan niya ng tingin ang lalaki na naglalakad papunta sa mesa nito at nagbukas ng drawer. Mula sa drawer ay naglabas ito ng first aid kit box bago naglakad palapit sa kanya.Nahulaan niya agad ang balak ng lalake kaya agad niyang pinigilan ito.‘’Si-Sir, hu-huwag na! Ayos lang naman ako. Maliit na—’’Pero nagawang tapusin ni Orlinda ang sasabihin niya nang bigla na lamang siyang hilahin ni Christian sa braso tsaka pwersang pinaupo sa malambot na single sofa chair. Sinubukan pa niyang tumayo pero hinila siyang muli ni Christian, sa kamay niya ito nakahawak.‘’Maupo ka lang diyan,’’ utos ni Christian, hindi man mal

Sabay na nag-out sa trabaho sina Orlinda at Christian.Lulan sila ng kotse, hindi pabalik sa mansyon ng pamilya Tan, kundi sa isang beauty salon.Ipinara ni Christian ang sasakyan sa tapat ng isang salon na sa tingin ni Orlinda ay parang sosyal at mamahalin ang mga serbisyo.Sandali niyang pinagmasdan ang labas ng salon bago lumingon sa drayber. ‘’Anong… ginagawa natin dito, Sir?’’ aniya, bakas ang pagtataka sa kanyang mukha.‘’Ano ba sa tingin mo ginagawa ng mga tao sa loob ng salon?’’ pilosopong sagot ni Christian.Napatikom ng bibig si Orlinda, hindi alam kung ano ang sasabihin.Pin-ark ni Christian ang sasakyan sa parking lot sa likod ng salon bago sila pumasok sa loob ng establisyimento.Sa loob, marangya, elegante at maaliwalas.Pagpasok pa lamang sa loob ay sinalubong na agad sila ng receptionist na may matamis na ngiti sa labi. ‘’Magandang araw po sa inyo, Ma’am, Sir,’’ magalang na pagbati nito sa dalawa.Sabay silang napalingon sa babae, si Christian ang unang nagsalita. ‘’Na

“Nakita kong nasiyahan kang kausap ang ang sekretarya ni Mr. Orlov,” sarkastikong sabi ni Christian. “Ang sabi ng iba ay maganda daw ang genes ng mga Ruso… Ano sa tingin mo, Linda?”Sandaling natigilan si Orlinda nang marinig ang huling sinabi ng lalaki. Naintindihan niya agad ang kahulugan ng mga sinabi nito.“Sir, huwag mo sana pag-isipan ng masama ang pakikipag-usap ko kay Mr. Obolensky dahil sinusunod ko lang naman ang mga turo sa ‘kin ni Mr. Sy,” paliwanag niya.Kunot ang noo ni Christian nang isali ni Orlinda ang kanyang assistant. “Ano naman ang kinalaman dito ni Joel?” medyo naiirita nitong tanong.“Ang turo sakin ni Mr. Sy ay kinakailangan kong maging magalang at propesyonal sa kahit na anong okasyon. Kahit pa kasuklam-suklam o nakakainis ang kliyente ay importanteng tandaan ko daw na manatiling propesyonal. Maliban na lang kung ang intensyon ng kliyente ay bastusin o apakan ang dignidad ng amo at ng kumpanya,” paliwanag muli ni Orlinda, bawat salitang binigkas ay ang mismong