All Chapters of ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู: Chapter 31 - Chapter 40

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เรื่องน่าลุ้น--------------------------------------------------------------------------แก๊ก!“เชิญครับ...” เจ้าบ้านพูดเชิญหมอที่นั่งรออยู่นานให้เข้ามาตรวจร่างกายเมียของเขา ที่เวลานี้ดูจะมีสีหน้าดีขึ้นมาก อาจจะเพราะได้ออกกำลังกายเลยสดชื่นขึ้น“มีอาการเป็นยังไงบ้างครับ?”“เธออาเจียนครับ แล้วก็เป็นลมไป”“ฉันรู้สึกเวียนหัวตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ แล้วก็อาเจียนไปสองครั้ง”“ช่วงนี้พักผ่อนปกติหรือเปล่าครับ?” คุณหมอเอ่ยถามในตอนที่ทำการตรวจเช็คร่างกายของคนไข้ กับชีพจรและความดันของเธอ ว่าทุกอย่างปกติดีหรือเปล่า“ค่ะ พักผ่อนปกติ แต่อาจจะเพราะช่วงนี้มีเรื่องให้คิดมาก...” เธอคิดว่าอาการที่เป็นอยู่น่าจะมาจากเรื่องนั้น“คนไข้มีเพศสัมพันธ์ครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ครับ”“เมื่อกี้ครับ...” โจดินพูดตอบหมอไปตามตรงอย่างไม่รู้สึกเขินอาย ทว่าคนที่หน้าแดงกับเป็นภรรยาของเขาและคุณหมอที่ตั้งคำถามผิด“ขอโทษทีครับหมอถามผิด ประจำเดือนมาล่าสุดเมื่อไหร่ครับ?”“ประจำเดือนล่าสุดเหรอคะ...” เธอนึกอยู่นานแต่ก็จำไม่ได้ว่าครั้งล่าสุดนั้นมาเมื่อไหร่ “เอ่อ…จำไม่ได้ค่ะ”“สรุปเมียผ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ข่าวดีในช่วงน่าเศร้า--------------------------------------------------------------------------ช่วงกลางดึกของวัน...ในช่วงที่ทุกคนนอนหลับ ยูมิยังคงนั่งมองรูปพ่อของเธออยู่แบบนั้นทั้งคืน นัยน์ตาของเธอดูเศร้าจับใจแต่ใบหน้ากับนิ่งเรียบเฉยไม่แสดงอาการหรือมีหยดน้ำตาให้เห็น อาจจะเพราะก่อนหน้านี้เธอได้ระบายน้ำตาออกมาบ้างแล้ว เลยไม่อยากที่จะอ่อนแอต่อหน้าผู้เป็นพ่ออีก“ยูมิลูก...” เสียงของคุณฮารุที่เพิ่งดันตัวขึ้นจากฟูกนอนพื้นสไตล์ญี่ปุ่น เรียกหาเด็กสาวที่ยังคงนั่งอยู่ในท่านั้นเช่นเดิมเป็นชั่วโมง “ตอนนี้พ่อของยูมิอาจจะไปเจอกับคุณลุงฮิโตริแล้วก็ได้นะ พวกเขาสองคนอาจจะกำลังดีใจที่ได้พบกันอีกครั้งก็ได้ จริงไหม?”เธอหยุดนิ่งไปเมื่อได้ฟังสิ่งที่คุณฮารุพูดบอก “...ตอนที่เสียคุณลุงไป คุณป้าทำยังไงคะ”“ป้าก็คิดว่าคุณลุงไปเที่ยวพักผ่อนที่ญี่ปุ่นน่ะสิ เขาทำงานเหนื่อยมาเยอะป้าคิดว่าเขาได้พักบ้างก็คงดี เพราะยังไงสักวันนึงป้าก็จะตามไปหาเขาที่นั่นอยู่แล้ว สักวันนึงเราคงจะได้เจอกันอีก...”เธอเองก็เสียสามีไปแล้วเช่นเดียวกัน กว่าลูกชายทั้งสามคนและเธอจะทำใจไ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจากนี้ เธอจะมีอารมณ์เช่นไร“กุ้งเผา!”จู่ ๆ นิเฌอก็พูดขึ้นเสียงดัง เมื่อรถขับผ่านหน้าร้านกุ้งเผา ที่แค่เพียงได้เห็นป้ายหน้าร้านก็ทำเธอน้ำลายสอ“อยากกินเหรอ?”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารัว ๆ และมองตามร้านกุ้งเผาที่พวกเขาขับรถผ่านมา“กลับรถ...” แน่นอนว่าแค่เธอบอกอยากกิน เขาก็พร้อมจะสั่งลูกน้องให้กลับรถ แม้เวลานั้นจะไม่ได้รู้สึกอยากอาหาร แต่เมื่อเมียอยากกินก็พร้อมตามใจร้านบุฟเฟต์กุ้งเผา...ร้านนี้เป็นร้านธรรมดาที่ตั้งอยู่ริมทาง ร้านแนวที่นิเฌอเข้าใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง แต่สำหรับโจดินแล้วเขาไม่เคยรู้เลยว่าที่นี่สามารถนั่งกินข้าวได้ เพราะคิดว่ามันคงไม่สะอาดเท่ากับทานอาหารปรุงสุกที่บ้าน หรือทานในภัตตาคารหรู“ไปกินร้านอื่นดีกว่าไหมนิเฌอ ที่นี่ดูไม่ค่อยสะอาดเลย...”“...” เธอยืนมองหน้าโจดินด้วยสีหน้าเรียบเฉย น

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ