All Chapters of ไอ้มาเฟีย นั่นเมียกู: Chapter 1 - Chapter 10

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : สองสาวเล่นเสียว G-nc--------------------------------------------------------------------------สาวร่างเล็กที่มีความสูงเพียงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซ็น เวลานี้เธอกำลังจับขาเล็กสองข้างของตัวเองถ่างออกกว้างเพื่อยั่วยวนแฟนสาวเท่ห์ของเธอ และโชว์ความแฉะให้อีกคนเห็นอย่างเต็มตา ว่าเวลานี้ความแฉะนั้นมันทำกางเกงในตัวน้อยของเธอเปียกซึมใบหน้าสวยเฉี่ยวหมอบหน้าเข้าหาความสาวของเด็กยั่ว ก่อนจะประทับริมฝีปากลงใจกลางความสาวที่ยังคงสวมใส่กางเกงในตัวน้อยไว้อยู่ ลิ้นแสนชำนาญเลียผ้าบางบริเวณนั้นจนแฉะ ก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยวแหวกเป้าออกดูด้านใน จึงได้เห็นว่าน้ำหวานใสไหลเยิ้มกลีบสวยไปหมด“สวยจัง”“ชอบไหมคะ?” คนหน้าหวานถามกลับแฟนของเธอเมื่อได้ยินนิเฌอเอ่ยปากชมความสวยงามของกลีบดอกไม้ตรงหน้า“ชอบสิคะ กลีบเด็กทำไมจะไม่ชอบ”เธอไม่พูดเปล่าใช้นิ้วโป้งสองนิ้วแหวกกลีบตูมตรงหน้าให้แยกออกจากกัน เพื่อจะใช้ลิ้นเลียเล่นเม็ดเกสรใจกลางความสาวได้ถนัดยิ่งขึ้นแผล็บ~แขนข้างนึงของนิเฌอล็อกขาเล็กไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอขยับตัวหนี ส่วนมืออีกข้างก็ลากขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของยูมิออ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เรื่องหนักใจ--------------------------------------------------------------------------บ้านของยูมิ...เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน ยูมิก็ได้แต่นอนร้องไห้ซมซานอยู่บนที่นอน เวลานี้เธอไม่อยากที่จะมองหน้าผู้เป็นพ่ออีกต่อไป ไม่อยากแม้แต่จะอยู่ร่วมบ้านกับเขาด้วยซ้ำ“ฮึก ๆ หนีดีไหมนะ?” เธอตั้งคำถามกับตัวเองถึงสิ่งที่กล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนที่ความกล้าอันน้อยนิดที่มีอยู่ภายในตัวจะบอกให้เธอหนีออกไปจากที่นี่ เพื่อไม่ให้งานแต่งที่เธอกลัวนั้นเกิดขึ้น“ฉันจะแต่งงานกับคนอื่นไม่ได้ นอกจากพี่นิเฌอ...”เธอลุกขึ้นปาดน้ำตาและตั้งสติมองหาบางสิ่งที่จำเป็นที่สุด ยูมิหยิบแค่กระเป๋าสตางค์ติดตัวมาด้วยเพื่อจะใช้เงินที่มีนั่งแท็กซี่ไปหานิเฌอที่ทำงาน เธอคิดเพียงแค่ว่าเมื่อไหร่ที่ถึงตัวนิเฌอ เธอจะหลุดพ้นจากเรื่องแย่ ๆ ที่เจอ และมีนิเฌอคอยปกป้องเธอโดยที่ไม่ต้องหวาดกลัวอยู่ลำพังค่ายเพลง ที่ทำงานนิเฌอ...ตั้งแต่เมื่อวานหลังจากที่ฉันกลับบ้านมาก็ติดต่อยูมิไม่ได้เลย จนถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า นี่ก็ใกล้เวลาที่ฉันจะต้องไปรับเธอที่มหาลัยแล้วแต่ยังติดต่อเธอไม่ได้เ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ต่อรองกับมาเฟีย--------------------------------------------------------------------------ห้องนอนนิเฌอ...พอยูมิลืมตาขึ้นในตอนเช้า ก็ไม่เห็นว่านิเฌอแฟนของเธอนอนอยู่บนเตียงด้วยกัน ไม่รู้ว่าเธอหายออกไปไหนแต่เช้า ทั้งที่เธอบอกว่าวันนี้จะลาหยุดงาน“หายไปไหนนะ?”ยูมิรีบวิ่งไปดูในห้องแต่งตัวกับห้องน้ำทันที แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของเธอ จึงรีบวิ่งออกไปดูด้านนอกห้องนอน แล้วก็ต้องโล่งใจเมื่อเธอออกมาทันในจังหวะที่นิเฌอกำลังจะออกจากบ้านพอดี“จะไปไหนคะ ทำไมไม่บอกยูมิก่อน ยูมิใจหายหมดเลย” เธอเดินเข้าไปหาสาวร่างสูงและสวมกอดนิเฌอไว้ด้วยสีหน้าตกใจ เพราะกลัวว่าจะถูกเธอทิ้งให้อยู่บ้านลำพัง“เดี๋ยวพี่ออกไปทำธุระ แล้วพี่รีบกลับนะ”เธอตั้งใจตื่นแต่เช้าเพื่อจะรีบไปจัดการธุระให้เสร็จ และคิดว่าการพายูมิไปด้วยคงไม่เป็นผลดีเท่าไหร่ เพราะกว่าจะคุยธุระเสร็จ ยูมิคงเอาแต่นั่งร้องไห้แงจนเธอเป็นห่วงอยู่ไม่สุข“ยูมิไปด้วย” เธอรีบวิ่งไปหยิบรองเท้าที่ชั้นวางรองเท้ามาใส่ทันที โดยที่ยังไม่ทันได้ฟังคำอนุญาติจากผู้เป็นแฟน“ไม่ได้ค่ะ ยูมิอยู่รอพี่ที่บ้านดีกว่านะเดี๋ยวพี่รี

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : จำยอม--------------------------------------------------------------------------หลังจากที่นิเฌอแน่ใจว่าชายชั่วเสพร่างกายของเธอจนพอใจ เธอก็รีบดันตัวขึ้นและใส่เสื้อผ้ากลับเข้าที่ให้เรียบร้อย เพื่อจะรีบออกไปหาเด็กน้อยของเธอที่เวลานี้ยังคงส่งเสียงร้องไห้ดังอยู่ไม่หยุด“เดี๋ยว...” โจดินเรียกหยุดสาวที่กำลังรีบร้อนจะเดินออกจากห้องของเขาให้หยุดเพื่อฟังคำเตือน “รอคนของฉันติดต่อไป แล้วถ้าเบี้ยวงานแต่งรู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น”“...” เธอเพียงแค่หยุดฟังให้เขาพูดจนจบ ก่อนจะปาดน้ำตาเปิดประตูออกจากห้องไปแก๊ก!ภาพแรกที่เห็นในทันทีที่นิเฌอเปิดประตูออก เด็กสาวร่างเล็กนั่งแบะขาร้องไห้หน้าแดงอยู่ที่พื้นห้องด้านหน้าประตู และมีชายร่างสูงใหญ่หนึ่งคนล็อคต้นแขนเล็กของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว“ฮือ! พี่นิเฌอ”“ปล่อยสิวะ!” ผลัก! เธอผลักชายร่างสูงนั้นให้ออกห่างจากคนอ่อนแอ และย่อตัวลงเพื่อกอดปลอบคนที่ร้องไห้น้ำตาเป็นสายให้หยุดร้อง เพราะเรื่องเลวร้ายที่จะเกิดกับเธอนั้นสิ้นสุดลงแล้ว“พี่นิเฌอ ยูมิกลัว ฮือ!”“ไม่ต้องร้องนะคะเด็กดี”คนอ่อนแอทำได้เพียงแค่ร้อ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ขอความช่วยเหลือ--------------------------------------------------------------------------เพนท์เฮ้าส์โจดิน...ครืดด~เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในขณะที่โจดินกำลังตรวจเช็กความเรียบร้อยของเรือนหอ ที่เขาจะต้องย้ายเข้ามาอยู่ในอีกไม่นานนี้ “ว่าไง?”“คือ...ฉันมีเรื่องให้คุณช่วยหน่อย”นิเฌอรู้มาว่าพ่อของยูมิเกรงใจตะกูลของโจดินเป็นอย่างมาก อาจจะเพราะเขามีอิทธิพลกว้างขวางกว่าแก๊งมาเฟียตระกูลไหน เธอจึงคิดว่าหากให้โจดินช่วยเรื่องพ่อของยูมิเธอน่าจะพอมีหวัง“...ช่วยอะไร?”“คือ...”“อย่าลืมนะว่าถ้าจะให้ฉันช่วย ก็ต้องมีของมาแลก” แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดจะช่วยเธอฟรี ๆ หากว่าเธอกล้าขอเขาก็กล้าช่วยแต่คงต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่น่าสนใจด้วยเช่นกัน“อยากได้อะไรก็เอาไปเลย คุณได้ไปหมดแล้วหนิ...แต่ยกเว้นยูมินะ ฉันให้ยูมิกับคุณไม่ได้”“งั้นเดี๋ยวฉันให้ลูกน้องไปรับ รออยู่ที่บ้าน” เขาพูดบอกกับเธอจบก็ตัดสายทิ้ง โดยที่ไม่เอ่ยถามอะไรต่อ รวมถึงที่อยู่บ้านของเธอ เพราะเวลานี้เขารู้เรื่องเกี่ยวกับเธอมาพอสมควรแล้ว ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องครอบครัวบ้านยูมิ เวลาต่อมา...“เอาไ