LOGINคู่หมั้นของ ‘โจดิน’ มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ดันเป็น ‘ยูมิ’ แฟนสาวผู้อ่อนแอของ ‘นิเณอ’ หญิงแกร่งใจกล้า และบุคลิกของเธอมันก็ดันเข้าตาโจดินจังๆ จนเขาอยากจะได้เธอมาเป็นเมียแต่งแทนยูมิที่เป็นคู่หมั้น…
View More[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : แฟนเด็กขี้อ้อน -------------------------------------------------------------------------- วันนี้เป็นวันแรกที่ยูมิไปเรียนในฐานะนักศึกษาไม่ใช่นักเรียนเหมือนเมื่อก่อน เด็กน้อยคนนั้นเวลานี้ก็ยังคงเป็นเด็กน้อยเหมือนเดิม แม้จะโตเป็นสาวและเข้ามหาลัยแล้วแต่เธอก็ยังมีนิสัยเหมือนเด็ก ๆ ไม่เปลี่ยน ปึง! เมื่อสาวร่างเล็กเปิดประตูขึ้นมานั่งบนรถได้ ก็เอาแต่พูดเรื่องตื่นเต้นที่เจอในวันนี้ให้แฟนสาวสุดเท่ห์ของเธอฟัง สีหน้าและท่าทางตื่นเต้นของยูมิมันทำให้นิเฌอเอ็นดูและหลงรักเด็กน้อยคนนี้ทุกครั้ง “อาจารย์คนนั้นน่ากลัวมากเลย ยูมิพูดจริง ๆ นะ...” “ค่ะ พี่เชื่อยูมิ...แล้ววันนี้มีคนมาจีบยูมิหรือเปล่า?” “มีค่ะ แต่ยูมิบอกไปแล้วค่ะว่ายูมิมีแฟนแล้ว แถมยังเอารูปให้ดูด้วยนะคะ” เธอพูดตาใส “ว้าว แฟนใครน่ารักจัง” “แฟนของพี่นิเฌอไงคะ^^” ยูมิเป็นเด็กที่น่ารักขี้อ้อนและไม่พูดคำหยาบหรือคำทะลึ่งเลย นั่นยิ่งทำให้เธอมีภาพรักที่เหมือนเด็กบริสุทธิ์ใสซื่อ ทว่าบุคลิกของเธอไม่ได้เข้าตาทุกคนที่เห็น เพราะมีเพื่อนร่วมห้องหลายคนที่ไม่ชอบเธอเพราะความแบ๊วนี้ ทำให้เธอไม่ค่อยมีเพื่อน หรืออาจจะเรียกว่าไม่มีเลย “แล้วที่ทำงานของพี่นิเฌอเป็นไงบ้างคะ ไม่มีสาวสวยๆ มายุ่งวุ่นวายใช่ไหม?” “สาวสวยๆ เหรอ? ไม่มีนะ...ถ้าสวยกว่ายูมิก็ไม่มีแล้ว” นิเฌอพูดเอาใจแฟนเด็กเพราะรู้ว่าเธอจะชอบใจเมื่อได้ยินอะไรแบบนี้ “พูดจริงหรือเปล่าคะ เห็นเขาบอกว่าคนแก่ชอบโกหก...” “แก่เหรอ?” นิเฌอเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อได้ยินแฟนเด็กของเธอพูดว่าแก่ด้วยอายุที่ห่างกันถึงเก้าปี “เจ็บจัง...” “ถึงแก่ยูมิก็รักค่ะ^^” ฟอด แก้มคนแก่ที่ว่าถูกแฟนเด็กของเธอหอมฟัดฟอดใหญ่หลายครั้งจนเธอหายน้อยใจ ก่อนที่ทั้งคู่จะขับรถออกจากหน้ามหาลัยเพื่อกลับมาที่บ้านของนิเฌอ บ้านนิเฌอ... ทุกครั้งที่ไปรับยูมิจากโรงเรียนนิเฌอก็จะพาแฟนเด็กของเธอแวะที่บ้านก่อนทุกครั้ง เพราะต้องการจะใช้เวลาร่วมกันกับยูมิและไปส่งเธอกลับบ้านในเวลาที่ไม่ดึกมากเพื่อไม่ให้พ่อของเธอเป็นกังวล ทุกอย่างเป็นแบบนี้อยู่สองปีตั้งแต่ที่ทั้งคู่เริ่มคบกัน แม้ตอนนั้นเธอจะมีอายุเพียงแค่สิบห้าปีเท่านั้น แต่นิเฌอก็ไม่ได้เร่งรัดเรื่องอย่างว่าเพราะเกิดความรักต่อยูมิจริง ๆ ซึ่งฝ่ายที่เริ่มกลับเป็นสาวน้อยที่มีความอยากรู้อยากลอง และไม่เพียงแค่เธอเป็นสุดที่รักของนิเฌอ ยูมิยังเป็นที่รักของครอบครัวนิเฌออีกด้วย ทั้งพ่อและแม่ของนิเฌอต่างก็รักและเอ็นดูเธอเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง... “ยูมิเลิกเรียนแล้วเหรอลูก วันนี้ไปเรียนมหาลัยวันแรกเป็นไงบ้างคะ?” “หนูเรียนไม่รู้เรื่องเลยสักอย่างค่ะคุณแม่ ไม่มีอะไรเข้าหัวเลยค่ะ ฮ่า ๆ” ยูมิพูดตอบคำถามคุณแม่คนใจดีของนิเฌอ “อย่างนั้นเหรอ ฮ่า ๆ” “งั้นวันนี้อยู่กินข้าวเย็นกับแม่ก่อนนะแล้วค่อยกลับ แม่ตั้งใจว่าจะเลี้ยงฉลองที่พี่นิเฌอได้เข้าทำงานที่ค่ายเพลง...” “ได้ค่ะคุณแม่” เธอพูดตอบกลับเสียงหวานท่าทางสดใสเช่นเคย ห้องนอนนิเฌอ... หลังจากทานอาหารเสร็จสองสาวก็เข้ามาใช้เวลาอยู่ด้วยกันในห้อง คนตัวเล็กนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนที่นอนด้วยความสบายใจ และจะทำหน้าบูดทุกครั้งเมื่อรู้ว่าใกล้เวลาที่จะต้องกลับบ้าน “อีกยี่สิบนาทีพี่จะไปส่งแล้วนะคะ” “งือ~ ยูมิไม่อยากกลับบ้าน” สาวขี้อ้อนถีบขางอแงอยู่บนเตียงเมื่อได้ยินแฟนของเธอพูดแบบนั้น กระโปรงพีทที่สั้นจู๋ถกขึ้นจนเห็นว่าเธอไม่ได้สวมกางเกงซับใน “ทำไมถึงไม่ใส่ซับใน...” เสียงแข็งดุของนิเฌอทำให้เท้าเล็กหยุดงอแง และรีบถกกระโปรงลงปิดความสาวเพราะกลัวความผิด “...ยูมิลืมค่ะ” “ลืมเหรอ?” สาวร่างสูงหุ่นนางแบบดันตัวขึ้นหน้าพรางขมวดคิ้วทำหน้าดุใส่เจ้าของตาใส พรึบ! “อืออ อย่าเปิดสิคะพี่นิเฌอ มันโป๊” เธอทำเสียงงอแงขี้อ้อนเหมือนเด็ก แต่ก็ใช้ไม่ได้ผล “มานี่เลย” เมื่อถกกระโปรงพีทขึ้นสูงจนเห็นกางเกงในตัวน้อย สาวเท่ห์ก็ก้มหน้าลงไปดูดเม้มบริเวรขาอ่อนเล็กขาวเพื่อเป็นการทำโทษ จ๊วบ~ “พี่นิเฌอ” สาวเท่ห์ดูดขาขาวนั้นจนเกิดรอยแดงจ้ำเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ “ทีหลังห้ามลืมใส่อีกรู้ไหมคะ พี่ห่วง...” “ค่ะ ยูมิรู้แล้ว” คนตัวเล็กลากเสียงหวานเอียงหน้าอ้อนแฟนของเธอ “แล้วก็ห้ามใส่กระโปรงสั้นอีกด้วยเข้าใจไหม?” “ไม่เห็นจะสั้นเลย เพื่อนที่มหาลัยก็ใส่เท่าๆ ยูมิ” เธอพูดเถียงทันควัน “เถียงเหรอ?” เธอใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้หนีบปากบนและปากล่างของเด็กชั่งพูดเข้าหากัน เมื่อเห็นว่าเธอใช้ปากนั้นพูดเถียงด้วยท่าทางไม่น่ารัก “อื้ออ ยูมิเจ็บนะ” “เด็กชอบเถียงก็ต้องโดนแบบนี้แหละ...” “ผู้ใหญ่ขี้แกล้ง นิสัยไม่ดี” “ด่าผัวเดี๋ยวก็ตกนรกหรอก” นิเฌอแกล้งขึ้นเสียงดุเพื่อขู่ให้ยูมิกลัว “แล้วพี่นิเฌอด่าเมียไม่กลัวตกนรกหรือไง” “เดี๋ยวนี้เถียงเก่งแฮะ...” “เชอะ!” “ขี้งอนซะด้วย เจอง้อแบบนี้หน่อยเป็นไง” นิเฌอล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงพีทสั้นที่แฟนเด็กของเธอสวมอยู่ ก่อนจะนวดคลึงบริเวณใจกลางสาวอย่างชำนาญ “อย่านะ~” “อย่าดิ้นสิคะ ให้พี่ง้อก่อน” “ง้อทำไม ยูมิไม่ได้โกรธจริงสักหน่อย” “พี่ก็ไม่ได้จะง้อจริงค่ะ แค่หาเรื่องจะเอายูมิเฉย ๆ” นิ้วชี้ยาวกดขยี้เม็ดเกสรรับความเสียวของคนตัวเล็กจนร่างของเธอกระตุกรับเป็นจังหวะ “พี่นิเฌอพูดทะลึ่งอีกแล้ว...” “ก็พี่อยากเอายูมิหนิ ให้พี่เอาหน่อยนะ” เสียงยั่วนั้นดังขึ้นข้างใบหูสวยของสาวร่างเล็ก เพื่อบิ้วท์ให้เธอมีอารมณ์ร่วม “ห้ามพูดทะลึ่งสิคะ ถ้าพูดทะลึ่งอีกยูมิจะไม่ให้เอานะ อุ๊ย!” เธอหลุดปากพูดคำที่เธอคิดว่ามันทะลึ่งออกไปจนโดนอีกคนพูดแซว “นั่นไง เมื่อกี้ยูมิพูดทะลึ่ง มาให้พี่เอาซะดี ๆ เลย” นิเฌอพูดจบก็พลิกตัวขึ้นคร่อมร่างเล็กและเบียดเนินอูมของตัวเองขยี้เนินของคนใต้ร่าง ในตอนที่ริมฝีปากสวยของทั้งสองบดจูบกันอย่างมีอารมณ์ จ๊วบ~ “อืออ” เมื่อล้วงมือเข้าไปเช็คความแฉะด้านในกางเกงผ้าบางตัวน้อย ก็พบว่าหน้าปากทางเข้าแฉะไม่ต่างจากในโพรงปากของสองสาวที่กำลังนัวลิ้นกันอยู่ นิเฌอดันตัวขึ้นเปิดลิ้นชักข้างเตียง เพื่อหยิบบางอย่าง บางอย่างที่เป็นตัวช่วยเพิ่มความเสียวให้กับพวกเธอทั้งสองคน ‘ดุ้นสองทาง’ ขนาดสี่สิบเก้านิ้ว เป็นขนาดที่ไม่ได้ใหญ่มากนัก เพราะช่องรักของพวกเธอสองคนมันมีความฟิตเกินไปที่จะใช้ดุ้นขนาดใหญ่กว่านี้ แจ๊ะ ๆ! “อ้า รูแฉะขนาดนี้คงไม่ต้องใช้เควายแล้วเนอะ...” “แล้วของพี่นิเฌอแฉะหรือยังคะ?” “แฉะนานแล้วค่ะ...” สองสาวพูดยั่วกันไปมาก่อนจะเริ่มทำเรื่องที่พวกเธอต่างก็คลั่งไคล้และให้ความสำคัญกับมันไม่ต่างกัน จ๊วบ~ -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุ เวลาต่อมา...ทั้งสามคนเดินทางมาถึงที่บ้านของคุณฮารุ ซึ่งเมื่อเจ้าบ้านรู้ว่าลูกๆ จะมาหาเธอก็ดีใจจนอยากจะเข้าครัวทำอาหารเอง และเธอก็เพิ่งจะรู้ข่าวดีนั้นก่อนหน้ายูมิเพียงแค่หนึ่งวันเท่านั้น“มากันแล้วเหรอลูก”“นึกว่าจะตรอมใจตายคาบ้านซะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่สินะ...” คนปากหมาพูดโพล่งขึ้นเมื่อเห็นว่ายูมิเดินทางมากับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา“ปากเหรอตาโจอิ!”“น่าจะคอกหมานะคะคุณป้า” ยูมิพูดขึ้นหน้านิ่ง จนทำคุณฮารุและโจดินหลุดขำเมื่อได้ยินเธอพูดโต้ตอบกลับโจอิ“ยัย...” คนขี้โมโหได้แต่เก็บอารมณ์ไว้ เพราะรู้ว่าการทำเรื่องไม่ดีต่อหน้าผู้เป็นแม่ และพี่ใหญ่จะเกิดอะไรขึ้น มีแต่จะยิ่งขายหน้าเปล่าๆ จึงยอมถอยให้ยูมิที่เวลานี้ไม่ได้แสดงความอ่อนแอออกมาให้เขาเห็นอีกแล้วโต๊ะทานข้าว...“ไม่มาอยู่ที่นี่ด้วยกันเหรอยูมิ?” โจไซ ลูกคนรองแสนใจดีของคุณฮารุเอ่ยถามกับสมาชิกใหม่อย่างยูมิ ที่เวลานี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเขาไปแล้ว ในฐานะน้องสาวคนเล็กของบ้าน“ไม่ค่ะ ยูมิ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ร่วมยินดี--------------------------------------------------------------------------บ้านยูมิ...วันนี้เป็นวันหยุดของโจดิน เขาจึงพานิเฌอมาเยี่ยมยูมิที่บ้าน เพราะเห็นเธอบ่นคิดถึงยูมิอยู่หลายวัน แต่ก็ไม่มีเวลาว่างพามา“เป็นไงบ้างคะ โอเคขึ้นหรือยัง”สีหน้าของยูมิเวลานี้ ไม่ได้แตกต่างไปจากวันงานศพของพ่อเธอเท่าไหร่ เพราะยังดูเรียบนิ่งและเลื่อนลอยอยู่ เหมือนว่าการได้ใช้เวลาอยู่คนเดียวของเธอ จะไม่ได้ทำให้จิตใจดีขึ้นเลย“ก็ ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วค่ะ”“แล้วตัดสินใจได้หรือยัง ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่บ้าน” โจดินเอ่ยถามกับยูมิถึงเรื่องที่เคยคุยกันไว้ เพราะเขาไม่อยากให้เธอต้องอยู่ที่นี่ลำพังแม้ว่าที่นี่จะมีบอดี้การ์ดและคนใช้คอยอยู่ดูแล แต่ก็ไม่ดีเท่าการมีครอบครัวให้เป็นที่พึ่งพา ซึ่งเขาและคุณฮารุก็พร้อมรับเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างที่พูดไว้กับพ่อของเธอ ก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป“ยูมิตัดสินใจแล้วค่ะ ยูมิจะขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียแทนพ่อ พี่โจดินช่วยยูมิหน่อยได้ไหมคะ” ฉันคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน แล้วก็เห็นใจลูกน้องข
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่เลือดร้อน--------------------------------------------------------------------------ห้องทำงานโจดิน เวลาต่อมา...หลังจากที่ประชุมเสร็จผมก็เข้ามาเคลียร์งานต่อที่ห้องทำงาน และรอที่จะออกไปเซ็นสัญญากับลูกค้าต่อในช่วงบ่ายตี๊ด! “ว่าไง?” เขากดรับสายเลขาที่คอลเข้ามาหา“มีคนมาหาท่านค่ะ”“ใคร?” ปกติแล้วถ้ามีคนมาหาเลขาผมต้องบอกก่อนล่วงหน้าแล้ว แต่นี้มันแปลก ๆ ที่ขึ้นมาหาผมได้ถึงหน้าห้องทำงาน โดยที่เธอไม่ได้แจ้งผมก่อนล่วงหน้า“เห็นเขาบอกว่าจะรออยู่หน้าห้อง ท่านรีบออกมานะคะ...”“...” โจดินช่างใจไม่นานก็ตัดสินใจว่าจะเดินออกไปดู เพื่อให้แน่ชัดว่าเป็นใคร “เดี๋ยวฉันมานะ”“ออกไปไหนคะ?”“มีคนมาหาน่ะ”“อ๋อค่ะ” นิเฌอตอบรับไปอย่างไม่งอแง และไม่ได้คิดจะตามออกไปดู เพราะมีบางอย่างในโทรศัพท์ดึงดูดความสนใจของเธออยู่ตอนนี้หน้าห้องทำงาน...เมื่อเปิดประตูออกโจดินก็ไม่พบว่ามีใครอยู่ที่หน้าห้องทำงานของเขา นอกจากสาวสวยผู้เป็นเลขา “เล่นอะไรของเธอ?”“เรื่องที่ท่านจะไล่ฉันออก คิดดูอีกทีได้ไหมคะ ฉันทำงานให้ท่านมาเกือบห้าปี จู่ ๆ จะให้ฉันออกแบบนี้ไม่ใจร้ายไปห
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ติดใจคุณสามี NC--------------------------------------------------------------------------ลิ้นของเธอกำลังให้ความสำคัญกับส่วนหัวของมัน ตรงส่วนปลายที่มีน้ำใสไหลออกมาเยิ้มรู และเหมือนว่าส่วนนั้นจะเป่งจนเจ้าของลำโตต้องขยับสะโพกหนี“อ่าส์ พอก่อน”“ทำไมคะ”“มันเสียวน่ะสิ ฉันว่าจะทำให้เธอบ้าง แล้วเราค่อยมาออกแรงช่วยกันทีหลังดีไหม?” ว่าแล้วโจดินก็ปรับเปลี่ยนท่าลากขาเรียวสวยของภรรยาเข้าหา และจับถ่างขาของเธอออกกว้าง เพื่อให้ง่ายต่อการหมอบหน้าเข้าไปซดดื่มความสาวของคุณแม่ท้องอ่อน“ไหนว่าเหนื่อยไงคะ”แผล็บ~“อ๊ะ อ๊ะ”“เหนื่อย แต่ก็อยากเอา” โจดินพูดตอบคำถามของภรรยาเสร็จก็ตวัดเลียกลีบตูมตรงหน้าอย่างมูมมาม เขาชอบใจที่จะเห็นส่วนนั้นของเธอชุ่มแฉะไปด้วยน้ำลายของเขา แผล็บ~“อ่าส์ อื้ออ”ทุกครั้งที่โจดินทำสิ่งนั้นให้กับเธอ มันไม่เพียงแค่ทำให้เธอรู้สึกดี แต่มันยังทำให้เธอติดใจทั้งสามีและการกระทำสุดจะเสียวซ่านนี้ของเขา และการมีเซ็กส์กับโจดินมันก็ทำให้เธอเผลอลืมไปว่าครั้งที่มีเซ็กส์กับยูมินั้นมันเสียวแค่ไหน เพราะเขาทำได้ดีมากกว่านั้น ดีจนเธอลืมไปแล้วว่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ข่าวดีในช่วงน่าเศร้า--------------------------------------------------------------------------ช่วงกลางดึกของวัน...ในช่วงที่ทุกคนนอนหลับ ยูมิยังคงนั่งมองรูปพ่อของเธออยู่แบบนั้นทั้งคืน นัยน์ตาของเธอดูเศร้าจับใจแต่ใบหน้ากับนิ่งเรียบเฉยไม่แสดงอ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ--------------------------------------------------------------------------เพนท์เฮ้าส์โจดิน ห้องนั่งเล่น...โจดินเดินออกจากห้องมาเมื่อเห็นว่านิเฌอหลับสนิทอยู่ เพราะเขาต้องการโทรสั่งงานกับเลขา “ประชุมพรุ่งนี้เลื่อนออกไป
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เอาใจคุณแม่ท้องอ่อน S-nc--------------------------------------------------------------------------บนรถระหว่างทางกลับบ้าน...นิเฌอนั่งซึมตลอดทางที่กลับบ้าน อารมณ์ของเธอไม่เพียงแค่อ่อนไหวแต่ยังขึ้นลงจนคุณสามีคาดเดาไม่ได้อีกด้วย ว่าชั่วโมงต่อจา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงวันต้องจากลา--------------------------------------------------------------------------วันส่งศพพ่อยูมิ...ปี๊น!!!ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ยูมิปวดใจมากที่สุด เสียงนี้ที่เธอเคยได้ยินมันเมื่อตอนยังเด็กในงานศพของผู้เป็นแม่ วันนี้มันดังขึ้นอี