《Sold to the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 1)》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

Hindi ko pa rin maalis sa isip ko ang mga nangyari kanina. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang bawat tingin, bawat salita, at bawat galaw ni Crisanto. Hindi ko maintindihan kung bakit hanggang ngayon ay parang nararamdaman ko pa rin ang bigat ng presensya niya. Nakakainis. Nakakagulo. Pero higit sa lahat, nakakatakot. Dapat matagal ko nang kinalimutan ang gabing iyon, pero parang mas lalo lang itong bumabaon sa isip ko. Habang nakatitig ako sa madilim na kisame, iisa lang ang tanong na paulit-ulit kong binabalikan—bakit pakiramdam ko, simula pa lang ito ng mas malaking gulo sa buhay ko? Ngayon palang hindi ko na sigurado kong mabubuhay pa ako. Ang dugo. Ang mga sigaw. Ang malamig na tingin ni Crisanto habang isa-isang binabagsak ang mga lalaking gustong kumuha sa akin. Hanggang ngayon, nanginginig pa rin ang katawan ko. Parang nananatili pa rin sa balat ko ang init ng mga titig niya at ang bigat ng presensya niya. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon kalakas ang epekto

Hindi ko alam kung ilang oras na ang lumipas mula nang dalhin ako rito. Pakiramdam ko ay naputol na ang oras, na para bang hindi na umiikot ang mundo sa labas ng silid na ito. Tahimik ang paligid, pero ang isip ko ay maingay. Paulit-ulit kong iniisip kung paano ako napunta dito, at kung may paraan pa ba akong makaalis. Ang bawat segundo ay mabigat, parang mas lalo akong ikinukulong ng takot. Pagmulat ko ng mga mata ko, puting kisame agad ang bumungad sa akin. Malambot ang higaan. Malinis ang kwarto. Masyadong malinis para maging komportable ako. Dahan-dahan akong bumangon, ramdam ang bigat ng katawan ko at ang sakit na parang bumabalot sa bawat galaw ko. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko ay magulo pa rin ang lahat. Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili, kahit alam kong hindi pa tapos ang gabing ito para sa akin. Nanakit ang likod ko. At saka ko lang naalala. Bigla akong natigilan habang unti-unting bumabalik sa isip ko ang nangyari kanina. Parang may kulang,

Tahimik ang buong mansyon. Tanging tunog ng aking paghinga ang naririnig ko habang nakatayo sa gitna ng malamig at malawak na sala. Parang bawat sulok ng lugar ay may lihim na itinatago. Habang pinagmamasdan ko ang paligid, mas lalo kong naramdaman ang bigat ng mundong unti-unti akong nilalamon. Tanging tunog lang ng mga yabag ko sa malamig na marmol ang naririnig ko habang naglalakad sa mahabang hallway. Bawat hakbang ko ay parang mas lalong nagpapabigat sa dibdib ko. Napakatahimik ng paligid, ngunit ang katahimikang iyon ay hindi nagbibigay ng kapanatagan—kundi kaba. Ang ilaw mula sa mamahaling chandelier ay sumasalamin sa makinis na sahig, ngunit kahit gaano ito kaganda, pakiramdam ko ay isa itong kulungan. Hindi ko alam kung saan ako dinadala ng tadhanang ito, pero isang bagay ang sigurado ko—simula nang makilala ko si Crisanto hindi na muling magiging simple ang buhay ko. Hindi pa rin ako sanay sa lugar na ito. Sa bawat ilaw na kumikislap at bawat yabag ng mga taong dumadaa

Malamig ang hangin sa loob ng ospital. Parang bawat ihip nito ay may dalang bigat na hindi mo maintindihan kung saan nanggagaling. Puting ilaw ang bumabalot sa pasilyo, masyadong maliwanag ngunit hindi nakakapagbigay ng init. Sa halip, lalo lang nitong pinapatingkad ang katahimikan na nakakakaba. May amoy ng gamot at disinfectant na sumisingit sa ilong, matalim at nakakabalisa, parang paalala na dito nagtatapos ang ilang kwento at dito rin nagsisimula ang iba. Ang mga hakbang ng nurse sa malayo ay echo lamang sa tahimik na paligid, mabilis ngunit kontrolado, parang sanay na sa pagitan ng buhay at kamatayan. Sa bawat pintong nadadaanan, may mga taong tahimik na naghihintay—may pag-asa, may takot, at may pagod na hindi na kayang itago. Sa isang upuan sa gilid, may taong nakayuko, nakatitig sa sahig na parang doon lang niya kayang ilabas ang lahat ng iniisip. Ang oras dito ay mabagal, halos humihinto, at sa bawat segundo, mas lumalalim ang pakiramdam na may isang bagay na maaaring ma

Sa napakalaking mansion na ito, bawat sulok ay sumasalamin sa karangyaan, kapangyarihan, at kasaysayang itinago sa loob ng maraming taon. Mula sa matatayog na bakal na tarangkahan hanggang sa malawak na harding puno ng mamahaling bulaklak at halamang maingat na inaalagaan, kitang-kita ang yaman ng pamilyang naninirahan dito. Ang mahabang daanan na yari sa makintab na bato ay humahantong sa engrandeng entrada na may malalaking haliging marmol at napakataas na pintuang gawa sa matibay na kahoy. Sa loob ay bumungad ang napakalawak na bulwagan na may kumikinang na kristal na chandelier, makinis na sahig na marmol, at magagarang muwebles na tila mula sa isang palasyo. Ang mga dingding ay may mga mamahaling obra maestra at lumang larawan ng mga ninuno, na nagbibigay ng kakaibang dignidad sa buong tahanan. Ang bawat silid ay maluwang, elegante, at may sariling natatanging disenyo. Sa likuran ng mansion ay naroon ang napakalaking swimming pool, pribadong hardin, gazebo, at malinis na foun