นางยกชายกระโปรงขึ้นสูง กระโจนข้ามเก้าอี้ไปอีกฝั่ง ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ ภาพสตรีอ่อนหวานบอบบางพังทลายลงในพริบตา“หลินซูซิน!” ป้าสะใภ้ใหญ่ลุกพรวดขึ้น“นี่เจ้ากล้าสาดน้ำชาใส่หลานข้าหรือ!”ซูซินกะพริบตาอย่างไร้เดียงสา“ข้าเปล่าสาดเจ้าค่ะ” นางยิ้มหวาน“ข้าเพียงมือลื่น”“เจ้า!”“แต่ในเมื่อพูดถึงเรื่องช่วยดูแลบัญชี”ซูซินปรายตาไปทางเสี่ยวเป่า เสี่ยวเป่ารีบนำสมุดบัญชีเล่มหนึ่งมาวางบนโต๊ะทันทีปึก!เสียงสมุดกระทบโต๊ะดังชัดเจน ซูซินวางมือลงบนปกสมุด รอยยิ้มอ่อนหวานค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ“ข้ามีเรื่องอยากให้คุณหนูเฉินผู้เชี่ยวชาญการบัญชีช่วยดูเสียหน่อย” ป้าสะใภ้ใหญ่ชะงัก เฉินเพ่ยเจียสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยซูซินเปิดสมุดบัญชีออก แล้วหมุนให้ทุกคนเห็นตัวเลขด้านใน“หนี้เงินยืมจำนวนห้าพันตำลึงทอง” เสียงของนางไม่ดังนัก แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ“ตระกูลเดิมของท่านป้ายืมจากกองทัพจวนแม่ทัพไปเมื่อสามปีก่อน แล้วยังไม่เคยชำระคืนแม้แต่เหรียญเดียว” ป้าสะใภ้ใหญ่หน้าซีด“เหลวไหล เจ้าไปเอาสมุดเล่มนี้มาจากไหน”“จากห้องบัญชีของจวนเจ้าค่ะ” ซูซินยิ้ม“ในเมื่อคุณหนูเฉินเก่งการคลังนัก มิสู้ช่วยคำนวณดอกเบี้ยเสียหน่อยด
อ่านเพิ่มเติม