บททั้งหมดของ เกิดใหม่เป็นฮูหยินสายชิล แต่ไฉนระบบสั่งให้ข้าเป็นนางร้าย: บทที่ 11 - บทที่ 20

23

11

นางยกชายกระโปรงขึ้นสูง กระโจนข้ามเก้าอี้ไปอีกฝั่ง ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ ภาพสตรีอ่อนหวานบอบบางพังทลายลงในพริบตา“หลินซูซิน!” ป้าสะใภ้ใหญ่ลุกพรวดขึ้น“นี่เจ้ากล้าสาดน้ำชาใส่หลานข้าหรือ!”ซูซินกะพริบตาอย่างไร้เดียงสา“ข้าเปล่าสาดเจ้าค่ะ” นางยิ้มหวาน“ข้าเพียงมือลื่น”“เจ้า!”“แต่ในเมื่อพูดถึงเรื่องช่วยดูแลบัญชี”ซูซินปรายตาไปทางเสี่ยวเป่า เสี่ยวเป่ารีบนำสมุดบัญชีเล่มหนึ่งมาวางบนโต๊ะทันทีปึก!เสียงสมุดกระทบโต๊ะดังชัดเจน ซูซินวางมือลงบนปกสมุด รอยยิ้มอ่อนหวานค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ“ข้ามีเรื่องอยากให้คุณหนูเฉินผู้เชี่ยวชาญการบัญชีช่วยดูเสียหน่อย” ป้าสะใภ้ใหญ่ชะงัก เฉินเพ่ยเจียสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยซูซินเปิดสมุดบัญชีออก แล้วหมุนให้ทุกคนเห็นตัวเลขด้านใน“หนี้เงินยืมจำนวนห้าพันตำลึงทอง” เสียงของนางไม่ดังนัก แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ“ตระกูลเดิมของท่านป้ายืมจากกองทัพจวนแม่ทัพไปเมื่อสามปีก่อน แล้วยังไม่เคยชำระคืนแม้แต่เหรียญเดียว” ป้าสะใภ้ใหญ่หน้าซีด“เหลวไหล เจ้าไปเอาสมุดเล่มนี้มาจากไหน”“จากห้องบัญชีของจวนเจ้าค่ะ” ซูซินยิ้ม“ในเมื่อคุณหนูเฉินเก่งการคลังนัก มิสู้ช่วยคำนวณดอกเบี้ยเสียหน่อยด
อ่านเพิ่มเติม

12

ระบบเฮงซวยนี่มีความแค้นอะไรกับระบบย่อยอาหารของนางนักหนา เพื่อความสมดุลของลำไส้และความสุขยามเข้าห้องสุขา ซูซินจึงยอมรับภารกิจอย่างจำใจนางหยิบพู่กันขึ้นมา ก่อนเริ่มเขียนป้ายราคาใหม่ด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะเขียนไปก็สะใจไปน้ำซุปหม้อละห้าสิบตำลึงเงิน เนื้อวัวสไลด์จานละยี่สิบตำลึงเงิน หมูสามชั้นจานละสิบห้าตำลึงเงิน ผักกาดขาวกอละห้าตำลึงเงิน น้ำจิ้มสูตรพิเศษถ้วยละสามตำลึงเงิน เสี่ยวเป่าเห็นราคาบนป้ายแล้วหน้าซีด“ฮูหยิน... ผักกาดขาวกอละห้าตำลึงเงินหรือเจ้าคะ”“ใช่”“แพงกว่าเหลาอาหารทั่วไปทั้งโต๊ะอีกนะเจ้าคะ”“ดี” ซูซินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ“ต้องแพงให้คนด่า”เสี่ยวเป่าหน้าเหวอ ช่างเป็นความคิดที่ลึกซึ้งเสียจนบ่าวตามไม่ทันซูซินมั่นใจเต็มร้อย ราคาหน้าเลือดขนาดนี้ คนต้องด่ากันทั้งเมืองหลวงร้านต้องเงียบ รายได้ต้องน้อย ภารกิจต้องสำเร็จ และนางก็จะได้กลับไปนอนเล่นอย่างสงบ ช่างเป็นแผนที่สมบูรณ์แบบวันเปิดร้านมาถึง ป้ายชื่อร้าน “หม้อไฟจวนแม่ทัพ” ถูกแขวนขึ้นอย่างสง่างามเหนือประตูตึกสามชั้นหลินซูซินยืนอยู่ชั้นสอง มองถนนด้านล่างด้วยความมั่นใจ นางรอเห็นผู้คนเดินผ่านไปหลังจากเห็นร
อ่านเพิ่มเติม

13

ไม่ได้! ต่อให้โดนโบยก็ยังพอทน แต่หาวเป็นหมาต่อหน้าคนทั้งเมืองหลวงไม่ได้เด็ดขาดรุ่งเช้า ขบวนรถม้าจากวังหลวงมารับนางถึงหน้าจวน ซูซินพาวัตถุดิบและเครื่องเทศจำนวนมากขึ้นรถมู่หยงเสวียนยืนส่งนางอยู่หน้าประตู สีหน้าของแม่ทัพใหญ่ดูเคร่งขรึมกว่าปกติ“วังหลังมิใช่สถานที่เรียบง่าย” เขาเอ่ยเสียงต่ำ“เจ้าต้องระวังตัว” ซูซินยิ้มบาง แสร้งทำเป็นสุขุมเยือกเย็น“ท่านพี่วางใจเถิด” ภายนอกดูสง่างาม ราวกับยอดหญิงผู้ไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด แต่ในใจกลับร้องลั่น ข้ากลัวหาวเป็นหมาโว้ยห้องเครื่องหลวง สถานที่ซึ่งรวบรวมยอดพ่อครัวและนักปรุงอาหารแห่งแผ่นดิน ทันทีที่ซูซินก้าวเข้าไป ทุกสายตาก็จับจ้องมาที่นางบางคนสงสัย บางคนไม่พอใจ บางคนดูถูก ฮูหยินจวนแม่ทัพจะมีความสามารถด้านอาหารมากเพียงใดกันเชียว แต่ซูซินไม่สนใจ นางเริ่มสั่งการอย่างคล่องแคล่ว“เตรียมกระดูกหมู”“ล้างผักทั้งหมดใหม่”“เนื้อวัวต้องสไลด์ให้บางกว่านี้”“ใช่ บางกว่านี้อีก”เหล่าพ่อครัวหลวงเริ่มแตกตื่น เพราะไม่เคยมีใครกล้าสั่งพวกเขาเช่นนี้ แต่เมื่อเห็นความมั่นใจของนาง ทุกคนก็จำต้องทำตามหลังจากทุกอย่างพร้อม ซูซินจึงเริ่มลงมือทำภารกิจ นางหยิบพริกแห้งกำใหญ่ข
อ่านเพิ่มเติม

14

ซูซินแทบสำลัก แม่ทัพฝั่งครัวหลวง ตำแหน่งบ้าบออะไรอีก นางอยากเป็นเพียงผู้อำนวยการฝ่ายนอนนับเงินเท่านั้น ยังไม่ทันได้บ่นจบ หน้าต่างระบบสีแดงเพลิงก็เด้งขึ้นตรงหน้าติ๊ง!ประกาศภารกิจที่ 8 จงแสดงความเหยียดหยามของนางร้ายอันดับหนึ่งให้ประจักษ์ข้ามพรมแดน เดินเข้าไปทำกิริยาดูถูกขั้นสุด หรือถ่มน้ำลายใส่หม้อน้ำแกงของยอดพ่อครัวเป่ยตี๋ต่อหน้าธารกำนัลสำเร็จจะได้แต้มชีวิตเพิ่ม 40 วันล้มเหลว โฮสต์จะสะอึกเป็นจังหวะเพลงสามช่านานสามวันเต็มค่ะซูซินแข็งค้าง“อะไรนะ”สามช่าค่ะภาพตัวเองกำลังคุยกับฮ่องเต้ แล้วจู่ ๆ“ฮึก! โจ๊ะ”“ฮึก! จะ จะ โจ๊ะ” ลอยขึ้นมาในหัวทันทีซูซินหน้าซีด ไม่ได้ เรื่องอื่นทนได้ แต่ความอับอายระดับนานาชาติแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!ตกเย็น ลานจัดงานเลี้ยงกลางแจ้งในวังหลวงสว่างไสวด้วยแสงโคมนับพันดวง ขุนนางจากสองแคว้นนั่งประจันหน้ากัน บรรยากาศตึงเครียดราวสนามรบ ตรงกลางคือเตาปรุงอาหารขนาดยักษ์สองฝั่ง ฝั่งเป่ยตี๋มีพ่อครัวร่างใหญ่ดุจหมีภูเขา กำลังย่างเนื้อแกะเสียบไม้ขนาดมหึมา ไขมันสีทองหยดลงบนถ่านจนเกิดเสียงฉ่า ๆ กลิ่นหอมโชยไปทั่วลาน เหล่าพ่อครัวหลวงเริ่มหน้าซีด ส่วนฝั่งราชสำนัก มีเพียงหลินซูซิน
อ่านเพิ่มเติม

15

ของอดีตมนุษย์ออฟฟิศผู้รู้จักชั่งน้ำหนักผลประโยชน์ก็เริ่มทำงานรวยก็มีแล้ว อาหารก็มีแล้ว สามีก็หล่อ ล่ำ และคลั่งรัก หากคิดในมุมการลงทุน นี่นับว่าเป็นสินทรัพย์คุณภาพสูงที่ถือครองระยะยาวได้เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูซินจึงเลิกขัดขืน นางพลิกตัวซุกเข้าหาอกแกร่งอย่างแนบเนียน มู่หยงเสวียนชะงักเล็กน้อย ก่อนแววตาจะลึกซึ้งขึ้นหลายส่วนคืนนั้น แสงเทียนในเรือนนอนค่อย ๆ สั่นไหวตามสายลม เงาร่างสองร่างแนบชิดกันภายใต้ม่านแพรไหม เสียงกระซิบแผ่วเบาถูกกลืนหายไปกับค่ำคืนอันอ่อนหวาน และเป็นคืนแรกที่หลินซูซินไม่มีเวลานึกถึงตั๋วเงินเลยแม้แต่น้อยรุ่งเช้า แสงแดดอุ่นลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง หลินซูซินลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งร่างนางนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพึมพำในใจอย่างเคียดแค้น แม่ทัพไร้พ่ายสมชื่อจริง ๆไร้พ่ายแม้กระทั่งบนเตียง เมื่อหันไปข้างกาย กลับพบเพียงความว่างเปล่าซูซินเพิ่งจะขมวดคิ้ว กลิ่นหอมของข้าวต้มร้อน ๆ ก็ลอยเข้ามาประตูห้องถูกผลักเปิดออก มู่หยงเสวียนเดินเข้ามาพร้อมถาดอาหารในมือวันนี้เขาสวมชุดลำลองสีอ่อน ใบหน้าหล่อเหลาประดับรอยยิ้มอ่อนโยนจนแทบไม่เหลือเค้าท่านแม่ทัพเย็นชาในวันแรกที่
อ่านเพิ่มเติม

16

ครึ่งชั่วยามต่อมา หลินซูซินนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้ไม้ เคี้ยวส้มหวานอย่างสบายใจ มีหัวหน้าโจรถือพัดอยู่ข้างกาย มีโจรสองคนนวดขา มีอีกคนคอยรินน้ำชาบรรยากาศไม่เหมือนรังโจร แต่เหมือนโรงน้ำชาส่วนตัว ไม่นานหลังจากนั้น เสียงม้าศึกและเสียงทหารก็ดังสะเทือนหุบเขามู่หยงเสวียนนำทหารนับร้อยบุกเข้ามาด้วยตนเอง ประตูรังโจรถูกพังลงเสียงดังสนั่น“ซูซิน!” แม่ทัพใหญ่พุ่งเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชาปานน้ำแข็ง ทว่าเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาก็หยุดชะงักทันทีภรรยาที่เขาห่วงแทบคลั่ง กำลังนอนเอนกายกินส้มหวาน หัวหน้าโจรยืนพัดให้ ลูกน้องโจรนวดขาให้ ส่วนโจรที่เหลือคุกเข่าเรียงแถวอย่างว่าง่ายมู่หยงเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนแววตาจะสั่นไหวด้วยความซาบซึ้งซูซิน... เจ้าช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน ถูกลักพาตัวมายังรังโจรแท้ ๆ แต่กลับใช้ความนิ่งสงบและบารมีสยบพวกมันโดยไม่เสียเลือดเนื้อ นี่คือจิตวิทยาทางการทหารขั้นสูงภรรยาของเขามิใช่เพียงฉลาด แต่ยังกล้าหาญเกินกว่าสตรีใดในใต้หล้าติ๊ง!ภารกิจที่ 9 สำเร็จ โฮสต์แสดงกิริยาเอาแต่ใจสั่งโจรเรียบร้อยหมายเหตุ โจรยอมจำนนเพราะหวาดกลัวความลึกล้ำได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 45 วันยกเลิกบทลงโทษคำสร้อย “
อ่านเพิ่มเติม

17

ซูซินสะดุ้ง“หา”มู่หยงเสวียนชี้ไปยังเส้นหมึกนั้น“ซูซิน เจ้าช่างเป็นอัจฉริยะทางการทหาร!”“เดี๋ยว...”“เส้นหมึกที่เจ้าจงใจสาดลงไป คือเส้นทางลำเลียงลับสายใหม่” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“หากส่งกองเรือเล็กอ้อมผ่านซอกเขานี้ หลบสายตาโจรสลัด แล้วลัดเข้าสู่อ่าวลับ เราจะสามารถตลบหลังพวกมันได้พอดี”เจ้าเมืองแดนใต้รีบก้มดูแผนที่ แม่ทัพเรืออีกคนเบิกตากว้าง“จริงด้วย!”“เส้นทางนี้แม้แคบ แต่หากใช้เรือเล็กและเดินทางยามน้ำขึ้น สามารถผ่านได้”“พวกโจรสลัดไม่มีทางคาดคิด”“ฮูหยินท่านแม่ทัพชี้ทางรอดให้เราแล้ว”จากนั้นเหล่าขุนนางและแม่ทัพแดนใต้ก็พร้อมใจกันคุกเข่าลง“ฮูหยินปราดเปรื่องยิ่งนัก”“สมเป็นปราชญ์หญิงกู้แผ่นดิน”“แคว้นเรามีความหวังแล้ว”“ได้ยินชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว ไม่คิดว่าจะเก่งกาจถึงเพียงนี้”ซูซินยืนถือพู่กันค้าง สีหน้าว่างเปล่าอย่างถึงที่สุด นี่มันอะไรกันอีกแล้วติ๊ง!ภารกิจที่ 10 สำเร็จ โฮสต์แสดงกิริยาเอาแต่ใจขัดขวางงานเรียบร้อยหมายเหตุ แม่ทัพแดนใต้ซาบซึ้งและคิดว่าเป็นการชี้แนะกลยุทธ์ลับ ได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 50 วัน ยกเลิกบทลงโทษท่าเดินเป็ดดีดค่ะซูซินหลับตาลงอย่างโล่งอกดี อย่างน้อยน
อ่านเพิ่มเติม

18

แผ่นดินมาลงตรงตำแหน่ง “กลุ่มตึกไม้ซอมซ่อ 5 หลัง” ที่หลินซูซินเพิ่งซื้อไปพอดิบพอดีภายในพริบตา ที่ดินขยะรอบตึกเน่า 5 หลังนั้นกลายเป็น “ศูนย์กลางเศรษฐกิจใหม่ที่แพงที่สุดในแผ่นดินใต้” มูลค่าพุ่งสูงขึ้นนับร้อยเท่าพันทวี คหบดีหน้าเลือดคนเดิมที่เคยหัวเราะเยาะถึงกับหน้าเขียวคล้ำ กระอักเลือดสด ๆ ล้มพับหมดสติกลางตลาดทันทีเพราะความเสียดายและอิจฉามู่หยงเสวียนในชุดขุนนางเต็มยศเดินเข้ามาโอบกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลัง สายตาคู่คมที่มองนางบัดนี้เปี่ยมไปด้วยความเทิดทูนเหนือเกล้า อาการมโนขั้นทะลุขอบจักรวาลสั่นสะเทือนทำหน้าที่ทันที“ซูซิน... เจ้าช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลยิ่งนัก” มู่หยงเสวียนกระซิบเสียงสั่นด้วยความซาบซึ้งและตื้นตันใจ“เจ้าจงใจกว้านซื้อตึกซอมซ่อเหล่านั้นล่วงหน้าในราคาสูง เพื่อเก็งกำไรและเตรียมขยายเมืองท่ารอรับชัยชนะของกองเรือข้า เจ้าแสร้งทำเป็นนางร้ายหน้าใหญ่ใจโตเพื่อตบตาพวกพ่อค้าหน้าเลือดในพื้นที่มิให้ตื่นตระหนก เจ้ารักและทำเพื่อกองทัพของข้าขนาดนี้เชียวหรือ”ขุนนางแดนใต้และชาวบ้านพากันคุกเข่าโห่ร้องสรรเสริญความปราดเปรื่องระดับเทพธิดาการค้าของฮูหยินเอกทันทีติ๊ง! ภารกิจที่ 11 สำเร็จลุล่ว
อ่านเพิ่มเติม

19

ทว่า ความสุนทรีย์หลังศึกรักบนรถม้าก็พังทลายลงทันทีเมื่อก้าวเท้าเข้าจวน“หลินซูซิน! เจ้าสตรีหน้าเงิน ไร้ยางอาย!” เสียงแหลมสูงของ ‘องค์หญิงแปด’ พระขนิษฐาผู้เอาแต่ใจของฮ่องเต้แผดลั่นขึ้นกลางโถงรับรอง นางมารอนานนับชั่วโมงด้วยความริษยาที่มู่หยงเสวียนมีใจรักมั่นเพียงซูซิน แถมยังเปิดร้านชาบูขูดรีดเงินทองจนโด่งดังองค์หญิงแปดชี้หน้าด่านางร้ายอย่างไม่ไว้หน้า“เจ้าครอบครองท่านแม่ทัพไว้ผู้เดียว ทั่งยังทำตัวหน้าเลือดขูดรีดประชาราษฎร์ สตรีเช่นเจ้ามิคู่ควรกับจวนแม่ทัพสักนิด” ยังไม่ทันที่ซูซินจะอ้าปากโต้ตอบ เสียงสั่นประสาทที่แสนเกลียดชังก็แผดลั่นขึ้นในหัวทันทีติ๊ง! ประกาศภารกิจที่ 12จงแสดงความหน้าเงินและไร้ยางอายของนางร้ายอันดับหนึ่ง ปฏิบัติการผลักไสสามีให้องค์หญิงแปดต่อหน้าธารกำนัล และเอ่ยปากขอ 'เงินค่าสินสอดชดเชย' เป็นทองคำห้าพันตำลึง เพื่อแลกกับการลงนามในใบหย่า ขูดรีดเชื้อพระวงศ์ให้ผู้คนประณาม สำเร็จจะได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 50 วัน ล้มเหลว ระบบจะล็อกให้โฮสต์มีอาการพูดคำว่า "อุ๊ย" ทุกครั้งที่กระพริบตานานสามวันเต็มค่ะกระพริบตาทุกครั้งแล้วต้องร้องอุ๊ยสามวันรึ ข้าได้กลายเป็นตัวตลกวิปลาสของเมืองหลวงแน
อ่านเพิ่มเติม

20

“ซูซิน... เจ้าช่างปราดเปรื่องลึกล้ำยิ่งนัก” มู่หยงเสวียนกระชับอ้อมกอดแน่นด้วยความตื้นตันใจ“เจ้าแสร้งทำเป็นกลัวตายและสั่งขนหีบสมบัติอย่างเอิกเกริก ทั้งหมดก็เพื่อใช้หีบกระแทกปิดโปงช่องลมที่มันใช้พ่นพิษลวงตา เจ้าใช้ตัวเองและสมบัติเป็นเหยื่อล่อเพื่อปกป้องตราเสือของข้า เจ้าทำเพื่อข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือภรรยารัก”ติ๊ง! ภารกิจที่ 13 สำเร็จลุล่วงโฮสต์แสดงกิริยารักตัวกลัวตาย แต่สามีซาบซึ้งใจคิดว่าใช้สมบัติเปิดโปงแผนร้าย เรียบร้อย ได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 55 วัน ระบบยกเลิกบทลงโทษเรอเป็นเสียงดนตรีคลาสสิกค่ะซูซินทำเพียงยืนนิ่งทำสีหน้าว่างเปล่าในอ้อมกอดแกร่ง ในใจคิดว่า ข้าแค่หวงเงินและกลัวเรอเป็นเพลง! พวกแกนี่มัน มโนจนฉันขี้เกียจจะพูดแล้ว!แต่เมื่อเห็นสายตาคลั่งรักและแผงอกล่ำ ๆ ที่ยังอุ่นอยู่จากเมื่อคืน นางก็ยอมซบหน้าลงอย่างจำนน รอดตาย ได้แต้มชีวิตเพิ่ม เงินยังอยู่ครบ แถมสามียังหล่อล่ำปลอดภัย หนทางสโลว์ไลฟ์ของนางช่างมั่นคงจริง ๆ คิก ๆกลิ่นหอมสะอาดของสบู่และน้ำมันหอมสกัดจากดอกมะลิอบอวลไปทั่วห้องแต่งตัวเรือนหลัก หลินซูซินยืนส่องกระจกทองเหลืองบานใหญ่ สำรวจชุดแพรไหมเนื้อบางเบาแนบเนื้อสีแดงเพลิงที่สั่ง
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status