All Chapters of เกิดใหม่เป็นฮูหยินสายชิล แต่ไฉนระบบสั่งให้ข้าเป็นนางร้าย: Chapter 1 - Chapter 10

23 Chapters

1

ค่ำคืนอันเงียบงันปกคลุมตึกสำนักงานสูงเสียดฟ้าใจกลางเมืองหลวง แสงไฟจากอาคารข้างเคียงทยอยดับลงทีละชั้น เหลือเพียงบางห้องที่ยังสว่างราวกับกำลังต่อสู้กับโชคชะตา และหนึ่งในนั้นก็คือห้องทำงานของบริษัทการตลาดชื่อดังแห่งหนึ่งภายในห้องอันกว้างขวาง หลินซูซิน นักการตลาดสาววัยยี่สิบหกปี กำลังนั่งหลังขดหลังแข็งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการอดนอนหลายคืนติดต่อกันบนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยแก้วกาแฟเปล่า ซองขนม และเอกสารที่กองสูงราวภูเขา เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดังรัวไม่หยุดราวกับกำลังแข่งกับเวลาคติประจำใจของหลินซูซินคือ ‘เหนื่อยวันนี้ สบายวันหน้า’แต่ในความเป็นจริงเธอมักจะต่อท้ายประโยคนี้อยู่เสมอว่า ‘แต่ถ้าไม่ทำเลย ก็สบายตั้งแต่ตอนนี้’น่าเสียดายที่ชีวิตมนุษย์เงินเดือนไม่เคยเปิดโอกาสให้เลือกทางหลังโดยเฉพาะเมื่อหัวหน้าประกาศชัดเจนว่า หากดราฟต์งานชิ้นนี้ไม่เสร็จภายในคืนนี้ คนที่ได้ไปพักยาวอาจไม่ใช่โปรเจกต์ แต่เป็นเธอเอง"อีกนิดเดียว..."ซูซินจ้องสไลด์หน้าสุดท้ายด้วยสายตาเลื่อนลอย"อีกแค่หน้าสุดท้ายจริง ๆ"เธอยกกาแฟขึ้นดื่ม แต่เพิ่งนึกได้ว่าในแก้วไม่มีอะไรเหลือแล้ว หญิงสาวถอนหายใจยาว ก่อนรวบรวมแรงเ
Read more

2

ระบบยังคงพูดต่ออย่างร่าเริง เพื่อความอยู่รอด โฮสต์ต้องปฏิบัติภารกิจตามที่ระบบกำหนด หากสะสมแต้มชีวิตได้เพียงพอ จะสามารถเปลี่ยนชะตากรรมได้"ฟังดูยังพอมีความหวัง" แต่หากปฏิเสธภารกิจ หรือทำตัวเป็นคนดีเกินไป ระบบจะลงโทษด้วยสายฟ้าฟาดจนวิญญาณสลายค่ะหวังที่มีก็ดับลงทันที"แล้วถ้าฉันอยากลาออก"ไม่มีค่ะ"ยกเลิกสมาชิก"ไม่มีค่ะ"รีฟันด์"ไม่มีค่ะ"ร้องเรียนผู้บริหาร"ไม่มีค่ะมีเพียงปุ่มไปยมโลกค่ะซูซินอยากร้องไห้ นี่มันระบบเผด็จการชัด ๆ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ประกาศภารกิจแรกภารกิจที่ 1 วางยาพิษ ‘ศิลาชาด’ ในน้ำชาของมู่หยงเสวียน ณ ห้องหนังสือในคืนนี้สำเร็จจะได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 10 วันล้มเหลว รับสายฟ้าฟาดระดับ 1ใบหน้าของซูซินซีดเผือดทันทีวางยาพิษ เธอเนี่ยนะมนุษย์ออฟฟิศผู้ไม่เคยแม้แต่จะฆ่าแมลงสาบด้วยตัวเอง ยังไม่ทันที่เธอจะประท้วง เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากด้านนอกห้องตึก... ตึก... ตึก...บรรยากาศโดยรอบเย็นเยียบลงอย่างประหลาด ประตูห้องถูกผลักเปิดออก บุรุษผู้หนึ่งก้าวเข้ามาภายใน เพียงแวบแรกที่เห็น ซูซินก็เข้าใจทันทีว่าทำไมเจ้าของร่างเดิมถึงยอมแต่งงานกับเขา ชายผู้นั้นสูงสง่า ร่างกายกำ
Read more

3

"พวกเจ้าทุกคนออกไป" ทุกคนสะดุ้งพร้อมกัน"ข้าจะต้มชาให้ท่านแม่ทัพด้วยตัวเอง""ห้ามผู้ใดเข้ามารบกวน" สิ้นคำสั่ง บรรดาสาวใช้และพ่อครัวต่างรีบวิ่งออกจากโรงครัวอย่างรวดเร็ว ราวกับหนีเอาชีวิตรอด ไม่ถึงอึดใจ พื้นที่กว้างใหญ่ก็เหลือเพียงซูซินคนเดียว รวมถึงเสี่ยวเป่าที่ถูกไล่ไปเฝ้าหน้าประตูเช่นกันเมื่อไม่มีใครอยู่แล้ว ซูซินจึงล้วงขวดยาเล็ก ๆ ออกจากแขนเสื้อ ขวดแก้วสีดำสนิทเย็นเฉียบในมือ ภายในบรรจุของเหลวสีแดงเข้มชวนขนลุก"ระบบ"คะ?"ยาพิษนี่กินแล้วตายแน่นะ"แน่นอนค่ะเสียงระบบตอบอย่างภาคภูมิใจศิลาชาดเป็นยาพิษชั้นเลิศ เพียงสามหยดก็สามารถทำให้ผู้ใช้กระอักเลือดเสียชีวิตภายในครึ่งชั่วยามซูซินพยักหน้า"ดีมาก"ใช่ไหมคะ"ขอบใจ"จากนั้นนางก็เดินไปยังมุมหนึ่งของโรงครัวเปิดฝาขวด เทยาพิษทั้งหมดลงท่อระบายน้ำจนเกลี้ยงซ่า!กรี๊ด!ระบบส่งเสียงร้องลั่นโฮสต์ทำอะไรคะ นั่นยาพิษภารกิจนะคะ"ก็เททิ้งไง"ทำไมคะ"เพราะฉันยังไม่อยากโดนตัดหัว" ซูซินตอบอย่างมีเหตุผล"ถ้าผัวตาย ฉันก็ตาย ถ้าฉันตาย ก็ไม่มีใครทำภารกิจ ถ้าไม่มีใครทำภารกิจ ระบบก็ไม่มีผลงาน"ระบบเงียบไปพักหนึ่ง เหมือนกำลังประมวลผลตรรกะที่ผิดปกติซูซินหันไ
Read more

4

"ให้เข้ามา" เพียงประโยคเดียว ทหารทั้งสองก็ถอนหายใจโล่งอกเหมือนได้รับการอภัยโทษพวกเขารีบเก็บกระบี่แล้วเปิดประตูทันที ซูซินหันไปกำชับเสี่ยวเป่า"รอข้าอยู่ข้างนอก""เจ้าค่ะ..." เสี่ยวเป่าพยักหน้ารัวเร็ว นางไม่มีความคิดจะเข้าไปเสี่ยงชีวิตอยู่แล้วภายในเรือนหนังสือ ห้องกว้างขวางถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับฟุ่มเฟือย มีเพียงชั้นหนังสือ โต๊ะทำงาน และแผนที่สงครามที่แขวนอยู่บนผนัง ทุกสิ่งล้วนสะท้อนตัวตนของเจ้าของห้อง เรียบง่าย เด็ดขาด และเย็นชามู่หยงเสวียนนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ดำขนาดใหญ่ ในมือถือฎีกาฉบับหนึ่งแสงจากตะเกียงน้ำมันส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาคมคายจนดูราวกับภาพวาด แต่ดวงตาคมเข้มคู่นั้นกลับเย็นเยียบจนทำให้คนมองไม่กล้าสบตาซูซินสูดหายใจลึก ก่อนเดินเข้าไปวางถาดชาลงบนโต๊ะ จากนั้นจึงงัดทักษะการพรีเซนต์งานที่สั่งสมมาหลายปีออกมาใช้อย่างเต็มกำลัง"ท่านพี่" น้ำเสียงหวานหยด"ข้าเห็นท่านทำงานเหน็ดเหนื่อยจนดึกดื่น จึงตั้งใจเข้าครัวต้มชาอู่หลงด้วยตัวเอง หวังว่าจะช่วยให้ท่านพี่รู้สึกผ่อนคลายลึกซึ้ง" นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนเน้นเสียงอย่างจริงใจ"และโล่งโปร่งสบายไปตลอดทั้งคืนเจ้าค่ะ"มู่
Read more

5

ในที่สุด สวรรค์ก็เข้าใจเจตนารมณ์อันยิ่งใหญ่ของหลินซูซินเสียทีทว่า... ความสุขนั้นอยู่ได้ไม่นาน เมื่อสมองเริ่มตื่นเต็มที่ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็แล่นย้อนกลับมาในหัวอย่างรวดเร็วน้ำชา ใบมะขามแขกโบราณหนึ่งกำมือใหญ่ และมู่หยงเสวียนที่ดื่มมันรวดเดียวจนหมดถ้วยซูซินลืมตาโพลง ก่อนเด้งตัวลุกพรวดขึ้นมานั่ง ใบหน้างดงามซีดเผือดในพริบตา“เสี่ยวเป่า!” นางตะโกนเรียกเสียงหลง“เสี่ยวเป่าอยู่ไหน เข้ามาหาข้าเดี๋ยวนี้!”ประตูห้องถูกผลักเปิดออกแทบจะทันที เสี่ยวเป่าวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย ดอกไม้บนมวยผมสั่นไหวตามแรงหอบ ใบหน้ายังคงซีดเหมือนคนเพิ่งผ่านศึกใหญ่ เห็นสีหน้าของสาวใช้ ซูซินก็ยิ่งใจคอไม่ดีนางรีบถลาเข้าไปจับไหล่เสี่ยวเป่า“บอกข้ามาตามตรง” น้ำเสียงของนางเบาจนแทบเป็นกระซิบ “ท่านแม่ทัพยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”เสี่ยวเป่าชะงัก“หา”“เขาไม่ได้ขาดใจตายคาส้วมใช่ไหม”“ฮูหยิน!” เสี่ยวเป่าตกใจจนแทบเข่าอ่อน“ท่านแม่ทัพยังมีชีวิตอยู่เจ้าค่ะ มิได้เป็นอะไรถึงขั้นนั้น” ซูซินยกมือทาบอก ค่อยยังชั่ว ถ้าสามีตายเพราะยาถ่าย นางคงกลายเป็นนางร้ายประวัติศาสตร์คนแรกที่ฆ่าพระเอกด้วยใบมะขามแขก“แต่ว่า...” เส
Read more

6

นางเฉลียวฉลาด ลุ่มลึก และยอมถูกเข้าใจผิดเพื่อปกป้องเขา“ซูซิน” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงกว่าเดิม“ข้าติดค้างเจ้าแล้ว” กล่าวจบ มู่หยงเสวียนล้วงป้ายหยกสีทองลายพยัคฆ์ออกมาจากอกเสื้อ พร้อมตั๋วเงินปึกหนึ่ง แล้ววางลงในมือนางซูซินมองของในมือ ดวงตาแทบเปล่งแสงเงิน!ป้ายหยก!นี่มันกลิ่นของอิสรภาพและความสบายชัด ๆ“จากนี้ไป เจ้าจะมีสิทธิ์ควบคุมทรัพย์สินและคนงานทั้งหมดในจวน” มู่หยงเสวียนกล่าวอย่างหนักแน่น“เจ้าคือผู้มีอำนาจสูงสุดในจวนแห่งนี้เทียบเท่าข้า หากผู้ใดกล้าขัดคำสั่งเจ้า ข้าจะลงโทษมันอย่างเด็ดขาด”ซูซินกำป้ายหยกแน่น นางพยายามควบคุมมุมปากไม่ให้ยกสูงเกินไป ทั้งรอดตาย ทั้งได้เงิน ทั้งได้อำนาจในจวน และทั้งหมดนี้เกิดจากการใส่ยาถ่ายให้สามีนี่สิ ชีวิตใหม่ที่แท้จริง“ขอบพระคุณท่านพี่เจ้าค่ะ” ซูซินย่อกายอย่างงดงาม“ข้าจะดูแลจวนแห่งนี้ให้ดีที่สุด” มู่หยงเสวียนมองนางด้วยแววตาอ่อนโยน“เอ่อ... แต่ท่านพี่ไม่โกรธข้าแน่หรือเจ้าคะ”“ข้าจะโกรธเจ้าเรื่องอันใดกัน เจ้าช่วยชีวิตข้าเอาไว้”“คือก็ยาถ่ายนั่นข้าเผลอใส่เยอะไป นักฆ่ามาท่านพี่ก็เลยต้องขี้ไปด้วยฆ่านักฆ่าไปด้วย มันก็คงไม่สะดวกนัก” นางดึงนิ้วไปมาท่าทีเขินอ
Read more

7

นางนำพริกแห้ง พริกไทย เครื่องเทศ และสมุนไพรเผ็ดร้อนนานาชนิดลงผัดกับน้ำมัน กลิ่นหอมฉุนลอยฟุ้งไปทั่วโรงครัว จนพ่อครัวทั้งหลายจามกันระงม"ฮัดชิ่ว!""ฮัดชิ่ว!""ฮูหยินกำลังปรุงยาพิษหรือเจ้าคะ" เสี่ยวเป่าถามด้วยความหวาดหวั่น"ไม่ใช่" ซูซินตอบอย่างภูมิใจ"นี่เรียกว่าอาหาร" เสี่ยวเป่ามองหม้อสีแดงเดือดพล่านตรงหน้าแล้วเริ่มสงสัยว่าคำนิยามคำว่าอาหารของฮูหยินอาจแตกต่างจากคนทั่วไปยามบ่าย ศาลาริมน้ำกลางสวนดอกไม้ มู่หยงเสวียนกำลังนั่งสนทนากับญาติผู้ใหญ่หลายคนที่เดินทางมาเยี่ยมหลังเกิดเหตุลอบสังหารเมื่อคืนบรรยากาศค่อนข้างอึดอัด โดยเฉพาะเมื่อป้าสะใภ้ผู้หนึ่งเริ่มเอ่ยปากขึ้น"หยงเสวียนเอ๋ย" นางถอนหายใจ"เจ้าคือแม่ทัพใหญ่แห่งแผ่นดิน จวนกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ จะปล่อยให้หลินซูซินดูแลได้อย่างไร ป้าว่าเจ้าควรรับอนุภรรยาเพิ่มสักสองสามคน"มู่หยงเสวียนขมวดคิ้ว ยังไม่ทันตอบ เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้นจากด้านนอก ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน ขบวนบ่าวรับใช้กว่าสิบคนกำลังเดินเข้ามา พร้อมกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ลอยมาแต่ไกลหลินซูซินเดินนำเข้ามาอย่างสง่างาม บ่าวรับใช้ช่วยกันยกเตาถ่าน วางลงกลางโต๊ะ ตามด้วยหม้อทองเหลืองสองช่อ
Read more

8

“เจ้าค่ะ” เสี่ยวเป่ารับคำอย่างแข็งขันณ เรือนรับรองหลัก บรรยากาศภายในห้องโถงเต็มไปด้วยความอึดอัด เซี่ยโหยวหลานนั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งหนึ่ง นางสวมชุดผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ราวกับดอกบัวกลางสระ กิริยาอ่อนช้อย ใบหน้างดงามซีดเซียวเล็กน้อย ดวงตาคลอหยาดน้ำตาอย่างพอดิบพอดี ข้างหลังนางมีสตรีงดงามสองนางยืนก้มหน้าอยู่ ทั้งสองแต่งกายอ่อนหวานแต่เย้ายวน เห็นได้ชัดว่าได้รับการคัดเลือกมาอย่างดีเพื่อปรนนิบัติบุรุษมู่หยงเสวียนเพิ่งกลับจากลานฝึก แม้สีหน้ายังคงนิ่งขรึม แต่แววตากลับแฝงความรำคาญบางอย่าง“หยงเสวียนเจ้าคะ” เซี่ยโหยวหลานเอ่ยเสียงสั่นเครือ“ข้าได้ยินข่าวเรื่องนักฆ่าเมื่อคืน ก็แทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ” นางยกผ้าเช็ดหน้าซับหางตา“จวนแม่ทัพเข้มงวดถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงปล่อยให้คนร้ายลอบเข้ามาได้ ฮูหยินมิได้ดูแลความปลอดภัยให้ท่านเลยหรือเจ้าคะ”มู่หยงเสวียนขมวดคิ้วทันที เขากำลังจะเอ่ยปากอธิบาย แต่ยังไม่ทันได้พูด เสียงเครื่องประดับกระทบกันก็ดังมาจากด้านนอกกรุ๊งกริ๊ง กรุ๊งกริ๊งทุกคนหันไปมองพร้อมกัน หลินซูซินก้าวเข้ามาในห้องด้วยชุดแพรไหมสีแดงเพลิง ปักดิ้นทองอร่ามตั้งแต่ชายแขนจรดชายกระโปรง ปิ่นทองบนศีรษะส่องป
Read more

9

บรรยากาศการเยี่ยมไข้ถูกทำลาย เซี่ยโหยวหลานถูกตบหน้าด้วยการบริหารคนอย่างยอดเยี่ยม ได้รับแต้มชีวิตเพิ่ม 20 วัน ระบบยกเลิกการช็อตไฟฟ้าเรียบร้อยค่ะซูซินลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกดีมาก ปลายนิ้วยังปลอดภัย ยังสามารถนับเงินต่อได้ นางมองตามหลังเซี่ยโหยวหลานไป พลางคิดในใจอย่างจริงจัง จะมาแย่งผู้ชายนางไม่ว่า แต่จะมาขัดขวางเวลานอนนับเงินและแผนเปิดร้านหม้อไฟของนาง เรื่องนี้ยอมไม่ได้จริง ๆ“ซูซิน” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ตัว มู่หยงเสวียนเดินเข้ามาหานาง ก่อนจะกุมมือนางไว้อย่างแผ่วเบา ซูซินสะดุ้งเล็กน้อย“ท่านพี่” แววตาของเขาอ่อนโยนจนผิดปกติ“เจ้าเหนื่อยเพื่อข้าอีกแล้ว” ซูซินทำหน้างง ข้าเหนื่อยเพื่อแต้มชีวิตต่างหาก เพื่อท่านอะไรกัน“เรื่องสตรีสองนางนั้น ขอบใจเจ้าที่ช่วยจัดการให้ข้าพ้นความรำคาญใจ” ซูซินรีบยิ้มหวาน“มิเป็นไรเจ้าค่ะ เพื่อความสงบสุขของจวน ข้ายินดีทำ” และเพื่อแรงงานฟรีในโรงครัวด้วยมู่หยงเสวียนมองนางด้วยสายตาอ่อนโยนยิ่งกว่าเดิม ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่า ภรรยาผู้นี้ช่างฉลาด แสนดี และพึ่งพาได้ที่สุดในใต้หล้า แตกต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ“เจ้าดูไม่เหมือนเมื่อก่อนเลย”“คือข้า ข้าคิดได้แล้วไงว่าควรทำตั
Read more

10

มู่หยงเสวียนเปลี่ยนสีหน้าในพริบตา“มีนักฆ่า ปกป้องฝ่าบาท” ทหารองครักษ์หลายสิบคนพุ่งเข้ามา ขุนนางกบฏถูกจับกดลงกับพื้นก่อนจะทันได้ขยับตัว แผนการกบฏที่เตรียมการมานานหลายปี จบสิ้นลงภายในสามวินาที เพราะฮูหยินเอกสะดุดชายกระโปรงซูซินนอนคว่ำอยู่บนพื้น สมองว่างเปล่า ในหัวมีเพียงคำเดียวจบแล้ว… ข้าจบแล้วตายแน่… ฮ่องเต้ต้องตัดหัวข้าแน่ แต่แล้ว ร่างของนางกลับถูกประคองขึ้นอย่างทะนุถนอมมู่หยงเสวียนกุมไหล่นางแน่น ดวงตาคู่คมสั่นไหวด้วยความตื้นตันใจอย่างถึงที่สุด“ซูซิน เจ้ามองออกตั้งแต่แรกใช่หรือไม่”“หา”“เจ้ารู้ว่ามันเป็นกบฏ”“เดี๋ยวนะ”“เจ้าจึงแสร้งทำเป็นอาละวาด”“ไม่ใช่”“ยอมเสียชื่อเสียงสตรี เพื่อเปิดโปงแผนการของมัน”“ฟังก่อน”“เจ้าถึงกับเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อปกป้องฝ่าบาท!”ซูซินอ้าปากค้าง ฮ่องเต้ทอดพระเนตรภาพนั้นแล้วพยักพระพักตร์อย่างพึงพอใจ“ดี ยอดเยี่ยม ฮูหยินเอกจวนแม่ทัพช่างเฉลียวฉลาดและกล้าหาญยิ่ง ข้าจะตบรางวัลให้อย่างงาม”ซูซินอยากร้องไห้ ไม่ใช่นะ ข้าแค่ล้ม ข้าไม่ได้วางแผนอะไรเลย แต่ไม่มีใครฟัง ทุกคนกำลังมองนางราวกับเป็นยอดวีรสตรีแห่งแผ่นดินติ๊ง!ภารกิจที่ 4 สำเร็จ มู่หยงเสวียนอับอายแ
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status