All Chapters of Maid for the Boss (SPG): Chapter 191 - Chapter 200

AMBERHINDI KO NAMALAYAN na medyo matagal na pala akong nakahiga sa kama. Kaya nang marinig ko ang tunog ng mga pinagkakainan sa kusina ay napabangon na rin ako. Nagbihis na muna ako sandali. Paglabas ko ng kuwarto, agad kong naamoy ang niluluto ni Haven kaya napatingin ako sa kusina. Nakasuot na ako ng simpleng pantulog na short at sando kung saan wala akong suot na bra kaya bakat ang ut0ng ko. Wala naman akong balak lumabas pa ng condo ngayong gabi.Nakatayo si Haven sa harap ng stove habang abala sa pagluluto. Nakatalikod siya sa akin kaya ilang segundo muna akong nakatayo sa may hallway bago niya napansin ang presensya ko. Nang lumingon siya, agad na napunta ang tingin niya sa suot ko at sandali siyang hindi nagsalita.Kitang-kita ko kung paano siya tumingin sa sus0 ko. Tigas tite na naman ang lalaking ito. Nakakita lang ng bakat ut0ng.“Mabuti nandito ka na. Sakto, malapit na ring maluto ang pagkain. Umupo ka muna riyan at huwag kang lalapit dahil baka matalsikan ka ng mantika,”

AMBERWALA NA AKONG nagawa nang halikan ako ni Haven. Na-miss ko ang mainit niyang yakap. Na-miss ko ang mainit niyang halik kaya siguro sabik akong maranasan ulit ito ngayon. Gumapang ang kamay ko sa matipuno niyang dibdib patungo sa kanyang abs. At pagkatapos, gumapang pa ang kamay ko sa kanyang braso habang siya naman, bumaba ang halik niya patungo sa leeg ko. Pababa sa aking malusog na sus0. Napakagat labi ako habang dinadama ang mainit niyang labi.“Ahh…”Mariin akong napapikit nang sipsipïn niya ang naninigas at tayong-tayo kong ut0ng. Alam kong mali ang ginagawa naming ito. Alam kong mali na magpagalaw ako sa lalaking may asawa na pero hindi ko mapigilan ang sarili ko. Oo, marupok na kung marupok pero walang na akong magagawa. Hinahanap-hanap talaga siya ng katawan ko. At na-miss ko ang ginagawa naming ito sa mansion.“Amber…”Nagkatitigan kaming dalawa. Napakainit ng titig niya at mapang-akit. Ako na ang kusang gumalaw. Inangat ko ang ulo ko at saka siya siniil ng halik bago

MARGAHINDI AKO MAPAKALI buong araw matapos kong makausap si Elena. Kahit nasa mansion na ako, paulit-ulit kong binabalikan sa isip ang mga sinabi niya tungkol sa lalaking minahal niya noon. Hindi lang dahil sinabi niyang hindi siya tinanggap ng pamilya ng lalaki…. kun'di dahil ang pangalan na binanggit niya sa akin ay si Jefferson. Kapag pinagsama ko iyon sa mga narinig ko sa office niya at sa pagkakahawig nila ni Amber, hindi ko na kayang isipin na simpleng pagkakataon lang ang lahat.Ilang beses akong naglakad pabalik-balik sa sala habang hawak ang cellphone ko. Gusto kong sabihin agad kay Haven ang nalaman ko, pero naisip kong wala naman siyang dahilan para paniwalaan ako. Mas mabuti sigurong sabihin ko kay Eduardo dahil siya ang mas nakakaalam sa mga naging relasyon ng pamilya namin sa Villamor.Napatingin ako sa orasan at napabuntong-hininga. Hindi ko na kayang manatili sa mansion habang iniisip kung tama ba ang hinala ko o hindi. Kinuha ko ang bag ko at nagpasya akong pumunta s

AMBERKATATAPOS LANG NAMIN pag-usapan ni Haven ang mga kailangan naming ayusin para sa susunod na meeting ng Villamor Global Holdings at Del Monte Group. Ilang documents ang kailangan kong ihanda, may ilang schedule na kailangang i-coordinate. At may mga detalye rin sa partnership na kailangan niyang i-review bago namin ipadala sa team ni Sir Jefferson. Nasa conference room pa rin kami at inaayos ko ang mga folder nang bigla siyang lumapit sa akin.“Okay na ba lahat? Gusto kong siguraduhin na wala nang kulang sa mga documents bago ako umalis. Baka may kailangan ka pang ipasa sa akin para ma-review ko mamaya,” sabi niya habang nakatingin sa mga folder na hawak ko.“Okay na. Na-check ko na lahat at inayos ko na rin ayon sa schedule ng meeting. Kapag may kailangan pang baguhin, sasabihin ko na lang sa iyo pagkatapos kong ma-review ulit,” sagot ko habang inilalagay ang mga documents sa folder.Tumango siya pero sa halip na umalis ay nanatili lang siyang nakatayo sa harapan ko. Akala ko a

MARGAKANINA PA AKO PALAKAD-LAKAD sa sala habang paulit-ulit na tinitingnan ang oras. Hindi ko na alam kung ilang beses akong napunta sa may bintana at bumalik sa sofa dahil hanggang ngayon ay wala pa rin si Haven. Simula nang malaman kong palaging nagkikita sina Amber at Haven, lalo akong hindi mapakali. Kahit sinabi niyang may meeting sila, hindi ko maiwasang isipin na baka ginagamit lang nila ang trabaho bilang dahilan para makapagkita.Nang marinig ko ang tunog ng sasakyan sa labas, agad akong napatingin sa pintuan. Ilang segundo lang ay bumukas iyon at pumasok si Haven. Mukhang pagod siya pero maayos ang mukha niya, at lalo akong nainis nang mapansin kong parang maganda ang mood niya.“Saan ka galing?” tanong ko habang mabilis na lumalapit sa kanya. “Bakit ang tagal mong umuwi at bakit hindi mo man lang ako sinabihan kung saan ka pumupunta?”Hindi siya agad sumagot. Hinubad niya ang relo niya at inilagay sa maliit na mesa malapit sa pintuan bago niya ako tiningnan.“May kailanga