Lahat ng Kabanata ng Maid for the Boss (SPG): Kabanata 1 - Kabanata 10

AMBER REYES Nakatutok ako sa lumang kuwaderno ni Noah habang paulit-ulit na binabasa ang mga tanong sa kanyang assignment. Mahina ang ilaw ng bombilyang nakasabit sa aming maliit na sala, ngunit sapat na iyon para mabasa ko ang mga nakasulat sa papel. Paminsan-minsan ay sumusulyap ako sa kapatid kong himbing na natutulog sa lumang banig na nakalatag sa sahig. Napangiti ako nang makita ko ang bahagyang pagkunot ng noo niya habang natutulog. Siguro ay sobrang napagod talaga siya kanina. Maaga pa lamang ay naglaba na siya ng tambak naming mga damit sa likod ng bahay. Ilang beses ko pa siyang pinagsabihan na ako na ang gagawa noon, pero matigas talaga ang ulo niya. Palagi niyang sinasabi na ayaw niyang ako lang ang nahihirapan para sa aming pamilya. Grade eleven na ngayon si Noah at malapit nang tumungtong sa kolehiyo. Matalino siya at palaging nasa honor list kaya ginagawa ko ang lahat para hindi siya mapatigil sa pag-aaral. Ayokong maranasan niya ang mga bagay na pinagdaanan ko noo

AMBERHindi pa man tuluyang lumulubog ang araw ay naging mas abala na ang buong mansyon. Kung kanina ay may kanya-kanyang gawain lamang ang mga kasambahay, ngayon ay tila sabay-sabay silang kumikilos. Ang iba ay naghahanda ng mga plato at kubyertos sa napakahabang dining table. Habang ang ilan naman ay abala sa pagluluto at paglalagay ng iba't ibang putahe sa malalaking serving plates.Hindi ko maiwasang mapatingin sa paligid habang maingat na ginagawa ang ipinagagawa sa akin ni ate Joan. Kanina lamang ako dumating sa mansyong ito ngunit pakiramdam ko ay napakarami ko nang nakita sa loob ng isang araw. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang nakapasok ako sa bahay ng isang napakayamang pamilya."Amber."Napapitlag ako nang marinig ang boses ni ate Joan."Yes, po?""Ilagay mo na itong mga baso sa dining room. Mag-iingat ka dahil imported ang mga iyan. Kapag may nabasag ka, isang buwan mong sahod ang katapat."Nanlaki ang mga mata ko."Ha? Isang buwan po? Grabe naman!”Mabili

AMBER Dalawang araw ang lumipas matapos sabihin sa akin sir Haven na kapag tinitigan ko pa siya ulit, kakaladkarin na niya ako palabas ng mansyon. Ano bang problema niya? Parang sobra naman siyang makapagsalita eh wala naman akong ginagawang masama. Parang tinitingnan ko lang siya dahil humahanga ako sa kagwapuhan niya pero grabe ang ugali! Abala ako ng araw na iyon sa pagdidilig ng halaman. Ni hindi ko nga napansin na may tao na pala sa likuran ko dahil seryoso ako sa ginagawa ko. “Huwag mong masyadong lunurin iyang mga halaman.” Sa labis nagulat ko ay napasigaw at napatalon. Sa hindi inaasahang sandali ay na-out of balance ako. Kung kaya naman para hindi tuluyang lumagapak ang mukha ko lupa, napahawak ako sa lalaking nasa harapan ko. Ngunit hindi ko inaasahang ibang bahagi ng katawan niya ang mahahawakan ko. “Putang1na!” Hindi nga nasubsob ang mukha ko sa lupa dahil naitukod ko agad ang siko ko. At mabilis akong tumayo. Nanlalaki ang mga mata ko habang nakatingin sa kaniya na

AMBER MABILIS akong tumayo dahil naiilang na ako sa t1te ni Haven na sumusundot sa puson ko. Ngunit dahil nagkalat pa rin doon ang juice at hindi ko pa rin nalalampaso, muntik na naman akong masubsob at napahawak na naman ako sa pagitan ng kanyang hita. “Ay jusmiyo ang laki!” bulalas ko sabay layo kay Haven. Nakangiwi siya habang hawak-hawak ang kanyang pagkalalak1. At ako naman ay nanlalaki ang mga mata mabilis na tumayo at nakatingin sa kanya. “Nakakaloka ka naman, sir! Bakit ang lumaki bigla? Parang noong una ko iyang hinawakan, hindi naman ganiyan kalaki! Pero ngayon…bakit parang biglang naging sawa! Ganyan ba talaga iyan? Lumalaki na lang bigla?” Mabagal siyang tumango at tila ba nasasaktan pa rin. Siguro masyado ko na namang napisat ang alaga niya kaya masakit para sa kanya iyon. “Nababaliw ka na ba talaga? Bakit ganyan ang mga tanong mo? Bakit, ngayon ka lang ba nakahawak ng ganito? At hindi mo alam na talagang lumalaki ito?” Tila nag-init ang pisngi ko at saka mabagal

HAVENHindi ko alam kung ilang beses nang bumalik sa isip ko ang unang araw na dumating si Amber sa mansyon.Noong araw na iyon ay kararating ko lamang mula sa opisina. Karaniwan kong binabalewala ang mga bagong kasambahay dahil hindi ko naman sila personal na pinakikialaman. Habang naglalakad ako papasok ng bahay ay napansin ko ang isang dalagang abalang nagdidilig ng mga halaman sa hardin. Hindi ko alam kung bakit napahinto ako nang ilang segundo. Nang mapalingon siya sa direksyon ko ay nagtagpo ang aming mga mata at sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon ay tila may kung anong pumigil sa paglalakad ko.Napakaganda niya.Hindi iyon ang klase ng kagandahang pilit o bunga ng mamahaling damit at mamahaling alahas. Napakasimple ng kanyang ayos, ngunit may kakaibang ningning ang kanyang mga mata at napakagaan ng kanyang ngiti. Para siyang isang taong hindi pa nadudungisan ng magulong mundong matagal ko nang ginagalawan.Ngunit ilang segundo lamang ang lumipas ay lumapit si Ate J