Semua Bab Maid for the Boss (SPG): Bab 1 - Bab 6

Nanginginig ang kamay ko na hawak ni Haven. Sobrang bilis ng puso ko habang nagpalinga-linga sa palogid. Napadasal ako na sana wala ng gising na ibang tao ngayon bukod sa amin. Dahil sigurado akong hindi maganda ang mangyayari kapag nakita nila kaming magkasama. "Si-Sir Haven...please...bi-bitawan mo na ako," nanginginig ang boses kong sabi. Ngunit hindi niya pinakinggan ang sinabi ko. Kitang-kita ko ang apoy sa kanyang mga mata. Ang mapungay niyang mata ay mapang-akit na nakatingin sa akin bago ito dumako sa aking aking labi. Mas lalong naghumirintado ang puso ko. Sa mga oras na iyon, nagsimula na akong makaramdam ng init. Sinubukan ko pang pigilan ang nararamdaman ko ngunit hindi iyon ang sinasabi ng katawan ko. Tila gusto ng katawan kong madama ang mainit niyang katawan. Sa totoo lang, hindi sang-ayon ang isip ko sa mangyayaring ito. Langit siya, lupa ako. Oo, pangarap ko ang isang tulad niya ngunit alam ko rin ang realidad ng buhay. Hindi kami puwede lalo pa't siya ang magm

AMBER "Ano? Tara na?" wika ni Lisa habang naghihintay sa akin sa labas ng bahay. Napatingin muna ako kina mama at Noah bago tuluyang lumabas ng bahay. Kagabi pa kami nag-iyakan tatlo at nagyayakapan. Tuloy-tuloy na akong naglakad at hindi na sila nilingon pa. Baka kasi kapag ginawa ko iyon, hindi na ako makaalis. "Nga pala...papayuhan na kita. Kapag pinagalitan ka, huwag kang iiyak at susuko. Pagkapasok sa tainga mo, ilabas mo agad sa kabila. Kagaya nga ng sinabi ko, medyo masama ang ugali ng mga iyon. Pero nagtitiis na lang kami dahil malaki ang sahod," wika ni Lisa habang nasa traysikel kami. "Oo sige. Ako pa ba? Kailangan ko talagang tibayan ang loob ko para sa kanila. Gusto kong gumaling si mama at mabili ang mga pangangailangan nila." ILANG oras din ang inabot ng byahe namin bago kami nakarating sa Maynila. Halos lumuwa ang mata ko sa laki ng bahay na nasa harapan ko. Parang hindi nga ito bahay. Para itong mansyon. Nakakalula sa laki at ganda. "Hoy, ano ka na? Kanina

AMBER DALAWANG araw ang lumipas ganoon pa rin ang nangyayari. Kapag kumakain sila, bawal kaning tumingin. Pero minsan, nahihirapan akong gawin iyon."Lisa, bakit ba bawal silang tingnan? Ano ba ang mangyayari sa kanila kapag tiningnan sila habang kumakain?" hindi ko napigilang tanong."Hindi ko rin alam eh. Siguro maiilang sila? Hindi ko talaga alam pero sinusunod ko na lang. Alam mo naman ang mayayaman, may kanya-kanya silang rules. Minsan ang weird pa nga. Pero mas mainam na sumunod ka na lang.""Oo tama ka. Medyo weird nga sila pero grabe sobrang yaman ng pamilya nila. Tapos para silang mga robot. Parang ayaw ngumiti ng isa sa kanila.""Hayaan mo na sila. Basta ang mga tanong mo, sa sarili mo lang itanong. Basta ang payo ko sa iyo, sundin mo lang ang lahat ng rules dito," wika niya bago ako kinindatan.Bumuga na lang ako ng hangin bago tumango. Katulad na lang ngayong araw. Matapos ang hapunan ay isa-isang tumayo ang mga miyembro ng pamilya mula sa kanilang mga upuan. Walang imi