Semua Bab ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Bab 281 - Bab 290

แม้ช่วงนี้จะไม่ค่อยได้กินยาพิษชนิดนั้นแล้ว แต่ความสามารถในการสมานตัวของเนื้อหนังยังเสียหายอย่างหนัก เลือดซึมจนชุ่มเสื้อผ้าไปนานแล้วเขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหยิบเทอร์มินัลออกมาส่งข้อความหาซูเฉินภายในสถาบันวิจัยตระกูลซู ซูเฉินได้รับข้อความแล้วรีบเดินทางมาจากวังหลวงทันทีที่ผลักประตูเข้าไปและเห็นหนิงอี้ คิ้วของเขาก็ขมวดแน่นทั่วร่างของหนิงอี้อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด แม้เสื้อผ้าที่สวมจะเป็นสีดำสนิท แต่ก็ยังมองเห็นคราบสีเข้มแผ่เป็นวงกว้างใบหน้าที่เคยงดงามเย้ายวนกลับซีดขาวไร้สีเลือด เขาพิงอยู่ข้างเตียง ราวกับจะล้มลงได้ทุกเมื่อ“ทำไมถึงบาดเจ็บหนักขนาดนี้?”เขารีบเดินเข้าไปดูบาดแผลคร่าว ๆ ก่อนหันไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดแผลตั้งแต่มีข่าวว่าหนิงอี้ถูกตระกูลหนิงขับไล่และบีบให้ลงจากตำแหน่ง เขาก็ติดต่อเพื่อนคนนี้ไม่ได้มาตลอด ในใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้แต่ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าเขาสมควรแล้ว——บอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าให้ตัดใจและอยู่ห่างจากตระกูลหนิงเสียทีต่อให้หนิงเหิงจะโหดเหี้ยมอำมหิตแค่ไหน ก็ยังต้องรักษาชื่อเสียง จะฆ่าสามีเอกของตัวเองซึ่งเป็นพ่อของหนิงอี้จริง ๆ ได้เหรอ?ต่อให้ฆ่าจริง ๆ...เขาก็

“นายจะทำอะไร?!”แต่มู่หัวเย่เพียงหยุดอยู่ตรงนั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างไม่เกรงใจสายตาของเขาจาบจ้วงและตรงไปตรงมาอย่างไม่ปิดบัง“ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ว่าคุณทำยังไงถึงปราบเจียงถิงหมอนั่นได้อยู่หมัด...”เจียงจือเซี่ยชะงักอ้อ จริงสิ หมอนี่ยังคิดว่าเธอเป็นองค์หญิงตัวปลอมอยู่เลยแววตาของเธอเย็นลง “ไม่เกี่ยวกับนาย แล้วก็อย่าพูดถึงพี่ใหญ่เหมือนเขาเป็นสิ่งของ”คนคนนี้พูดจาน่าโมโหจริง ๆปราบอะไรกัน เจียงถิงไม่ใช่สัตว์สักหน่อยมู่หัวเย่เห็นแววปกป้องในดวงตาของเธอ ก็ยิ่งยิ้มอย่างไม่เกรงใจมากขึ้น“คุณคงไม่ได้ชอบเขาจริง ๆ หรอกนะ?” เขาเอียงศีรษะ “ตั้งแต่แรกผมก็สงสัยแล้วว่า คุณสนิทสนมกับเพศผู้ที่ชาติที่แล้วส่งคุณไปเนรเทศขนาดนี้ได้ยังไง? แล้วยังมีลู่เจวี๋ยอีก คุณถูกเนรเทศไม่ใช่เพราะเขาหรือไง?”“……？”ใครส่งเธอไปเนรเทศ?ใครเป็นต้นเหตุ?เธองงไปชั่วขณะจากนั้นเธอก็นึกขึ้นได้——สิ่งที่มู่หัวเย่พูดถึงคือจุดจบของ “ตัวเอง” ในเนื้อเรื่องเดิมเนื้อเรื่องเดิมไม่ได้บอกว่าเจ้าของร่างเดิมถูกเนรเทศเพราะอะไรหรือถูกส่งไปเนรเทศอย่างไร เพียงบอกคร่าว ๆ ว่าเจ้าของร่างเดิมคิดทำร้ายเจียงเหลียน แต่ถูกเจียง

เธอเปิดเทอร์มินัลอย่างไม่ลังเล แล้วส่งข้อความหาหมิงเย่ภายในอาคารหลักของถนนมืด หนิงอี้พันตัวด้วยผ้าเช็ดตัว เดินออกมาจากม่านไอน้ำเขายืนอยู่หน้ากระจก เส้นผมยาวสีเงินขาวเปียกชื้นแนบแผ่นหลัง หยดน้ำไหลลงมาตามไหปลาร้าขาวเนียนได้รูปเขาหยิบเทอร์มินัลขึ้นมาตามมือ กวาดตามองข้อความ แล้วสีหน้าก็ดูแปลกไปเล็กน้อยเจียงจือเซี่ย [นอนหรือยัง?]ดึกดื่นป่านนี้ เธอถามแบบนี้ทำไม?ปกติมีเรื่องอะไรก็พูดเรื่องนั้นตรง ๆ วางตัวเหมือนติดต่อกันเรื่องงานมาตลอดไม่ใช่เหรอ?เขาตอบกลับ [มีอะไร?]เจียงจือเซี่ย [มีเรื่องหนึ่ง อยากขอให้นายช่วยหน่อย]สุภาพขนาดนี้เลย?หนิงอี้มองข้อความที่เห็นชัดว่าอีกฝ่ายกำลังเกรงใจ จู่ ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกวินาทีต่อมา ข้อความของเจียงจือเซี่ยก็ส่งเข้ามา[จิ้งจอกของฉันหายไปตัวหนึ่ง นี่รูป]รูปภาพหนึ่งเด้งขึ้นมาเป็นภาพตอนเขาอยู่ในร่างจิ้งจอก นอนหงายแผ่พุง กางแขนขาออกเต็มที่หนิงอี้ “……”ใบหูของเขาแดงขึ้น พลางยกมือบีบหว่างคิ้วอย่างพูดไม่ออกเพศเมียคนนี้เก็บรูปเขาแบบนี้ไว้ทำไมกัน?เงียบไปหลายวินาที เขาก็ตอบกลับ [ต้องการให้ผมทำอะไร?]จริง ๆ แล้วเขาพ

แววอารมณ์ที่ยากจะอธิบายพาดผ่านดวงตาของหนิงอี้เขาชักมือกลับ เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มมองตัวเองเส้นผมยาวสีเงินขาวทิ้งตัวลงบนไหล่ เปล่งประกายจาง ๆ ท่ามกลางความมืดสายตาเลื่อนไปหยุดที่หางฟูนุ่มด้านหลังเขาลังเลเล็กน้อย ก่อนวางหางลงในอ้อมกอดของเธออย่างระมัดระวัง แล้วใช้หางคลอเคลียแก้มเธอเบา ๆ ราวกับกำลังล่อใจชอบไหม?เจียงจือเซี่ยส่งเสียงอืออย่างงัวเงีย ยื่นมือรวบเจ้าสิ่งขนนุ่มฟูเข้ามากอดไว้เต็มอ้อมแขนหนิงอี้ชะงักหายใจไปชั่วขณะเขาก้มมองใบหน้าเล็กที่ดูพึงพอใจของคนตรงหน้า มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างพอใจดูท่าจะชอบสินะเขาหลุบตาลง ปล่อยให้เธอกอดอยู่อย่างนั้นจู่ ๆ คนในอ้อมกอดก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับรู้สึกว่าหางที่ขยับไปมารบกวนฝันดี จึงอ้าปากงับเข้าไปหนึ่งที“！”รูม่านตาของหนิงอี้หดลงเล็กน้อย ความรู้สึกเสียวซ่านแล่นจากปลายหางขึ้นไปถึงแผ่นหลังเขาหลุดเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ก่อนจะกลั้นสุดกำลังไม่ให้เสียงอื่นเล็ดลอดออกมาหลังกัดเสร็จ เจียงจือเซี่ยก็แลบลิ้น ก่อนผลักหางที่ “อยู่ไม่สุข” ออกไปอย่างรังเกียจ แล้วพลิกตัวนอนต่อหนิงอี้มองเธออย่างตัดพ้อ สุดท้ายก็ไม่กล้าล่อใจเธออีกแล้ว

เขาแทบจะวิ่งสุดแรงกลับมา โชคดีที่ยังทันเวลา“องค์หญิงเกรงใจเกินไปแล้วครับ แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”เจียงจือเซี่ยกล่าวขอบคุณ ก่อนจะถามเรื่องสำคัญ “เพศเมียคนนั้นที่ฉันฝากให้นายตรวจสอบครั้งก่อน แล้วก็มู่หัวเย่ เป็นยังไงบ้าง?”หนิงอี้ยกมือขึ้น ก่อนส่งข้อมูลให้เธอ“ข้อมูลที่ตอนนี้สืบหาได้อยู่ในนี้หมดแล้วครับ”เจียงจือเซี่ยรับมา ก่อนเปิดดูข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเจียงเหลียนบันทึกการติดตามระบุว่า ครั้งสุดท้ายที่พบร่องรอยของเจียงเหลียนคือเธอลักลอบเดินทางไปยังดาวทะเลทรายเธอขมวดคิ้วเล็กน้อยดาวทะเลทราย? ไป๋จืออวี้ก็ถูกพี่ใหญ่โยนไปที่นั่นไม่ใช่เหรอ?เธอกดความสงสัยในใจไว้ก่อน แล้วเปิดข้อมูลของมู่หัวเย่ต่อพอเห็นเข้า เธอก็สูดลมหายใจเฮือกให้ตายสิ เยอะจริง ๆเธอเปิดดูคร่าว ๆ ยิ่งดูก็ยิ่งตกใจประวัติการก้าวขึ้นสู่อำนาจของมู่หัวเย่ในสหพันธ์ แทบจะเป็นประวัติศาสตร์แห่งการเหยียบย่ำผู้อื่นขึ้นมาท่ามกลางการนองเลือดนับตั้งแต่เขาเริ่มโดดเด่นขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นดยุกหรือกลุ่มอำนาจใดที่ขวางทางเขา หากไม่ตายอย่างมีเงื่อนงำ ก็ต้องชื่อเสียงป่นปี้ทุกเรื่องล้วนเต็มไปด้วยข้อสงสัย แต่กลับไม่มีสักเรื่อ