Todos os capítulos de ทะลุมิติเป็นเพศเมียไร้ค่า เก็บสามีอสูร SSS: Capítulo 1 - Capítulo 10

120 Capítulos

บทที่ 1

“องค์หญิง! ดูคนนี้สิ ร่างกายกำยำแข็งแรง รับรองว่าอึดทนแน่นอน!”“ลองดูคนนี้สิ ถึงจะผอมไปหน่อย แต่ไวต่อความรู้สึกมาก แค่ฟาดแส้ลงไปทีเดียวก็ร้องครวญครางได้อย่างถึงใจเลย”“แล้วก็คนนี้ ไม่ว่าจะโดนตีแค่ไหนก็ไม่คิดขัดขืน ถ้าลงมือหนักหน่อยก็จะร้องไห้ขอความเมตตา ถูกใจคนที่ชอบความรู้สึกพิชิตครอบครองที่สุด...”ยามค่ำคืนของตลาดทาส ความโลภพันเกี่ยวกับตัณหาอันไร้ที่สิ้นสุดเหล่าเจ้าของทาสต่างรีบกรูเข้ามาต้อนรับด้วยสีหน้าตื่นเต้นใครไม่รู้บ้างว่าองค์หญิงสามผู้นี้ แม้จะเป็นเพียงเพศเมียระดับ C ที่มีพลังจิตอ่อนแอจนน่าเวทนา แต่กลับใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายราวกับเศษดินถึงกับเสด็จมาถึงตลาดทาสเล็ก ๆ ที่ไร้ชื่อเสียงแห่งนี้ด้วยตัวเอง...คงตั้งใจมาคัดเลือกทาสเพศผู้กลับไปทรมานเล่นเป็นแน่เจียงจือเซี่ยฟังแล้วถึงกับมุมปากกระตุกนี่เป็นวันที่สามแล้วนับตั้งแต่เธอทะลุมิติมายังโลกอสูรระหว่างดวงดาวแห่งนี้ชาติก่อนเธอเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำจนตายคาโต๊ะทำงาน พอลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองกลายเป็นองค์หญิง ก็แทบอยากจุดประทัดสองพวงฉลองตรงนั้นเลยแต่หลังจากหลอมรวมความทรงจำของร่างนี้จนสมบูรณ์แล้ว เธอก็เงี
Ler mais

บทที่ 2

เจ้าของทาสเป็นคนดูสีหน้าคนเก่ง พอเห็นว่าเธอพอใจ ก็รีบโก่งราคาทันที เรียกไปสองหมื่นเหรียญทองยังพอไหว ในบัตรของเจ้าของร่างเดิมยังเหลือเงินอยู่หนึ่งแสนเหรียญทองเจียงจือเซี่ยยื่นบัตรออกไปอย่างใจเย็นเจ้าของทาสรับบัตรไปด้วยรอยยิ้มกว้างจนตาหยีกรงถูกเปิดออก เจ้าของทาสเตะกรงอย่างหยาบคายสองทีแล้วตะโกนว่า “ออกมา! มาทำความรู้จักเจ้านายคนใหม่ของแกซะ!”เด็กหนุ่มผมสีเงินคลานออกมาอย่างยากลำบาก ก่อนจะคุกเข่าลงบนพื้นนิ่งไม่ไหวขยับคำพูดที่ใช้แนะนำตัวเขาเมื่อครู่ เขาได้ยินชัดทุกคำ เพศเมียคนนี้คงซื้อตัวเขากลับไปไว้เป็นที่ระบายอารมณ์แน่ในใจเขาได้แต่หวังว่า ตอนที่เธอลงมือจะหนักมือหน่อยดีที่สุดคือทำให้เขาหลุดพ้นจากทุกอย่างได้โดยเร็วที่สุดเมื่อเห็นว่าเขาไม่ขยับ เจ้าของทาสก็ยกเท้าขึ้นเตรียมจะถีบอีกครั้งเจียงจือเซี่ยเท้าเอวทันที เบิกตากว้างแล้วตวาดว่า “ใครอนุญาตให้นายลงมือ?”น้ำเสียงของเธอหยิ่งผยอง “ใครอนุญาตให้นายมาแตะต้องของของฉัน?”เจ้าของทาสได้สติกลับมา รีบโค้งตัวถอยออกไปทันที “องค์หญิง โปรดอภัยด้วย!”เขายกโซ่ที่ล่ามอยู่บนตัวลู่เจวี๋ยขึ้นด้วยสองมือ พร้อมส่งกุญแจให้เธอ“เชิญรับไว้ครับ”
Ler mais

บทที่ 3

เรื่องนี้จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องให้เธอลงมือเอง แต่เธอไม่กล้าฝากให้คนอื่นทำ กลัวว่าจะมีคำนินทาแพร่ออกไปโดยเฉพาะถ้าเรื่องนี้ไปถึงหูพี่ใหญ่ของเธอแม้ตอนนี้เจ้าของร่างเดิมจะเป็นเพศเมียไร้ค่า แต่เสด็จพ่อรักเธอมาก เสด็จแม่ก็อดทนกับเธอมาก ส่วนพี่รองเป็นคนนอกกรอบของราชวงศ์ คลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงตลอดทั้งปี ปีหนึ่งแทบไม่ได้เจอหน้ากันเกินสองครั้งมีเพียงพี่ใหญ่ เจียงถิง เท่านั้นเคร่งขรึมสุด ๆเจียงถิงอายุมากกว่าเธอสิบปี ปัจจุบันเป็นพลตรีของจักรวรรดิ ประจำการอยู่ตามเขตดวงดาวชายแดนมาโดยตลอด แต่ทุกครั้งที่กลับมายังดาวหลวง การอบรมสั่งสอนผู้อ่อนวัยในตระกูลของเขาเข้มงวดจนน่าหวาดกลัวต่อให้เจ้าของร่างเดิมเป็นเพศเมียก็ไม่รอด เธอกลัวเขาจับใจถ้าพี่ใหญ่รู้ว่าเธอซื้อทาสนักโทษมา แถมยังเลี้ยงดูอย่างดีอีก เขาต้องจับเธอไปกักบริเวณด้วยสีหน้าไร้อารมณ์แน่ ๆ แล้วปล่อยให้อดข้าวสองวันต้องหิวเหรอ?เจียงจือเซี่ยทนเรื่องแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาดชาติก่อนเธอมักทำงานล่วงเวลาจนไม่ได้กินข้าวอยู่บ่อย ๆ ปวดกระเพาะจนต้องขดตัวอยู่ที่โต๊ะทำงาน สุดท้ายก็เสียชีวิตกะทันหันชาตินี้เธอจะไม่ยอมให้ตัวเองหิวอีกเด็ดขาด!ดัง
Ler mais

บทที่ 4

เจียงจือเซี่ยตะโกนลั่นจนสะเทือนทั้งงาน ทุกคนในงานต่างหันมองไปทางเธอเธอฝ่าสายตาตกตะลึงของผู้คนพุ่งขึ้นไปบนระเบียง ก่อนจะคว้ากล่องของขวัญจากมือเจียงหวยมากอดไว้แน่นทันแล้ว!เจียงหวยอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “เธอนี่...แต่งตัวอะไรกัน?” ชุดนอนจับคู่กับเสื้อโค้ต นี่มันแฟชั่นใหม่อะไรกัน?เจียงจือเซี่ยถอนหายใจโล่งอก ยังไม่ทันได้พูด ก็มีคนเอ่ยตำหนิขึ้นมา“องค์หญิง คุณมาสายแล้ว”เจียงจือเซี่ยหันไปตามเสียง ก่อนจะมองสำรวจชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้าไป๋จื้ออวี้รูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อสะอาดสะอ้านแต่น่าเสียดาย ไม่ใช่สเปกที่เธอชอบไป๋จื้ออวี้มองเธออย่างไม่พอใจ “องค์หญิง ทำไมคุณถึงแต่งตัวแบบนี้มางาน?”ถึงกับไม่ใส่ชุดราตรีแล้วรีบมางาน แบบนี้เสียมารยาทเกินไปแล้วเจียงจือเซี่ยชะงักไปครู่หนึ่งกล้าดียังไง! ฉันเป็นองค์หญิงนะ! กล้าพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไง!ถ้าไม่ใช่เพราะหนึ่งล้านเหรียญทอง ใครจะอยากมาล่ะ?แต่เธอยิ้มอย่างสุภาพ “ขอโทษนะคะ พอดีรีบออกจากบ้านไปหน่อย”เจียงหวยหันหน้าหนีไปด้านข้างด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เขาไม่ชอบตั้งนานแล้วที่น้องสาวคอยตามตื๊อเจ้าหม
Ler mais

บทที่ 5

เจียงจือเซี่ยรีบส่ายหน้า พร้อมสาบานซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเธอเป็นเด็กดีมากจริง ๆเจียงหวยเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง พยักหน้าแบบขอไปที “ไม่เป็นไรหรอก ทุกครั้งที่เธอก่อเรื่อง ฉันก็ช่วยเก็บกวาดให้ตลอด ถ้ามีเรื่องอะไรจริง ๆ ก็โยนมาที่ฉันได้เลย พี่รองจะรับหน้าแทนเอง”เจียงจือเซี่ยซาบซึ้งใจ รีบเข้าไปกอดแขนเขาแล้วเขย่า “ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่รองดีที่สุด!”เจียงหวยชะงักไปครู่หนึ่งไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ น้องสาวถึงได้เก็บตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ และไม่ได้สนิทกับเขาแบบนี้มานานแล้วการกอดแขนเขาแล้วพูดเสียงอ้อนนุ่มนิ่มแบบตอนนี้ เป็นเรื่องที่มีแค่ตอนเด็ก ๆ เท่านั้นมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย อารมณ์ดีเป็นพิเศษ……รถลอยฟ้าจอดลงหน้าวิลล่าเจียงจือเซี่ยกระโดดลงจากรถ ยังไม่ยอมแพ้ ยกกล่องของขวัญขึ้นมา “พี่รอง ผลึกนี่คืนไม่ได้จริง ๆ เหรอ?”“ของแบบนี้ไม่รับคืนไม่รับเปลี่ยน เธอเก็บไว้ใช้เองเถอะ”พอเจียงหวยพูดจบ ก็เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ของน้องสาวเหี่ยวลงทันทีอ้อ จริงสิ พลังจิตของเธอแค่จะกระตุ้นผลึกยังแทบไม่ไหวเลยเขาแสดงความเห็นใจ “เก็บไว้เป็นของตกแต่งเล่นก็แล้วกัน”เจียงจือเซี่ยมองส่งรถลอยฟ้าของพี่รองที่พุ่งหายไปใ
Ler mais

บทที่ 6

เจียงจือเซี่ยมองที่ที่ครอบปากกันกัดบนปากเขาด้วยสีหน้าซับซ้อนเมื่อคืนเจ้าสิ่งนี้ช่วยชีวิตลำคอของเธอไว้ ไม่ปล่อยให้เจ้าหมาป่าเนรคุณนี่กัดเธอเข้าเต็ม ๆแต่จะไม่ถอดออกก็ไม่ใช่เรื่อง เพราะลู่เจวี๋ยต้องกินข้าวสุดท้ายเธอก็ยกมือขึ้น เปิดตัวควบคุมบนเทอร์มินัลดังคลิกหนึ่งที ที่ครอบปากกันกัดถูกปลดออกและหล่นลงบนพื้นใบหน้าของเด็กหนุ่มที่คมคายเล็กน้อยยังคงมีความอ่อนเยาว์หลงเหลืออยู่ รอยสักสีเข้มปกคลุมใบหน้าไปกว่าครึ่ง เขาอ้าปากเล็กน้อยอย่างทำอะไรไม่ถูก มองเธอด้วยความงุนงงเจียงจือเซี่ย: เหมือนสุนัขนิด ๆ แฮะ“ตอนนี้นายพูดได้ไหม?”ลู่เจวี๋ยขยับกรามที่แข็งค้าง หุบปากแล้วเลียริมฝีปาก ก่อนเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “...นายหญิง”เขาถอยหลังไปเล็กน้อย ก้มตัวซุกศีรษะ “เมื่อคืนผมล่วงเกินคุณ ขอให้นายหญิงลงโทษด้วย”มุมปากเจียงจือเซี่ยกระตุก “...มะ ไม่ต้องหรอกมั้ง”ช่างเป็นทั้งคำพูดและคำเรียกที่มีบรรยากาศแปลก ๆ จริง ๆเธอเปิดผ้าห่มลุกจากเตียง เดินออกจากห้องนอน “นายหิวไม่ใช่เหรอ? กินอะไรก่อนเถอะ”ลู่เจวี๋ยคุกเข่าอยู่บนพื้น นิ้วมือหดเกร็งเล็กน้อยดูเหมือนเพศเมียคนนี้จะไม่ได้คิดลงโทษเขาทำไมกัน?เมื่อ
Ler mais

บทที่ 7

เจียงจือเซี่ยที่อยู่ไกลถึงดาวหลวงไม่รู้เลยว่าตัวเองกลายเป็นคนดังข้ามคืนในงานวันเกิดของไป๋จื้ออวี้ ไม่รู้ว่าใครเป็นคนอัดคลิปนั้นไว้ หลังอัปโหลดลงเทอร์มินัลก็ถูกชาวจักรวรรดินำไปเผยแพร่ต่ออย่างกว้างขวางชื่อเสียงขององค์หญิงสามพลิกกลับอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบเหล่าเพศผู้ต่างมีมุมมองใหม่ต่อเจียงจือเซี่ย แม้องค์หญิงสามจะเป็นเพศเมียไร้ค่า แต่ในบรรดาเพศเมียที่ไม่เคยเห็นสามีอสูรเป็นคน เธอก็นับว่าหาได้ยากมากแล้วใครไม่อยากมีนายหญิงที่เอ็นดูตัวเองบ้าง! ต่อให้ไม่ได้รับการปลอบประโลมก็ยังยอม!แต่ตัวเจียงจือเซี่ยเองกลับไม่รู้เรื่องเลยสักนิด กำลังถือผลึกสะท้อนพ้องอยู่ในมือ สีหน้าเคร่งเครียดราวกับมีความแค้นฝังลึกผลึกสะท้อนพ้องมูลค่าล้านเหรียญทอง อยู่ในมือเธอก็เป็นแค่ของประดับ เดิมทีเธอคิดจะเอาให้ลู่เจวี๋ยใช้ แต่ของสิ่งนี้ต้องใช้พลังจิตของเพศเมียปลุกการทำงานเท่านั้น...เธอมันคนไร้ค่า ทำไม่ได้ของสิ่งนี้เอาไปขายต่อได้ไหม?ไม่รู้ที่นี่มีแพลตฟอร์มรับซื้อของมือสองหรือเปล่า แต่นี่เป็นของหายากสภาพเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เลยนะ!องค์หญิงสามที่มีเงินในบัญชีเหลือเพียงเจ็ดหมื่นกว่าเหรียญทอง คิดแต่จะหาเงินเ
Ler mais

บทที่ 8

ลู่เจวี๋ยก้มหน้าเล็กน้อย ไม่รู้ว่าตัวเองทำถูกหรือเปล่าเมื่อครู่เขาไม่กล้าออกแรงจริง ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายคงหักอย่างน้อยสองซี่โครงถ้าองค์หญิงกับเพศผู้คนนั้นแค่ทะเลาะกันชั่วคราว แล้วกลับมาดีกันทีหลังล่ะ?การไปล่วงเกินเพศผู้ที่เจ้านายหมายปอง จุดจบคงไม่ดีแน่มือข้างหนึ่งยื่นมาลูบผมเขาเบา ๆ“ทำได้ดีมาก”หูหมาป่าบนศีรษะของลู่เจวี๋ยตั้งชันขึ้นทันทีเจียงจือเซี่ยลูบอีกที รู้สึกเหมือนกำลังลูบสุนัข สนุกดีลู่เจวี๋ยหน้าแดงก่ำ แอบเนียนก้มศีรษะลงอีกนิดให้เธอลูบสะดวกขึ้น “องค์หญิง ยังมีอะไรให้ผมทำอีกไหม?”เจียงจือเซี่ยได้ยินแล้วอารมณ์มอดทันที รีบชักมือกลับ “...เปลี่ยนคำเรียกนี่ก่อนเลย”เธอไม่ชินจริง ๆลู่เจวี๋ยไม่เข้าใจ แต่ก็เชื่อฟัง “...องค์หญิง?”เจียงจือเซี่ยพอใจแล้วผ่านไปครู่หนึ่ง เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจูงลู่เจวี๋ยออกจากบ้านบนใบหน้าของลู่เจวี๋ยมีหน้ากากที่เธอเพิ่งให้เมื่อครู่ เขาไม่พูดอะไร เดินตามขึ้นรถลอยฟ้าอย่างเงียบ ๆเจียงจือเซี่ยกลัวว่าเขาจะออกไปข้างนอกพร้อมรอยสักบนใบหน้า แล้วถูกสายตาแปลก ๆ ของคนรอบข้างทำร้ายจิตใจ แต่เด็กหนุ่มกลับสวมหน้ากากอย่างว่าง่าย แม้แต่จะไปไหนก็ไม่ถาม
Ler mais

บทที่ 9

เมื่อได้รับการนัดหมายจากองค์หญิง ซูเฉินคิดว่าเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา คือนายหญิงของบ้านเป็นคนนัด แล้วให้เพศผู้มาคนเดียวเขาหันไปมองลู่เจวี๋ย พลางสังเกตว่าดวงตาของอีกฝ่ายมีบางอย่างผิดปกติ “ถอดหน้ากากออก ผมจะพาไปตรวจในแคปซูลตรวจร่างกาย”ลู่เจวี๋ยมองไปทางเจียงจือเซี่ยเจียงจือเซี่ยกล่าว “ฟังคุณหมอสิ”เขาจึงยกมือถอดหน้ากากออกรอยสักสีเข้มเผยออกมา แววตาของซูเฉินชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ได้ ก่อนกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็วที่แท้ก็เป็นทาสเขาเคยดูคลิปนั้น เมื่อวานเพิ่งพูดว่าจะเคารพสามีเอก วันนี้กลับตีทาสจนตาเสียแล้วงั้นเหรอ?แต่ยังอุตส่าห์พาทาสมารักษา ก็นับว่าดีกว่าเพศเมียส่วนใหญ่แล้วไม่รู้ที่เธอบอกว่าจะดีกับสามีเอกนั้นจริงหรือเปล่า...ช่วงนี้มารดาเพศเมียของเขาอยากเกี่ยวดองกับราชวงศ์จนร้อนใจ รีบผลักดันให้เขาไปสมัครคัดเลือกเป็นสามีเอกขององค์หญิงสามลู่เจวี๋ยนอนลงในแคปซูลตรวจอย่างเงียบ ๆเจียงจือเซี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ มองหมอหน้าตาดีคนนี้ใช้มือเรียวที่เห็นข้อนิ้วชัด กดควบคุมบนหน้าจอแสงพอซูเฉินขมวดคิ้ว เธอก็รีบโน้มตัวเข้าไปถามอย่างกังวล “เป็นยังไงบ้าง? อาการไม่ดีเหรอ?”กลิ่นหอมที่จางม
Ler mais

บทที่ 10

ชายผมแดงพิงกรอบประตูอย่างเกียจคร้าน หางตาที่เชิดขึ้นดูเย้ายวน ทั้งตัวดูราวกับสุนัขจิ้งจอกเย้ายวนตัวหนึ่งซูเฉินเก็บสีหน้า แล้วถามอย่างสุภาพอ่อนโยน “มาแล้วทำไมไม่ส่งเสียงสักคำ?”คนที่มาเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลจิ้งจอก ขุนนางชั้นหนึ่ง หนิงอี้หนิงอี้เดินเข้ามาอย่างเอื่อยเฉื่อย “เห็นนายยิ้มให้ก้อนผลึกนั่นซะเคลิ้มขนาดนั้น ฉันก็นึกว่านายเสียสติไปแล้วเสียอีก”ซูเฉินเก็บผลึกใส่ลิ้นชัก “นายมาทำอะไร?”หนิงอี้ไม่พูดพร่ำทำเพลง ถอดเสื้อออกแล้วทิ้งตัวคว่ำลงบนเตียงคนไข้ข้าง ๆ “มาโรงพยาบาลจะทำอะไรได้ล่ะ? มารักษาแผลไง”ซูเฉินมองไปแผ่นหลังของเด็กหนุ่มเผ่าจิ้งจอกเต็มไปด้วยรอยแส้ มีทั้งแผลเก่าและแผลใหม่ ทุกแผลล้วนมีเลือดซึมออกมา“นี่นาย...โดนลงโทษอีกแล้วเหรอ?”หนิงอี้หลับตาแล้วส่งเสียงอือออ “ทายาเถอะ อย่ามัวลีลา อย่างน้อยฉันก็ยังดีกว่านาย ถูกพ่อเลี้ยงของนายคิดเล่นงานให้ไปทำสัญญากับเพศเมียระดับ C คนหนึ่ง จิ๊ ๆ...”ซูเฉินกำลังผสมยาอยู่ จู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น “เธอบอกว่าจะดีกับสามีเอก”หนิงอี้ลืมตาขึ้น มองเขาอย่างประหลาดใจ “นายดูคลิปแล้วเหรอ? แล้วเชื่อด้วย?” เขาหัวเราะเยาะ “คำพูดของเพศเมีย ฟังผ่าน ๆ ก็พ
Ler mais
ANTERIOR
123456
...
12
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status