All Chapters of พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน: Chapter 31 - Chapter 40

เสวียเฉิงหัวเราะหึในลำคอด้วยความสมเพช ยามทอดสายตามองดูบุตรชายชั่วที่กำลังหมุนกายเตรียมจะก้าวเท้าเดินจากไปพร้อมกับชู้รักทันใดนั้นเอง บานประตูไม้ด้านหน้าห้องโถงจวนแม่ทัพพลันถูกผลักเปิดออกกว้าง ดรุณีน้อยในชุดผ้าป่านเนื้อละเอียดสีขาวสะอาดตาวิ่งลนลานเข้ามา!หมิงอวี้ตัดสินใจควบม้ามาจวนแม่ทัพอย่างรวดเร็ว ทันทีที่นางล่วงรู้ว่าบุรุษผู้หวงเกียรติยศเช่นเสวียเฉิง น่าจะเร่งรุดมาสะสางปัญหาด้วยตนเองอย่างแน่นอน นางกลัวเหลือเกินว่าร่างกายแกร่งที่เพิ่งผ่านภาวะวิกฤตมาหมาด ๆ จะต้องมาทรุดหนักลงอีกรอบเพราะความเครียดระลอกนี้“ข้าบอกให้ท่านนอนนิ่ง ๆ อยู่ในเรือนแพทย์อย่างไรเล่าเจ้าคะท่านแม่ทัพเว่ย เหตุใดถึงได้ดื้อรั้นจะกลับจวนนัก” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวลของคุณหนูเล็ก ทำเอาเสวียเฉิงที่กำลังยืนแผ่รังสีฆ่าฟันถึงกับชะงักนิ่ง เพลิงโทสะอันแรงกล้ามลายหายไปกึ่งหนึ่งในพริบตาแม่ทัพใหญ่เอามือไพล่หลัง เบือนหน้าหลบสายตาคู่ดุระคนห่วงใยของนาง เอ่ยปากเถียงกลับเสียงอ่อน“ข้าเพียงกลับมาสะสางปัญหาในจวน ร่างกายข้าแข็งแรงขึ้นมากแล้ว...”“แข็งแรงอันใดกันเจ้าคะ พิษร้ายที่ท่านโดนเข้าไปนั้น รอดชีวิตมาได้ก็นับว่าสวรรค์เมตตา อ

แต่พวกคุณชายทั้งหลายก็อดรนทนไม่ไหวจริง ๆ เมื่อเห็นบุตรชายแม่ทัพใหญ่ผู้นี้ต้องแบกใบหน้าซีดเผือด หนีความตึงเครียดในจวนออกมาร่ำสุรากับกลุ่มสหายในเหลาอาหารชื่อดังกลางเมืองหลวง ด้วยสภาพหมดอาลัยตายอยาก“ข้าล่ะไม่เข้าใจเจ้าจริง ๆ เหตุใดเจ้าถึงได้ไปคว้าเอาสตรีสามัญชน จนตระกูลเสนาบดีฝ่ายซ้ายบุกไปถอนหมั้นต่อหน้าธารกำนัลเสียได้ สตรีที่ทั้งร่ำรวยและเฉลียวฉลาดปานนั้น เจ้ากลับละเลยนางเพื่อไปเอาแม่หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าเข้าจวน ฮ่า ๆ ขายหน้าไปทั้งเมืองหลวงแล้ว!”“ท่าทางอวี่เจ๋อจะเสียสติไปแล้วจริง ๆ คุณหนูเล็กสกุลกู้เป็นถึงหมอเทวดา เป็นบุตรสาวสุดที่รักของเสนาบดีฝ่ายซ้าย อำนาจในราชสำนักล้นมือ ข้าได้ยินมาว่ามารดาที่ตายไปแล้วของนางเป็นเศรษฐินีใหญ่ ขบวนสินเดิมกองโตคราแต่งงานจะทอดยาวใหญ่โตเท่าไรกันเชียว เจ้านี่มันตาถั่วแท้ ๆ”“ที่พวกข้าพูดก็เพื่อให้เจ้าตาสว่างนะอวี่เจ๋อ ไม่เชื่อเจ้าลองไปดูแผ่นป้ายประกาศของทางการที่ซุ้มประตูชัยนั่นสิ ความดีความชอบของหมอเทวดากู้หมิงอวี้ ผู้ชุบชีวิตขุนศึกคู่บัลลังก์ ฝ่าบาททรงเชิดชูเกียรติยศคุณงามความดีขั้นสูงสุดให้นางเป็นหมอเทวดาหญิงแห่งแคว้น ใคร ๆ ก็ว่านางช่างเหมาะสมกับบิดา

“เจ้าทำอะไรลงไป!?” เสียงเข้มอุทานออกมา ความเจ็บปวดสะท้านลึกในอกซ้าย แววตาคู่คมสั่นระริก ยามก้มมองร่องรอยแห่งความเสียสละนั้น เขากุมข้อมือเรียวเอาไว้ด้วยมือสั่นเทา “ผิวกายสะอาดหมดจดของสตรีผู้สูงศักดิ์เช่นเจ้า ไม่ควรต้องมาแปดเปื้อนมีรอยแผลน่ากลัวพรรค์นี้เลยแม้แต่รอยเดียว เจ้าทำลงไปได้ยังไง? เหมี่ยวเหมียว”“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยเจ้าค่ะ แผลข้าเดี๋ยวเดียวก็หาย ข้ามีสมุนไพรชั้นเลิศเต็มโรงยาของข้า ข้ารู้วิธีการรักษา ไม่ทิ้งแผลเป็นเอาไว้หรอก” หมิงอวี้ทำใจดีสู้เสือร้าย นางเอ่ยปลอบเขาไม่ให้ขวัญเสียไปมากกว่านี้“การเคี่ยวยาขับพิษร้ายกระดูกชาดตามเทียบยาของแม่เฒ่าก็นับว่าดี ทว่าโอสถเหล่านั้นย่อมต้องใช้เวลาดูดซึมเนิ่นนานนับปี โลหิตในกายของข้า... มีคุณสมบัติขจัดพิษได้รวดเร็วกว่ายาใด ๆ คงเป็นเพราะว่าข้าฝืนกลืนตัวยาสมุนไพรเกือบทุกประเภทตั้งแต่เล็กแล้วเจ้าค่ะ โดยเฉพาะสมุนไพรโบราณล้ำค่า ส่วนที่สามารถซึมลึกเข้าสู่กระแสโลหิตได้ดี ข้ากินพวกมันอย่างไม่คิดชีวิต เลือดข้านี่แหละคือเทียบยาโอสถวิเศษรักษาร่างกาย...”“เจ้าอย่าทำเช่นนี้อีก หากข้าจะฟื้นตัวช้าหน่อยก็ไม่เป็นไรเลย ข้าไม่อยากให้ผิวพรรณสวยงามของเจ้าต้อง

เมื่อเหล่าอาวุโสจากกรมแพทย์หลวงมาตรวจดูอาการอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วลงความเห็นพ้องต้องกัน ว่าแม่ทัพใหญ่สามารถที่จะเดินทางกลับไปพักรักษาตัวต่อที่จวนของตนเองได้ บุรุษผู้ดุดันและแสนน่าเกรงขามข่มขวัญผู้คน กลับมีท่าทีเศร้าหมองลงอย่างเห็นได้ชัดเสวียเฉิงในอาภรณ์ชุดลำลองผ้าไหมเนื้อหนาสีครามเข้มเดินคอตก ออกจากห้องพักในเรือนแพทย์อันเต็มไปด้วยความทรงจำ ก่อนจากไปเขายังเอี้ยวหน้ามองหาเตียงนอนนุ่มหลังนั้นด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์ยิ่งนัก“ไม่อยากกลับก็ต้องกลับนะขอรับ อีกเดี๋ยวก็จะได้ตบแต่งกับคุณหนูหมิงอวี้แล้ว ไปเตรียมตัวให้พร้อมเป็นเจ้าบ่าวดีกว่า” ฉางฟงลอบยิ้ม พลางเอ่ยเย้าขัดอารมณ์ผู้เป็นนายเหนือหัวด้วยความสนิทสนมในจังหวะนั้นเอง เสียงหวานใสของคุณหนูเล็กก็พลันโพล่งขึ้นมา“พี่เฉิง... ข้ามีเรื่องจะคุยด้วยเจ้าค่ะ พวกท่านก็ควรจะอยู่ฟังด้วย ตามข้าไปคุยกันที่เรือนส่วนตัวของข้าเถิด...”พูดจบ ชายอาภรณ์ขาวทำจากผ้าไหมเนื้อดีสะบัดไหว นางก้าวฝีเท้าอย่างเชื่องช้าด้วยท่าทีเป็นกุลสตรี นำทางแม่ทัพใหญ่และองครักษ์คนสนิททั้งสองคนของท่านแม่ทัพไปยังอีกเรือนหนึ่งจวนเสนาบดีฝ่ายซ้ายนั้นกว้างขวางใหญ่โตยิ่งกว่าจวนแม่ทัพเสียอีก

ยอดขุนพลอาวุโสคาดคะเนกลลวงได้อย่างแม่นยำ นัยน์ตาฉายประกายแววตาเหี้ยมเกรียมขึ้นมา ก่อนที่เขาจะแสร้งกระแอมไอ ทำเป็นมองข้ามพยัคฆ์หนุ่มใหญ่ที่ผันตัวมาเป็นคนคลั่งรักจนเสียอาการไปต่อหน้าต่อตาในขณะที่ขุนศึกอีกสองคนกำลังตั้งอกตั้งใจตรวจสอบดูหลักฐานที่ได้รับมาจากมือของจ้าวจิ้งและเสิ่นเฟย ทั้งพิมพ์เขียวของโรงเตี๊ยมและตำแหน่งที่นั่งสั่งอาหารซึ่งเขาได้ทำการวาดไว้คร่าว ๆ ยังมีเศษซากของซองสำหรับบรรจุยาพิษ พวกเขาคงคิดไม่ถึงเลยว่าคนสนิทของคุณหนูเล็กจะมีฝีมือลอบเร้นและชั้นเชิงการสืบข่าวที่ยอดเยี่ยมดีเลิศถึงเพียงนี้ แม้กระทั่งชิงชิง สาวใช้คนสนิทของนางก็มีไหวพริบไม่น้อยหน้านักรบชายชาตรี“หลักฐานชิ้นนี้ยกให้ทางกองทัพนำไปจัดการสะสางต่อเถิดเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากให้พวกองครักษ์ข้างกายของข้า หรือแม้กระทั่งชิงชิงเข้าไปเสี่ยงภัยจนได้รับอันตรายใด ๆ อีกแล้ว คนกลุ่มนี้ลงมือโหดเหี้ยมนัก พวกท่านระวังตัวให้ดีนะเจ้าคะ มีมือวางพิษในจวนเช่นนี้ โดยเฉพาะท่านแม่ทัพ... ท่านจะติดพิษซ้ำสองอีกมิได้แล้วนะเจ้าคะ”หมิงอวี้หันไปกำชับเสียงเข้มกับแม่ทัพใหญ่ เขาขยับมือมาจับมือน้อย ๆ ของนางขึ้นกุม ใช้ปลายนิ้วโป้งลูบบนหลังมือเบา ๆ พลางเอ่