พระเอกธงแดงข้าไม่เอา! นางร้ายผู้นี้จะแต่งบิดาเจ้าแทน

“เพียะ!”

เสียงฝ่ามือฟาดกระทบบนใบหน้างามดังก้องไปทั่วศาลาชมบุปผา ร่างบอบบางของสตรีในชุดขาวสะอาดปลิวไปตามแรงตบ ทรุดลงนั่งกับพื้น หลังศีรษะน้อยกระแทกเสาหินอย่างแรงจนปิ่นปักผมหยกหลุดร่วงแตกกระจาย

“หมิงอวี้ เจ้าทำอะไรนาง!”

บุรุษร่างสูงโปร่งถลันกายวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาปรี่เข้าไปประคองร่างสั่นเทาของ ‘เหลียนฮวา’ ขึ้นมาแนบอก หญิงสาวที่นั่งอยู่บนพื้นไม้ยกมือขึ้นแนบแก้มบวมช้ำด้วยความหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นระริกราวกับลูกนกต้องลมเหมันต์

‘อวี่เจ๋อ’ ตวัดสายตาคมปลาบไปยังบุตรสาวเสนาบดีฝ่ายซ้าย คุณหนูจอมหยิ่งผยองที่กล้าลงมือกับหญิงสาวผู้อ่อนแอเช่นนี้ได้

“เจ้ามันสตรีใจคอโหดเหี้ยม! เลวทรามต่ำช้า เจ้าทำร้ายเหลียนฮวาได้อย่างไร”

เพียงได้ยินเสียงตะโกนก้องดังไปทั่วศาลาที่เปิดโล่ง ‘หมิงอวี้’ ยืนนิ่งงันดุจรูปปั้นหิน นางหลุบตาลงสบแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรังเกียจราวกับกำลังมองสิ่งปฏิกูล กะพริบตาแรงเมื่อความเจ็บแปลบบริเวณใจกลางฝ่ามือแล่นขึ้นมา

ครู่เดียวเท่านั้น ดวงตาคู่สวยก็พลันเบิกกว้างตะลึง นางก้มมองมือเรียวบางของตนเองที่ยังคงสั่นระริก เห็นว่ามันขึ้นรอยปื้นแดงแจ๋ ความรู้สึกสับสนอลหม่านตีตื้นขึ้นมาในหัวนางจนสมองแทบระเบิด

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน...

เบื้องหน้านางมีสองหนุ่มสาวที่ดูรักใคร่ห่วงใยกันเสียเหลือเกิน คุณชายรูปงามในชุดโบราณแต่งกายภูมิฐานสีเขียวสลับเทา ทำจากผ้าไหมปักลวดลายประณีตงดงาม บนเรือนผมดำขลับยาวมีปิ่นหยกอย่างผู้ดี เขากำลังกอดปลอบดรุณีน้อยท่าทางอ่อนหวานในชุดขาวที่ทำจากผ้าป่านเนื้อละเอียดอย่างสามัญชน

คุณหมอสาวก้มมองสภาพตนเอง นางไม่ได้ใส่ชุดกาวน์อยู่ ทว่าสวมชุดฮั่นฝูสีฟ้าครามทำจากผ้าไหมเนื้อดีปักดิ้นทอง ในมือถือพัดกลมปักลายดอกท้อ ข้างกายนางมีสาวใช้หน้าตาซื่อบื้อกำลังยืนลนลานทำตัวไม่ถูก ในศาลาไม้ที่โอบล้อมด้วยธารจำลองในจวนหรูหราโอ่อ่า สมฐานะขุนนางใหญ่

ใช่!

ละครสั้นเรื่องนั้นไงเล่า!

ก่อนหน้านี้นางนั่งล้อมวงเม้ามอยกับเพื่อนสาวอยู่ในห้องพักแพทย์ของโรงพยาบาลเอกชน เหล่าคุณหมอสาวและพยาบาลกำลังดูละครสั้นยอดฮิตในมือถือ เพื่อนร่วมงานยังบ่นอุบอิบว่านางร้ายในเรื่องนี้ ‘กู้หมิงอวี้’ ชื่อแซ่เหมือนคุณหมอกู้เปี๊ยบ ตัวอักษรก็เขียนเหมือนกันไม่มีผิด ปากก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ไปต่าง ๆ นานาว่านางร้ายในเรื่องช่างไม่รู้จักรักตัวเองเอาเสียเลย

ตัวนางร้ายผู้นั้นเป็นถึงบุตรสาวของเสนาบดีฝ่ายซ้าย แม้จะเป็นเพียงลูกอนุที่เกิดจากมารดาผู้เป็นแม่ค้า ทว่าสินเดิมและฐานะร่ำรวยล้นฟ้า มีเงินทองทองแท่งให้ถลุงเล่นสามชาติก็ไม่หมด บิดาทั้งรักและตามใจ ประคบประหงมบุตรสาวอนุผู้นี้เสียยิ่งกว่าบุตรภรรยาเอกคนไหนในจวน ยัยคุณหนูสมองนิ่มกลับดันทุรังจะเอาสามีที่ไม่ได้รักตนเองเลยสักนิด เพียงเพราะนางเคยเป็นเพื่อนเล่นกับอวี่เจ๋อมาตั้งแต่วัยเยาว์ จึงปักใจรักเขาจนแทบบ้าคลั่ง นางอาศัยสัญญาของผู้ใหญ่ผูกมัดหมั้นหมายเขาไว้ตั้งแต่ยังเล็กนัก

ฉากเด็ดชวนที่กระอักกระอ่วนของเรื่องคือไอ้พระเอกหน้าเหม็นนี่ไปพบรักกับหญิงสาวผู้แสนอ่อนหวานแต่อาบยาพิษอย่างเหลียนฮวา ยัยนางร้ายในเรื่องจึงวางแผนสิ้นคิดด้วยการวางยากำหนัด ลอบปีนขึ้นเตียงเขาจนตั้งครรภ์สำเร็จ

แน่นอนว่าฝ่ายชายนั้นเกลียดชังนางยิ่งเสียกว่าอะไรดี เขามิได้เต็มใจร่วมหลับนอนกับนาง จึงขอให้นางทำแท้งเสีย แต่พอนางไม่ยอมท่าเดียว เขาก็วางแผนจะฆ่านางทิ้งพร้อมกับลูกในท้อง เอายาทำแท้งกรอกปากนางอย่างเลือดเย็นเพียงเพื่อจะปกป้องนางเอก โชคดีที่นางร้ายบ้วนออกมาทัน ใช้แรงเฮือกสุดท้ายหนีรอดไปได้เพราะมีองครักษ์เข้ามาช่วยชีวิตเอาไว้!

ท้ายที่สุดพอนางร้ายอุ้มท้องหนีเตลิดไป ไอ้พระเอกเฮงซวยก็กลับตัวกลับใจ เพราะดันรู้สึกสำนึกผิดขึ้นมา เขาตามตัวนางร้ายจนเจอเมื่อนางเลี้ยงดูบุตรชายตัวน้อยจนอายุได้ห้าหนาว ปากบอกว่าไล่สตรีผู้นั้นออกจากจวนไปแล้ว หลังจากที่ตาสว่าง ล่วงรู้ความจริงว่าเหลียนฮวาเสแสร้งทำเป็นอ่อนหวานเพื่อหวังในทรัพย์สมบัติของจวนแม่ทัพ จากนั้นพระเอกกับนางร้ายก็ง้องอนกันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะกลับมาครองรักกันจนแก่เฒ่าอย่างสุขสมหวัง...

พระเจ้า... นี่มันพล็อตบ้าอะไรกันเนี่ย! แล้วทำไมฉันถึงต้องมาติดอยู่ในร่างของยัยนางร้ายสมองนิ่มคนนี้ด้วย

ไอ้พระเอกขยะเปียกนี่มันจะฆ่าหล่อนพร้อมกับลูกในท้องเลยนะ! แถมมันยังหูหนวกตาบอดหลงเชื่อยัยดอกบัวขาวหน้าตาใสซื่อ ไม่รู้ว่าเรียนจบเอกการละครคว้ารางวัลออสการ์สาขาตอแหลมารึยังไง ดันยอมถูกสตรีแพศยาปั่นหัวจนกลายเป็นคนเขลาอยู่ได้ตั้งนาน ยังจะให้อภัยมันเหรอ!?

“หมิงอวี้… เจ้าหูหนวกไปแล้วรึไง!”

เสียงตวาดซ้ำด้วยความฉุนเฉียวของอวี่เจ๋อดึงสติของนางให้กลับคืนสู่ปัจจุบัน ชายหนุ่มยังคงโอบกอดเหลียนฮวาที่สะอื้นไห้กระซิก ๆ อยู่ในอ้อมอก ทำตีโพยตีพายว่าไม่น่าไปทำให้คุณหนูโกรธเลย ทั้งหมดเป็นความผิดของตน แววตาของเขาถลึงมองมาราวกับจะเข้ามาฉีกร่างนางเป็นชิ้น ๆ

“ก้มหัวขอโทษเหลียนฮวาซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจตระกูลกู้ของเจ้า!”

หมิงอวี้สูดหายใจเข้าลึก ค่อย ๆ ลดมือที่เพิ่งตบคนลงมาแนบข้างลำตัว นัยน์ตาอ่อนหวานบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าจนน่ากลัว นางขยับรอยยิ้มมุมปาก

ในเมื่ออุตส่าห์ทะลุมิติมาอยู่ในร่างคนรวยทั้งที เรื่องอะไรจะยอมเดินตามพล็อตสุนัขไม่รับประทานนี่อีกล่ะ อยากลองดีกับร่างทองของหมิงอวี้ คุณหมอสุดแซ่บจากศตวรรษที่ 21 กันนักใช่ไหม ได้! เดี๋ยวแม่จะจัดให้!

“ขอโทษงั้นหรือ?”

หมิงอวี้แค่นหัวเราะในลำคอ แววตาและท่าทางของนางนั้นเยือกเย็นดั่งนางมารที่เพิ่งก้าวออกมาจากขุมนรก นางขยับฝีเท้าอย่างแผ่วเบาไปข้างหน้า ตามแบบฉบับคุณหนูตระกูลใหญ่ ก้าวข้ามคราบน้ำตาและเศษปิ่นหยกบนพื้น ก่อนจะสะบัดวงแขนขึ้นสุดความสูงแล้วฟาดฝ่ามือลงไปเต็มแรง!