All Chapters of ของเล่นหมอเถื่อน(nc35+): Chapter 141 - Chapter 150

“ขอร้องล่ะ ให้ผมได้คุยกับนิดบ้างได้ไหม” ครั้งนี้ฟักทองพูดเสียงอ่อนลง จากที่ก่อนหน้าพูดห้วนแข็งกระด้าง“ในฐานะอะไร แล้วทำไมกูต้องให้มึงคุยกับน้องสาวกูด้วย มึงย่ำยีนิด ทำนิดท้องแล้วมึงต้องการจะพูดอะไรกับน้องสาวกูอีก...ฮึ!”“ก็ในฐานะของผัว ผมมีสิทธิ์ในตัวนิดกับลูก”“สิทธิ์! สิทธิ์เหี้ยอะไรของมึง แต่งงานก็ไม่ได้แต่ง จดทะเบียนก็ไม่ได้จด แล้วมันมีสิทธิ์ของมึงตรงไหน น้องสาวกูก็ดูแลเองได้ ส่วนหลานกูก็เลี้ยงเองได้เว้ย! มึงกลับไปซะ ก่อนที่กูจะโกรธแล้วเอาปืนเป่าหัวมึง” พูดพร้อมกับชักปืนจากเอวของตนออกมาอีกครั้ง และครั้งนี้ภีมพลยกมาจ่อที่หัวของคนที่ยืนอยู่นอกรั้วฟักทองยืนนิ่งไม่ได้มีความหวาดกลัวใดๆ ออกมา แม้ว่าจะมีปืนจ่อที่หน้าผากของตน แววตาดุดันนิ่งนั้นหาได้มีความตื่นตระหนกไม่ส่วนคนที่ทุกคนคิดว่าเข้าไปในบ้านแล้วนั้น ไม่ได้เข้าไปอย่างที่คิด เมื่อเห็นพี่ชายเอาปืนจ่อหัวของฟักทอง ร่างอุ้ยอ้ายก็รีบเดินสาวเท้ากลับมาห้ามปรามพี่ชาย ด้วยรู้จักนิสัยของพี่ชายตัวเองดี“พี่ภีม...”เมื่อได้ยินน้ำเสี

ตอนนี้ฟักทองนั่งอยู่ในบ้านของชณินันท์ โดยมีพี่ชายของหญิงสาวนั่งถือปืนจ้องเขม็งมาทางตน เขารู้สึกเกร็งเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้กลัวหรือหลบสายตาดุดันของพี่ชายหญิงสาว เขาต้องการชณินันท์ เขาจะหวาดกลัวไม่ได้ แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีปืนอยู่ในมือก็ตาม        “นิดขึ้นไปบนห้องก่อน พี่มีเรื่องจะคุยกับมัน” ภีมพลสั่งน้องสาว        “แต่...”        “นิดไม่เชื่อฟังพี่แล้วเหรอ”        “ค่ะพี่ภีม” แล้วร่างอ้วนก็เดินอุ้ยอ้ายออกจากห้องรับแขกของบ้านไปตามที่พี่ชายสั่ง        “มึงเห็นน้องกูเป็นอะไร นึกจะมาก็มา นึกจะไล่ก็ไล่” ทันทีที่ลับร่างน้องสาวแล้ว ภีมพลก็เอ่ยขึ้นทันที น้ำเสียงแข็งกระด้างของอีกฝ่ายนั้นก็ทำให้ฟักทองสะอึกไปเล็กน้อย แต่ก็ฝืนยิ้มแล้วตอบกลับ       “ผมขอโทษ&

“หวังว่ามึงจะดูแลน้องสาวกูดีพอ และหวังว่ามึงจะไม่ทำให้นิดต้องร้องไห้เพราะมึงอีก”        “แน่นอน ผมจะไม่ทำให้นิดเสียใจมีน้ำตาเพราะผมอีก ผมจะทำให้ทุกๆ วันของนิดมีแต่เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม” ฟักทองบอกคำมั่นลูกผู้ชายของตนด้วยเสียงหนักแน่นและจริงจัง        “กูจะคอยดู คำพูดมันเชื่อไม่ได้เท่าการกระทำหรอกนะ” ภีมพลเอ่ย แม้จะมองออกว่าน้ำเสียงและแววตาของอีกฝ่ายนั้นจริงจังแค่ไหน        “คอยดูได้เลยครับพี่ ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสผมได้ดูแลนิด”        “กูไม่ได้ให้โอกาสมึง แต่นิดต่างหากที่เลือกมึง” พูดจบก็เดินจากไปทิ้งเหลือให้ทั้งสองคนพูดคุยกันเพียงลำพัง        “นิด ห้องนิดอยู่ไหน ไปคุยกันที่ห้องดีกว่านะ” เขาบอกหญิงสาวเมื่อเหลือกันเพียงสองคน        “นิดว่า...”

“อ่า...ไม่ไหวแล้ว นิดร้อน อือ...”        “อือ...พี่ก็เหมือนกัน ขอเข้าไปนะ อยากอยู่ในตัวนิด”        จากนั้นเขาก็เคลื่อนตัวขยับพลิกร่างอุ้ยอ้ายใต้ร่างให้นอนตะแคง เขาต้องเข้าทางด้านหลังของหญิงสาว เพราะข้างหน้าติดท้องทำให้เขาสอดแทรกได้ไม่ถนัดและไม่ลึกซึ้งพอ        “อือ...เชื่อมือพี่นะนิด พี่เป็นอาจารย์หมอนะ เชื่อพี่ที่รัก อ่า...” เขาซุกหน้ากับไหล่ของคนเจ้าเนื้อแล้วก็กระซิบดูดเม้มติ่งหูของเธอ เอวสอบเคลื่อนมาเสียดสีเอ็นเนื้อร้อนแข็งแรงกับร่องก้นของเธอ ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักคับแน่นของหญิงสาวที่ฉ่ำแฉะ        “อ่ะ...อื้อ...” สองแขนแข็งแรงกอดรัดร่างอ้วนเข้ามาแนบอกตัวเองแน่นเมื่อแก่นกายร้อนของเขาสอดแทรกหลอมรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับหญิงสาว        “อ่า...อือ พี่ฟัก...นิด...”     &n

        “ชอบมาก ชอบทุกอย่างที่นิดทำให้พี่ อ่า...ที่รักขึ้นมาขย่มพี่เถอะ นิดจ๋า...นิดที่รัก ซี้ดดด อ่า...”        ชณินันท์ผละจากหว่างขาร้อนของสามีและเคลื่อนตัวไปนั่งคร่อมทับที่หน้าท้องแข็งแรงของสามี สองมือกลมป้อมของเธอดันหน้าท้องของสามีแล้วแอ่นยกเด้งบั้นท้ายใหญ่ของตนเองขึ้นเสียดสีไปมากับเอ็นเนื้อร้อนที่ชูชันของชายหนุ่ม        “อูว์...อย่าทรมานพี่แบบนี้ที่รัก อ่า...ขย่มพี่เถอะนิด อ่า...”        “ค่ะ นิดจะขย่มพี่ฟักตอนนี้แหละ อือ...” แล้วเธอก็กดกระแทกบั้นเอวตัวเองลงหาความเป็นบุรุษของสามีที่แอ่นยกเด้งรอท่าอยู่ก่อนหน้า ทันทีที่สอดแทรกสอดประสานร่างกัน หล่อนก็หยุดเคลื่อนไหวเมื่อความใหญ่โตอัดแน่นในช่องท้อง        “อ่า...นิดขยับสิ อย่านิ่งแบบนี้ พี่ไม่ไหวแล้วนะทูนหัว อ่า...” ฟักทองเอ่ยอย่างทรมานพร้อมบิดเอวสอบส่ายหมุนไปมารอท่าภรรยาเคลื่อนไหว