All Chapters of เจ้าสาวที่ถูกเมิน: Chapter 41 - Chapter 45

45 Chapters

จอมวางแผน 2/2

เกือบหนึ่งอาทิตย์ที่เขาไม่ได้เห็นหน้าเมียอีกเลย หลังจากวันนั้นเจ้าเอยพยายามหลบเลี่ยงเขามาโดยตลอด โทรหาก็ไม่รับ ทำอย่างไรเธอก็ไม่ยอมให้เขาเข้าถึงตัว และเมื่อเมืองรามรู้ความจริงจากคาวีและเมืองเหนือแล้วว่าใครเป็นเจ้าของแหวนวงนั้น จึงติดต่อหาชาร์คที่ในอดีต เคยเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน แต่ตอนนั้นได้ตัดหางปล่อยวัดอีกฝ่ายเพราะกลายเป็นคู่อริเรื่องที่ชาร์คคิดจะเคลมเจ้าเอย จนชาร์คอยู่เมืองไทยไม่ได้ต้องรีบย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับครอบครัว ...เมืองรามให้ชาร์ครีบกลับมาเมืองไทยก่อนกำหนดเพื่อมาเคลียร์กันให้จบโดยใช้บริษัทของชาร์เตอร์ดีไซน์กรุ๊ปมาเป็นข้อต่อรอง ซึ่งปลายทางก็กวนประสาทกลับมาพอหอมปากหอมคอ แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนกลับเมืองไทยตามที่เมืองรามเอ่ยขอเพราะเขาจำเจ้าเอยได้ และรู้มาตลอดว่าเจ้าเอยเป็นของใคร อีกทั้งเจ้าของยังดุมากด้วย...ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง ให้เขาอดทนรอมากไปกว่านี้คงไม่ไหว ในเมื่อคุยกันแบบคนทั่วไปไม่รู้เรื่องก็คงต้องคุยบนเตียงเท่านั้น! สามวันต่อจาก
Read more

เจ้าสาวที่ถูกเมิน 1/2

อาคารอัครวรกุลกับอาคารของโรงแรมถูกเชื่อมไว้ด้วยทางเดินในชั้นที่สิบเก้า เจ้าเอยนึกขอบคุณคนออกแบบและคนสร้างที่ทำให้เธอไม่ต้องเสียเวลาเดินขึ้นลงระหว่างตึกทั้งสองเพราะว่าเวลาที่เมืองรามให้เธอนั้นมันน้อยเกินไป เพราะฉะนั้นเธอจำต้องใช้เวลาตอนอยู่กับเขาภายในหนึ่งชั่วโมงนี้ เพื่อเสนอแผนงานให้แล้วเสร็จในระหว่างที่อีกฝ่ายบอกว่าหิว...ข้าว และจะเตรียมตัวไปพบลูกค้าต่อทั้งคู่เดินมาถึงโซนที่เต็มไปด้วยร้านอาหารดัง ๆ มากมาย แต่เมืองรามเลือกร้านอาหารที่เจ้าเอยชอบแวะมานั่งทานเป็นประจำ บางวันก็มากับฤดีเลขาหน้าห้อง บางวันก็ซื้อไปทานที่บ้านกับเจ้าสัวคราม และเธอก็ไม่เคยมากับเมืองรามเลยสักครั้ง แต่วันนี้เขากลับพาเธอเข้ามาในร้านโปรดจนเจ้าเอยรีบเงยหน้ามองอดีตสามีทันที และอีกฝ่ายก็ก้มมองดูสีหน้าเธออยู่เช่นกันเมืองรามไม่เคยรู้ว่าเธอชอบมาทานที่นี่ และเธอก็ไม่เคยบอก แต่เหตุไฉนเขาจึงเลือกเฉพาะเจาะจงมาที่ร้านนี้ และเดินดิ่งเข้ามานั่งเลยโดยไม่พูดไม่จาสักคำ"พี่...เอ่อ..คุณราม
Read more

เจ้าสาวที่ถูกเมิน 2/2

 "คะ... ใครคิด.. ฉันเปล่าคิดสักหน่อย" เธอรีบปฏิเสธลิ้นระรัว ใบหน้าเห่อร้อนแดงก่ำเมื่อเห็นแววตาล้อเลียนของเขายังจดจ้องที่ใบหน้าของเธอเมืองรามจับมือเธอพร้อมทั้งส่งห่อเมี่ยงคำในมือเล็กเข้าปากตัวเองทันที ริมฝีปากหยักสัมผัสนิ้วของหญิงสาว จงใจดูดนิ้วของเธอเบา ๆ อีกด้วย หนำซ้ำเขายังไม่ยอมปล่อยมือของเธอให้เป็นอิสระ"อร่อย...หวานเหมือนเดิมเลยนะ"เสียงเขาแหบพร่า ส่วนเธอเองกำลังอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า คนเจ้าเล่ห์ดูดนิ้วมือเธอเบา ๆ มันเหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วกาย ใจดวงน้อยสั่นเต้นแรงระรัวยามที่เขาเงยขึ้นสบตา"อะ.. เออ นี่คุณ!!" กว่าเจ้าเอยจะหาเสียงตัวเองเจอก็เนิ่นนานผ่านไปหลายวินาที ไม่ควรเลยเธอไม่ควรอยู่ใกล้เขาแบบนี้เลยจริง ๆ"พี่หมายถึงเมี่ยงคำร้านนี้ก็ยัง...เอยคิดอะไรเนี่ย" เขาว่ายิ้ม ๆ รู้สึกวันนี้จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ จากคนพูดน้
Read more

ขอโอกาส 1/2

 เมืองรามมองผู้หญิงที่เขาโหยหามาตลอดสามปี มันช่างเป็นสามปีที่ทุกข์ทรมาน วันนี้เขาจะทำทุกอย่างให้เธอกลับมา กลับมาอยู่กับเขาอีกครั้งให้ได้ เขาจำได้ว่าคืนนั้นเจ้าเอยของเขาสวยมาก สวยตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอยังคงหอมหวานและน่ากินที่สุดสำหรับเขา แต่ทว่าตื่นขึ้นมาเธอดันหนีเขาไปเสียก่อนทำเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมาไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเสียแรงเสียน้ำไปเท่าไหร่ อย่างน้อยเธอก็ควรจะอาลัยอาวรณ์เขาบ้างสิ แต่เปล่าเลยเธอไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย อีกทั้งยังทิ้งธนบัตรสีเทาไว้ให้ดูต่างหน้าอีกด้วย..แสบจริง ๆ"ฉันจะกลับ" พอปากเป็นอิสระเธอก็เอ่ยบอกเสียงแข็ง"อยู่คุยกันก่อน ไหนล่ะแผนงานที่คุณบอกจะนำเสนอ" เอกสารถูกเขาขว้างทิ้งอย่างไร้ค่าตั้งแต่เข้ามาแล้ว จะมาถามหาทำไมตอนนี้"มีอะไรต้องคุย คุณหลอกฉันขึ้นมาบนนี้มันก็พอเข้าใจแล้วว่า ผู้ชายอย่างคุณมันร้าย เชื่อถืออะไรไม่ได้ เจ้าเล่ห์ทำได้ทุกอย่างเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตัวเอง คุณเห็นฉันเป็นตัวอะไรที่ผ่านมาคุณยังแก้แค้นไม่สาสมใจอีกเหรอ ฉันยังเจ็บไม่พอใช่ไหม มันยังไม่สาแก่ใจคุณเลยใช่ไหม หรือต้องให้ฉันตายไปต่อหน้าคุณถึงจะปล่อยฉันสักที!!"เธ
Read more

ขอโอกาส 2/2

"พี่ชอบเพราะเอยเป็นแบบนี้แหละ" เมืองรามหัวเราะอย่างชอบใจเพราะแหย่นิดหน่อยเธอก็อารมณ์พุ่งปรี้ด เขาชอบเวลาที่อยู่กับเธอแบบนี้จัง..มันทำให้เขายิ้มได้ตลอดเวลาจริง ๆ นะ"อย่าแกล้ง ปล่อยเอยเถอะนะคะ" ในที่สุดเธอก็ยอมแทนตัวเองว่าเอยกับเขาเสียที เขารอเวลานี้มาเป็นชั่วโมงแล้ว"พี่ไม่เคยอยากแกล้งเลยสักครั้ง แค่อยากเอา""ไอ้บ้า!" เสียงหวานเปลี่ยนเป็นเสียงแหว ยิ่งทำให้เมืองรามหัวเราะชอบใจหนักขึ้นไปอีก เธอเป็นพวกยุแล้วของขึ้นตลอด"ขอพี่ดูหน่อย"เจ้าเอยยังไม่ทันที่ปฏิเสธมือหนาก็สอดเข้ามาใต้เดรสตัวสวยดึงรั้งมันมากองที่เอว กอดแนบตัวเธอเข้ากับตัวเขา กางขาเล็กออก เจ้าเอยรีบดันตัวเองคุกเข่าพยายามยกสะโพกขึ้นเพื่อไม่ให้ส่วนเนินเนื้อของเธอแนบกับแก่นกลางกายของเขา แต่การกระทำของเธอกลับเป็นท่าที่ทำให้เขาเข้าไปในตัวเธอได้อย่างรวดเร็วเหลือเกิน เมื่อเมืองรามจับสะโพกเธอแน่นพร้อมทั้งแทงเสยตัวตนของเขาเข้ากับร่องรักดังปึกโดยไม่มีการเล้าโลมก่อน..."อ้ะ... อื้อ.. เจ็บ..​อืม ไอ้บ้า!!"เสียงร้องด่าของเมีย กลับทำให้เขายิ่งกระแทกตัวจนสุดค
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status