All Chapters of เจ้าสาวที่ถูกเมิน: Chapter 11 - Chapter 20

พอพูดจบเขาก็เหวี่ยงร่างเปลือยเปล่าลงบนที่นอนอย่างแรงโดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะจุกจนตัวงองุ้ม สายตาคมดุจ้องมองร่างขาวเนียนสวยไร้ที่ติด้วยดวงตาพราวระยับ ร่างที่บอบบางกลับซ่อนรูปน่าขย้ำไม่ว่าจะหน้าอกอวบอิ่มที่มีขนาดใหญ่กว่าเมื่อห้าปีก่อนมันเต่งตึงชูช่อสวยจนคนขี้แกล้งเผลอเลียริมฝีปากตัวเองมองตาค้างอย่างตกตะลึง ลากสายตาลงมาตามหน้าท้องเนียนแบนราบไร้ไขมันส่วนเกินถึงกลับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ อดไม่ได้ที่จะปรายตาลงต่ำสำรวจดอกไม้งามกลางกายสาวที่เขาเกือบจะได้รุกล้ำไปเมื่อหลายปีก่อนอย่างไม่เคยมีวันไหนที่เขาไม่นึกถึงมันทั้งอวบอูมสวยงามอย่างที่ไม่เคยมีหญิงใดทำให้เขาถึงกับสะดุดลมหายใจขาดเป็นห้วงๆร่างใหญ่กำยำตามขึ้นมาทาบทับร่างบางไว้ ใบหน้าหล่อก้มลงไปซุกไซ้และขบกัดลำคอขาวผ่องอย่างไร้ความปราณีทันที จนผิวขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยจ้ำแดงๆ"คุณราม...พอแล้ว ปล่อยนะ!"เจ้าเอยหมดแรงจะดิ้นเมื่อปากร้อนระอุเริ่มครอบครองยอดทับทิมสีหวาน เสียงที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากเล็กก็เบาแสนเบาราวกับม

ระหว่างที่นั่งดื่มเครื่องดื่มเบาๆ สายตาคู่สวยก็หันไปเจอกับคนคุ้นหน้า ถ้าเดาไม่ผิดคนหน้าตาดีสูงล่ำคนนั้นคือเพื่อนสนิทของเมืองราม เธอจำเขาได้ดีว่าผู้ชายใจดีที่กำลังเดินยิ้มมาหาชื่อ คาวี ปัจจุบันได้ข่าวว่าเป็นพาร์ทเนอร์ของบริษัทในเครืออัครวรกุลไปแล้วร่างสูงยกสะโพกออกมาจากโซนวีไอพีเดินตรงดิ่งหน้าบานมาด้วยท่าทางสง่า จนสาวๆต่างเหลียวมองจนคอแทบเคล็ด พอมาถึงเก้าอี้ว่างตรงข้ามร่างสูงก็ทิ้งสะโพกลงตรงหน้าทันทีอย่างถือวิสาสะ"ใช่น้องเอยไหมครับ""สวัสดีค่ะพี่คาวี" คนไหว้สวยยกมือกระพุ่มไหว้แทนคำตอบ จนคนทักแทบตั้งรับไม่ทันรีบยกมือรับไหว้หญิงสาวทันทีอย่างลนๆ"นึกว่าจะทักคนผิดซะแล้วโตเป็นสาวและสวยมากด้วยว่าแต่มากับใคร แล้วไอ้รามล่ะไปไหน"คาวีรู้เรื่องเมืองรามกับเจ้าเอยตั้งแต่ที่นั่งเครื่องกลับมาด้วยกันแล้ว เพราะคำประกาศิตให้แต่งงานกับเจ้าเอยนั่นแหละที่เมืองรามถึงกับจองตั๋วกลั

พอเข้ามาในห้องคนตัวสูงก็เหวี่ยงร่างบางลงบนที่นอนกว้าง แล้วตามขึ้นมาคร่อมทับไว้ไม่ให้ลุกหนี ดวงตาคู่หวานตื่นตระหนกเมื่ออีกฝ่ายคุกคามด้วยการรวบมือเธอขึงพรืดไว้เหนือศีรษะ ใบหน้างามทอดมองเงาของตัวเธอเองที่สะท้อนผ่านดวงตาวาวโรจน์ ลมหายใจอุ่นรดตรงแก้มขาวใสยามเธอเบี่ยงหน้าหลบ กลิ่นกายหอมประจำตัวของเขาทำให้ใจดวงน้อยสั่นไหว มันเต้นแรงเร็วจนกลัวว่าเขาจะรับรู้ถึงความผิดปกติ เธอไม่อยากให้เขาหยามหมิ่นเอาได้ว่าเธอไม่เจียมตัวไปเผลอรักคนอย่างเขาเหมือนหมาเห่าเครื่องบิน แค่นี้ชีวิตของเธอก็ไร้ค่าที่สุดแล้วในสายตาเขา ถ้าอีกฝ่ายรับรู้ความรู้สึกที่เธอมีให้เขามาโดยตลอดคงได้หัวเราะเอาได้ว่าไม่เจียมตัว ยิ่งคิดมันยิ่งเจ็บ.."ไหนบอกว่าไปหาประสบการณ์มาไง ทำไมยังตื่นเต้นอยู่อีก หือ" รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นมุมปากท่าทางเย้ยหยันจนน่าหมั่นไส้"ใครเขาเก่งในครั้งเดียวกัน ของแบบนี้มันต้องซ้อมบ่อยๆ" เธออยากเอาคืนด้วยการสาดคำพูดกลับไปบ้าง และมันก็ได้ผลเมื่อเขาแสดงสีหน้าไม่พอใจกับคำตอบอย่างชัดเจน

@เช้าวันต่อมา "อรุณสวัสดิ์ครับเฮีย"เสียงนุ่มทุ้มดังลงมาจากบันไดคนละปีกกับที่เขาอยู่ ทั้งที่ห้องของเมืองเหนือมันติดกับห้องของเขาเอง ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเมื่อคืนเมืองเหนือถึงได้ย้ายตัวเองไปพักที่ห้องรับแขกชั่วคราวหลังจากที่เดินตามหลังพี่ชายและว่าที่พี่สะใภ้ขึ้นไปเพียงไม่กี่นาที"อืม"คนหน้านิ่งที่กำลังยกกาแฟขึ้นจิบ ปรายตามองน้องชายก่อนจะหันกลับมาสนใจไอแพดที่วางอยู่ตรงหน้าแทน แต่เมื่อรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองอยู่ สายตาคมดุก็เหลือบไปมองทันทีก่อนจะเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม"มึงนั่งหน้าแป้นยิ้มอะไรแต่เช้า""คนหน้าแป้นนะเฮียเหอะส่องกระจกดูหน้าตัวเองบ้างหรือเปล่า กรามค้างแล้วมั่ง" คนโดนสวนกลับหน้ายุ่งขึ้นมาทันที เขารู้ดีว่าตัวเองไม่ได้ยิ้มให้กับอะไรเลยแต่มุมปากมันหยักยกขึ้นเองซะงั้น

"อย่าทำแรง..อ่า"คนหื่นกามไม่ได้ตอบกลับเมื่อเห็นใบหน้าขาวเหยเกด้วยความเสียดเสียว ร่องสาวกลืนกินลำรักใหญ่อย่างตะกละตะกลามไม่ต่างกัน เห็นอย่างนั้นยิ่งรู้สึกสะใจได้อารมณ์ไปอีก ทำให้ร่างสูงจมดิ่งไปกับห้วงราคะตักตวงความหวานล้ำจากร่างกายสาวเย้ายวนหอมหวานราวกับเสพติดไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเขาเองจะมีความต้องการกับร่างกายเธอมากมายขนาดนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาก็ไม่เคยขาดของแต่ก็ไม่เคยหิวกระหายอย่างคนหิวโซเหมือนเช่นตอนนี้ และไม่ได้อยากจะทำบ่อยๆถึงขนาดนั้น อาทิตย์ละครั้งด้วยซ้ำในพักหลังมานี่ หรืออาจจะลืมไปเป็นเดือนเลยก็มี มันรู้สึกอิ่มตัวกับเรื่องอย่างว่าแต่ทว่าตอนนี้มันต่างกัน เขาอยากมีอะไรกับเจ้าเอยทุกเวลานาทีเลยก็ว่าได้ ราวกับว่าเสพติดมันไปแล้ว เฝ้าคิดถึงแต่ร่างของเธอ จนต้องหยุดงานหนึ่งวันเพื่อทบทวนความรู้สึกของตัวเอง พอลองซ้ำอีกครั้งก็ยิ่งเห็นเด่นชัดว่าเขาต้องการเธอมาก เอาทั้งวันก็ยังได้ไม่ต้องลุกจากเตียงเลยก็ยังไหว ทุกอย่างในตัวเธอมันหอมหวานกระตุ้นอารมณ์ไปซะหมดเมืองรามก้มมองใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อ หอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาหยาดเยิ้มด้วยความต้องการ ใบหน้าหวานปรือตามองเ