All Chapters of เจ้าสาวที่ถูกเมิน: Chapter 31 - Chapter 40

 เจ้าเอยตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดศีรษะ เธอไม่ค่อยสดชื่นนักอาจเป็นเพราะว่าเมื่อคืนเธอดื่มไวน์ไปหลายแก้ว หลังจากที่วางสายจากเพื่อนสาว เหตุที่ดื่มก็คงจะคิดถึงอดีตที่ผ่านมา คิดถึงอดีตสามีที่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนแต่เธอก็ไม่เคยลบเขาออกไปจากใจได้เลยสักวินาที แต่จะมีประโยชน์อะไรในเมื่อมีเพียงเธอที่เอาแต่รักเขาอยู่ฝ่ายเดียวงานเลี้ยงคืนนี้แม้ไม่อยากเจอแต่ก็คงจะได้เจอด้วยหลีกเลี่ยงไม่ได้ นักธุรกิจไฟแรงและมีชื่อเสียงอย่างเมืองรามอย่างไรเสียเขาก็คงต้องมางานนี้อยู่แล้ว เธอไม่รู้ว่าจะปิดบังตัวเองจากสายตาเขาได้อย่างไร ใจจริงไม่อยากจะข้องเกี่ยวให้เขามองเธอด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม แต่เพราะงานคืนนี้เป็นงานที่เธอจะต้องไปทักทายเขาในฐานะคู่สัญญาที่บริษัทของเธอประมูลงานได้ นั่นเอง และเธอมาประจำที่นี่ก็เพื่อมาเป็นตัวแทนในการลงนามเอกสารทุกอย่างเสมือนเป็นเจ้าของเอง รวมทั้งเป็นผู้ดูแลโปรเจคยักษ์นี้ด้วยตัวเองอีกด้วย ชาร์คไว้ใจเธอและยกหน้าที่นี้ให้เธอจัดการไปแล้ว ชาร์คใจดีและอบอุ่น

"แต่พี่กลับรักเอย และรักมากด้วยรู้ตัวบ้างหรือเปล่า" แต่คนบนตักกลับไม่ได้ยิน เป็นจังหวะพอดีกลับที่ภายในงานเปลี่ยนจากจังหวะดนตรีเบา ๆ เป็นจังหวะเเด้นซ์เร่งเร้าขึ้นตามลำดับของอารมณ์ผู้ร่วมงาน หลังจากที่ทุกคนดื่มกันมาสักพักและเริ่มกรึ่มๆ ได้ที่กันแล้วแสงไฟเริ่มเปลี่ยนเป็นสลัว ๆ จนมองกันไม่ออกว่าใครเป็นใคร หากไม่เดินเข้าไปใกล้ๆ ก็แทบจะมองเห็นหน้ากันไม่ชัด"น้องคะ..พี่ขอไวน์เพิ่มอีกแก้ว"เจ้าเอยเรียกบาร์เทนเดอร์ที่เดินผ่านเพื่อสั่งเครื่องดื่มให้กับตัวเองอีกแก้ว ร่างกายสาวร้อนรุ่มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์รวมถึงร้อนผะผ่าวจากร่างแกร่งที่เอาแต่กกกอดเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมให้ลงจากตัก แล้วยังแสดงความเป็นเจ้าของด้วยการกดจมูกคมดอมดมพวงแก้มขาวอยู่บ่อย ๆ มือหนาก็เริ่มซุกซนไปตามเนื้อตัวอุ่นนุ่มและสิ่งที่ทำให้เธอร้อนรุ่มกว่าแอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่าง ก็คงจะเป

"เสียวมากไหม"คนตัวเล็กไม่ตอบ เธอยกมือปิดปากตนเองไว้แน่น เพื่อไม่ให้เสียงน่าอายหลุดออกมา ชายหนุ่มจึงโน้มใบหน้าซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนเบา ๆ แล้วสูดดมกลิ่นกายหอมอ่อน ๆ ของเธอเข้าเต็มปอด มือหนาเริ่มขยับความใหญ่โตถูไถแรงขึ้น ๆ เรื่อย ๆ ก่อนจะวางทาบทับความยาวไปตามแนวร่องรักให้มันเสียดสีกับความสาวจนน้ำหวานไหลซึมออกมาเปียกความแข็งขืนจนมันวาว"พี่ราม..สวมถุงยางป้องกันเลยนะคะ.. ถ้าไม่ ก็ไม่ต้องเอา!" ถึงแม้ร่างกายเธอจะมีน้ำเมาแต่ก็ใช่ว่าคนสวยจะขาดสติ เมื่อเห็นว่าคนตัวโตใจร้อนจนไม่สวมเกราะป้องกันเธอก็รีบประท้วง หากเป็นเมื่อก่อนจะเอาสดแตกในวันละกี่รอบก็ไม่หวั่น แต่ความสัมพันธ์ในคืนนี้มันก็แค่น้ำแตกแล้วแยกทาง ถึงแม้จะรักมากแค่ไหนแต่ตอนนี้สถานะเธอกับเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว ตอนอยู่ด้วยกันก็อีกแบบ แต่ตอนนี้หากเกิดผิดพลาดท้องขึ้นมาแล้วเธอจะทำอย่างไร..."พี่ไม่พกถุงเพราะไม่รู้จะใช้กับใคร"เมืองรามบอกหน้ายุ่ง ถึงแม้ในห้องนี้จะมีคอนดอมเขาก็ไม่มีวันสวมใส่มันเด็ดขาด ความรู้สึกยามสวมเครื่องป้องกันกับเอาสดแตกในรสชาติมันต่างกันมาก กับคนอื่นนะใช่แต่กับเมียเขาไม่คิดจะหาสิ่งกีดขวางมากั้นกล

ร่างบางสะดุ้งส่งเสียงครางประท้วงฮือฮาในลำคอ เมืองรามวางมือลงบนที่นอนข้าง ๆ ร่างเล็ก สายตาคมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่กำลังมองมา ว่าอีกฝ่ายกำลังโกหกคำโตเรื่องที่เธอบอกเขาว่าเคยไปนอนกับคนอื่น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเจ้าเอยแน่นฟิตรูปิดสนิทซะขนาดนี้ แสดงว่าตลอดสามปีที่ผ่านมาเมียเขาไม่มีอะไรกับใครแน่นอน"ปากบอกพี่ว่าเคยเอากับคนอื่น แต่ตรงนั้นของเอยมันโคตรดูด รู้ไหมว่ามันกลืนกินของพี่เหมือนคนอดอยากปากแห้งมานานเลยนะ แถมยังตอดพี่แรงอีกด้วย เหมือนคนไม่เคยช่วยตัวเองด้วยซ้ำ""ใครบอก เอยช่วยตัวเองตลอด"หญิงสาวเถียงหน้าดำหน้าแดงทั้งที่อายแสนอายเพราะอยากจะเอาชนะ แต่แล้วก็รีบกัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่นเมื่อรู้ว่าพลาดอย่างแรง เมื่อเห็นสายตาล้อเลียนจากดวงตาคมที่ทอแสงประกายวาววับยามที่เธอเผลอพูดความจริงออกมา"คนเจ้าเล่ห์ และก็ลุกออกไปไกล ๆ เอยได้แล้ว " เธอยกมือผลักลำตัวหนา แต่เมืองรามรวบแขนเล็กของเธอเอาไว้พร้อมกับจ้องดวงตากลมโตนิ่ง

เมืองรามทะเลาะกับโทรศัพท์ตัวเองอยู่พักใหญ่ เนื่องจากปลายสายเปิดอ่านข้อความแล้วแต่ไม่พูดตอบกลับมา กดโทรหาสายก็ว่างแต่เธอก็ไม่ยอมรับ หากไม่นับเรื่องบนเตียงแล้ว ถือว่าเจ้าเอยกลับมาคราวนี้มีท่าทางเย็นชาหมางเมินห่างเหินกันมาก จนเมืองรามใจหาย หรืออาจเพราะเจ้าของแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอ พอคิดไม่ตกชายหนุ่มก็รีบกดหาเบอร์เพื่อนสนิททันทีครืดๆๆๆๆ"ไอ้เหี้ยรามอะไรของมึงเนี่ย...มันวันหยุดกูนะโว้ยจะโทรมาทำเหี้ยอะไรแต่เช้าวะ หรือว่าจะโทรมาฟ้อง ร้องไห้เรื่องเมียหนีไปอีก นี่มันผ่านมาสามปีแล้วนะ!" พอปลายทางกดรับก็กระแทกเสียงมาทันที จนเมืองรามยกหูโทรศัพท์ออกแทบไม่ทันคาวีมองปลายสายอย่างเหนื่อยหน่ายเพราะโดนรบกวนในเช้าวันหยุด ข้างกายมีสาวสวยนอนเปลือยกายให้เขาวาดขาพาดผ่าน เมื่อคืนจัดว่าหนักเพราะเธอเล่นดูดน้ำเขาจนหมดเรี่ยวแรงเมื่อสามปีก่อนตอนที่เจ้าเอยหนีไปช่วงแรก ๆ เพื่อนเขาโทรมาร้องไห้ทุกคืน บางคืนก็หัวเราะเหมือนคนบ้า จนเขากลัวว่า