All Chapters of โซ่ตรวนรัก ล่ามหัวใจเจ้าขา: Chapter 21 - Chapter 30

“คุณแม่คะ! คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะ!”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสั่นเครือตะโกนถามมาแต่ไกล ร่างเล็กของเจ้าขาวิ่งกระหืดกระหอบตรงดิ่งเข้ามายังหน้าห้องพักฟื้นผู้ป่วยวิกฤตทันทีที่โซ่ขับรถมาจอดเทียบหน้าทางเข้าโรงพยาบาล เธอโผเข้ากอดผู้เป็นแม่ที่กำลังยืนซับน้ำตาอยู่หน้าประตูด้วยความร้อนใจ“เจ้าขา ลูกมาแล้ว” จันทิมากอดตอบลูกสาวแน่น เสียงสะอื้นยังคงติดอยู่ในลำคอ“คุณพ่อเป็นยังไงบ้างคะคุณแม่ คุณพ่อช็อกไปได้ยังไง อาการรุนแรงมากไหมคะ!” เจ้าขาถามรัวเร็ว ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความหวาดกลัว สองมือจับแขนผู้เป็นแม่แน่นราวกับต้องการที่ยึดเหนี่ยว“หมอบอกว่าคุณพ่อเครียดจัด สะสมมาหลายวันจนพักผ่อนไม่พอ ความดันเลยตกลงกะทันหันจนช็อกหมดสติไปตอนกำลังประชุมที่บริษัทน่ะลูก...” จันทิมาพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่ออธิบาย "แต่ตอนนี้คุณหมอช่วยจนพ้นขีดอันตรายแล้วนะลูก เพิ่งจะย้ายมาพักที่ห้องวีไอพีเมื่อกี้เอง พ่อเขายังหลับอยู่เพราะฤทธิ์ยา”“ฮึก เจ้าขาอยากไปหาคุณพ่อค่ะคุณแม่ เจ้าขาอยากเจอคุณพ่อ” เธอร้องไห้ออกมาด้วยความโล่งอกที่พ่อพ้นขีดอันตราย แต่ลึกๆก็ยังคงหวาดกลัวอยู่ดี“ไปสิลูก เข้าไปหาคุณพ่อเถอะ”

“ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับคุณน้าทางนี้ผมดูแลเจ้าขาให้เองครับ... ครับ อาการไข้ลดลงบ้างแล้ว หมอบอกว่าให้น้ำเกลือขวดนี้หมดก็ค่อยดูอาการอีกทีครับ คุณน้าดูแลคุณน้าคิรากรเถอะครับ ไม่ต้องกังวลทางนี้ ผมไม่ไปไหนแน่นอนครับ สวัสดีครับ”เสียงทุ้มต่ำและสุภาพเอ่ยผ่านโทรศัพท์มือถือ ก่อนที่ร่างสูงของโซ่จะกดวางสายแล้วสอดโทรศัพท์เก็บลงในกระเป๋ากางเกงนักศึกษาเขาหมุนตัวกลับมามองร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องพักฟื้นส่วนตัวของโรงพยาบาลหลังจากที่เขาอุ้มเจ้าขาซึ่งหมดสติขึ้นรถของเกียร์และบึ่งมาถึงโรงพยาบาล คุณหมอก็รีบจัดการตรวจอาการและให้น้ำเกลือทันที โชคดีที่เธอแค่พักผ่อนไม่เพียงพอ ประกอบกับความเครียดสะสมและตากฝนจนทำให้ไข้ขึ้นสูงจนร่างกายชัตดาวน์ไปเองเมื่อจัดการเรื่องห้องพักเสร็จสรรพ โซ่ก็อาสาเป็นคนเฝ้าไข้เธอเองทั้งหมด โดยโทรไปบอกคุณแม่ของเจ้าขาเพื่อไม่ให้ท่านต้องพะวงหน้าพะวงหลัง เพราะทางนั้นก็ต้องเฝ้าคุณพ่อที่ยังอยู่ในห้องไอซียูเช่นกันโซ่ก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่เบาที่สุดเข้าไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ เขาเงยหน้าขึ้นมองช่องแอร์บนเพดาน ก่อนจะหยิบรีโมทคอนโทรลมากดปรับลดความเย็นลงและปรับทิศทางลมไ

เช้าวันเสาร์บรรยากาศช่วงสายของวันหยุดสุดสัปดาห์ดูเงียบสงบ เจ้าขาในวันนี้ไม่ได้แต่งตัวด้วยแฟชั่นเสื้อเอวลอยหรือกระโปรงทรงเอเข้ารูปเหมือนอย่างวันไปเรียน เธอเลือกหยิบชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาวสะอาดตา คอปกบัวดูเรียบร้อยมิดชิดมาสวมใส่ ซึ่งมันช่างตัดกับสีผมของเธออย่างสิ้นเชิง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความสวยหวานของเธอลดน้อยลงไปเลยแม้แต่นิดเดียววันนี้เธอตั้งใจจะไปทำบุญไหว้พระที่วัดใกล้ๆ เมื่อตรวจดูความเรียบร้อยเสร็จ เจ้าขาก็หยิบกระเป๋าสะพายใบเล็ก สวมรองเท้าแตะรัดส้นเรียบๆ แล้วเดินไปกดลิฟต์ลงมาที่ชั้นล็อบบี้ของคอนโดทว่า... ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก และร่างเล็กก้าวเดินออกมายังโถงรับรองด้านล่าง ฝีเท้าของเธอก็ต้องชะงักกึก เมื่อสายตาไปปะทะเข้ากับร่างสูงคุ้นตาที่นั่งไขว่ห้างกอดอกรออยู่ที่โซฟารับรอง“พี่โซ่!”เขาในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำกับกางเกงยีนส์สีเข้มที่ดูหล่อเหลาสะอาดตา ลดหน้าจอโทรศัพท์ในมือลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองคนเรียก รอยยิ้มกวนๆ ถูกจุดขึ้นที่มุมปากหยักได้รูป โซ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินตรงดิ่งเข้ามาหาเธอทันที“แต่งตัวเรียบร้อยจังเลยนะเราน่ะ แต่สีผมนี่ขัดกับชุดสุดๆ ไปเลยนะ” โซ่เอ่ยทักทาย

“ตรงนี้ครับ... ลองดูรายละเอียดตรงนี้ให้ดี”เสียงทุ้มต่ำและหนักแน่นของทนายความรุ่นใหญ่วัยกลางคนเอ่ยขึ้น พร้อมกับใช้นิ้วชี้เคาะลงบนเอกสารสัญญาการร่วมทุนที่วางแผ่หลาอยู่บนโต๊ะกระจกของคาเฟ่สไตล์มินิมอล ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากร้านทองของครอบครัวเกียร์โซ่ในชุดนักศึกษาเอนตัวไปข้างหน้า ดวงตาคมจ้องมองตัวอักษรทางกฎหมายนับร้อยบรรทัดอย่างตั้งใจ โดยมีเกียร์และซีนนั่งขนาบข้างอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่แพ้กัน“คุณลุงหมายความว่ายังไงครับ ช่องโหว่ตรงนี้มันช่วยพลิกคดีได้เหรอครับ” โซ่เงยหน้าขึ้นสบตากับทนายธงชัยเพื่อนสนิทของพ่อเกียร์ซึ่งเป็นคนเก่งด้านกฎหมายระดับหัวกะทิของประเทศ ทนายธงชัยพยักหน้าช้าๆ ระบายยิ้มมุมปากอย่างคนที่มีไพ่เหนือกว่า“ใช่ครับ ตอนแรกที่ลุงดูคร่าวๆ ลุงนึกว่าคดีนี้ฝั่งคุณคิรากรจะโดนต้อนจนมุมไปแล้วซะอีก เพราะหลักฐานเส้นทางการเงินมันชี้ไปที่คุณคิรากรเต็มๆ แต่พอลุงเอาเอกสารสัญญาตัวจริงมานั่งอ่านแบบละเอียดทุกบรรทัด ลุงถึงได้เห็นว่าวันที่ระบุในสัญญาการโอนเงินเข้าบัญชีปลายทาง กับวันที่เซ็นอนุมัติโปรเจกต์ มันมีความย้อนแย้งกันอยู่ แถมลายเซ็นพยานในเอกสารแนบก็เป็นลายเซ็นของฝั่งโจทก์เองที่เซ็นทับซ

“อืม”เสียงครางทุ้มต่ำหลุดลอดออกมาจากลำคอแกร่ง เมื่อริมฝีปากที่สั่นเทาของคนตัวเล็กบดเบียดเข้าหาอย่างเงอะงะทว่าเต็มไปด้วยความโหยหา จากจูบที่เริ่มต้นด้วยความเว้าวอนและหยาดน้ำตาแห่งการสั่งลา บัดนี้มันกำลังถูกจุดไฟปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืนความหอมหวานที่ส่งผ่านปลายลิ้นเล็กๆ ซึ่งพยายามสอดแทรกเข้ามาทักทาย ทำเอาสติสัมที่อุตส่าห์กักเก็บไว้พังทลายลงอย่างราบคาบ โซ่พลิกตัวขยับขึ้นมาคร่อมทาบทับอยู่เหนือร่างบางอย่างรวดเร็วโดยสัญชาตญาณดิบของผู้ชาย“อ๊ะ พี่โซ่” เจ้าขาสะดุ้งหลุดเสียงร้องเบาๆ เมื่อแผ่นหลังบางสัมผัสกับเตียงนุ่มโดยมีร่างกำยำของเขากักขังเธอเอาไว้ใต้ร่างโซ่ไม่ได้ปล่อยให้เธอต้องรอนาน เขาโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบซ้ำอีกครั้ง คราวนี้เขาเป็นฝ่ายคุมเกมทั้งหมด ริมฝีปากหยักได้รูปบดคลึงกลีบปากสีพีชอย่างเรียกร้องและดูดดื่มปลายลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างชำนาญ แม้จะเป็นครั้งแรกของเขาที่ได้สัมผัสเธออย่างลึกซึ้งขนาดนี้ แต่สัญชาตญาณความเป็นชายกลับนำทางให้เขาสอนคนใต้ร่างให้รู้จักกับรสชาติของความวาบหวาม“อื้อออ”มือเล็กที่เคยโอบรอบคอแกร่ง บัดนี้เลื่อนไ