جميع فصول : الفصل -الفصل 9

9 فصول

บทนำ

“ไอ้เกียร์ มึงจะรีบเดินไปไหนวะ เรียนตั้งสิบโมงนู่น”เสียงบ่นพึมพำของซีนดังขึ้นท่ามกลางแสงแดดยามเช้าของมหาวิทยาลัย วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรกของปีการศึกษา และพวกเขากำลังเริ่มต้นชีวิตในฐานะนักศึกษาคณะวิศวกรรมปี 3 อย่างเป็นทางการ“เอ้า ไอ้ซีน มึงไม่รู้อะไร วันนี้วันแรกของพวกเฟรชชี่เว้ย” เกียร์หันมาทำตาโตใส่ ท่าทางกระตือรือร้นพลางจัดคอเสื้อช็อปสีเลือดหมูของตัวเองให้เข้าที่ “ตึกบริหารอยู่แค่นี้เอง เดินเตร่ดูสาวๆหน่อยเป็นไรไป ถือว่าเป็นการชาร์จพลังก่อนไปเจอวิชาอาจารย์สมชายไงมึง”“ชาร์จพลังหรือไปหม้อเขา เอาดีๆ” พะพายหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มเอ่ยขัดขึ้นพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม เธออยู่ในชุดเสื้อช็อปแบบเดียวกันแต่พับแขนเสื้อขึ้นอย่างคล่องแคล่ว “เบาได้เบาค่ะเพื่อนเกียร์ เด็กๆพึ่งเข้าปีหนึ่งกันมาใสๆ มึงอย่าเพิ่งไปทำหน้าหมาใส่เขาเลย เสียชื่อวิศวะหมด”“โธ่ พาย คนอย่างกูเขาเรียกว่าอัธยาศัยดี มีไมตรีจิตกับรุ่นน้อง” เกียร์ยังคงเถียงข้างๆคูๆก่อนจะหันไปสะกิดคนที่เดินเงียบที่สุดในกลุ่ม “ใช่มั้ยไอ้โซ่ มึงดูดิ วันนี้ตึกบริหารสีสันสดใสชะมัด” โซ่มองตรงไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนใจเสียงของเพื่อนสนิทเท่าไร
last updateآخر تحديث : 2026-06-16
اقرأ المزيد

- 1 - คิดถึงพี่ไหม?

“ปล่อยนะพี่โซ่! บอกให้ปล่อยไง!”เสียงห้วนของเจ้าขาชวนให้คนฟังรู้สึกชาวูบ เธอพยายามออกแรงดึงข้อมือของตัวเองกลับ แต่ฝ่ามือหนาของคนตัวสูงกว่ากลับยิ่งบีบกระชับแน่นขึ้นหลังจากความเงียบชวนอึดอัดที่ตึกบริหารสิ้นสุดลง เจ้าขาเลือกที่จะหมุนตัวเดินหนีออกมาทันทีอย่างไร้เหตุผล ขาเรียวก้าวสับไวๆหวังจะหลบไปให้พ้นจากสายตาคมคู่นั้น แต่เธอกลับลืมไปว่าช่วงขาของเขายาวกว่าเธอมากนัก โซ่เพียงแค่ก้าวเร็วๆไม่กี่ก้าวก็วิ่งตามมาทันและคว้าข้อมือเธอไว้ได้สำเร็จที่บริเวณทางเดินข้างตึก“เจ้าขา คุยกันก่อนสิ”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยฟังดูสุขุมนิ่งสนิท บัดนี้แฝงไปด้วยความเว้าวอนอย่างปิดไม่มิด โซ่จ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่เอ่อล้นจนแทบจะทะลักออกมาเจ้าขาหยุดก้าวเดิน ทว่าเธอไม่ยอมหันกลับมาเผชิญหน้า“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น“ทำไมจะไม่มีล่ะ” โซ่ขยับเข้าไปใกล้อีกก้าว "หายไปตั้งสองปี ไม่คิดจะคุยกับพี่สักคำเลยเหรอ?”คำถามนั้นทำให้เจ้าขาค่อยๆหันหน้ากลับมามองเขาตรงๆ ดวงตากลมโตคู่สวยที่บัดนี้แต่งแต้มด้วยอายไลเนอร์เฉี่ยวคมสบเข้ากับดวงตาของเ
last updateآخر تحديث : 2026-06-16
اقرأ المزيد

- 2 - ฐานะคนที่คิดถึง

“ไอ้โซ่! มึงเดินเลี้ยวผิดคณะป่ะวะ? ทางไปโรงอาหารวิศวะมันอยู่ฝั่งซ้ายนู่น!”เสียงของเกียร์โวยวายขึ้นท่ามกลางแสงแดดเปรี้ยงในเวลาเที่ยงครึ่ง เขากึ่งเดินกึ่งวิ่งตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทที่สับขาวิ่งนำหน้าไปอย่างไม่คิดจะรอใคร“นั่นดิโซ่ มึงจะรีบเดินไปไหนเนี่ย แดดก็ร้อน มึงข้ามฝั่งมาโรงอาหารคณะบริหารทำไมวะ” พะพายที่เดินตามมาติดๆ บ่นอุบอิบ มือเรียวยกขึ้นพัดใบหน้าตัวเองที่เริ่มมีเหงื่อซึม“แล้วนี่ซีนมันขอแวะไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียว มึงไม่คิดจะรอมันหน่อยหรือไง”แต่ถึงแม้เพื่อนจะบ่นไล่หลังมาแค่ไหน โซ่ก็ไม่ได้สนใจจะหยุดฝีเท้า เขาในชุดนักศึกษาพับแขนเสื้อ ทับด้วยเสื้อช็อปสีเลือดหมูยังคงก้าวเดินอย่างมั่นคงตรงไปยังโรงอาหารกลางของคณะบริหารทันทีที่ร่างสูงก้าวเข้ามาในโรงอาหาร สายตาของนักศึกษาหลายสิบชีวิตก็แทบจะหันมามองเป็นตาเดียว โดยเฉพาะสาวๆ ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้องเฟรชชี่ที่กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ บางกลุ่มถึงกับหยุดเคี้ยวข้าวแล้วหันไปกระซิบกระซาบกับเพื่อนร่วมโต๊ะอย่างตื่นเต้นด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบตึงและสุขุมอยู่เสมอ ทำให้โซ่ดูโดดเด่นและมีเสน่ห์แบบดิบๆ ชนิดที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง“โห แต่จ
last updateآخر تحديث : 2026-06-16
اقرأ المزيد

- 3 - ตามติด

“ตามอะไรนักหนาเนี่ย!”ร่างเล็กของเจ้าขาหยุดเดินกะทันหัน ก่อนจะหันขวับกลับไปตวาดใส่ร่างสูงที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงตามหลังเธอมาติดๆอย่างเหลืออดช่วงสองสามวันมานี้ ฃชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของเจ้าขาแทบจะไม่พบกับความสงบสุขเลย ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ทำอะไร หรืออยู่ส่วนไหนของคณะ เธอก็มักจะบังเอิญเจอโซ่อยู่เสมอไม่สิ... มันไม่ใช่ความบังเอิญหรอก ผู้ชายหน้ามึนคนนี้จงใจตามเธอต่างหากถ้าเขามีเวลาว่างจากคณะเมื่อไหร่ เป็นต้องโผล่หน้ามาให้เธอเห็น เอาแต่เดินตามเธอต้อยๆ ฝเหมือนวิญญาณตามติดจนเพื่อนในกลุ่มเริ่มสงสัยกันไปหมดแล้ววันนี้ก็เหมือนกันหลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ เจ้าขากับแจงกำลังจะเดินไปซื้อขนมที่สหกรณ์ใต้ตึก แต่พอหันหลังกลับมาก็เจอผู้ชายตัวสูงในชุดเสื้อช็อปสีเลือดหมูเดินตามมาในระยะประชิดแบบไม่เกรงใจสายตาใครโซ่ชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อยเมื่อโดนคนตัวเล็กหันมาวีนใส่ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบตึงเวลาอยู่กับคนอื่น บัดนี้กลับประดับไปด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาคมกริบพราวระยับอย่างจงใจกวนอารมณ์“ก็ชอบหนูนี่หว่า ไม่ตามหนูให้ตามใครวะ”น้ำเสียงทุ้มต่ำติดกวนประสาทเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย แถมสรรพนามที่หลุดออกมาจากปากเขาย
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد

- 4 - กล่องความทรงจำ

รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่สีดำค่อยๆชะลอความเร็วลง ก่อนจะจอดสนิทที่หน้าทางเข้าคอนโดหรูใจกลางเมือง เสียงเครื่องยนต์ที่เคยกระหึ่มดับลง เหลือเพียงเสียงจอแจของรถราบนถนนใหญ่ที่ดังแว่วมาแต่ไกล“ลงมาได้แล้ว ถึงแล้วเนี่ย”เสียงทุ้มของโซ่เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เจ้าขาที่เกร็งตัวนั่งกอดเอวเขามาตลอดทางรีบปล่อยมือราวกับถูกของร้อน เธอตวัดขาลงจากเบาะอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยืนจัดกระโปรงทรงเอของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ใบหน้าสวยมุ่ยลงเล็กน้อยด้วยความเหนื่อยล้าผสมกับความหงุดหงิดที่ต้องยอมตกเป็นผู้ตามของเขาง่ายๆเธอยกมือขึ้นเตรียมจะปลดสายรัดคางของหมวกกันน็อกออก แต่ทว่า...“มานี่”โซ่ไม่ได้พูดเปล่า เขาก้าวลงจากรถก่อนจะดึงแขนคนตัวเล็กให้ขยับเข้ามาใกล้ ร่างสูงโน้มตัวลงมาหาจนใบหน้าหล่อเหลาอยู่ห่างจากเธอเพียงแค่คืบ เจ้าขาสะดุ้งเฮือก เบิกตากว้าง สองมือที่กำลังจะปลดสายหมวกชะงักค้างไปในอากาศ“พี่โซ่จะทำอะไร?”“อยู่นิ่งๆเถอะน่า”เขาดุเบาๆ แววตาคมไม่ได้มีความคุกคาม แต่กลับแฝงไปด้วยความอ่อนโยนอย่างที่เจ้าขาไม่ทันตั้งตัว นิ้วเรียวยาวของเขาค่อยๆปลดสายรัดคางออกให้อย่างเบามือ ก่อนจะถอดหมวกกันน็อกใบโตออกจากศีรษะเล็กอย่างร
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد

- 5 - ใจแข็งขึ้นนะ

“นี่กะจะหลบหน้าพี่จริงๆใช่ไหมเนี่ย เจ้าขา”เสียงทุ้มที่ดังขึ้นแทรกความวุ่นวายบริเวณจุดจอดรถหน้าคณะบริหารธุรกิจ ทำเอาคนที่เพิ่งก้าวขาลงจากรถยนต์คันหรูของที่บ้านถึงกับสะดุ้งเฮือกเจ้าขาหันขวับไปตามเสียง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตา กำลังยืนพิงรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันเก่งของเขาอยู่ใกล้ๆ ใบหน้าหล่อเหลาของโซ่ประดับด้วยรอยยิ้มมุมปาก แววตาคมมองตรงมาที่เธออย่างรู้ทัน“พะ... พี่โซ่!” เธออุทานออกมาอย่างลืมตัว “มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงคะ!”“ก็ขี่รถมาไงครับ หรือเจ้าขาคิดว่าพี่เหาะมา” โซ่ตอบหน้าตาย พลางก้าวขายาวๆเข้ามาหาคนตัวเล็กที่ยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่ข้างรถของที่บ้านเมื่อเช้านี้เจ้าขาจงใจตื่นแต่เช้าตรู่และรีบโทรเรียกคนขับรถของที่บ้านให้มารับที่คอนโด เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคนหน้ามึนที่ขู่ไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าจะมารับไปมหาลัยเธอคิดว่าตัวเองรอดพ้นเงื้อมมือเขาแล้วแท้ๆ แต่ใครจะไปคิดว่ามอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของเขาจะซอกแซกฝ่าการจราจรมาถึงมหาลัยได้เร็วกว่ารถยนต์ของเธอเสียอีก“ไม่ได้ถามว่าขี่อะไรมาค่ะ! หมายถึงว่าพี่มารอเจ้าขาทำไม ในเมื่อเจ้าขาก็บอกแล้วว่าจะมาเอง” เจ้าขาตวาดใส่ พยายามปรับสีห
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد

- 6 - รสชาติผู้ใหญ่สุดๆ

“แกเป็นอะไรเนี่ยเจ้าขา ทำท่าเหมือนหนีเจ้าหนี้มาทวงเงินอย่างนั้นแหละ” แจงทักขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเอาแต่ชะเง้อมองไปมา“ปะ เปล่า ไม่มีอะไร ฉันแค่ดูรถเฉยๆว่าแท็กซี่ผ่านมาบ้างไหม” เจ้าขาตอบปัดๆแต่สายตายังคงสอดส่ายไปทั่วลานจอดรถข้อความข่มขู่ในแอปพลิเคชันไลน์ที่ถูกส่งมาจากพี่ชายหน้ามึนเมื่อตอนกลางวันยังคงฉายชัดอยู่ในหัว แค่คิดว่าผู้ชายตัวโตในชุดเสื้อช็อปวิศวะจะบุกเข้าไปในห้องเรียนของเธอจริงๆ เจ้าขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัวแล้วแต่จะให้เธอยอมเดินไปหาเขาดีๆ อย่างนั้นเหรอ? ไม่มีทางหรอก!“งั้นฉันกลับก่อนนะเจ้าขา แฟนฉันมารับแล้ว นู่นไง” แจงชี้มือไปทางรถยนต์คันหนึ่งที่จอดรออยู่ “แกกลับเองได้แน่นะ ให้ฉันไปส่งไหม”“ไม่ต้องๆ แกกลับไปเถอะ ฉันกลับเองได้” เจ้าขารีบโบกมือลาเพื่อนสนิททันทีที่แจงเดินแยกออกไป เจ้าขาก็สูดลมหายใจเข้าลึก เตรียมตัวจะสับขาวิ่งหนีออกไปทางประตูหลังของคณะเพื่อหลบเลี่ยงเส้นทางหลัก ทว่าก้าวเท้าไปได้เพียงแค่ก้าวเดียว“น้องเจ้าขาครับ! หนูทางนี้! พี่โซ่มารับแล้วครับ!”เสียงทุ้มกังวานที่ถูกดัดให้ดังกว่าปกติหลายเท่าตัว ตะโกนก้องข้ามลานกว้างหน้าตึกมาอย่างจงใจเจ้าขาสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกไฟ
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد

- 7 - มองตาพี่สิ

“ไหนพี่โซ่บอกว่าจะพาไปส่งที่คอนโดไงคะ แล้วไหงเลี้ยวรถมาจอดตรงริมแม่น้ำได้เนี่ย!”เสียงหวานดังขึ้นทันทีที่รถบิ๊กไบค์คันใหญ่ดับเครื่องยนต์ลงสนิท เจ้าขากระแทกส้นเท้าลงจากรถพร้อมกับถอดหมวกกันน็อกส่งคืนให้คนตัวโตด้วยใบหน้าง้ำงออย่างปิดไม่มิดแทนที่จะตรงกลับคอนโดเพื่อจะได้แยกย้ายกันไปพักผ่อน ผู้ชายหน้ามึนกลับพาเธอขับรถกินลมชมวิวมาเรื่อยๆ จนมาโผล่ที่ริมแม่น้ำในยามค่ำคืนเสียอย่างนั้นโซ่รับหมวกกันน็อกมาแขวนไว้ที่แฮนด์รถ เขาลงจากรถแล้วหันมาส่งยิ้มกวนๆให้กับคนตัวเล็กที่ยืนกอดอกหน้ามุ่ยอยู่“เพิ่งกินของหวานมาอิ่มๆ จะรีบกลับไปนอนทำไมเล่า มาเดินย่อยรับลมเย็นๆสักพักก่อนสิ บรรยากาศออกจะดี”“แต่เจ้าขาเหนื่อยแล้ว อยากกลับไปอาบน้ำนอนค่ะ” เธอเถียงคอเป็นเอ็น“มาถึงแล้วก็เดินเป็นเพื่อนพี่หน่อยเถอะน่า แค่แป๊บเดียวเอง... นะครับ”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่อ่อนลงและติดจะออดอ้อนนิดๆ ทำเอาคนฟังถึงกับชะงัก เจ้าขาเม้มริมฝีปากแน่น ตั้งใจจะปฏิเสธให้เด็ดขาด แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นแสงไฟระยิบระยับจากฝั่งตรงข้ามที่สะท้อนลงบนผืนน้ำสีเข้ม ประกอบกับสายลมเย็นๆที่พัดมาปะทะใบหน้า ความหงุดหงิดที่ก่อตัวขึ้นเมื่อครู่ก็ค่อยๆมลายหายไปอย่
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد

- 8 - พี่อยู่นี่

“ถึงแล้วครับเด็กดื้อ ลงมาได้แล้ว”เสียงทุ้มของโซ่เอ่ยขึ้นพร้อมกับรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์คันใหญ่ที่จอดสนิทลงตรงจุดจอดรถหน้าคอนโดหรู หลังจากที่พากันติดฝนและรอจนฝนซาเม็ดลง เขาก็บิดรถฝ่าถนนที่ยังคงเฉอะแฉะมาส่งคนตัวเล็กจนถึงที่หมายอย่างปลอดภัยเจ้าขารีบตวัดขาลงจากเบาะหลังอย่างรวดเร็ว เธอถอดหมวกกันน็อกใบโตส่งคืนให้คนขับพร้อมกับถอนหายใจยาวๆ วันนี้เธอเหนื่อยล้ามาทั้งวัน ทั้งเรียน ทั้งตกใจกับสิ่งที่เขาทำ แถมยังต้องมาติดฝนกับผู้ชายหน้ามึนคนนี้อีก“ขอบคุณที่มาส่งค่ะ” เจ้าขาเอ่ยสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พยายามคุมหน้าให้ตึงที่สุดเพื่อไม่ให้เขาได้ใจ ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินเข้าล็อบบี้“เดี๋ยวสิ” โซ่ร้องเรียกพลางคว้าข้อมือเล็กเอาไว้เบาๆ เจ้าขาหันขวับกลับมามองค้อนทันที“อะไรอีกคะ ดึกแล้วนะ เจ้าขาจะขึ้นไปพักผ่อน!”“พี่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย” โซ่หัวเราะในลำคอ แววตาคมกริบทอดมองใบหน้าสวยที่ยังมีหยดน้ำฝนเกาะพราวอยู่เล็กน้อย“แค่จะบอกว่า... ขึ้นห้องไปแล้วก็รีบอาบน้ำสระผมด้วยนะรู้ไหม เมื่อกี้โดนละอองฝนไปตั้งเยอะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก”“รู้แล้วน่า เจ้าขาโตแล้วนะคะ ไม่ต้องมาสั่งเหมือนตอนสามขวบได้ไหม” เธอบ่นอุบอิบ
last updateآخر تحديث : 2026-07-26
اقرأ المزيد
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status