All Chapters of My Billionaire Boss's Little Matchmaker: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi alam ni Graziel kung matatawa ba siya o maaawa. Dahil habang tumatagal ang araw, mas lalo niyang napapatunayan na seryoso si Junie nang sabihin nitong hindi nito gusto si Vanessa Del Rosario.At mukhang wala rin itong balak itago iyon. Kung maldita siya, parang mas maldita pa kasi itong si Junie. Pinapanindigan talaga nito na ayaw nito kay Vanessa. Palagi nitong tinitingnan ng masama ang babae pero ang malala, parang balewala lang din naman dito ang ginagawa ni Junie. Parang hindi effective dito ang ginawa ng bata.Pero kahit ganon ang nangyayari, walang pakialam si Junie. Siguro iniisip nito na ito ang may-ari ng bahay. At ang taong ayaw nito ay aawayin talaga nito. Kaya napapailing na lang siya kahit gusto na niyang matawa. Bata nga naman talaga.Pagsapit ng tanghalian ay nakahain na ang pagkain sa malaking dining room ng mansion. Yong dining table na inasikaso nilang lahat kanina. Dito pa talaga sa dining table na sobrang laki at mahaba na kasya siguro ang mahigit dalawampun

Hindi agad nakasagot si Graziel. Nagulat siya sa sinabi nito at parang wala siyang mahanap na salita para isagot sa bata. Nakakagulat ba naman kasi at masasabi mong nagbibiro lang si Junie. Ayaw nito kay Vanessa na ito nga ang pinakabagay sa Daddy nito tapos sasabihin nitong siya ang gusto nito? What the heck! Hindi niya ma-gets kung saan nito kinukuha ang mga idea nito.Napabuntonghininga siya at nanatili lang siyang nakatitig kay Junie habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang isang salita."You."Parang napakasimple ng pagkakasabi ng bata na parang gets nito ang sinasabi nito. Na para bang wala itong alam sa gulong idinudulot nito sa isip ng isang tao.At marahil ay ganoon nga.Pitong taong gulang lang si Junie at wala itong alam sa komplikasyon ng mga relasyon. Wala itong alam sa sinasabi nito at hindi nito naiintindihan. Wala itong alam sa pagkakaiba ng mundo nilang mga matatanda.Sa mga bagay na hindi puwedeng mangyari kahit gaano pa kaganda pakinggan. Siguro bunga l

Hindi pa rin mawala ang init sa pisngi ni Graziel habang naglalakad siya palabas ng hallway.Mahigpit niyang yakap ang basket ng mga bagong labang kumot, ngunit ni hindi niya namalayang kanina pa pala siya nakatigil sa gitna ng pasilyo.Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang sinabi ni Kevin."For the record... Junie says things she shouldn't."Simple lang naman ang sinabi nito. Wala ring bahid ng panunukso o kung ano mang dapat niyang ikabahala diba? Pero bakit ganon? Bakit ganito? Bakit pakiramdam niya ay lalo lamang siyang nahiya?Napabuntong-hininga siya at bahagyang umiling. Hindi na niya maintindihan ang sarili niya talaga."Ano ba'ng nangyayari sa'yo, Graziel?" saway niya sa sarili. Kailangan niyang magtino talaga. Hindi na tama tong nangyayari sa kaniya at tumatakbo sa utak niya.Mabilis siyang bumaba sa unang palapag, umaasang mawawala rin ang mga iniisip niya kapag naging abala na siya sa trabaho. Magpakabusy na lang muna siya para kahit papaano ay tumino siya.Maini

Halos kasabay ng pagdating ni Graziel sa sala ang mabilis na pag-akyat ni Kevin sa hagdan. Hindi na nito hinintay ang paliwanag niya. Dalawa-dalawang baitang ang nilaktawan nito habang patungo sa silid ni Junie.Naiwan si Graziel sa ibaba, hinahabol ang sariling paghinga. Hindi niya alam kung bakit, pero parang siya rin ang kinabahan.Natural lang na kakabahan ka, naging close mo na yong bata eh, bulong ng utak niya.Ilang segundo lamang ang lumipas ay agad din siyang sumunod sa itaas. Pagdating niya sa bukas na pinto ng silid ni Junie, nakita niyang nakaluhod na si Kevin sa harap ng anak."Junie." Mahina ngunit halatang nag-aalalang tawag nito. "Look at me."Nakahawak pa rin ang bata sa tiyan na alam mong nasasaktan talaga ang bata. Maputla ang mukha nito at bahagyang nakapikit. Mas lalo tuloy siyang natakot sa nakikita niya."It hurts, Daddy..." Umiiyak na sigaw ni Junie habang patuloy pa rin ito paghawak sa sariling tiyan.Agad na hinawakan ni Kevin ang noo ng anak at sinilip ang m

Tahimik ang buong silid. Tanging mahihinang hikbi ni Junie ang pumupuno sa katahimikan habang nakayakap ito nang mahigpit kay Kevin.Hindi agad bumitiw ang lalaki. Marahan lamang nitong hinahaplos ang likod ng anak, tila sinusubukang pakalmahin ito nang hindi nagtatanong.Nakatayo lamang si Graziel sa may gilid ng kama. Pakiramdam niya ay hindi na siya dapat makialam pa. Total nandito naman na ang Daddy nito at alam niyang kaya na nitong pakalmahin ang sariling anak.Ngunit hindi rin niya magawang umalis. May nagsasabi sa kanyang kailangan pa siya roon.Ilang sandali pa ang lumipas bago marahang kumalas si Junie sa pagkakayakap sa ama. Pinunasan nito ang sariling pisngi gamit ang likod ng maliit na kamay.Alam mo yong naaawa siya pero ang cute-cute pa rin talaga ni Junie kahit na umiiyak ito. Para itong barbie doll sa sobrang ka-cute-an. Yong tipong nakalimutan na niya na nahihiya pa nga pala siya sa Daddy nito dahil sa sarili nitong kalokohan."Does your stomach still hurt?" Mahinang