Lahat ng Kabanata ng My Billionaire Boss's Little Matchmaker: Kabanata 21 - Kabanata 30

Nagising si Graziel nang mas maaga pa sa alarm clock niya. Kulang na lang ay siya na lang ang maging alarm clock kasi mas maaga pa naman siya nagigising dito. Pang-ilang araw na rin to na mas maaga pa siya nagiging kaysa sa alarm clock niya eh.Lumabas na siya sa kwarto niya para mawala na ng tuluyan ang antok niya. Kasi kung don pa siya tatambay sa kwarto, baka mahila pa siya ng antok at makalimutan niyang may trabaho pa pala siya.Tahimik pa ang buong mansion. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon sa labas at ang bahagyang pag-ugong ng refrigerator ang bumabasag sa katahimikan ng kusina. Mas maaga pa yata siya nagising kaysa sa kanilang mayordoma. Mas okay na rin yon, para namang kahit papaano ay may magawa na siya bago magising ang lahat.Isinuot niya ang apron bago sinimulang ihanda ang mga sangkap na inilabas niya mula sa refrigerator. Habang hinahalo ang batter sa malaking mangkok, hindi niya maiwasang maalala ang movie night nila ni Junie noong nakaraang gabi.Napangiti siya na

Mula nang magising si Graziel kinabukasan, hindi na siya mapakali.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang business card na iniabot ng ina ni Kevin bago ito umalis kahapon."I'd like to have tea with you tomorrow afternoon."Simple lang ang paanyaya invitation nito. Ngunit ang paraan ng pagkakasabi nito ay tila may nakatagong kahulugan.Habang inaayos niya ang kama ni Junie, hindi niya namalayang malalim na pala ang kanyang iniisip."Ate Graziel?"Napakurap siya. Nakatayo sa pintuan si Junie, yakap ang paborito nitong stuffed bunny."Bakit parang malungkot ka?"Agad siyang ngumiti. "Hindi ah.""Promise?""Promise."Lumapit ang bata at hinawakan ang kamay niya. "Baka may nang-away sa'yo?"Napangiti si Graziel. Ito talagang si Junie, ang daming napapansin."Wala.""Eh bakit parang ang dami mong iniisip?"Napabuntong-hininga siya nang mahina. Hindi niya maaaring sabihin kay Junie ang tungkol sa paanyaya ng lola nito. Ayaw niyang madagdagan pa ang iniisip ng bata."May aasikasuhin lang

Mula sa loob ng itim na sedan na nakaparada sa labas ng gate, hindi gumagalaw ang babaeng nakaupo sa likurang upuan.Tahimik niyang pinagmamasdan ang malaking bintana ng sala. Walang makikitang kung ano man na emosyon sa mukha niya. Idagdag pa na nakasuot siya ng sunglasses. Lapat na lapat ang mga labi niya.Kitang-kita niya kung paano yumakap si Junie kay Graziel. Kung paano hinayaan ni Kevin ang eksenang iyon na magpatuloy. Hinahayaan lang ni Kevin na mahulog ang loob ng anak nito sa pobre nitong yaya.Napalunok siya. Hindi kaya ng nga mata niya na makita ang ganoong eksena. Kasi kung siya ang tatanungin, mas gusto niyang hindi mapalapit ang loob ng bata sa kahit kaninong kasambahay.At kitang-kitq niya kung paano, sa loob lamang ng ilang linggo, tila naging bahagi na ng tahanang iyon ang bagong yaya.Marahan niyang ipinikit ang mga mata at tinanggal ang suot niyang eyeglass saka siya tumingin sa kaniyang driver. Tama na ang mga nakita niyang hindi kaaya-aya."Drive.""Home, Ma'am?"

Tahimik na isinara ni Graziel ang pinto ng home office ni Kevin. Nakahawak pa rin siya sa doorknob nang ilang segundo bago tuluyang bumuntong-hininga. Hindi niya maintindihan kung bakit parang gumaan ang pakiramdam niya.Marahil dahil ngayon lang niya nakitang may ibang mukha rin pala si Kevin, hindi lamang ang seryoso at istriktong negosyante na una niyang nakilala.Napailing siya sa sarili."Ano ba'ng iniisip mo, Graziel? Amo mo 'yon."Paglabas niya sa hallway ay agad niyang nakita si Lorena na may bitbit na basket ng bagong labang tuwalya.Napangiti ang matandang kasambahay nang makita siya nito. Yong ngiti na parang may ibang meaning at gusto lang siyang tuksuhin.Nako po talaga! Sa isip-isip niya."O, ba't parang nakangiti ka?" Tukso pa nito.Bigla niyang hinawakan ang sariling labi. Masyado ba talaga siyang obvious? Eh wala pa naman siyang nasabihan tungkol sa nararamdaman niya diba?Nararamdaman niya na hindi mabubuo kung walang nag-fe-feed ng mga delusions. Nakakainis! Isa na

Tahimik na muling bumalik sa dating ayos ang mansion.Matapos ang maikling baking session nila, nagpaalam si Kevin na babalik muna sa kanyang opisina habang si Junie naman ay abala sa pagpapalamig ng mga natirang cookies."Ate Graziel!" masayang tawag ng bata. "Tingnan mo!"Inangat nito ang isang cookie na halos kasinglaki ng palad nito. Tuwang-tuwa pa ito na pati nguti ay umabot na sa magkabilang tainga. Ngumiti rin siya pabalik sa bata. Ang cute kasi talaga nitong tingnan kapag pati mga mata nito ay ngumingiti na."Ito ang pinakamaganda."Napatawa si Graziel at lumapit kay Junie para makita ang sinasabi nitong pinakamaganda na cookies."Talaga? Bakit? Eh, pare-pareho lang naman ng mukha ang mga yan.""Because of cousei ako ang gumawa."“Baby." Natatawang umiling si Graziel. "Ikaw lahat ang gumawa niyan.""Oo nga." Napahawak pa si Junie sa bewang habang ipinagmamalaki ang sariling gawa. "Kaya lahat pinakamaganda."Napailing na lamang si Graziel bago marahang pinunasan ang kaunting ha