Semua Bab My Billionaire Boss's Little Matchmaker: Bab 41 - Bab 50

Masayang napuno ng kuwentuhan ang living room. Halos hindi na maalis ang ngiti sa mukha ni Junie habang yakap-yakap si Claire."You really came back!""I promised I would, didn't I?" natatawang sagot ni Claire."You did!"Napabuntong-hininga ang bata na tila sobrang relieved. Ibang-iba ang reaction nito nong nakita nito si Vanessa. Ibig sabihin lang na close talaga ni Junie tong si Claire. Wala naman pala siyang dapat ipag-alala.Wala nga ba? Hindi ka ba affected, Graziel? Tukso ng utak niya."I missed you.""I missed you too, sweetheart."Marahang hinaplos ni Claire ang buhok ni Junie. Tahimik lamang na pinagmamasdan iyon ni Graziel mula sa gilid ng sala.Mukhang matagal nang magkakilala ang dalawa. Hindi na rin nakapagtataka kung bakit agad na nakilala ni Junie ang babae. Kahit limang taon na pala itong nasa ibang bansa."Auntie Claire!" Biglang may naalala si Junie. "I have something to show you!""Ano 'yon, sweetheart?""My drawings!" Agad nitong hinila ang kamay ng babae. "Come!"

Nagpatuloy ang masayang hapunan.Paminsan-minsan ay maririnig ang mahinang kalansing ng mga kubyertos at ang walang sawang kuwento ni Junie tungkol sa naging picnic nila kaninang umaga."...tapos si Daddy, nagtago sa likod ng puno!" natatawa nitong kuwento habang gumagamit pa ng mga kamay sa pagsasalita.Napangiti si Claire. "And did he win?""No!" Mabilis na umiling si Junie. "I found both of them."Napatawa si Claire. Napatulala na lang siya. Pati pagtawa kasi ni Claire ay mahahalata mo talagang inosente. Malayong-malayo sa tawa ni Vanessa na sobrang arte na alam mong binabalak na masama.Sobrang bait ni Claire, mahahalata mo talaga. Kaya hanggang ngayon, wala pa siyang nakikitang rason para hindi niya ito magustuhan.Nagpatuloy pa rin ang kwentohan ng mag tita. Enjoy na enjoy si Junie sa company ni Claire. At pati mga hagikgik ng alaga niya ay sobrang nakakahawa rin."So you're the champion?" Tanong ni Claire kay Junie."Of course, Auntie." Proud na proud pang itinukod ng bata ang

Nanatiling nakabukas ang photo album sa gitna ng center table. Tahimik na nakatitig si Claire sa lumang larawan.Hindi nawala ang maaliwalas nitong ngiti, ngunit napansin ni Graziel ang bahagyang lungkot na dumaan sa mga mata nito.Katabi naman nito, tahimik lang si Kevin.Walang nagsasalita sa kanilang lahat. Tanging ang mahinang tunog lang ng orasan sa sulok ng family room ang maririnig.Napatingin si Junie sa dalawang matanda. Napansin din yata nito ang biglang pagbabago ng mood. Pati rin siya ay nahalata ang amo niya na parang ayaw pa ngang pag-usapan kung sino ang nasa picture."Daddy?" Mahina ang boses ng bata nang tawagin nito ang Daddy nito. "Who's that?"Itinuro nito ang batang lalaking nasa litrato. Hindi agad sumagot si Kevin. Sa halip ay marahan nitong isinara ang album gamit ang palad.Hindi malakas ang pagsara nito para sabihing galit o naiinis at mas lalong hindi rin padabog. Parang ayaw lamang nitong manatiling nakabukas ang page na iyon."An old friend." Maikli ang sa

Maliwanag na ang umaga nang magising si Graziel.Marahang tumagos ang sikat ng araw sa manipis na kurtina ng kanyang silid, kasabay ng malamig na simoy ng hangin na pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na bintana.Napangiti siya.Linggo ngayon at karaniwang mas tahimik ang mansion tuwing ganitong araw. Walang maagang business meeting si Kevin at wala ring online classes si Junie. At kahit ang mga kasambahay ay hindi gaanong abala.Matapos mag-ayos, bumaba siya sa kusina.Suot niya ang isang simpleng beige knit blouse at light-wash jeans. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, bahagyang kulot sa dulo.Pagpasok niya sa kusina, nadatnan niyang naroon na si Aling Rosa."Good morning, hija.""Good morning po."Ngumiti ang matanda habang hinahalo ang nilulutong champorado."Masarap ang tulog?"Tumango si Graziel. "Opo. Ikaw po?""Naku, kapag tumatanda na, hindi na mahimbing ang tulog."Napatawa siya. "Totoo po ba 'yon?""Hintayin mong umabot ka sa edad ko."Pareho silang natawa.Habang inaayos

Huminto ang itim na SUV sa harap ng Torres Mansion. Hapon na at ang ganda ng ng kulay ng langit habang unti-unting lumulubos ang araw. Favorite pa naman niya ang sunset.Naunang bumukas ang pinto sa likod."Daddy!" Masayang tumalon pababa si Junie, yakap ang maliit nitong stuffed bunny. "I'll race you inside!""Junie, don't run." Paalala ni Kevin, ngunit huli na.Humahalakhak na ang bata habang tumatakbo papasok ng bahay. Napailing na lamang siya bago isinara ang pinto. Sa kabilang bahagi naman ng sasakyan, dahan-dahang bumaba si Graziel. Bitbit pa rin nito ang maliit na paper bag na ibinigay ni Claire bago sila umuwi."Salamat po sa libre, Ma’am Claire ha? Nag-enjoy po ako." mahina nitong sabi.HIndi na nga niya mabilang kung ilang beses na ito nag thank you ngayong araw. Natutuwa talaga siya sa mga reaction ni Graziel kanina pa. Puro ito thank you sa kaniya mula nang makausap niya ito nang masinsinan. Kaya hindi na siya nagtataka kung bakit parang ang bilis naging malapit ang loob n