Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

ตอนที่12 “ชอบนักใช่ไหม ยั่วผู้ชายเนี่ย ตอนอยู่ในคลับก็ไปจับมือถือแขนผู้ชาย ออกมานอกคลับยังจะมายืนจูบผู้ชายอีกนะ เปลี่ยนไปมากเลยนะมิเชลล์” “เปลี่ยนไปเหรอ เหอะ แล้วมันเพราะใครค่ะ มันเพราะใคร มันเป็นเพราะใครที่ทำให้มิเชลล์เป็นแบบนี้ แล้วต่อให้มิเชลล์จะทำอะไรกับใคร พี่มีสิทธิ์อะไรถึงมาว่ามิเชลล์ค่ะ” “มิเชลล์!” “คุณ ใจเย็นนะครับ” “กูบอกให้มึงเงียบ! “พี่ขุนเขาชี้หน้าเขาอีกครั้ง “ปล่อยมิเชลล์ “ฉันพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากมือเขา “ชอบนักใช่ไหม ยั่วผู้ชายเนี่ย ตอนอยู่ในคลับก็ไปจับมือถือแขนผู้ชาย ออกมานอกคลับยังจะมายืนจูบผู้ชายอีกนะ เปลี่ยนไปมากเลยนะมิเชลล์” “เปลี่ยนไปเหรอ เหอะ แล้วมันเพราะใครค่ะ มันเพราะใคร มันเป็นเพราะใครที่ทำให้มิเชลล์เป็นแบบนี้ แล้วต่อให้มิเชลล์จะทำอะไรกับใคร พี่มีสิทธิ์อะไรถึงมาว่ามิเชลล์ค่ะ” “มิเชลล์!” “คุณ ใจเย็นนะครับ” “กูบอกให้มึงเงียบ! “พี่ขุนเขาชี้หน้าเขาอีกครั้ง “ปล่อย! ปล่อยมิเชลล์” “ชอบใช่ไหมแบบนี้ ชอบนักใช่ไหม” “ใช่ ทำไมค่ะ” “อยากจูบมันมากใช่ไหม ปกป้องมันขนาดนี้” “ปล่อย มิเชลล์จะกลับเข้าไปข้างใน” “เข้าไปหาใครข้างใน เข้าไปฟาไอ้เตชินท

ตอนที่14 กริ่ง! ตึก ตึก เสียงเท้าหนักเดินมาหยุดตรงเรา ยัยจันเจ้ารีบกดหมวกลง “มาหาพี่ชายเหรอ “ฉันไม่หันไปมองว่าเป็นใคร แต่แค่กลิ่นน้ำหอมเขาฉันก็จำได้แล้ว ความจำดีซะด้วย แต่กลิ่นกายเขาไม่เปลี่ยนไปเลย “ไม่ใช่เรื่องของคนนอกค่ะ “ฉันพูด “สวัสดีครับน้องจันเจ้า “พี่ขุนเขาเห็นฉันไม่พูดด้วยก็เลยหันมาพูดกับยัยจันเจ้า แต่พี่เขาจำยัยจันเจ้าได้ไง แทบจะไม่เห็นอะไรยัยจันเจ้าเลย “พี่ขุนเขารู้ได้ไงคะว่าเป็นจันเจ้า “ฉันหันไปถามพี่เขา “นั่นสิคะ “ยัยจันเจ้าถามเขาเหมือนกัน “พี่จำได้ครับ “เขาพูดยิ้มบางๆ กับยัยจันเจ้า “เอิ่ม สวัสดีค่ะพี่ขุนเขา “ยัยนี้ไม่มีอะไรจะพูดแหละ ถึงยกมือขึ้นไหว้ทักทายพี่เขาแทน “น้องจันเจ้า มือไม้อ่อนนะครับ พี่ว่าเราควรสอนมารยาทกับเด็กนอกหน่อยนะ ไม่รู้จักไหว้ผู้หลักผู้ใหญ่” “มิเชลล์ไม่ไหว้หมาค่ะ “ฉันพูดแบบลอยหน้าลอยตา “หึ” ตึก ตึก เสียงส้นสูงเดินมาทางเราอีก ใครอีกล่ะ “พี่ขุนเขาค่ะ ทำอะไรอยู่ เจลรอนานแล้วนะ “ผู้หญิงคนหนึ่งเดินผ่ากลางมาดักหน้าฉันกับพี่ขุนเขา เธอเบียดฉันกับจันเจ้า แทรกกลางเข้ามา นี่ มันพี่สาวยัยจันเจ้านิ่ ยัยจันเจ้ารู้แล้วยัยนี้รีบหลบหลังฉันพร้อ

ตอนที่16 พลั่ก ตุ้บ พลั่ก ตุ้บ เสียงเตะต่อยดังอยู่ในห้องคอนโดของขุนเขา “ มึงลุก มึงลุกขึ้นมา มึงทำแบบนี้ได้ไงไอ้ขุนเขา “ องศากระชากคอเสื้อของขุนเขาให้ลุกขึ้น เขาไม่อยากกระทืบให้มันตายทิ้ง “ มึงพอใจรึยัง ถ้ามึงยังไม่พอใจมึงกระทืบกูอีกก็ได้ กูไม่สู้มึงหรอก “ “ โธ่เว้ย!!!! มึงทำกับมิเชลล์แบบนี้ได้ไง นั่นน้องกูนะ มึงเป็นแฟนน้องกู ทำไมยังเหี้ยไม่เลิก “ “ พอ!!! แยก พอ ไอ้องศา “ แผ่นดินรีบแยกเพื่อนออกจากกัน คีย์ก็รีบดึงองศาให้อแกห่างขุนเขา แผ่นดินเดินไปดึงร่างที่นอนล้มกับพื้นของขุนเขาให้ลุกขึ้น “ กูขอเตือน ถ้ามึงทำอีก กูจะไม่ให้มึงยุ่งกับน้องกู “ “ เอ่อ ถ้ากูเลิกน้องมึงรับได้ไหม “ ขุนเขาเช็ดเลือดที่มุมปาก พร้อมถามกลับเพื่อนตัวเอง “ ไอ้!!! “ องศาเตรียมปรี่กระโจนใส่ขุนเขาอีกครั้ง แต่ถูกคีย์จับล็อคไว้ …….. #ขุนเขา ตอนนี้ผมกำลังเข้าประชุมที่บริษัท ตั้งแต่ผมไปกินข้าวที่ห้องไอ้องศา ผมก็ไม่เคยว่างที่จะได้คุยกับมันเลย ยังไงผมก็ต้องคุย มันเปิดใจเปิดทางให้ไอ้เตชินท์กับมิเชลล์ขนาดนี้เลยเหรอ ทีผมละ กระทืบเช้ากระทืบเย็น นิดหน่อยไม่ได้เลย โธ่เว้ย หงุดหงิดว่ะ แผนการประชุมไม่ได้อยู่ในหัวเลย แล้วช

ตอนที่18 ‘ดีจัง ดีแล้วลูก ที่ผ่านมาให้มันผ่านไปแล้วไปนะลูก’ ‘ค่ะ คุณแม่ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ หนูจะสายแล้ว’ ‘โอเคลูก แม่ไมกวนแล้ว เดี๋ยวแม่จะไปหาพี่องศาก่อน’ ฉันวางสายจากแม่ก็เดินเข้าไปในบริษัท ธนภูดินันท์ กรุ๊ป ฉันเคยมาที่นี้บ่อยนะ หมายถึงตอน 6-7 ปีที่แล้ว มาครั้งแรกคือมากับพ่อ ครั้งที่ 2 มากับพี่องศา หลังจากนั้นก็เข้าออกอยู่บ่อยๆ แต่ 5 ปีหลังจากนี้ ฉันไม่ได้มาเลย เพราะฉันไม่ได้อยู่ประเทศไทยไง แล้ววันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่มาในรอบ 5 ปี ฉันเดินเข้าข้างใน แล้วพนักงานต่างยกมือไหว้ต้อนรับเป็นอย่างดี เอาจริง ฉันจำใครไม่ได้เลย “หนู มิเชลล์ “เสียงเรียกชื่อฉันดังมาจากด้านหลัง ฉันหันกลับไป “แม่อ้อม เอิ่ม น้าอ้อม สวัสดีค่ะ “ฉันลืมตัวแหละ แต่ก่อนฉันเรียกน้าอ้อมว่าแม่ตลอดไง จริงๆ ก็เรียกตอนจีบพี่ขุนเขา จะสลับเรียกแม่กับน้าตลอด พอได้เป็นแฟนก็จะเรียกแม่ตลอด ตอนนี้ฉันกับพี่ขุนเขาไม่ได้เป็นอะไรกันต้องเรียกน้าแหละถึงจะถูก เดี๋ยวแฟนพี่เขามาได้ยินอาจจะไม่พอใจ ฟอด ฟอด น้าอ้อมเดินมากอดฉันพร้อมกับหอมแก้มฉันซ้ายขวา “เรียกแม่เหมือนเดิมเถอะลูก เป็นไงสบายดีไหม” “สบายดีค่ะ แม่สบายดีไหมคะ หนูคิดถึงจ

ตอนที่20 “ มิเชลล์สวยไหมคะ ทำไมพี่ต้องหันหน้าหนี ดูมิเชลล์สิคะ “ “ ไม่ใช่แต่เราน่าจะเมา เดี๋ยวพี่ไปหาเสื้อผ้าให้นะ ปล่อยพี่ก่อน “ ขุนเขาพูดพร้อมจับแขนมิเชลล์ดันออกจากคอ “ ไม่ค่ะ หันมามองมิเชลล์ หนูสวยไหมคะ “ “ ครับ สวยครับ แต่เราเมาและโป๊อยู่ไง เดี๋ยวพี่ไปหาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยนนะครับ “ มือเล็กเริ่มซุกซน “ ใครว่าเมาคะ มิเชลล์ไม่ได้เมาเลย “ มิเชลล์พูดยิ้มกริ่ม สายตาหยาดเยิ้ม มือไม่อยู่สุขเริ่มแกะกระดุมเสื้อของขุนเขา มิเชลล์พิงตัวเองใส่ตัวขุนเขาจน 2 ร่าง ล้มลงไปบนเตียงนอน มิเชลล์จัดท่าตัวเองนั่งคร่อมอยู่บนร่างแกร่ง มือเล็กจัดการปลดกระดุมเสื้อของขุนเขาออก “ มิเชลล์ตั้งสติหน่อย แบบนี้ไม่ดีนะคะ “ “ ไม่ดียังไงคะ เราเป็นแฟนกันแล้วนะคะ ดีซะอีก พี่จะได้ไม่ต้องไปยุ่งกับใคร! “ “ มิเชลล์... “ มิเชลล์ไม่รอให้ขุนเขาพูดเธอก้มลงมาประกบจูบปิดปากขุนเขาทันที ขุนเขาเคลิ้มไปกับจูบอันหวานฉ่ำของมืเชลล์จนเขาเผลอจูบตอบกลับไป มือของขุนเขาก็ลูบไปยังสะโพกเขาบีบนวดเบาๆ มิเชลล์ถอนจูบและยิ้ม “ ดีจัง เราไม่ได้จูบแบบนี้นานแล้วนะคะ “ มิเชลล์พูด เธอไม่รอช้าดึงกระชากเสื้อขุนเขาอย่างแรง กระดุมกระเด็นไปค