Semua Bab พิษร้ายพ่ายรักแฟนเก่า (20+): Bab 1 - Bab 10

ตอนที่2 ขุนเขา วันนี้ผมบินกลับมาไทยหลังจากที่ไปดูงานที่สิงคโปร์มา 3 วัน ผมให้ลูกน้องจัดการทุกอย่างแล้วเดินมานั่งรอบนรถ แล้ววันนี้ผมก็โคตรโชคดีที่ผมเจอคนที่ผมกำลังคิดถึงอยู่พอดี " หึ ไม่เจอกันนานเลยนะ " ผมพูดพึมพำ มองผู้หญิงที่ผมรู้จักเป็นอย่างดี จะใครที่ไหนได้ ก็ มิเชลล์ แฟนเก่าผมเอง ไม่เจอกันนาน นมโตขึ้นเยอะเลย " ไอ้องศา " ผมเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างบนรถ ไอ้องศามารับน้องสาวตัวเองเหรอ มิเชลล์เป็นน้องสาวของไอ้องศาเพื่อนผมเองแหละ มันบอกว่าไม่ใช่น้องแท้ๆ แต่มันก็หวงน้องมันมากเหมือนกัน และมิเชลล์ก็ติดไอ้องศาเหมือนกัน ปึก ! เสียงเปิดประตูรถ " นายครับ รับกระเป๋ามาแล้ว กลับเลยไหมครับ " " เอ่อ กลับเลย วันนี้กูรีบ คืนนี้กูคงได้หวนวันวานแล้วแหละ " ผมพูดยิ้ม ลูกน้องผมทำหน้างง ๆ มันไม่เข้าใจที่ผมพูดหรอก สวัสดีครับ ผมชื่อ ขุนเขา นคินทร์ ธนภูดินันท์กรณ์ฉัตร อายุ 32 ปี รวย หล่อ ท๊อปฟอร์มเรื่องความเจ้าชู้ฟันแล้วทิ้ง นิสัยอาจจะดูสุขุมแต่ภายใต้ความสุขุมคือปีศาจตัวพ่อเลย ผมไม่ใช่คนทะเล้น แต่ผมยอมรับว่าผมเจ้าชู้มาก ภายใต้ใบหน้าสุขุม อ่อนละมุนของผม ซ่อนความร้ายกาจ

ตอนที่4 พอพายายแก่หาหมอเสร็จ ฉันก็พากลับมาส่งบ้านโดยเหมาขนมของยายแก่มาหมดเลย ยายแก่ทำขนมตาลขาย มันอร่อยมากนะ ยายแก่แบ่งให้เขาไปด้วย " ไม่คิดจะทักทายผัวเก่าหน่อยเหรอ " เสียงหนึ่งดังลอยมาจากด้านหลังฉันตอนที่กำลังเดินไปขึ้นรถแต่ฉันทำเป็นไม่ได้ยินเสียงเขา เพราะฉันไม่รู้จักเขา " มิเชลล์ " เขาเรียกชื่อฉันแต่ฉันกลับไม่สนใจ พรึ่บ ! เขาเดินมาจับแขนฉัน " ปล่อยค่ะ " ฉันสะบัดแขนออกจากมือเขา แล้วหันหน้าเผชิญกับเขา " หึ เล่นตัวซะด้วย " เขาพูดพร้อมยกยิ้มมุมปาก ฉันหันหนีเขา ใจเต้นแรงจังเลยมิเชลล์ แกหยุดนะ ผู้ชายคนนี้คือคนที่แกเกลียดไง " คิดถึงผัวเก่าไหม " ฉันกำลังก้าวถอยหนี แต่ขาต้องหยุดชะงักกับคำพูดเขา " เหอะ เรารู้จักกันด้วยเหรอคะ " ฉันหันไปพูดยิ้มเยาะใส่เขา " ฮ่า สงสัยจะลืมกันจริง ๆสินะ " เขาพูดยิ้มบางๆ " ใช่ค่ะ จำไม่ได้ว่าเคยรู้จักผู้ชายมีหู " ฉันพูดน้ำเสียงประชดเขา แถมหลอกด่าเขาไปด้วย " หึ ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนะมิเชลล์ " เขาพูดพร้อมหรี่ตามอง ปากยกยิ้มบางๆ ชิ เกลียดหน้าเขาจริงๆ แต่เอ๊ะเกลียดเขาแบบไหนใจถึงเต้นแรงขนาดนี้ ฉันรีบหมุนตัวหนีเขา ก่อนที่เขาจ

ตอนที่6 เมื่อคืนฉันจำได้ว่าพวกเรา ฉลองกันให้กับยัยจันเจ้า ที่เอาแต่นั่งซึมแล้วก็ร้องไห้ ส่วนเจ้าบ่าวของยัยจันเจ้าไม่ได้สนใจยัยจันเจ้าเท่าไหร่ รายนั้นปาร์ตี้กับเพื่อนจนลืมเจ้าสาวตัวเองไปเลย การส่งตัวเข้าหอ ต้องล้มเลิก เพราะเจ้าบ่าวปาร์ตี้จนเมาน็อค แล้วเจ้าสาวก็แอบหนีมานอนบ้านตัวเอง โดยมีพวกฉันพาออกมา สรุปเมื่อคืน ฉันไม่ได้กลับบ้าน เพราะอยู่กินกันต่อที่บ้านของยัยจันเจ้า ถามว่าทำไม พ่อของยัยจันเจ้าไม่ตามเหรอ ฉันคิดว่าเขาคงรู้ว่า ลูกเขาไม่ไปไหนหรอกนอกจากบ้านแม่ของตัวเอง “ ฝีมือแกยังอร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย “ ฉันตักข้าวต้มใส่ปาก แล้วเอ่ยชมไอรินที่อาสาต้มข้าวให้พวกเรากิน “ แน่นอนจ้ะ นี่ คิดถึงอะไรแบบนี้นะ ไม่ได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้นานแล้ว “ ยัยไอรินพูดยิ้มกริ่มปลื้มปิติมากจ้าเพื่อน แต่ก็จริง พวกฉันไม่ได้รวมตัวแบบนี้นานแล้ว ฉันนั่งคุยกับเพื่อนๆ อีกนิดหน่อยก็แยกตัวกลับก่อน คืนนี้นัดกันไว้จะไปเที่ยวต่อ ยัยซัมเมอร์จะเป็นคนอยู่เฝ้ายัยไอรินเอง เพื่อที่จะพาไปเที่ยวด้วยกันคืนนี้ ส่วนยัยไอริน ไปทำธุระก่อน และเดี๋ยวก็คงกลับมาบ้านยัยจันเจ้า ส่วนฉันก็จะไปดูงานให้พ่อ เพราะนัดลูกค้าคุยรายละเอียด

ตอนที่8 “เจอใคร ที่มารอบที่แล้ว เจอแต่พี่องศา “ฉันตอบซัมเมอร์ “เจอพี่แกก็ไม่แปลก เพราะที่นี้มันคลับพี่คีย์ “จันเจ้าพูดพร้อมยกแก้ว “คลับพี่คีย์ แสดงว่าพวกเขาต้องอยู่นี้กันหมด .... “ฉันพูดพร้อมใช้สายตามองไปรอบๆ “เฮ้อ ฉันถึงบอกว่าไม่อยากมาไง “จันเจ้าพูด “พวกเขาไม่อยู่หรอกมั้ง “ฉันพูดอย่างระแวง ถึงจะเจอพี่ขุนเขาไปแล้วก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่อยากเจอเขาวันนี้ไหม “พี่คะๆ “มีพนักงานเดินมาทางโต๊ะพวกฉัน ยัยไอรินเรียกเขาไว้ “ครับ รับอะไรเพิ่มดีครับ “พนักงานเดินมาถามยัยไอริน “วันนี้ เจ้าของคลับอยู่ไหม” “คุณคีย์ไม่อยู่ครับ” “เอิ่ม แล้วพวกเพื่อนๆ เขามาไหมคะ “ฉันถามต่อ “วันนี้คุณคีย์ คุณขุนเขา คุณองศา คุณแผ่นดิน ไม่มีใครมาสักคนครับ นายไปดูงานครับ” “จริงเหรอ ดีจังเลย ขอบคุณนะคะ เอิ่ม พี่งั้น โต๊ะเราสักเพิ่มอีก 2 ชุด เลยคะ นี่ทิปคะ “ฉันพูดยิ้มกริ่ม พร้อมกับให้ทิปพี่เขา “นี่ เอาให้แน่ ฉันไม่อยากเจอพี่ชายแกนะมิเชลล์ “จันเจ้าพูดพร้อมมองหน้าฉัน “เจอก็ดี ฉันจะพาแกหนีให้ไปอยู่กับพี่ฉัน” “พูดไปเรื่อย แกมห้พี่แกจัดการคนของเขาให้ได้ก่อนเนอะ ไม่งั้นพ่อเล่นงานฉันแน่ “จันเจ้าพูด ยัยนี้เป็น

ตอนที่10 พวกเราเริ่มเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วมองดูกลุ่มของมิเชลล์ที่ดื่มกันเก่งใช้ได้ มิเชลล์เปลี่ยนไปค่อนข้างมาก จากที่ไม่ค่อยดื่ม กลายเป็นดื่มเก่ง แต่งตัวแต่งหน้าเป็น ไม่ใช่เด็กน้อยที่สิ่งตามผมแล้วบอกรักแล้วชอบอีกต่อไป ผมคิดว่า มิเชลล์ยังไม่รู้ว่านี้คือคลับไอ้คีย์ แต่เพื่อนๆ ของเธอจะรู้แล้ว ถึงได้พากันมองซ้ายมองขวาตลอด ไอ้คีย์ บอกให้พนักงานมันทุกคนรู้ว่า คนกลุ่มนี้คือน้องของไอ้องศา ถ้าเกิดใครในกลุ่มนี้ถามให้ลอกว่าพวกผมไม่อยู่ แล้วเป็นอย่างที่คิด พวกเธอถามหาพวกผม “เฮ้อ!! “ผมกับไอ้องศาถอนหายใจออกมาพร้อมกัน รู้มันคิดอะไร มันก็ไม่ต่างจากผมใจตอนนี้แหละว่ะ “5555 พวกมึงเนี่ยนะ สภาพ สภาพไม่ต่างกันเลย “ไอ้คีย์พูดพร้อมหัวเราะผม 2 คน ผมไม่เถียง ผมยังรู้สึกกับมิเชลล์อยู่ ตั้งแต่เลิกกับเธอผมก็ไม่มีใครจริงๆ จังๆ สักที ถึงแม้จะเปลี่ยนคนควงตลอดก็นะ แต่ผมไม่ได้จริงจัง เท่ากับมิเชลล์ “ชิบหายแล้ว ไอ้องศาเมียมึงเดินชนแก้วกับคนทั่วแล้ว เห้ยๆ มิเชลล์ไปไกลแล้วมึงงง “ไอ้คีย์ร้องเสียงหลง มันชี้ให้ผมดูโต๊ะพวกเธอ “ปล่อยไป “ผมตอบไปแค่นั้นแหละ ผมจะทำอะไรได้ละครับ ผมกับมิเชลล์ไม่ได้เป็นอะไรกันนะ พรึ