Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ตอนที่22 “นี่ เดี๋ยวเถอะ ว่าแต่ พี่องศาไม่ไปด้วยกันจริงเหรอคะ “ฉันพูดพร้อมจับแขนแกร่งพี่องศาเขย่าไปมา ตัวยังอุ่น ๆ อยู่เลย “ไม่ พี่ยังปวดหัวอยู่ “พี่องศาปฏิเสธฉัน ไม่ ไม่นะ พี่ชายที่แสนดีผู้ที่ไม่เคยปฏิเสธฉันสักเรื่อง ทำไมวันนี้ปฏิเสธฉ้านนนนน (เขาไม่สบายเนอะใจเย็นจ้ะ) “จันเจ้า แกไปกับฉันไหม “ฉันรีบหันไปชวนจันเจ้า “ไม่ได้หรอก พี่เจลจะมาบ้าน พ่อโทรตามฉันกับเอิ่ม... นั้นแหละ ไปหา “จันเจ้าพูดกับฉัน และต้องคอยหลบสายตาพี่องศาเมื่อพูดถึงสามีตัวเอง เฮ้อ ฉันก็เหนื่อยใจกับคู่นี้นะ แอบมาหากันเหมือนคนมีชู้ “พี่องศา ...” “กลัวทำไม มันทำอะไรเรารึเปล่า พี่จะได้ไปกระทืบมันเดี๋ยวนี้เลย” “ไม่ใช่ ๆ คือ โอเค หนูไปเองได้ค่ะ พี่องศาพักเยอะ ๆ นะคะ มีอะไรโทรหามิเชลล์เลยนะ” “อื้ม เราก็มีอะไรโทรหาพี่เลยนะ” “ค่ะ งั้นฉันไปก่อน แกจะกลับตอนไหน” “ยัง แกกลับก่อนเลย” “สวีทกันนานเกินไปแล้วนะ ชิ “ฉันพูดแกล้งหยอกทั้งคู่แล้วเดินไปที่รถเพื่อกลับบ้านไปหาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า “วันนี้จะไปบ้านพี่ขุนเขาเหรอลูก “พอเข้ามาถึงบ้านแม่ฉันก็เอ่ยทุก “แม่ คิดถึงจังเลย พ่อหละคะ “ฉันวิ่งไปกอดแม่ พร้อมกับหอมแก้มซ้

ตอนที่24 “อ้าว ที่รักทำไมวนกลับมาที่พ่อได้ล่ะครับ” “ไม่ต้องมาปากหวาน ตาขุนเขา ทำให้ดีนะลูก อย่าให้พ่อแม่ต้องมาผิดใจกัน ลุงกับน้าอุตส่าห์เปิดทางช่วยแล้ว” “ครับแม่ ไม่ต้องเป็นห่วง” วันนี้พ่อกับแม่มีนัดกับเพื่อนๆ แต่ผมเองแหละที่ยังคงชวนให้มิเชลล์มากินข้าวที่บ้าน และเธอก็ยังมา เพราะของของเธอลืมไว้อยู่กับผม “คุณมิเชลล์มาแล้วค่ะ” “ครับ ฝากป้าสอนเตรียมอาหารทีนะครับ” พอเธอรู้ว่าพ่อแม่แม่ไม่อยู่เธอก็จะกลับอย่างเดียวเลย ถามหาแต่ของตัวเอง “กินข้าวกับพี่ก่อนนะ เดี๋ยวค่อยกลับ” “ไม่กินคะ ไม่หิว” จ๊อก!!! “หึ ไม่หิวเลย ไปเถอะ ป้าสอนคงเตรียมโต๊ะเสร็จแล้ว “ผมพูดแซวมิเชลล์ “มิเชลล์ไม่กิน เอาของมิเชลล์มา” “ถ้าหนูยังดื้อ พี่จะไม่ปล่อยนะ จะจับไว้แบบนี้แหละ ดีเหมือนกัน กำลังคิดถึง” “อะ เจ็บนะ บีบแรงไปแล้ว “ผมเพิ่มแรงบีบที่หน้าอกของมิเชลล์อีกนิด “หิวข้าวรึยังครับ “แล้วถามแหย่เธออีกครั้ง เพื่อเป็นการบอกว่าผมทำจริงแน่ๆ “โอเคค่ะ หิวแล้ว” “กินพี่ก่อนไหม ค่อยกินข้าว” “หนูไม่กินของเก่า ต่อให้อร่อยหนูก็คิดว่ารสชาติมันคือของเก่า มันไม่สด “มิเชลล์พูดต่อปากผม เดี๋ยวนี้เถียงเก่งขึ้นเ

ตอนที่26 “ หึ คือ ผมมีเรื่องจะถามน่ะครับ สัญญาที่คุยกันไว้ ผมเห็นเงียบๆ คุณองศาว่ายังไงบ้างครับ “ “ อ๋อเรื่องนั้น เห็นพี่องศาจะคุยกับคุณเตชินท์เองนะคะ เหมือนจะมีข้อตกลงแล้วการจัดการบิลสินค้า ไม่ตรงกัน คุณเตชินท์รอคุยกับพี่องศาได้เลยนะคะ มิเชลล์ก็ยังไม่ทราบรายละเอียดเรื่องนี้ “ “ เหรอครับ หึ ว่าแต่ ช่วงนี้เห็นคุณมิเชลล์อยู่กับไอ้...เอิ่ม คุณขุนเขาบ่อยๆ มีธุระอะไรกันรึเปล่า “ “ คุณรู้ด้วยเหรอคะ “ ไม่ได้แหละ เขาตามสืบเรื่องฉันทำไม นี่ เขาโรคจิตรึเปล่า “ พวกคุณนี่คิดว่าผมเป็นตัวทดลองใครก็ได้เหรอ ! “ เขาพูดเสียงเข้มขึ้น ยกยิ้มที่มุมปาก ไอ้นี้มันตัวร้าย ใช่เลย อยู่ไม่ได้แล้วมิเชลล์ หนี “ มิเชลล์ไม่รู้คุณพูดอะไร มิเชลล์มีนัดต่อ ขอตัวนะคะ “ ฉันพูดพร้อมหยิบกระเป๋าข้างตัวแล้วลุกขึ้น “ ผมไม่รู้ว่าพวกคุณตัดสินใจยังไงกับข้อตกลงของผม แต่ผมรอไม่ได้ ผมอยากรู้เหมือนกันว่า ถ้าไอ้ขุนเขากับไอ้องศารู้ว่าคุณมิเชลล์ไปกับผม ต่อ... มันจะว่ายังไง “ “ ฉันไม่สะดวกไปต่อกับคุณค่ะ “ ฉันพูดพร้อมเดินหนี ฉันรีบเดินมาที่ลานจอดรถของร้านอาหาร รู้สึกไม่ชอบมาพากลกับท่าทางเขาเลย ตึก ตึก เสียงเท้าหนักเดิน

ตอนที่28 พรุ่งนี้พี่ขุนเขาก็กลับได้กลับบ้านแล้ว ฉันมาเฝ้าพี่เขาตลอดเลย พ่อแม่ เพื่อนๆ แวะเวียนมาเยี่ยมพี่ขุนเขา วันนี้ สายๆ เพื่อนๆ ฉันก็จะมาเยี่ยมพี่ขุนเขาด้วย พี่ขุนเขากินข้าวเสร็จแล้ว ฉันกำลังจะพาเขาไปเช็ดตัว จริงๆ ร่างกายพี่เขาฟื้นฟูเร็วมากอ่ะ เป็นฉันนะคงยังนอนเป็นผัก พี่ขุนเขาอยู่โรงพยาบาลอาทิตย์เดียว ถ้าเป็นฉันน่าจะ 3 เดือน “พี่ขุนเขาเช็ดตัวเองได้มั้งคะ “ฉันถามพี่ขุนเขา คือ บางทีฉันก็อายไง มาให้พี่เขาแก้ผ้าต่อหน้า แล้วมายืนเช็ดตัวกันแบบนี้ มันรู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน “ทำไม ว่าแต่ ทำไมหน้าแดงๆ นะ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมขยับตัวเข้ามาใกล้ฉัน “หยุดนะคะ เลิกแกล้งมิเชลล์ได้แล้ว” “มิเชลล์ หันมาหาพี่ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมกับจับปลายคางฉันให้หันไปมองเขา “พี่เจ็บแผลจัง” “จริงเหรอคะ เจ็บตรงไหนค่ะ” “ช่วยรักษาษาพี่หน่อย” “อื้มส์ “พี่ขุนเขาพูดพร้อมกับก้มลงเอาปากมาประกบจูบปากฉัน ขุนเขาประคองใบหน้าขาวของมิเชลล์ เขาก้าวเดินหน้าเพื่อดันให้มิเชลล์เดินถอยหลังให้ตัวของมิเชลล์ไปชนกับกำแพงห้องน้ำ มิเชลล์เปิดปากให้ขุนเขาได้สอดลิ้นเข้ามาเพื่อมาตักตวงน้ำหวานในปากเธอ “อะ อื้ม “เสียงครางหวานของมิเชลล์ดังล

ตอนพิเศษ 2 ปี ผ่านไป ฉันกับพี่ขุนเขา แต่งงานมา2 ปีแล้ว ตอนนี้เรายังไม่มีลูกกันเลย เพราะฉันยังไม่พร้อม จะบอกฉันเห็นแก่ตัวก็ได้ ฉันยังอยากใช้ชีวิตกับพี่ขุนเขาไปก่อน ฉันยังไม่พร้อมสละเวลาของฉันให้กับลูก ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเด็กนะ ฉันชอบมาก แต่การจะมีเด็กคนหนึ่งมันต้องมีเวลาให้เขามากๆ ใส่ใจเขามากๆ แล้วเราพร้อมทุกอย่าง พร้อมที่จะซัพพอร์ทพวกเขา ซึ่งฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อม ฉันก็เลยเลี่ยงๆ ไปก่อน ถึงพี่ขุนเขาจะไม่พูด แต่ฉันรับรู้ได้ว่าเขาอยากได้ลูกแล้ว แต่เขาก็ไม่เร่งรัดอะไร เขาตามใจฉัน " มิเชลล์ แต่งตัวเสร็จรึยัง " พี่ขุนเขาขึ้นมาตามฉัน " กำลังลงไปพอดีเลยค่ะ ทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้วเหรอคะ " "มากันครบแล้ว " พี่ขุนมาตามฉัน ฉันรีบหยิบของแล้วเดินไปข้างล่างพร้อมพี่เขา เพื่อนพวกเรามากันครบแล้ว วันนี้พวกเราจะไปตั้งแคมป์กัน มันเหมาะมากสำหรับปลายฝนต้นหนาวแบบนี้ เราจะไปตั้งแคมป์ที่ไร่ของบ้านเพื่อนพี่ขุนเขา เห็นว่าเป็นเพื่อนอีกกลุ่ม พวกเราออกเดินทางกันสู่ต่างจังหวัด โดยขับรถไปกันเอง พี่คีย์ขับรถนำทาง "ง่วงรึเปล่าครับ " พี่ขุนเขาถามฉัน ฉันหันกลับไปมองพี่เขา พี่